IV SA/Wr 485/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 2 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. i J. K. na decyzję Dyrektora A w S. z dnia [...] kwietnia 2021 r., (bez numeru) w przedmiocie odmowy przyjęcia dziecka do przedszkola postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; II. zwrócić J. K. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych z tytułu uiszczonego wpisu sądowego. Pismem z dnia 26 maja 2021 r. R. K. i J. K. (dalej: skarżący) wnieśli skargę na opisaną w sentencji decyzję Dyrektora A w S. w przedmiocie odmowy przyjęcia dziecka do przedszkola. Jednocześnie na rachunek bankowy tutejszego Sądu została uiszczona przez skarżącego kwota 200 złotych tytułem wpisu od skargi, zaksięgowana następnie pod pozycją [...]. W dniu 1 września 2021 r. skarżący zgodnie oświadczyli, że w związku ze wskazaniem miejsca realizacji prawa do wychowania przedszkolnego syna, wycofują wniesioną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 60 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalejvp.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zgromadzonego w sprawie cofnięcie skargi nie budzi żadnych wątpliwości co do jego dopuszczalności, gdyż nie prowadzi do obejścia prawa, ani do pozostawienia w obrocie prawnym aktu lub czynności obarczonych wadą nieważności. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie I sentencji niniejszego postanowienia. Mając ponadto na uwadze treść art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., stanowiącego o obowiązku zwrócenia stronie z urzędu całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, orzeczono jak w punkcie II sentencji.