II SAB/Wa 411/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik po rozpoznaniu w dniu 3 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w przedmiocie wykonania postanowienia Sądu Okręgowego w [...] postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia [...] kwietnia 2021 r. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojskowego Biura Emerytalnego w [...] zarzucając skarżonemu niewykonanie postanowień Sądu [...] Wydział [...] w [...] z dnia [...] marca 2016 r. sygn. akt [...] o przekazaniu odwołania od decyzji z [...] stycznia 2009 r. Dyrektorowi Wojskowego Biura Emerytalnego oraz z dnia [...] marca 2017 r. w tej samej sprawie, stanowiące uzupełnienie innego postanowienia tego sądu oraz jego wniosku "o wydanie na podstawie art. 217 k.p.a. potwierdzonej za zgodność z oryginałem kopii decyzji obowiązującej od [...] marca 1994 r.", dotyczącej przeliczenia świadczenia od [...] grudnia 1992 r. oraz przesłania ww. decyzji wydanych od marca 1994 r. do marca 2020 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że zadania jakie wykonują wojskowe biura emerytalne w części dotyczącej zabezpieczenia emerytalnego nie mają charakteru zadań administracji publicznej, dotyczą bowiem spraw emerytalnych i rentowych ograniczonego kręgu osób uprawnionych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd administracyjny rozpoznając skargę w pierwszej kolejności bada, czy wniesiona skarga jest dopuszczalna. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) dalej P.p.s.a., w art. 3 § 2 wymienia akty i czynności organów administracji publicznej, które są kontrolowane przez sądy administracyjne. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 31 ust. 4 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 586) odwołanie od decyzji organu rentowego do właściwego sądu przysługuje zainteresowanemu według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego (art. 477(8) k.p.c. i nast.). Zatem postępowanie przed organem rentowym toczy się w oparciu o przepisy ww. ustawy i uzupełniająco Kodeksu postępowania administracyjnego a postępowanie odwoławcze przed sądem ubezpieczeń społecznych. Należy także wskazać, że Wojskowe Biuro Emerytalne nie jest organem administracji publicznej, jest aparatem pomocniczym Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego, który jest organem rentowym w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, a zgodnie z ustawą o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin - wojskowym organem emerytalnym (art. 3 ust. 1 pkt 13) właściwym w sprawach ustalenia prawa do zaopatrzenia emerytalnego i wysokości świadczeń pieniężnych z tego zaopatrzenia, określony przez Ministra Obrony Narodowej. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, należy stwierdzić, że rozpoznawana sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.