VI SA/Wa 1392/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Sałek Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.) Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 listopada 2020 r. sprawy ze skargi "W." Sp. j. z siedzibą w O. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji i umorzenia postępowania w sprawie wstrzymania eksploatacji urządzenia technicznego oddala skargę W dniu [...] maja 2018 r., w L., zostało przeprowadzone przez inspektora Transportowego Dozoru Technicznego (zwanego dalej "inspektorem TDT") doraźne kontrolne badanie techniczne urządzenia technicznego - zbiornika cysterny drogowej produkcji [...], nr fabryczny [...], rok produkcji 2016, zlokalizowanego na pojeździe o nr rej. [...], nr VIN: [...], eksploatowanego przez "W. Spółkę Jawną, z siedzibą w O.. Badanie zostało wykonane w obecności kierowcy. Z przeprowadzenia ww. doraźnych kontrolnych badań technicznych w zakresie rewizji zewnętrznej cysterny, inspektor TDT sporządził protokół nr [...] z dnia [...] maja 2018 r, w którym m.in. stwierdził, iż "na podstawie tabliczki znamionowej cysterny, budowy cysterny, zamontowanego osprzętu zabezpieczającego i eksploatacyjnego ustalono, że jest to zbiornik cysterny drogowej który jest pod ciśnieniem napełniany, opróżniany lub przewożony ciśnieniem wyższym niż 0,5 bara podlegający rejestracji w Transportowym Dozorze Technicznym" oraz stwierdził brak decyzji zezwalającej na eksploatację przedmiotowego urządzenia technicznego wydanej w trybie art. 14 ust. 4 ww. ustawy. Inspektor TDT w ww. protokole wskazał również, że wynik z przeprowadzonego badania doraźnego kontrolnego jest negatywny oraz wydał, z upoważnienia Dyrektora TDT, decyzję nr [...] z dnia [...] maja 2018 r., wstrzymującą eksploatację Cysterny, nadając tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Pismem z dnia 12 czerwca 2018 r. strona złożyła odwołanie od ww. decyzji. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2019r. znak [...], Minister Infrastruktury uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Dyrektorowi TDT, wskazując m.in. że organ I instancji nie dokonał wystarczających ustaleń w sprawie oraz oparł się tylko na dwóch przesłankach, które same, tj. w oderwaniu od pozostałych przesłanek określonych w przepisie § 1 pkt 1 lit. g rozporządzenia Rady ministrów z dnia 7 grudnia 2012r. w sprawie rodzajów urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu, nie jest wystarczającą podstawą do uznania, że cysterna podlega pod dozór techniczny. Pismem z dnia 3 czerwca 2019 r., Dyrektor TDT zawiadomił stronę o ponownym rozpatrzeniu sprawy oraz o zamiarze przeprowadzenia badania doraźno - kontrolnego cysterny. Jednocześnie zobligował stronę do udostępnienia inspektorowi TDT przed badaniem następującej dokumentacji, tj.: - opis techniczny specjalistycznego urządzenia ciśnieniowego; - dokumenty dostarczane przez wytwarzającego wraz ze specjalistycznym urządzeniem ciśnieniowym, określone w przepisach dotyczących oznakowania CE albo w specyfikacjach technicznych uzgodnionych z TDT; - rysunek specjalistycznego urządzenia ciśnieniowego z podaniem nominalnej i minimalnej grubości ścianek głównych elementów, w szczególności płaszcza, den, przegród i falochronów oraz z wykazem materiałów użytych do jego budowy; - schemat instalacji do napełniania i opróżniania z zaznaczeniem osprzętu zabezpieczającego, ciśnieniowego oraz źródeł zasilania, z opisem wyposażenia (armatury), z podaniem typów wyposażenia i wytwórców; - opis doboru osprzętu zabezpieczającego wraz z jego dokumentacją z uwzględnieniem źródeł zasilania; - instrukcję obsługi specjalistycznego urządzenia ciśnieniowego zawierającą wszystkie niezbędne informacje dotyczące zasad bezpiecznej obsługi i konserwacji. W odpowiedzi na powyższe zawiadomienie, pismem z dnia 11 czerwca 2019r., strona wskazała, iż jest gotowa udzielić odpowiedzi na konkretne pytania oraz przedstawić dokumenty, które znajdują się w jej posiadaniu, natomiast przeprowadzenie badania doraźno-kontrolnego stanowi dla strony "nieuzasadnioną dolegliwość". Pismem z dnia 25 czerwca 2019r., Dyrektor TDT wezwał stronę do przedstawienia dokumentacji technicznej cysterny oraz przedłożenia listów przewozowych ww. urządzenia zawierających klasyfikację przewożonych materiałów w okresie: czerwiec 2018 - maj 2019. Przy piśmie z dnia 12 lipca 2019r. przedłożono dokumentację techniczną, która nie była potwierdzona za zgodność z oryginałem. Zawiadomieniem z dnia 26 lipca 2019 r., Dyrektor TDT wyznaczył kolejny termin na przeprowadzenie badania doraźno - kontrolnego cysterny, wzywając jednocześnie stronę do przekazania ww. dokumentacji potwierdzonej za zgodność z oryginałem oraz listy przewozowe, zawierające klasyfikacje przewożonego materiału w cysternie, w dniu [...] maja 2018 r. W odpowiedzi na powyższe zawiadomienie, wiadomością e-mail z dnia 5 sierpnia 2019r. strona przekazała, iż nie będzie możliwe przeprowadzenie w bazie w O. wyznaczonego na dzień 6 sierpnia 2019r. badania cysterny z uwagi na to, że pojazd jest eksploatowany. W dniu 6 sierpnia 2019 r. inspektor TDT udał się pod adres: ul. [...] [...], O., w celu wykonania badania cysterny. Na miejscu inspektor TDT otrzymał informację, iż cysterna realizuje aktualnie transport poza granicami kraju w związku z czym nie ma możliwości przedstawienia jej do badań. Ponadto przedstawiciel strony okazał inspektorowi TDT list przewozowy z dnia 22 sierpnia 2017r., z którego wynika, iż w dniu przeprowadzonej kontroli przewożony był towar spożywczy - syrop pszeniczny i słód jęczmienny. Decyzją z dnia [...]września 2019r. nr [...], Dyrektor TDT wstrzymał eksploatację cysterny, nadając tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Pismem z dnia 17 października 2019r. strona, złożyła odwołanie od ww. decyzji z dnia [...]września 2019 r. Pismem z dnia 9 grudnia 2019r. zastępca Dyrektora TDT przesłał informację o tym, iż strona złożyła wniosek o rejestrację cysterny (jako urządzenie techniczne podlegające pod dozór techniczny). W konsekwencji cysterna została zarejestrowana w ewidencji TDT pod nr [...], a po przeprowadzonych w dniu [...]października 2019r. badaniach technicznych, Dyrektor TDT wydał decyzję nr [...]dopuszczającą cysternę do eksploatacji. Pismem z dnia 10 grudnia 2019r., strona, wniosła o przeprowadzenie dodatkowego dowodu w postaci opinii technicznej Rzeczoznawcy Techniki Samochodowej z Listy Ministra Transportu, sporządzonej na zlecenie strony. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2020r., Minister Infrastruktury dopuścił dowód, na okoliczność prowadzonego postępowania administracyjnego w postaci dokumentacji technicznej zgromadzonej w toku rejestracji ww. urządzenia technicznego i jego przyjęcia pod dozór techniczny. Decyzją z dnia [...] maja 2020r.nr [...] Minister Infrastruktury działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020r. poz. 256, ze zm.) oraz art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym (Dz. U. z 2019 r. poz. 667, ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez "W. Spółkę Jawną z siedzibą w O. od decyzji Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego z dnia [...] września 2019 r., nr - [...], wstrzymującej eksploatację urządzenia technicznego - zbiornika cysterny drogowej, który jest pod ciśnieniem napełniany, opróżniany lub przewożony, produkcji [...], nr fabryczny [...], rok produkcji 2016, zlokalizowanej na pojeździe o nr rej. [...], nr VIN: [...], uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 14 ust. 1 U.d.t., urządzenie techniczne objęte dozorem technicznym, co do zasady, może być eksploatowane tylko na podstawie decyzji zezwalającej na jego eksploatację. Dla jego eksploatacji wymagana jest zatem decyzja właściwego organu jednostki dozoru technicznego, wyraźnie stanowiąca o dopuszczeniu takiego urządzenia do eksploatacji. Okolicznością ustaloną przez organ I instancji, był brak decyzji dopuszczającej do eksploatacji cysterny. Zatem niezbędnym w niniejszej sprawie jest ustalenie, czy cysterna jest urządzeniem technicznym, podlegającym pod dozór techniczny. Organ wskazał, że zasadniczym aktem prawnym wskazującym na przynależność poszczególnych urządzeń technicznych do urządzeń technicznych objętych dozorem technicznym jest rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2012r. w sprawie rodzajów urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu (Dz. U. poz. 1468). W przepisie § 1 pkt 1 lit. g tego rozporządzenia wskazano, iż dozorowi technicznemu podlegają następujące rodzaje urządzeń technicznych: urządzenia ciśnieniowe, w których znajdują się ciecze lub gazy pod ciśnieniem różnym od atmosferycznego, m.in. zbiorniki, w tym cysterny, do przewozu materiałów niezaliczonych jako niebezpieczne, które są pod ciśnieniem napełniane, opróżniane lub przewożone, dla których iloczyn nadciśnienia i pojemności jest większy niż 50 barów x dm3, a nadciśnienie jest wyższe niż 0,5 bara. Minister przypomniał, że w decyzji z dnia [...] kwietnia 2019 r., stwierdził, że w przedmiotowej sprawie Inspektor TDT dokonał ustaleń tylko w zakresie wymogu określonego ww. pkt 4 i 5 (na podstawie sprawdzenia tabliczki znamionowej, na której znajdowała się informacja o iloczynie nadciśnienia i pojemności dla badanej cysterny), co jednak nie przesądza o spełnieniu przez cysternę pozostałych przesłanek, o których mowa powyżej, których łączne spełnienie daje podstawę do uznania, że dana cysterna podlega pod dozór techniczny. Organ I Instancji w zaskarżonej decyzji, całkowicie pominął ustalenie pozostałych przesłanek, tj. w szczególności ustalenie, czy cysterna może być napełniana lub opróżniana pod ciśnieniem, lub czy w cysternie są przewożone ciecze lub gazy pod ciśnieniem różnym od atmosferycznego (tj. czy jej warunki techniczne, budowa, pozwalają na to by była pod ciśnieniem różnym od atmosferycznego napełniana lub opróżniana, lub aby przewożone w niej materiały są przewożone pod ciśnieniem różnym od atmosferycznego), czy przewożony materiał klasyfikowany jest jako towar niebezpieczny. Mając na uwadze powyższe wytyczne Ml stwierdził że, organ I instancji podjął odpowiednie kroki do wnikliwszego ustalenia stanu faktycznego dotyczącego cysterny, w tym dołączył uzyskaną od strony dodatkową dokumentację. Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Ml stwierdził, że cysterna spełnienia przesłanki, o których mowa w przepisie § 1 pkt 1 lit. g rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2012 r. w sprawie rodzajów urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu. Organ zauważył, że w czasie przeprowadzonej kontroli, jak wynika z listu przewozowego z dnia [...] maja 2018r., przewożono syrop pszeniczny i słód jęczmienny, a więc substancje nie będące towarami niebezpiecznymi. W zakresie przeprowadzonej kontroli nie ustalono dokładnie czy przewożone substancje znajdowały się pod ciśnieniem różnym od atmosferycznego, gdyż takie ustalenie nie jest niezbędne w przedmiocie niniejszego postępowania, ze względu na sam fakt, iż przeznaczenie konstrukcyjne cysterny umożliwia wykonywanie operacji transportowych przewozu cieczy pod ciśnieniem. Organ odniósł się również do opinii technicznej z dnia [...] grudnia 2019 r. wykonanej przez mgr inż. M. W.- Rzeczoznawcę Techniki Samochodowej z Listy Ministra Transportu nr [...]Certyfikat nr [...], tj. opinii przedłożonej przy ww. piśmie z dnia 10 grudnia 2019 r. Zdaniem strony, przedmiotowa opinia dowodzi temu co strona twierdzi od początku postępowania, iż potencjalne zagrożenie uzasadniające objęcie dozorem technicznym może stwarzać jedynie sposób eksploatacji urządzenia a nie zakwalifikowanie go przez producenta jako urządzenie ciśnieniowe czy bezciśnieniowe. We wnioskach dotyczących przeprowadzonej oceny cysterny, rzeczoznawca wskazał, iż "(...) istnieje techniczna możliwość ograniczenia ciśnienia roboczego cysterny ciśnieniowej do 0,5 bar, co spowoduje, że nie będzie technicznej możliwości realizowania przewozów, rozładunków i załadunków przy parametrach powyżej 0,5 bar". W opinii Ministra jednak, sam rzeczoznawca we wniosku końcowym wskazał, iż cysterna jest urządzeniem ciśnieniowym i może realizować ciśnieniowe przewozy, załadunki lub rozładunki. Tą potencjalną możliwość cysterna może utracić dopiero w momencie wymiany zaworu bezpieczeństwa. Mając na uwadze powyższe, organ II instancji stwierdził, że przesłanki o których mowa w przepisie § 1 pkt 1 lit. g rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2012 r. w sprawie rodzajów urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu zostały spełnione przez sporną cysternę, co oznacza to, że cysterna stanowi urządzenie techniczne, które z mocy samego prawa podlega dozorowi technicznemu, a co za tym idzie, może być eksploatowana wyłącznie na podstawie decyzji właściwego organu jednostki dozoru technicznego, tj. Dyrektora TDT, zezwalającej na jej eksploatację - zgodnie z art. 14 ust. 1 U.d.t. Zatem eksploatacja cysterny bez takiej decyzji jest naruszeniem przepisów dozoru technicznego, tj. art. 14 ust. 1 U.d.t., co stanowi przesłankę do wydania decyzji wstrzymującej eksploatację tego urządzenia technicznego, o której mowa w art. 18 ust. 1 U.d.t. Jako podstawę prawną do wstrzymania eksploatacji cysterny, Dyrektor TDT wskazał w zaskarżonej decyzji również art. 18 ust. 2 U.d.t. Przepis ten ma szczególne znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa eksploatacji urządzeń technicznych, ponieważ każde takie urządzenie, zgodnie z art. 4 pkt 1 lit. a U.d.t. może stwarzać zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego oraz mienia i środowiska, m.in. wskutek rozprężenia cieczy lub gazów znajdujących się pod ciśnieniem różnym od atmosferycznego. Dla jego zastosowania jednak wymagane jest ustalenie, że dane urządzenie stwarza takie zagrożenie, tzn. zagrożenie takie jest realne i konkretne, a nie tylko potencjalne. Niezależnie jednak od oceny słuszności wstrzymania eksploatacji cysterny, Minister zauważył, że istotnym dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest okoliczność dokonania rejestracji i oddania pod dozór techniczny cysterny w zakresie i na warunkach uzgodnionych z TDT, w konsekwencji czego, po przeprowadzeniu badań doraźnych eksploatacyjnych, Dyrektor TDT dopuścił ją do eksploatacji wydając w dniu [...] października 2019r. decyzję nr [...] zezwalającą na eksploatację cysterny. Wydanie ww. decyzji z dnia [...] października 2019 r. skutkuje tym, że w obrocie prawnym funkcjonują dwie decyzje Dyrektora TDT rozstrzygające tą samą sprawę: jedna z nich (zaskarżona decyzja) wstrzymuje eksploatację cysterny, zaś druga (z dnia [...]października 2019 r.) zezwala na eksploatację cysterny, przy czym zaskarżona decyzja nie jest decyzją ostateczną. Z uwagi na to, że niedopuszczalne jest wydanie decyzji w sprawie już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, a okoliczności sprawy wskazują, że stwierdzona przez Dyrektora TDT wada prawna cysterny została już usunięta, co potwierdził organ ten wydając decyzje dopuszczającą cysternę do eksploatacji, rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji, tj. wstrzymanie eksploatacji cysterny, oprócz tego, że stało się bezzasadne, to nie może być utrzymane w mocy również z przyczyn formalnych (ewentualne utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji w tym zakresie skutkowałoby tym, że w obrocie prawnym funkcjonowałyby dwie ostateczne, rozstrzygające tą samą sprawę decyzje - co stanowiłoby przesłankę do stwierdzenia nieważności decyzji, określoną w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.). Dlatego też, Ml uznał za zasadne uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, a z uwagi na to, że postępowanie w przedmiocie wstrzymania eksploatacji cysterny stało się bezprzedmiotowe, Ml umorzył postępowanie przed organem pierwszej instancji w całości. Pismem z dnia 12 czerwca 2020r. "W. Sp. J. z siedzibą w O. wniosła do WSA w Warszawie skargę na powyższą decyzję, zarzucając: 1) naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy: - art. 8 § 1 i 2 oraz art. 11 k.p.a., poprzez nieuzasadnione odstąpienie od oceny prawnej wyrażonej we wcześniejszej decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2019 r. w zakresie znaczenia okoliczności ciśnienia pod jakim znajdował się towar przewożony w cysternie w dniu kontroli, - art. 7a § 1 k.p.a. poprzez rozstrzygnięcie na niekorzyść strony wątpliwości, czy § 1 pkt 1 lit. g rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2012 r. w sprawie rodzajów urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu, w zakresie w jakim ustanawia on przesłankę znajdowania się cieczy lub gazu w urządzeniu technicznym pod ciśnieniem różnym od atmosferycznego, dotyczy - jak twierdzi strona i co wynika z literalnej wykładni przepisu - faktycznego ciśnienia pod jakim znajdował się towar przewożony w cysternie w dniu kontroli, czy też - jak twierdzi organ - możliwości przewozu pod ciśnieniem różnym od atmosferycznego,  - art. 7, 77 80 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego, które umożliwiłoby ustalenie istotnej okoliczności w sprawie, tj. czy w momencie kontroli w Cysternie znajdował się towar pod ciśnieniem różnym od atmosferycznego, 2) naruszenie przepisów prawa materialnego: - art. 4 pkt 1 lit. a) w zw. z. art. 14 ust. 1 i art. 18 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000r. o dozorze technicznym, poprzez ich zastosowanie do urządzenia technicznego, w którym nie znajdowała się ciecz ani gaz pod ciśnieniem różnym od atmosferycznego, a w związku z tym urządzenie nie wymagało decyzji zezwalającej na eksploatację oraz nie można było wydać decyzji wstrzymującej eksploatację, - art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym w zw. z § 1 pkt 1 lit. g rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2012 r. w sprawie rodzajów urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu poprzez przyjęcie, iż ustalenie okoliczności, czy przewożona substancja znajdowała się pod ciśnieniem różnym od atmosferycznego, nie jest niezbędne w przedmiocie niniejszego postępowania. Wobec podniesionych zarzutów skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego z dnia [...]września 2019r. i zasądzenie od Ministra Infrastruktury na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego - według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi strona rozwinęła podniesione zarzuty stwierdzając, że nie zgadza się z Ministrem Infrastruktury, iż cysterna jest urządzeniem technicznym podlegającym pod dozór techniczny. Wprawdzie rozstrzygnięcie decyzji Ministra Infrastruktury jest zgodne z wnioskiem zawartym w odwołaniu, jednak istotne są jego przyczyny a te różnią się zasadniczo od stanowiska strony, tj. że cysterna nie podlega pod dozór techniczny. Skarżąca podkreśliła, że z uwagi na zakaz eksploatacji cysterny, nie miała innego wyjścia niż "dobrowolne" złożenie wniosku o objęcie dozorem technicznym i poniesienie związanych z tym kosztów. Skarżąca wskazała, że istotne znaczenie dla oceny podlegania urządzenia technicznego pod dozór ma art. 4 pkt 1 lit. a) ustawy o dozorze technicznym, który definiuje urządzenia techniczne m.in. jako urządzenia, które mogą stwarzać zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego oraz mienia i środowiska wskutek rozprężenia cieczy lub gazów znajdujących się pod ciśnieniem różnym od atmosferycznego. Rada Ministrów wydała w dniu 7 grudnia 2012 r. rozporządzenie w sprawie rodzajów technicznych urządzeń podlegających dozorowi technicznemu (Dz.U. z 2012 r., poz. 1468). Z uwagi na rodzaj urządzenia poddanego kontroli znaczenie w niniejszej sprawie ma § 1 pkt 1) lit. g) rozporządzenia, który stanowi, iż dozorowi technicznemu podlegają następujące rodzaje urządzeń technicznych: 1) urządzenia ciśnieniowe, w których znajdują się ciecze lub gazy pod ciśnieniem różnym od atmosferycznego: (...) g) zbiorniki, w tym cysterny, do przewozu materiałów niezaliczonych jako niebezpieczne, które są pod ciśnieniem napełniane, opróżniane lub przewożone, dla których iloczyn nadciśnienia i pojemności jest większy niż 50 barów x dm3, a nadciśnienie jest wyższe niż 0,5 bara. Przepis ten określa 5 przesłanek, które muszą zostać spełnione łącznie, by dane urządzenie ciśnieniowe podlegało pod dozór; Minister Infrastruktury wskazał je w uzasadnieniu decyzji. Zdaniem strony skarżącej urządzenie nie spełnia pierwszej przesłanki tj.: urządzenie musi być urządzeniem ciśnieniowym, w którym znajdują się ciecze lub gazy pod ciśnieniem różnym od atmosferycznego. Jak wynika z listu przewozowego z dnia [...] maja 2018r., w momencie przeprowadzonej kontroli, w cysternie przewożono syrop pszeniczny i słód jęczmienny. Jak zauważa Minister Infrastruktury w uzasadnieniu decyzji w zakresie przeprowadzonej kontroli nie ustalono dokładnie, czy przewożona substancja znajdowała się pod ciśnieniem różnym od atmosferycznego, gdyż takie ustalenie nie jest niezbędne w przedmiocie niniejszego postępowania ze względu na sam fakt, iż przeznaczenie konstrukcyjne cysterny umożliwia wykonywanie operacji transportowych przewozu rzeczy pod ciśnieniem. Tym samym, na niekorzyść strony, a więc z naruszeniem art. 7a § 1 k.p.a. organ II instancji rozstrzygnął wątpliwość, czy § 1 pkt 1 lit. g rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2012r. w sprawie rodzajów urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu, w zakresie w jakim ustanawia on przesłankę znajdowania się cieczy lub gazu w urządzeniu technicznym pod ciśnieniem różnym od atmosferycznego, dotyczy - jak twierdzi strona i co wynika z literalnej wykładni przepisu - faktycznego ciśnienia pod jakim znajdował się towar przewożony w cysternie w dniu kontroli, czy też - jak twierdzi organ - samej możliwości przewozu pod ciśnieniem różnym od atmosferycznego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2019 poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy – ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U z 2019 poz. 2325, dalej jako "p.p.s.a."). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Spór w niniejszej sprawie dotyczy tego czy cysterna drogowa produkcji [...], nr fabryczny [...], rok produkcji 2016, zlokalizowanego na pojeździe o nr rej. [...], nr VIN: [...] rok produkcji 2016, eksploatowana przez "W. Spółkę Jawną, z siedzibą O. jest urządzeniem technicznym, podlegającym pod dozór techniczny. Zgodnie z treścią § 1 pkt 1 lit. g rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2012 r. w sprawie rodzajów urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu (Dz. U. poz. 1468), dozorowi technicznemu podlegają następujące rodzaje urządzeń technicznych: urządzenia ciśnieniowe, w których znajdują się ciecze lub gazy pod ciśnieniem różnym od atmosferycznego, m.in. zbiorniki, w tym cysterny, do przewozu materiałów niezaliczonych jako niebezpieczne, które są pod ciśnieniem napełniane, opróżniane lub przewożone, dla których iloczyn nadciśnienia i pojemności jest większy niż 50 barów x dm3, a nadciśnienie jest wyższe niż 0,5 bara. A zatem aby dany zbiornik (cysterna) był uznany za urządzenie techniczne, o którym mowa w przepisie § 1 pkt 1 lit. g rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2012 r. w sprawie rodzajów urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu, musi spełniać łącznie następujące warunki: 1) musi być urządzeniem ciśnieniowym, w którym znajdują się ciecze lub gazy pod ciśnieniem różnym od atmosferycznego; 2) musi służyć do przewozu materiału niezaliczonego jako niebezpieczny; 3) musi być pod ciśnieniem napełniany lub opróżniany, lub materiał, o którym mowa w pkt 2, przewożony w nim pod ciśnieniem; 4) iloczyn nadciśnienia i pojemności zbiornika musi być większy niż 50 barów x dm3; 5) nadciśnienie musi być wyższe niż 0,5 bara. W toku postępowania administracyjnego ustalono, iż cysterna jest urządzeniem ciśnieniowym. Świadczy o tym tabliczka znamionowa cysterny na której wskazano dopuszczalne nadciśnienie robocze o wysokości 2 bary, oraz nadciśnienie obliczeniowo/próbne wynoszące 2,8 bara. Na tabliczce znamionowej stwierdzono obecność znaku CE wraz z numerem jednostki notyfikowanej 0062, przez co należy rozumieć, iż cysterna spełnia zasadnicze wymagania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/68/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do udostępniania na rynku urządzeń ciśnieniowych, wprowadzonej do ustawodawstwa krajowego rozporządzeniem Ministra Rozwoju z dnia 11 lipca 2016 r. w sprawie wymagań dla urządzeń ciśnieniowych i zespołów urządzeń ciśnieniowych (Dz. U z 2019 r. poz. 211) oraz § 1 pkt 1 lit. g rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2012r. w sprawie rodzajów urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu. Przedmiotowa cysterna służy do przewozu materiałów niezaliczonych do kategorii materiałów niebezpiecznych. Świadczy o tym informacja na tabliczce znamionowej, wskazująca na to, iż urządzenie zgodnie z ww. dyrektywą, przeznaczone jest do przewozu substancji i mieszanin grupy 2 (niebędących substancjami niebezpiecznymi). W dniu przeprowadzonej kontroli, w cysternie znajdował syrop pszeniczny i słód jęczmienny, co potwierdza, iż strona użytkuje tą cysternę zgodnie z jej przeznaczeniem. Parametry techniczne przedmiotowej cysterny, w tym zgromadzona w toku postępowania dokumentacja, wskazują na potencjalną możliwość wykonywania operacji transportowych pod ciśnieniem (informacja o wysokości ciśnienia roboczego - nadciśnienie robocze wynosi 2 bary). Niniejsze urządzenie techniczne posiada również armaturę pozwalającą na ciśnieniowe napełnianie lub opróżnianie zbiornika (wykaz urządzeń zawarty w "SPECIFICATIONS TECHNIOUES"). Ponadto na podstawie informacji wskazanej na tabliczce znamionowej urządzenia ustalono, że iloczyn nadciśnienia i pojemności zbiornika jest większy niż 50 barów x dm3 - 2 bary (ciśnienie robocze) x 33 000 (pojemność zbiornika w litrach) = 66 000 bar x dm3. Przedmiotowa cysterna wypełnia również przesłankę, że nadciśnienie musi być wyższe niż 0,5 bara, a nadciśnienie obliczeniowo/próbne wynosi 2,8 bara, na co wskazuje dokumentacja techniczna zbiornika, protokoły z przeprowadzonych badań, tabliczka znamionowa zbiornika. Wobec powyższego stwierdzić należy, że sporna cysterna spełnienia przesłanki, o których mowa w przepisie § 1 pkt 1 lit. g rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2012r. w sprawie rodzajów urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu, co oznacza to, że cysterna stanowi urządzenie techniczne, które z mocy samego prawa podlega dozorowi technicznemu, a co za tym idzie, może być eksploatowana wyłącznie na podstawie decyzji właściwego organu jednostki dozoru technicznego, tj. Dyrektora TDT, zezwalającej na jej eksploatację - zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o dozorze technicznym. W ocenie sądu, Minister Infrastruktury zasadnie uznał, że bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy pozostaje okoliczność czy w dniu kontroli przewożona substancja była pod ciśnieniem. Pomimo, że do dokonania takich ustaleń Minister lnfrastruktury wcześniejszą decyzją zobowiązał organ I instancji, to zdaniem sądu, decydujące znaczenie w niniejszej sprawie ma przeznaczenia użytkowanej cysterny, która została wyprodukowana z przeznaczeniem do wykonywania operacji ciśnieniowych jak i bez ciśnieniowych. Mając na uwadze, że strona oddała pod dozór techniczny przedmiotową cysternę w zakresie i na warunkach uzgodnionych z TDT, w konsekwencji czego, po przeprowadzeniu badań doraźnych eksploatacyjnych, Dyrektor TDT dopuścił ją do eksploatacji wydając w dniu [...]października 2019 r. decyzję nr [...], zezwalającą na eksploatację cysterny, organ zasadnie orzekł o uchyleniu decyzji i umorzeniu postępowania. Z powyższych względów zarzuty skargi, dotyczące zarówno naruszenia prawa procesowego, jak i materialnego, w całości nie zasługiwały na uwzględnienie. Organy rozstrzygające sprawę działały na podstawie i w granicach przepisów powszechnie obowiązującego prawa. Zdaniem sądu, nie doszło do naruszenia ogólnych zasad wyrażonych m.in. w art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 i art. 15 kpa. Sprawę rozstrzygnięto bowiem po wyczerpującym i prawidłowym zebraniu, a następnie rozpatrzeniu, materiału dowodowego, który był wystarczający do podjęcia zaskarżonych rozstrzygnięć (art. 77 i art. 80 kpa). W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.