II SAB/Wa 319/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.), Sędzia WSA Karolina Kisielewicz, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 września 2021 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Prezydenta Miasta [...] do rozpoznania wniosku Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] z dnia [...] marca 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, 2. stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 3. oddala skargę w pozostałym zakresie, 4. zasądza od Prezydenta Miasta [...] na rzecz Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Stowarzyszenie [...] z siedzibą w [...] wnioskiem z dnia [...] marca 2020 r., zwróciło się do Prezydenta Miasta [...] o udostępnienie, drogą elektroniczną na podany adres e-mail, informacji publicznej na temat sposobu i skutków wykonywania zadania "opieka nad bezdomnymi zwierzętami i ich wyłapywanie", przewidzianego ustawą o ochronie zwierząt w zakresie wskazania: 1) z kim (imię, nazwisko lub nazwa, adres) gmina miała obowiązujące w 2019 r. umowy albo komu (imię, nazwisko lub nazwa, adres) udzielała doraźnych zleceń wyłapywania/odławiania bezdomnych zwierząt? 2) z kim (imię, nazwisko lub nazwa, adres) gmina miała obowiązujące w 2019 r. umowy albo komu (imię, nazwisko lub nazwa, adres) udzielała doraźnych zleceń zapewniania opieki bezdomnym zwierzętom? 3) ilu bezdomnym zwierzętom (z podziałem na psy i koty) zapewniono opiekę na koszt gminy w 2019 r.? (nie licząc zwierząt, którymi zajęto się w latach poprzednich)? 4) jaki był w 2019 r. koszt realizacji całego zadania przewidzianego ustawą o ochronie zwierząt (wyłapywanie/odławianie, opieka, usługi weterynaryjne, dokarmianie, inne)? 5) udostępnienie treści i postaci umowy/umów (wraz z załącznikami) o zapewnienie opieki bezdomnym zwierzętom w 2019 r. W odpowiedzi na powyższy wniosek organ pismem z dnia [...] marca 2020 r. poinformował Stowarzyszenie, że pytania w nim zawarte nie stanowią katalogu zamkniętego, a w celu udzielenia informacji potrzebne jest ich sprecyzowanie w następującym zakresie: Pytanie 1 - poprzez uściślenie pojęcia "doraźne zlecenia wyłapywania/odławiania bezdomnych zwierząt" i wskazanie, czy chodzi o zawarte umowy, czy również zlecenia np. telefoniczne dotyczące zwłaszcza kotów wyłapywanych np. przez wolontariuszy w celu wykonania zabiegu kastracji/sterylizacji. Pytanie 2 - poprzez określenie terminu "zapewnienie opieki bezdomnym zwierzętom". Organ wyjaśnił, że w skład zadania opieki nad zwierzętami wchodzi szeroki wachlarz działań takich jak: wyłapywanie, sterylizacja/kastracja, leczenie (w tym operacje chirurgiczne), przeprowadzanie zabiegów higienicznych kotów (odpchlanie, odrobaczanie), dokarmianie, zakup budek dla kotów, znakowanie psów (mikroczipy), oddawanie do adopcji (zwłaszcza kotów) oraz inne. Pytanie 3 – obliczenie ilości zwierząt, którym zapewniono opiekę będzie możliwe po sprecyzowaniu zakresu opieki (pytanie 2). Pytanie 4 - poprzez sprecyzowanie terminu "inne", ponieważ organ nie wie jakie informacje zawierają się w tym pojęciu. Pytanie 5 - poprzez określenie o jakie rodzaje umów Stowarzyszenie wnioskuje. Organ wyjaśnił, że pojęcie opieki nad zwierzętami bezdomnymi jest katalogiem otwartym działań ustawowych i zawiera wiele elementów np. umowy ze schroniskiem dla bezdomnych zwierząt, umowy z lecznicami weterynaryjnymi w zakresie kastracji/sterylizacji, leczenia, znakowania (mikroczip), umowy z osobami fizycznymi w zakresie dokarmiania, adopcji itp. Jednocześnie organ poinformował Stowarzyszenie, że w przypadku braku doprecyzowania wniosku do dnia [...] marca 2020 r., wniosek o udostępnienie informacji publicznej pozostanie bez rozpatrzenia. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Stowarzyszenie w piśmie z dnia [...] maja 2020 r. zakwestionowało zasadność żądania uszczegółowienia wniosku z dnia [...] marca 2020 r. wskazując, że nosi to znamiona urzędniczej obstrukcji w udostępnianiu informacji publicznej. Podkreślono przy tym, że zakres zapytania wyznaczony został przez zadanie własne gminy określone w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt "zapobieganie bezdomności zwierząt i zapewnienie opieki bezdomnym zwierzętom oraz ich wyłapywanie należy do zadań własnych gmin", czemu zresztą dano wyraz na wstępie wniosku. Zadanie to opisane zostało w sposób jasny i nie budzący wątpliwości, podobnie jak pytania wniosku. Stowarzyszenie zaznaczyło jednocześnie, że ze zrozumieniem treści wniosku nie miało żadnych problemów pozostałe 2.476 polskich gmin, podobnie zresztą jak dotychczas również Miasto [...], które odpowiadało na jednobrzmiące wnioski Stowarzyszenia już od 2012 r., na dowód czego dołączono pliki pdf opisane kolejnymi numerami od 2012 do 2018, zawierające informacje od organu w ww. zakresie za wskazane lata. Pismem z dnia [...] maja 2020 r. Stowarzyszenie ponowiło żądanie udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej wskazując, że na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, odmowa udostępnienia informacji publicznej winna nastąpić w drodze decyzji, o ile organ nie chce narazić się na zarzut bezczynności. W odpowiedzi na powyższe organ w piśmie z dnia [...] maja 2020 r. wyjaśnił, że Stowarzyszenie zostało na podstawie art. 64 § 2 K.p.a. wezwane do sprecyzowania pytań z uwagi na to, że nie stanowią one katalogu zamkniętego, W związku z powyższym organ będzie mógł udzielić odpowiedzi po otrzymaniu uszczegółowienia, a w przypadku braku odpowiedzi wniosek zostanie pozostawiony bez rozpatrzenia. Pismem z dnia [...] czerwca 2020 r. Stowarzyszenie ponowiło wniosek z dnia [...] marca 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej W odpowiedzi na powyższe organ pismem z dnia [...] lipca 2020 r. poinformował Stowarzyszenie, że wniosek o udostępnienie informacji jest nieprecyzyjny i z uwagi na brak jego sprecyzowania, nie jest możliwe udostępnienie informacji publicznej. W piśmie z dnia [...] marca 2021 r. Stowarzyszenie skierowało do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] marca 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej zarzucając organowi naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP oraz art. 1 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1, art. 13 oraz art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. W związku z powyższymi zarzutami Stowarzyszenie wniosło: 1. zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] marca 2020 r., 2. stwierdzenie, że bezczynność Prezydenta Miasta [...] miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 3. przyznanie stronie skarżącej od Prezydenta Miasta [...] sumy pieniężnej na podstawie art 149 § 2 P.p.s.a., 4. zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi Stowarzyszenie podniosło, że od 12 lat uczestniczy w projekcie polegającym na badaniu problemu bezdomności zwierząt w jego wymiarze publicznym. W ramach tego projektu prowadzony jest monitoring działalności schronisk dla bezdomnych zwierząt oraz polityki gmin i urzędów. Uzyskana w ten sposób informacja z całego kraju udostępniana jest następnie szerokiej publiczności pod adresem [...]. Przedstawiając dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie Stowarzyszenie zaznaczyło, że pytania wniosku zostały skonstruowane nie według jakiś własnych, nieostrych, arbitralnie przyjętych kryteriów, co zdaje się sugerować organ. Wręcz przeciwnie – mieszczą się one precyzyjnie w zadaniach gminy, stanowiących o wyłapywaniu i opiece nad bezdomnymi zwierzętami, o których expressis verbis mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt. Stowarzyszenie podkreśliło, że wniosek został oparty dosłownie o sformułowania ustawowe, jest więc prosty i przejrzysty, bo sprowadza się do najbardziej fundamentalnych w tym przypadku zagadnień: kto wyłapuje, kto zapewnia opiekę, ile zwierząt objęto opieką i za jakie pieniądze, plus treść umowy na opiekę. Jeśli pomimo to skarżony organ odbiera taki wniosek jako "nieprecyzyjny", to znaczy, że nie pojmuje również zakresu zadania własnego, które realizuje przecież od 1997 r. Stowarzyszenie poinformowało nadto, że na dzień składania skargi posiadało informacje za 2019 r. od 2.476 gmin, a więc wszystkich oprócz jednej, Miasta [...] właśnie. Przy czym żadna inna gmina nie podejmowała argumentu, że nie rozumie wniosku, że jest on nieprecyzyjny, albo niejasny co, w ocenie Stowarzyszenia dowodzi, że stanowisko skarżonego organu, jako wybitnie odosobnione, nosi wszelkie znamiona urzędniczej obstrukcji w udostępnianiu informacji publicznej. Stowarzyszenie zaznaczyło też, że Miasto [...] już od 2013 r. odpowiada na coroczny wniosek Stowarzyszenia na temat zadania zapewniania opieki bezdomnym zwierzętom. Wniosek ten ma zawsze tę samą treść i dotyczy tych samych danych (zmienia się tylko rok badania). Pomimo to urzędnicy miejscy nigdy wcześniej nie mieli problemów z jego zrozumieniem i realizacją, na dowód czego Stowarzyszenie przedłożyło otrzymane od organu informacje za lata 2012-2019. Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie strony skarżącej, Prezydent dopuścił się rażącej bezczynności, dla której to kwalifikacji najistotniejsze znaczenie ma czas, jaki upłynął od dnia złożenia wniosku - ponad 12 miesięcy oraz fakt bezskutecznego kilkukrotnego monitowania i ponawiania wniosku przez Stowarzyszenie. Jednocześnie Stowarzyszenie wyjaśniło, że wnioskowana suma pieniężna przyznana na podstawie art. 149 § 2 P.p.s.a służyć będzie zrekompensowaniu stronie skarżącej straty, jaką poniosła na skutek uporczywej bezczynności organu. Dane zbierane przez Stowarzyszenie podczas monitoringu działania gmin i schronisk dla zwierząt pozwalają mu bowiem następnie tworzyć raporty i statystyki, bez których trudno rzeczowo opisywać problem bezdomności zwierząt w Polsce i proponować jakieś jego rozwiązania. Stowarzyszenie podkreśliło, że badań na taką skałę nie prowadzi żaden inny podmiot w kraju, w tym również żaden organ państwa nie śledzi problemu bezdomnych zwierząt i nie rozlicza ani publicznych pieniędzy, ani losu tych zwierząt. Opracowania sporządzane przez Stowarzyszenie są tym rzetelniejsze i lepiej uzasadnione, im większa jest próba odpowiedzi jakie spłynęły z gmin. Dlatego każda gminna informacja publiczna, jaką Stowarzyszenie uzyskuje, jest niezwykle cenna, z kolei każdy jej brak bardzo dotkliwy, gdyż w pewnym stopniu fałszuje ostateczne wyniki monitoringu. Bezczynność Prezydenta Miasta [...] stanowi więc realną szkodę dla wiarygodności projektu Stowarzyszenia i ogromu wolontariackiej pracy, jaką wkłada w badanie założonego problemu. Pełnomocnik Prezydenta Miasta [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie wyjaśniając w czym, zdaniem organu, przejawiała się nieprecyzyjność pytań zawartych we wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Powołując orzecznictwo sądów administracyjnych pełnomocnik organu podkreślił, że dla udostępnienia informacji publicznej konieczne jest precyzyjne ustalenie zakresu żądanej informacji, stąd też działania organu nie prowadziły do utrudnienia pracy Stowarzyszeniu, a zmierzały do ustalenia kręgu informacji publicznej celem jej precyzyjnego udzielenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137), sądy administracyjny sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej zwana jako "P.p.s.a.", obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Stosownie do art. 119 pkt 4 i art. 120 P.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu, stosownie do art. 149 § 1 P.p.s.a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1); zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2); stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.). Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie lub inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem organu, że stosowany akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana, wyrażającym się np. w odmowie wydania decyzji w związku z błędnym przekonaniem organu, że załatwienie sprawy nie wymaga jej wydania (vide: T. Woś /w:/ T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 86). Bezczynność w zakresie dostępu do informacji publicznej występuje natomiast wyłącznie wtedy, gdy wniosek o udzielenie informacji dotyczy informacji publicznej, a jego adresatem jest podmiot zobowiązany do jej udzielenia. Ma ona miejsce wówczas, gdy we wskazanym w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm. dalej jako u.d.i.p.) terminie zobowiązany podmiot nie udzieli żądanej informacji lub nie podejmie nakazanych prawem czynności zmierzających do powiadomienia o przyczynach zwłoki i o dodatkowym terminie albo, podejmując te czynności, nie udzieli informacji w maksymalnym 2 miesięcznym terminie, albo wreszcie nie wyda na zasadach przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego decyzji o odmowie udzielenia żądanej informacji publicznej. Podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym organy samorządów gospodarczych i zawodowych (art. 4 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p.). Przykładowy katalog informacji publicznych, podlegających udostępnieniu wymienia przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. W orzecznictwie przyjmuje się, że informacją publiczną w rozumieniu powyższego przepisu będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Bliższa analiza powołanego przepisu wskazuje, że wnioskiem objęte może być pytanie o określone fakty, o stan określonych zjawisk na dzień udzielania odpowiedzi. Informacje publiczne odnoszą się do pewnych danych, a nie są środkami do ich kwestionowania (por. wyrok z 7 marca 2012 r., I OSK 2445/11, dostępny CBOSA). W sprawie niniejszej nie było kwestią sporną, że spełniony został zakres podmiotowy i przedmiotowy stosowania ww. ustawy o dostępie do informacji publicznej. Prezydent Miasta [...] jest bowiem podmiotem zobowiązanym na gruncie u.d.i.p. do udostępnienia posiadanej informacji, mającej walor informacji publicznej, jak również wnioskowane przez skarżące Stowarzyszenie informacje dotyczące realizacji zadań własnych gminy określonych w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt w zakresie " opieki nad bezdomnymi zwierzętami i ich wyłapywania", mieszczą się w pojęciu informacji publicznej. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do tego, czy z uwagi na sposób sformułowania pytań zawartych we wniosku z dnia [...] marca 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej zasadnym było wezwanie Stowarzyszenia do jego sprecyzowania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. W ocenie Sądu, biorąc pod uwagę fakt, iż w latach 2013-2019 Prezydent Miasta [...], na podstawie tożsamej treści wniosków, udostępniał Stowarzyszeniu informację publiczną za poszczególne lata dotyczącą wykonywania zadań w zakresie "opieki nad bezdomnymi zwierzętami i ich wyłapywania" niezrozumiałe jest stanowisko organu, że nie był w stanie udzielić odpowiedzi na wniosek z dnia [...] marca 2020 r., gdyż pytania w nim zawarte nie stanowiły katalogu zamkniętego. We wcześniejszych latach Stowarzyszenie nie było wzywane przez organ do precyzowania wniosków o udostępnienie informacji publicznej. Ponadto, jak wyjaśniło Stowarzyszenie tej samej treści wnioski o udostępnienie informacji publicznej za rok 2019 zostały skierowane do 2477 gmin w Polsce i tylko Miasto [...] nie udzieliło żądanej informacji publicznej wzywając Stowarzyszenie do sprecyzowania wniosku. W ocenie sądu, powyższe wskazuje na to, iż zarzut bezczynności w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] marca 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej jest uzasadniony, gdyż treść pytań zawartych we wniosku była na tyle precyzyjna, że umożliwiała udostępnienie żądanej informacji publicznej. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd działając na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zobowiązał Prezydenta Miasta [...] do rozpoznania wniosku Stowarzyszenia z dnia [...] marca 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała bezczynność Prezydenta Miasta [...] miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Kwalifikacja naruszenia prawa jako rażącego musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. Rażącym naruszeniem prawa jest naruszenie ciężkie, które nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem, niepozwalające na zaakceptowanie w demokratycznym państwie prawa i wywołujące dotkliwe skutki społeczne lub indywidualne. Rażące naruszenie prawa jest bowiem postacią kwalifikowaną naruszenia prawa i powinno być interpretowane ściśle. Zgodnie ze słownikowym znaczeniem tego pojęcia, "rażące" to "ponad miarę", "niewątpliwe" , "wyraźne", "oczywiste". Ocena, czy mamy do czynienia z rażącą postacią bezczynności, powinna być zatem dokonywana w powiązaniu z okolicznościami sprawy, rozpatrywanej indywidualnie. W niniejszej sprawie, w sytuacji gdy organ w latach 2013-2019, na podstawie tożsamej treści wniosków, udostępniał Stowarzyszeniu informację publiczną za poszczególne lata dotyczącą wykonywania zadań w zakresie "opieki nad bezdomnymi zwierzętami i ich wyłapywania" pozostawienie wniosku z dnia [...] marca 2020 r. bez rozpoznania z powołaniem się na to, że pytania w nim zawarte są zbyt mało precyzyjne i nie stanowią katalogu zamkniętego, wskazuje na złą wolę organu i w sposób rażący uchybia przepisom u.d.i.p. W kwestii żądania przyznania sumy pieniężnej wyjaśnić należy, że przepis art. 149 § 2 P.p.s.a. nie precyzuje charakteru przyznawanej kwoty, stanowiąc jedynie o "sumie pieniężnej". Kwota ta poza funkcją represyjną i prewencyjną ma też znaczenie kompensacyjne. Oznacza to, że ma ona na celu zadośćuczynienie za doznaną krzywdę, jaką strona poniosła na skutek wadliwie działającej administracji publicznej. Użycie w ww. przepisie sformułowania "może" oznacza, że rozstrzygnięcie w przedmiocie sumy pieniężnej ma charakter fakultatywny. W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd nie stwierdził podstaw do przyznania na rzecz skarżącego Stowarzyszenia sumy pieniężnej. Zdaniem Sądu, przyznanie ww. kwoty nie może stanowić rekompensaty za samo w sobie opóźnienie w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Stowarzyszenie natomiast nie wskazało jaką to konkretną, wymierną szkodę poniosło na skutek zwłoki organu w załatwieniu wniosku. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i § 1a P.p.s.a., orzekł jak w punktach 1 i 2 sentencji wyroku. Sąd oddalił skargę w pozostałym zakresie na podstawie art. 151 P.p.s.a., jak w punkcie 3 sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania, obejmujących uiszczony wpis sądowy w wysokości 100 zł, Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a., jak w punkcie 4 sentencji wyroku.