II SA/Kr 471/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Sędziowie: WSA Mirosław Bator WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 22 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] lutego 2021 roku, znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego G. S. kwotę 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Starosta [...] decyzją nr [...] z 20 marca 2020 r., znak: [...] [...], zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla inwestora Gminy T., w zakresie zamierzenia budowlanego pn.: Budowa punktu selektywnej zbiórki odpadów komunalnych w G. wraz z placami utwardzonymi oraz instalacjami zewnętrznymi wodno-kanalizacyjnymi i elektrycznymi w miejscowości G., na działce nr ew. gr.: [...]. W uzasadnieniu podkreślono, iż wniosek Inwestora - Gminy T., złożony został do organu administracji architektoniczno-budowlanej l instancji 23 grudnia 2019 r. Do wniosku dołączono oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz projekt budowlany wykonany przez osoby posiadające stosowne uprawnienia i należące do właściwej izby samorządu zawodowego, potwierdzone zaświadczeniami o przynależności do tej izby. Dla terenu objętego inwestycją obowiązują zapisy Uchwały Nr [...] Rady Gminy T. z dnia 10 sierpnia 2005 r., w sprawie miejscowego plany zagospodarowania przestrzennego sołectw Gminy T. (Dz.Woj[...] ze zmianami), zwanej dalej mpzp. Obszar oddziaływania inwestycji projektant prawidłowo określił jako teren obejmujący działki nr: [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] w miejscowości G.. Odwołania od ww. decyzji złożyli: G. S., Ł. N., S. S., W. Z., C. Ż., M. S., zarzucając, iż wydając zaskarżoną decyzję organ l instancji naruszył art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. 2019.1186 ze zmianami) - zwanej dalej Pb w związku z art. 34 ust. 1 lit. a i ust. 2 lit. a-i miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (MPZP). Ponadto naruszenie art. 7, art. 77 § 1, art, tj. naruszenie przepisów postępowania oraz prawa materialnego poprzez błędne i niepełne ustalenie stanu faktycznego sprawy, wskazując na: - błędną wykładnię zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; - niewystarczającą ilość miejsc postojowych; - błędną lokalizację punktu PSZOK-u, stwarzającą zagrożenie dla środowiska i zdrowia ludzkiego, z powołaniem się na opinię Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. (pismo z 12 marca 2020 r., znak: [...]); - błędne ustalenie stanu faktycznego. Wojewoda decyzją z dnia 9 lutego 2021r. znak sprawy: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 82 ust. 3 Pb, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Wskazano w uzasadnieniu, iż projekt budowlany zawiera niezbędne uzgodnienia i opinie, jego zawartość jest kompletna. Projekt budowlany opracowany został w czytelnej grafice, oprawiony w okładkę przystosowaną do formatu A4, posiada numerację zgodną ze spisem zawartości projektu, tomy projektu zostały trwale zszyte. Załączona została informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (projekt budowlany - str. 39 - 42). W projekcie zostały określone proste warunki gruntowe (projekt budowlany -str. 14). W projekcie budowlanym, zgodnie z wymogami rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, zamieszczono informację o obszarze oddziaływania projektowanego obiektu (projekt budowlany - str. 13). Inwestycja posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej powiatowej (działka drogowa nr [...]), poprzez istniejący zjazd. Usytuowanie projektowanego obiektu nie narusza przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jednolity - Dz.U.2019.1065 ze zmianami, zwanego dalej wt). Spełniono wymogi § 22 i 23 wt. Planowana inwestycja została zaprojektowana na terenie działki nr [...] w odległości ok. 6 m do granicy działki nr [...] od strony wschodniej, ok. 6,20 m - od strony południowej, ok. 22 m od strony zachodniej granicy działki [...] oraz od studni mieszczącej się na działce [...] ok. 32 m, od strony północnej ok. 20 m (działka drogowa), co spełnia wymagania wt. Najbliższe budynki mieszkalne znajdują się w odległościach ok. 27 m (działka nr [...]) i ok. 43 m (działka nr [...]). Działka inwestycyjna usytuowana jest na terenie oznaczonym symbolem UU - tereny zabudowy usługowej komercyjnej. Po analizie przedłożonego projektu budowlanego, organ odwoławczy stwierdził, iż jest on zgodny z ustaleniami mpzp. Projektowana inwestycja spełnia wymagania określone w ustaleniach mpzp, m.in. dotyczące: • przeznaczenia terenu: podstawowe pod - zabudowę usługową: obiekty i urządzenia umożliwiające realizację przedsięwzięć komercyjnych, w tym zabudowę związaną z nieuciążliwą produkcją, wytwórczością i przetwórstwem; przeznaczenie dopuszczalne pod: obiekty i urządzenia służące realizacji celów publicznych: (§ 34 ust. 1 pkt 2 lit. a mpzp) - zaprojektowano obiekty budowlane dla punktu selektywnej zbiórki odpadów komunalnych, zwanego dalej PSZOK; • maksymalnej wysokości zabudowy: 10,0 m (§ 34 ust. 3 pkt 7 lit. a mpzp) za wyjątkiem obiektów jednokondygnacyjnych - zaprojektowano kontener zaplecza socjalnego (3,2 m) oraz remont istniejącego budynku przeznaczonego na magazyn (stan istniejący 3,76 m i stan projektowany 3,80 m) - obiekty jednokondygnacyjne; • minimalnego wskaźnika terenu biologicznie czynnego: 20% powierzchni działki budowlanej (§ 34 ust. 3 pkt 1 mpzp) - zaprojektowano: 75,5 %; • wskaźnika intensywności zabudowy: nie ustalono w mpzp, zaprojektowano 3,25 %; • geometrii i kształtu dachów: (§ 34 ust. 3 pkt 7 lit. b mpzp) dachy dwu, wielospadowe bądź jednospadowe o jednakowym kącie nachylenia połaci - zaprojektowano dach dwuspadowy o kącie nachylenia 5° w kolorze brązowym; • zasad odnoszących się do elewacji budynków (§ 34 ust. 3 pkt 7 lit. c mpzp) - zaprojektowano zharmonizowaną kolorystkę materiałów wykończeniowych elewacji - ściany w kolorze jasnoszarym (RAL9002) oraz okna i drzwi w odcieniu białym; • zasad obsługi parkingowej: zgodnie z § 5 ust. 5 mpzp: użytkownik obiektu powinien zapewnić odpowiednią ilość miejsc postojowych zlokalizowanych w obrębie działki budowlanej, stosownie do poniższych wymogów: 1) dla zabudowy jednorodzinnej i zagrodowej - 2 miejsca postojowe lub garażowe łącznie na 1 budynek mieszkalny, 2) dla obiektów usługowych - 30 m.p./1000 m2 powierzchni użytkowej oraz dodatkowo 40 m.p./100 zatrudnionych, 3) dla obiektów produkcji i składowania - 25 m.p./1000 m2 powierzchni użytkowej oraz dodatkowo 30 m.p./100 zatrudnionych, podane wartości należy traktować jako minimalne oraz § 26 ust. 9 mpzp: ustala się obowiązek zapewnienia przez użytkowników terenów MN, MU, MP, UU, UU1, UP miejsc postojowych w granicach działki - zaprojektowano 1 miejsce postojowe o wymiarach 2,5 x 5 m. Organ odwoławczy stwierdził, że inwestycja mogłaby być klasyfikowana zarówno do punktu 2 (obiekty usługowe) jak i 3 (obiekty składowania) ww. przepisu mpzp dotyczącego wskaźników miejsc postojowych, natomiast nie osiąga parametrami żadnego z nich, tzn. nie zawiera powierzchni użytkowej 1000 m2, ani wymogu funkcjonalnego wymagającego 100 zatrudnionych, aby musiały zostać spełnione minimalne wartości mierników, określone w wyżej cytowanych ustaleniach planu. Wobec powyższego ilość miejsc postojowych w ramach inwestycji została zaprojektowana adekwatnie do przeznaczenia i sposobu zabudowy. Odnosząc się do zarzutu, iż nie zostały zapewnione miejsca postojowe, wyjaśniono, iż zgodnie z § 5 ust. 5 mpzp i § 26 ust. 9 mpzp oraz § 18 wt, jak zostało opisane powyżej, zostało zaprojektowane 1 miejsce postojowe o wymiarach 2,5 x 5 m, wzdłuż projektowanej zieleni izolacyjnej w centralnej części działki z wydzielonej istniejącej nawierzchni asfaltowej (por. projekt budowlany - str. 66 - PZT). Zatem, zostały spełnione zapisy planu cytowane powyżej odnośnie zapewnienia parkingu na działce oraz zapisy § 18 wt 1. Zagospodarowując działkę budowlaną, należy urządzić, stosownie do jej przeznaczenia i sposobu zabudowy, stanowiska postojowe dla samochodów użytkowników stałych i przebywających okresowo, w tym również stanowiska postojowe dla samochodów, z których korzystają osoby niepełnosprawne. Liczbę stanowisk postojowych i sposób urządzenia parkingów należy dostosować do wymagań ustalonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, z uwzględnieniem potrzebnej liczby stanowisk, z których korzystają osoby niepełnosprawne. Zgodnie z § 21 wt 1. Stanowiska postojowe dla samochodów powinny mieć wymiary wynoszące co najmniej: 1) szerokość 2,5 m i długość 5 m - w przypadku samochodów osobowych. Należy również wyjaśnić, iż miejsce postojowe nie zostało wyznaczone wzdłuż jezdni, zatem nie znajduje tu zastosowania przepis § 21 ust. 2 pkt 2 wt, mówiący: w przypadku usytuowania wzdłuż jezdni stanowiska postojowe dla samochodów powinny mieć wymiary wynoszące co najmniej: szerokość 3,6 m i długość 6 m - w przypadku samochodów osobowych użytkowanych przez osoby niepełnosprawne. W projekcie budowlanym zostały zastosowane rozwiązania z zachowaniem przepisów Prawa budowlanego oraz warunków technicznych, jak również planu miejscowego. Odnośnie do mpzp, przedłożony projekt budowlany jest zgodny z zapisami mpzp. Dodatkowo planowana inwestycja należy do inwestycji należących do inwestycji celu publicznego, zgodnie z treścią art. 6 pkt 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U.2020.1990 ze zmianami), celami publicznymi w rozumieniu ustawy są: budowa i utrzymywanie publicznych urządzeń służących do zaopatrzenia ludności w wodę, gromadzenia, przesyłania, oczyszczania i odprowadzania ścieków oraz odzysku i unieszkodliwiania odpadów, w tym ich składowania. Zgodnie z ustawą z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U.2020.1439 ze zmianami), art. 3 ust. 1 - utrzymanie czystości i porządku w gminach należy do obowiązków zadań własnych gminy oraz art. 3 ust. 2 pkt 5 i 6: gminy zapewniają czystość i porządek na swoim terenie i tworzą warunki niezbędne do ich utrzymania, a w szczególności: 5) zapewniają selektywne zbieranie odpadów komunalnych obejmujące co najmniej: papier, metale, tworzywa sztuczne, szkło, odpady opakowaniowe wielomateriałowe oraz bioodpady; 6) tworzą punkty selektywnego zbierania odpadów komunalnych w sposób umożlwiający łatwy dostęp dla wszystkich mieszkańców gminy, które zapewniają przyjmowanie co najmniej odpadów komunalnych: wymienionych w pkt 5, odpadów niebezpiecznych, przeterminowanych leków i chemikaliów, odpadów niekwalifikujących się do odpadów medycznych powstałych w gospodarstwie domowym w wyniku przyjmowania produktów leczniczych w formie iniekcji i prowadzenia monitoringu poziomu substancji we krwi, w szczególności igieł i strzykawek, zużytych baterii i akumulatorów, zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, mebli i innych odpadów wielkogabarytowych, zużytych opon, odpadów budowlanych i rozbiórkowych oraz odpadów tekstyliów i odzieży. Art. 3 ust. 2b ww. ustawy - Gmina jest obowiązana utworzyć co najmniej jeden stacjonarny punkt selektywnego zbierania odpadów komunalnych, samodzielnie lub wspólnie z inną gminą lub gminami. Zatem inwestycja nie narusza ustaleń przepisów prawa, a wręcz stanowi ich spełnienie. Zgodnie z projektem budowalnym lokalizacja punktu selektywnej zbiórki odpadów została pozytywnie zaopiniowana przez Wodociągi i Kanalizację T. Sp. z o.o. (pismo z 20 marca 2019 r. - projekt budowlany - str. 59, pismo z 13 września 2019 r. - projekt budowlany - str. 63a, pismo z 10 kwietnia 2019 r. - projekt budowlany - str. 63i). Zgodnie z projektem budowlanym - str. 63e (Decyzja Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie - Dyrektora Zarządu Zlewni K. z 26 lipca 2019 r., znak: [...]) Inwestor uzyskał pozwolenie wodnoprawne na korzystanie z wód tj. na wprowadzenie do urządzeń kanalizacyjnych, (...) ścieków przemysłowych, zawierających substancje szkodliwe dla środowiska wodnego zgodnie z ustaleniami decyzji. Inwestor posiada również deklarację właściwego organu odpowiedzialnego za gospodarkę wodną - Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie, Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w K., znak: [...], gdzie stwierdzono: nie przewiduje się negatywnego wpływu tego przedsięwzięcia na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych dla jednolitych części wód powierzchniowych i jednolitych części wód podziemnych. Reasumując, analiza przedłożonych w sprawie dokumentów pozwala na stwierdzenie, że projekt pn. "Utworzenie Punktu Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych w Gminie T." nie obejmuje działań, które mogą pogorszyć stan ww. JCWP i JCWPd lub uniemożliwić osiągnięcie celów środowiskowych. Skarżący przedłożyli kopię pisma Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. (zwanego dalej PPIS) z 12 marca 2020 r., znak [...], w którym wyrażono opinię negatywną tj. brak rekomendacji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. do zaproponowanej lokalizacji planowanej inwestycji PSZOK w G.. W swoim piśmie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w O. podnosi, iż w wyniku kontroli ustalono, że miejsce planowanej inwestycji PSZOK w G. zlokalizowane jest na działce nr ewid. [...] w sąsiedztwie drogi powiatowej G.-W., wzdłuż której znajdują się domy mieszkalne, od strony wschodniej odgraniczonej drogą wewnętrzną od zabudowy mieszkaniowej w odległości ok. 5 m od granicy działki, na której zlokalizowane są - budynki gospodarcze i dom jednorodzinny, a w odległości powyżej 100 m znajdują się kolejno remiza strażacka, plac zabaw dla dzieci, strefa aktywności fizycznej i boisko. Wszelkie odległości utwardzonych placów wraz z kontenerami zostały zachowane (patrz str. 4 decyzji). Lokalizacja PSZOK może być związana z ewentualnym negatywnym oddziaływaniem tego typu obiektów na jakość wód głębinowych w jego regionie. W ocenie organu odwoławczego ww. opinia PPIS w O. nie ma wpływu na wydane rozstrzygnięcie oraz nie jest w żaden sposób wiążąca dla organów administracji architektoniczno-budowlanej, bowiem nie została wyrażona w żadnym formalnym trybie, który byłby wymagany do przeprowadzenia odnośnie badanej inwestycji - została opracowana i wydana przez organ inspekcji sanitarnej na prośbę Skarżących (opinia PPIS została dołączona przez Skarżących do odwołania). Natomiast w wymaganych formalnie trybach zostały spełnione przepisy obowiązującego prawa oraz prawa miejscowego. W przypadku inwestycji, która nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko (co ma miejsce w przedmiotowej sprawie), pozytywna opinia PPIS nie jest wymagana prawem (przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę). Zatem organy administracji architektoniczno-budowlanej nie mają podstaw do żądania ani decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, ani tym bardziej pozytywnej opinii PPIS. Reasumując, ww. opisana opinia PPIS stanowi jedynie dowód w sprawie (dołączony do akt sprawy), ale na jej podstawie nie jest możliwe wydanie odmowy pozwolenia na budowę, tym bardziej, że lokalizacja PSZOK-u została uzgodniona bez zastrzeżeń pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych przez Rzeczoznawcę do spraw sanitarno-higienicznych inż. K. K. (nr uprawnień [...] w zakresie - bez ograniczeń). Zgodnie z pismem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z 25 marca 2019 r., znak: [...], planowana inwestycja nie jest zaliczana do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (...) i nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Powyższe stanowisko Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. zostało utrzymane w piśmie z 16 grudnia 2019 r., znak: [...]: Inwestor działający przez swych przedstawicieli zadeklarował prowadzenie zbierania odpadów i tego dotyczył wniosek. Choć opinia nie była wydana w toku prowadzonego postępowania administracyjnego jedynym podmiotem uprawnionym do formułowania żądania w sprawie wszczynanej na wniosek strony jest wyłącznie wnioskodawca. Niezależnie od powyższego zgodnie z brzmieniem § 3 ust. 1 pkt 83 nowego rozporządzenia Rady Ministrów z 10 września 2019 r., w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r. poz. 1839) do przedsięwzięć tych zalicza się punkty do zbierania, w tym przeładunku: a) złomu, z wyłączeniem punktów selektywnego zbierania odpadów komunalnych, b) odpadów wymagających uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów z wyłączeniem odpadów obojętnych oraz punktów selektywnego zbierania odpadów komunalnych. Jak już opisano wyżej, lokalizacja PSZOK-u została uzgodniona bez uwag pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych przez Rzeczoznawcę do spraw sanitarno-higienicznych. Ujęcie wody znajduje się ok. 32 m od kontenerów, w których mają być czasowo przechowywane odpady do zbiórki selektywnej, wymienione w projekcie budowalnym str. 36 -37. Zauważyć należy, iż kontenery znajdują się ok. 15 m od najbliższego budynku gospodarczego, a od domu mieszkalnego znajdującego się na sąsiedniej działce ok. 27 m. Dodatkowo projektant w projekcie budowlanym str. 33 - 34 w pkt 4.9 przedstawił wpływ obiektu budowlanego na środowisko i jego wykorzystanie oraz na zdrowie ludzi i obiekty sąsiednie. Zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (tekst jednolity - Dz.U.2020.757 ze zmianami) - zwanej dalej u.o., PSZOK to miejsce zbierania odpadów komunalnych, na terenie którego czasowo są magazynowane odpady. Przepisy ustawy o odpadach nie precyzują wymagań dla PSZOK-ów. Jedynym kryterium zawartym w u.o. i dotyczącym PSZOK-ów jest jego lokalizacja, którą określa gmina, przy czym musi być spełniony warunek łatwego dostępu do tego punktu dla wszystkich mieszkańców gminy, zatem ten warunek został spełniony - dostęp do inwestycji poprzez drogę publiczną (powiatową) G. - W., (działka nr [...]). PSZOK jest miejscem zbierania odpadów, w którym tymczasowo magazynuje się odpady. Pojęcie magazynowania jest zdefiniowane w art. 3 ust. 1 pkt 5 u.o. Ogólne zasady magazynowania odpadów zostały określone w art. 25 ust. 1 u.o. jako przestrzeganie wymagań w zakresie ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa życia i zdrowia ludzi. Dodatkowo z treści art. 25 u.o. wyprowadzić można następujące kryteria dla PSZOK-ów: punkt powinien być zlokalizowany na powierzchni zapewniającej wjazd samochodów, odbiór kontenerów, magazyn itp., wyposażony w pojemniki dostosowane do gromadzenia odpadów zielonych z ogrodów i parków, papieru i tektury, odpadów opakowaniowych ze szkła z podziałem na szkło bezbarwne i kolorowe, tworzyw sztucznych i metali, mebli i innych odpadów wielkogabarytowych oraz odpadów budowlano-remontowych, wraz z budynkami gospodarczymi lub co najmniej wiatami lub miejscami zadaszonymi przystosowanymi do gromadzenia zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, zużytych baterii i akumulatorów, przeterminowanych leków, chemikaliów (farb, lakierów, olejów odpadowych itd.). Powinien być ogrodzony (zaprojektowano systemowe ogrodzenie stalowe o wys. 2 m), oświetlony (zaprojektowano trzy stanowiska słupowe składające się m.in. z oprawy ulicznej z diodami LED) oraz zabezpieczony przed dostępem osób niepowołanych (dwie bramy systemowe oraz furtka zatrzaskowa). Miejsca magazynowania odpadów powinny być odpowiednio oznakowane (patrz projekt budowlany str. 38 "Postępowanie z odpadami'}, podobnie jak poszczególne obiekty i instalacje znajdujące się na terenie zakładu, zatem zgodnie z projektem budowalnym wszystkie warunki z u.o. zostały spełnione. Dodatkowo zgodnie z wyjaśnieniami projektanta (akta organu l instancji - str. 30-30b) str. 2 pkt ad. 4 została wprowadzona zmiana, iż nie będą zbierane odpady ulegające biodegradacji. Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 83 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (tekst jednolity -Dz.U. 2019. 1839) - dalej rozporządzenie, decyzja środowiskowa jest wymagana wyłącznie dla punktów do zbierania lub przeładunku złomu przed wydaniem jednej z decyzji wskazanej w art. 72 ust. 1 lub 1a (decyzji pozwolenia na budowę lub zgłoszenia robót budowlanych) ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, zatem PSZOK zgodnie z rozporządzeniem nie jest przedsięwzięciem mogącym znacząco oddziaływać na środowisko i nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Zgodnie z § 45 ust. 1 pkt 11 u.o., w związku z art. 72 ust. 1 pkt 21 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...) - brak wymogu uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów albo ich przetwarzanie, skutkuje brakiem przesłanki do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, co zostało opisane także w obu opiniach Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Sposób zagospodarowania działki przez Inwestora podlega ocenie organów administracji architektoniczno-budowlanej tylko w granicach zgodności z konkretnymi obowiązującymi w dniu wydania decyzji przepisami prawa powszechnie obowiązującego oraz prawa miejscowego. Oczywiste jest, że realizowanie obiektów budowlanych, w większości przypadków wiąże się z oddziaływaniem na sąsiednie działki i budynki. W trakcie procesu budowlanego dochodzi do kolizji interesów różnych podmiotów o zróżnicowanym charakterze. Aby jednak oddziaływanie projektowanej inwestycji można było uznać za sprzeczne z prawem, muszą być naruszone konkretne przepisy prawa materialnego. Nie każde oddziaływanie może skutkować powstrzymaniem procesu inwestycyjnego, w oparciu o ochronę interesów osób trzecich udzieloną w art. 5 ust. 1 pkt 9 Pb. Takiej sprzeczności z prawem organ odwoławczy nie dopatrzył się w niniejszej sprawie. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na tą decyzję wniósł G. S., zarzucając naruszenie: - art. 35 ust. 5 w zw. z 5 ust. 1 pkt 9 Pb poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego, który został zaprojektowany w sposób naruszający uzasadnione interesy osób trzecich - ochronę zdrowia (rozumianego zgodnie z definicją WHO - nie tylko jako całkowity brak choroby, czy kalectwa ale także stan pełnego fizycznego, umysłowego i społecznego dobrostanu), a także ochronę przed uciążliwościami takimi jak hałas, wibracje i odór; - art. 35 ust. 1 Pb w zw. z § 34 ust. 1 i 2 w zw. z § 4 ust. 1 pkt 2 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (dalej MPZP) podjętego uchwałą Rady Gminy T. nr [...] r., a to poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego, który jest niezgodny z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w zakresie niespełnienia przez zaprojektowany obiekt dopuszczalności budowy w planowanej lokalizacji; - art. 35 ust. 1 w zw. z art. 34 ust 3 pkt 1 Pb, a to poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego w sytuacji, gdy projekt zagospodarowania terenu nie zawiera określenia wszystkich projektowanych obiektów budowlanych (brak zaznaczenia i opisania planowanego miejsca postojowego); - art. 35 ust. 1 Pb w zw. z § 5 ust. 5 MPZP, a to poprzez niezapewnienie w projekcie wymaganej MPZP liczby miejsc postojowych; - art. 35 ust. 1 Pb w zw. z § 10 ust. 2 MPZP, a to poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego inwestycji zlokalizowanej w granicach [...] Parków Krajobrazowych - Parków - [...], która zagraża wartościom przyrodniczym, kulturowym i historycznym Parku; - art. 35 ust. 3 Pb poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego bez wymaganego uzgodnienia projektu przez rzeczoznawcę do spraw p.poż. (przewóz materiałów niebezpiecznych reguluje Umowa Europejska ADR); - art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez niezawieszenie postępowania w sytuacji, gdy z akt sprawy wynika, iż istnieje zagadnienie prawne, którego uprzednie rozpatrzenie warunkuje wydanie decyzji pozwolenia na budowę (kwestia potencjalnego ustanowienia strefy ochronnej ujęcia wody w G.); - art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez błędne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, a także nierozważenie wszystkich jej okoliczności i brak należytego uzasadnienia wydanej decyzji, a to w szczególności poprzez brak wnikliwego przeanalizowania pism składanych przez mieszkańców G., zebranych w sprawie dowodów. - art. 11 w związku z art. 6 k.p.a. poprzez naruszenie tzw. zasady przekonywania, u której podstaw leży zasada praworządności, poprzez sformułowanie uzasadnienia decyzji w oderwaniu od tych dwóch kluczowych zasad postępowania administracyjnego; - art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy błędnego rozstrzygnięcia organu I instancji, zamiast jego uchylenia. Wskazano na "Protest mieszkańców wsi G. w sprawie budowy Punktu Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych", pismo A. S., Sołtysa wsi G., z dnia 10 marca 2021 r. "Poparcie mieszkańców wsi G. w sprawie budowy Punktu Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych na działce [...] w G." z dnia 16 marca 2021 r., aktualne zdjęcia terenu, na którym ma powstać inwestycja, wydruk zdjęcia obszaru inwestycji i nieruchomości sąsiednich z portalu google.pl, a także na uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody z dnia 9 lutego 2021 r. oraz poprzedzającej decyzji Starosty [...] z dnia 20 marca 2020 r. W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Niniejszą sprawę rozpoznano i wyrok wydano na posiedzeniu niejawnym, w trybie określonym w art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID - 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zm.), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. poz. 875). Zgodnie z nim, przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Na podstawie powołanego przepisu Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarządzeniem skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym, wyznaczając termin posiedzenia na dzień 22 września 2021 r. Skarga zasługuje na uwzględnienie z uwagi na istotne naruszenie przez organ przepisów prawa materialnego tj. art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy prawo budowlane, który stanowi, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Analiza obowiązującego dla terenu inwestycji planu miejscowego tj. zapisów Uchwały Nr [...] Rady Gminy T. z dnia 10 sierpnia 2005 r., w sprawie miejscowego plany zagospodarowania przestrzennego sołectw Gminy T. prowadzi do jednoznacznych wniosków, że planowane zamierzenie inwestycyjne tzn. punkt selektywnej zbiórki odpadów komunalnych (dalej: "PSZOK"), jest oczywiście sprzeczne z postanowieniami w/w aktu prawa miejscowego (dalej: "plan"). Podzielając wyrażone w tym zakresie zarzuty skargi, podkreślić należy, że PSZOK nie jest jak przyjął organ, ani obiektem usługowym, ani też obiektem składowania, o którym mowa w § 34 ust. 1 pkt. 2"c" planu. Zapis ten wprost nawiązuje bowiem do zabudowy magazynowej, obiektów handlu hurtowego i składów, jako elementów z nimi związanych. Zgodzić się jedynie należy, że PSZOK jest obiektem służącym do realizacji celów publicznych, jednakże z uwagi na jego specyfikę, jego lokalizacja aktualnie nie jest dopuszczalna na terenie Gminy T.. Odnosząc się najpierw do zarzutów skargi i stanowiska organu wskazać należy, że tereny zabudowy usługowej, komercyjnej, oznaczone symbolem UU, UU1, zgodnie z § 34 ust. 1 pkt 1 planu, jako przeznaczenie podstawowe mają przewidzianą zabudowę usługową – obiekty i urządzenia umożliwiające realizację przedsięwzięć komercyjnych, w tym zabudowę związaną z nieuciążliwą produkcją, wytwórczością i przetwórstwem. Zgodnie natomiast z § 4 ust. 1 pkt 7 planu, przez usługi komercyjne rozumie się obiekty i urządzenia handlu, gastronomii, rzemiosła usługowego i produkcyjnego, obsługi ruchu turystycznego, oraz inne o podobnym charakterze. W myśl § 4 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 planu, przez przeznaczenie podstawowe rozumie się takie przeznaczenie, które powinno przeważać na danym terenie, a przez przeznaczenie dopuszczalne rozumie się przeznaczenie inne niż podstawowe, które go wzbogaca i uzupełnia, a nie powoduje kolizji z przeznaczeniem podstawowym. Tak jak podniesiono w skardze, już analiza przytoczonych zapisów prowadzi do konkluzji, że teren oznaczony symbolem UU, UU1 nie jest terenem, na którym byłoby dopuszczalne sytuowanie PSZOK-u. PSZOK to rodzaj składowiska odpadów, które gmina ma zorganizować, w ramach obowiązku gospodarowaniu odpadami komunalnymi (art. 3 pkt 2 i 25 ustawy o odpadach). Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 2 pkt 6 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, gminy tworzą punkty selektywnego zbierania odpadów komunalnych, które zapewniają przyjmowanie co najmniej odpadów komunalnych obejmujących: papier, metale, tworzywa sztuczne, szkło, odpady opakowaniowe wielomateriałowe, bioodpady, odpadów niebezpiecznych, przeterminowanych leków i chemikaliów, odpadów niekwalifikujących się do odpadów medycznych powstałych w gospodarstwie domowym w wyniku przyjmowania produktów leczniczych w formie iniekcji i prowadzenia monitoringu poziomu substancji we krwi, w szczególności igieł i strzykawek, zużytych baterii i akumulatorów, zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, mebli i innych odpadów wielkogabarytowych, zużytych opon, odpadów budowlanych i rozbiórkowych oraz odpadów tekstyliów i odzieży. Tego rodzaju punkt zbiórki i przechowywania odpadów, ewidentnie koliduje z przeznaczeniem podstawowym dla terenu oznaczonego symbolem UU, UU1, gdyż w żadnym stopniu go nie wzbogaca i nie uzupełnia, a wręcz powoduje z nim kolizję. Trudno bowiem uznać, że składowisko odpadów, na którym można gromadzić takie odpady jak powyżej wymieniono, w jakimkolwiek stopniu wzbogaca i uzupełnia istnienie obiektów handlu, gastronomii, rzemiosła usługowego i produkcyjnego, obsługi ruchu turystycznego, oraz innych o podobnym charakterze. Ponadto z treści § 34 ust. 1 pkt 1 planu wynika, że obiekty i urządzenia, związane z produkcją, wytwórczością i przetwórstwem, dla których w ramach przeznaczenia podstawowego plan wyznaczył tereny oznaczone symbolem UU, UU1 mają mieć charakter nieuciążliwy. W tym stanie rzeczy obiekty i urządzenia jedynie dopuszczone w tym terenie, które mają wzbogacać i uzupełniać przeznaczenie podstawowe, również muszą mieć charakter nieuciążliwy. Plan w § 4 ust. 1 pkt 10 definiuje działalność nieuciążliwą wskazując, że rozumie się przez nią działalność, nie wywołującą zjawisk lub stanów utrudniających życie, a zwłaszcza hałasu, wibracji, zanieczyszczeń powietrza, odorów. Uwzględniając powyższe oraz przedmiot funkcjonowania PSZOK-u, należy wyrazić pogląd, że nie jest to obiekt nieuciążliwy. To bowiem, że zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 83 nowego rozporządzenia Rady Ministrów z 10 września 2019 roku w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, planowana inwestycja nie jest zaliczana do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko i co za tym idzie nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, nie oznacza że jest nieuciążliwa. Dlatego już z powyższych rozważań wynika, że decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę kwestionowanej inwestycji jest wadliwa. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że obowiązujący plan miejscowy, aktualnie w ogóle uniemożliwia lokowanie na terenie Gminy T. takiego obiektu jak PSZOK. Związane jest to z treścią § 25 ust. 1 planu, który dotyczy gospodarki odpadami, umieszczony jest w rozdziale dotyczącym ustaleń w zakresie infrastruktury technicznej i który jednoznacznie stanowi: W zakresie gospodarki odpadami utrzymuje się dotychczasowe zasady, polegające na indywidualnym gromadzeniu odpadów i wywożeniu ich z gospodarstw domowych, obiektów i terenów usługowych na wysypisko położone poza obszarem objętym niniejszym planem miejscowym (podkreślenie własne). Mimo, że termin "wysypisko" jest terminem kolokwialnym jak na akt normatywny, w którym go użyto, to jednak nie budzi wątpliwości, że chodzi o miejsce gdzie składowane są odpady komunalne, a takim jest niewątpliwie PSZOK. W tym stanie rzeczy obowiązek utworzenia PSZOK-u, jaki nakłada na gminę ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, Gmina T. może spełnić wspólnie z inną gminą lub gminami, lub wspólnie ze związkiem metropolitalnym, na ich terenie (art. 3 ust. 2b ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach) lub na swoim terenie po uprzedniej stosownej zmianie aktualnie obowiązującego planu miejscowego. W tym stanie rzeczy, w ponownym postępowaniu organ uwzględni w/w poglądy prawne, co oznacza, że rozstrzygając sprawę w dotychczasowym stanie faktycznym i prawnym, organ wyda decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit."a" w zw. z art. 135 p.p.s.a. O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 art. 205 § 2 w/w ustawy, zasądzając na rzecz skarżącego kwotę 500 zł tytułem zwrotu uiszczonego od skargi wpisu, kwotę 480 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika w stawce podstawowej oraz kwotę 17 zł tytułem zwrotu opłaty za pełnomocnictwo.