I SAB/Wa 141/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B., W. B. i A. B. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym A. B., W. B. i A. B. solidarnie kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego. A. B., W. B. i A. B. pismem z [...] maja 2020 r. wnieśli skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Gminy w [...] z [...] listopada 1974 r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie twierdząc, że jest ona niezasadna, gdyż w niniejszej sprawie wydano decyzję kończącą postępowanie przed organem I instancji, przed dniem złożenia skargi na bezczynność. Następnie przy piśmie z [...] czerwca 2020 r. (k-19 akt sądowych) nadesłał odpis decyzji z [...] maja 2020 r. nr [...], którą rozpatrzył wniosek skarżących w ten sposób, że odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Gminy w [...] z [...] listopada 1974 r. nr [...]. Zarządzeniem z 2 czerwca 2020 r. Sąd wezwał skarżących do jednoznacznego oświadczenia na piśmie, w terminie 7 dni, czy w związku z wydaniem przez Wojewodę ww. decyzji z [...] maja 2020 r. cofają przedmiotową skargę na bezczynność, czy też ją podtrzymują. Pismem z [...] czerwca 2020 r. (k-25 akt sądowych) skarżący oświadczyli, że podtrzymują skargę na bezczynność, gdyż do dnia dzisiejszego nie wydano prawomocnej decyzji administracyjnej w przedmiotowej sprawie, a postępowanie jest nadal w toku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) dalej jako: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., tj. w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie – ale mimo istnienia obowiązku – nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub innego aktu. W przedmiotowej sprawie skarżący domagają się stwierdzenia stanu bezczynności Wojewody [...] przy rozpatrywaniu wniosku z 11 kwietnia 2012 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Gminy [...] z [...] listopada 1974 r. nr [...]. Skargę na bezczynność nadali oni w urzędzie pocztowym 11 maja 2020 r. Tymczasem w dacie tej sprawa, w której organ miał pozostawać w zwłoce została już załatwiona, gdyż Wojewoda wydał 6 maja 2020 r. decyzję nr 1226/2020, którą rozpatrzył ww. wniosek skarżących. Okoliczność ta jest przesądzająca dla oceny dopuszczalności skargi. Zagadnienie dopuszczalności skargi na bezczynność organu po zakończeniu postępowania administracyjnego, w którym miała ona zaistnieć stanowiło przedmiot rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego przy podejmowaniu uchwały składu 7 sędziów z 22 czerwca 2020 r. II OPS 5/19. W jej uzasadnieniu wyrażono pogląd, że "zakończenie postępowania, którego sposób prowadzenia jest skarżony, skutkuje ustaniem stanu podlegającego kontroli sądowej tj. stanu bezczynności". W konsekwencji czego za niedopuszczalne uznano wniesienie w takich uwarunkowaniach skargi na bezczynność organu. Uzasadnienia dla dopuszczalności skargi wniesionej po zakończeniu postępowania, w którym doszło do bezczynności nie może także uzasadniać chęć uzyskania prejudykatu na potrzeby postepowania odszkodowawczego (do czego w rozpoznawanej sprawie nawiązują skarżący w piśmie z [...] czerwca 2020 r.). Jak bowiem zauważał Naczelny Sąd Administracyjny w przywołanej uchwale "zasadniczym celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej, jak i skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności. Natomiast tylko celem wtórnym jest uzyskanie prejudykatu w procesie odszkodowawczym.[...] Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu." Pogląd tan sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. O zwrocie wpisu sądowego postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 202 § 2 p.p.s.a.