III OZ 1220/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosław Wincenciak po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 września 2021 r., sygn. akt III SA/Kr 822/21 o odrzuceniu skargi K.J. z dnia [...] czerwca 2021 r., postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Postanowieniem z 29 września 2021 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, dalej również jako "WSA", odrzucił skargę K.J. z dnia [...] czerwca 2021 r. W uzasadnieniu tego postanowienia WSA wskazał, że [...] czerwca 2021 r. skarżący wniósł do WSA pismo zatytułowane "pismo procesowe strony sprawy sądowo administracyjnej w sprawie ze stosunku służbowego f-sza Policji". W wykonaniu zarządzenia z [...] września 2021 r. wezwano skarżącego do sprecyzowania, czy ww. pismo jest skargą do WSA, a jeżeli tak – o wskazanie w sposób zrozumiały i czytelny, co jest przedmiotem zaskarżenia, a mianowicie: czy jest nim akt lub czynność z zakresu administracji publicznej (jeżeli tak to jaki/jaka, z jakiej daty i jakiego organu), czy też jest nim może bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w [...], a jeżeli tak to w jakim zakresie - w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. WSA wskazał, że powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 9 września 2021 r., jednakże do dnia wydania zaskarżonego postanowienia skarżący nie sprecyzował przedmiotu skargi. WSA uznał zatem, że skoro skarżący nie uzupełnił braków skargi, mimo prawidłowego wezwania, to skarga podlegała odrzuceniu w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325), dalej jako "p.p.s.a.". Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 p.p.s.a. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis ten stosuje się do skargi, stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi, o których mowa w tych przepisach, skutkuje odrzuceniem skargi. Pismo złożone przez skarżącego do WSA nie zawierało wyraźnego oznaczenia go jako skarga. Przede wszystkim zaś nie wskazano co jest przedmiotem zaskarżenia. Słusznie zatem WSA wezwał skarżącego do usunięcia dostrzeżonych braków, tj. doprecyzowania treści pisma – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednakże wbrew twierdzeniom WSA z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia, dalej jako "UPD", nie wynika jednoznacznie, że wezwanie doręczono skarżącemu 9 września 2021 r. Data ta jest "datą utworzenia pierwszego UPD". Poniżej znajduje się informacja, że "datą utworzenia powtórnego UPD jest 17 września 2021 r., natomiast "datą uznania dokumentu za doręczony" jest 24 września 2021 r. Dodatkowo UPD zawiera informację "Dokument nie został odebrany przez Adresata w okresie 14 dni od wysłania pierwszego UPD. Zgodnie z art. 46 par. 6 k.p.a. uznaje się za doręczony". Dla rozpoczęcia biegu terminu do uzupełnienia braków skargi kluczowy jest moment doręczenia stronie wezwania. Zgodnie z art. 74a § 8 p.p.s.a. odnoszącym się do doręczania pism przez sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia. Skoro zatem wysłane do skarżącego wezwanie w przedmiotowej sprawie, zostało uznane za doręczone z dniem 24 września 2021 r., to termin na zastosowanie się do tego wezwania (tj. uzupełnienie braków skargi – w niniejszej sprawie – sprecyzowanie skargi) upływał z dniem 1 października 2021 r. Tym samym ocenić należy, że WSA przedwcześnie odrzucił skargę, bowiem uczynił to 29 września 2021 r., tj. w terminie na uzupełnienie braków skargi. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.