VIII SA/Wa 190/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędziowie Sędzia WSA Cezary Kosterna (sprawozdawca), Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 marca 2021 r. w Radomiu sprawy ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...]; 2) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz skarżącego M. B. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi wniesionej przez Pana M. B. (dalej: "Skarżący", "Strona" lub "Podatnik") jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: "Dyrektor IAS" lub "Organ odwoławczy") z [...] grudnia 2020 r. nr [...]. Decyzją tą, po rozpatrzeniu odwołania została uchylona decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z [...] listopada 2020 r. dotycząca podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 r. w części dotyczącej odsetek od niewpłaconych w terminie zaliczek na ten podatek, oraz utrzymana w mocy w pozostałej części. Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie sprawy: Postanowieniem z [...] października 2019 r., Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. (dalej: "Naczelnik US" lub "Organ I instancji") wszczął wobec Skarżącego postępowanie podatkowe w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 r. Po przeprowadzeniu tego postępowania, przy uwzględnieniu ustaleń dokonanych w toku kontroli podatkowej, Naczelnik US decyzją z [...] stycznia 2020 r. określił Skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 r. z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości [...] zł, oraz określił odsetki od niewpłaconych w ustawowym terminie zaliczek na podatek dochodowy. W wyniku złożonego odwołania, Dyrektor IAS uchylił w całości ww. decyzję Naczelnika US i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Naczelnik US, decyzją z [...] listopada 2020 r. ponownie określił Skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 r. z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości [...] zł, oraz określił odsetki od niewpłaconych w ustawowym terminie zaliczek na podatek dochodowy. W uzasadnieniu decyzji, Organ I instancji stwierdził, że oświadczenie o sposobie opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej stawką liniową Skarżący złożył po terminie, a więc nieskutecznie i nie mógł skorzystać z formy opodatkowania dochodu podatkiem liniowym, natomiast ze względu na przedmiot prowadzonej działalności gospodarczej (tj. sprzedaż detaliczna części i akcesoriów do pojazdów samochodowych oraz konserwacja i naprawa pojazdów samochodowych) powinien rozliczać się na zasadach ogólnych według skali podatkowej, na co wskazuje art. 8 ust. 1 pkt 3 lit f) ustawy z dnia 20.11.1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 1998 r. Nr 144, poz.930 ze zm., zwanej dalej uzpdof). Ponadto, Organ I instancji wskazał, że Skarżący nie zaewidencjonował po stronie kosztów uzyskania przychodów wydatków za noclegi z tytułu odbywania podróży służbowych pracowników zatrudnionych w charakterze kierowców na łączną kwotę [...] zł, a po stronie przychodów nie zaewidencjonował sprzedaży towarów handlowych udokumentowanych czterema fakturami VAT na łączną kwotę netto [...] zł. Ponadto, po stronie pozostałych przychodów nie została zaewidencjonowana kwota [...] zł tytułem otrzymanej refundacji ze środków Funduszu Pracy części kosztów poniesionych na wynagrodzenie skierowanego bezrobotnego otrzymanej z Powiatowego Urzędu Pracy w Z. oraz przychód z tytułu zwrotu podatku VAT zapłaconego za granicą w kwocie [...] zł. W związku z tym, działając na podstawie art. 193 § 4 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm., zwanej dalej: "Op"), Organ I instancji uznał prowadzoną przez Skarżącego podatkową księgę przychodów i rozchodów za 2014 r. za nierzetelną w zakresie stwierdzonych nieprawidłowości. Odstąpił przy tym od określenia podstawy opodatkowania w drodze oszacowania i określił ją na podstawie danych wynikających z ksiąg podatkowych, tj. podatkowej księgi przychodów i rozchodów, pisemnych wyjaśnień złożonych przez Skarżącego, jego pracowników oraz dokumentów źródłowych, uzupełnionych o dowody uzyskane w toku kontroli podatkowej. W odwołaniu od tej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie: 1) przepisów prawa procesowego, tj.: art. 121, art. 120, art. 122, art. 180, art. 181, art. 187 § 1, art. 188, art.191, art. 210 § 1 pkt 6, art. 293 § 5 Op w zw. z art. 43 ust. 3 Prawa przedsiębiorców; 2) przepisów prawa materialnego, tj.: - art. 9a ust. 2 i ust. 4 ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. 2012 r., poz. 361 ze zm., dalej: "updof"), poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że Skarżący nie dokonał wyboru sposobu opodatkowania podatkiem liniowym na rok 2014, będące skutkiem naruszenia ww. przepisów postępowania w zakresie przeprowadzania dowodów; - art. 9a ust. 1, art. 27 ust. 1, art. 45 ust. 1, art.45 ust. 4 pkt 1 updof polegające na ich zastosowaniu, będące skutkiem naruszenia ww. przepisów postępowania w zakresie przeprowadzania dowodów, w sytuacji gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jasno wskazuje na prawidłowość sposobu rozliczenia podatkowego dokonanego przez Skarżącego; - art. 45 ust. 4 pkt 3 w zw. z art. 45 ust. 6 updof poprzez ich niezastosowanie będące skutkiem naruszenia ww. przepisów postępowania w zakresie przeprowadzania dowodów w sytuacji, gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jasno wskazuje na prawidłowość sposobu rozliczenia podatkowego dokonanego przez Skarżącego; - art. 14 ust. 1 updof poprzez jego niezastosowanie i uznanie, że zwrócony podatnikowi podatek od wartości dodanej jest przychodem podlegającym opodatkowaniu. Decyzją z [...] grudnia 2020 r., Dyrektor IAS uchylił ww. decyzję Naczelnika US w części dotyczącej określenia odsetek za zwłokę od niewpłaconych w ustawowym terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2014 r. i w tym zakresie umorzył postępowanie w sprawie; w pozostałej zaś części utrzymał tą decyzję w mocy. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, organ odwoławczy wskazał na przedawnienie odsetek od zaliczek na podatek, wymagalnych w 2014 r., oraz nieprzedawnienie zobowiązania podatkowego za 2014 r. Za główny przedmiot sporu Dyrektor IAS uznał sposób opodatkowania dochodów za 2014 r., to jest czy powinny one podlegać opodatkowaniu podatkiem liniowym 19%, o jakim mowa w art. 30c updof. Organ odwoławczy uznał, że Skarżący złożył oświadczenie o skorzystaniu z opodatkowania podatkiem liniowym [...] stycznia 2007r., a więc z przekroczeniem terminu określonego w art. 9a ust. 2 updof, zatem nie dopełnił obowiązku złożenia stosownego oświadczenia o zmianie formy opodatkowania w ustawowym terminie i nie mógł skorzystać z opodatkowania podatkiem liniowym. Dyrektor IAS stwierdził, że dokonany przez Stronę [...].01.2007 r. wybór opodatkowania w formie podatku liniowego nie wywołał skutku prawnego co do zasad opodatkowania na kolejne lata. W jego ocenie, w przedmiotowej sprawie konkretnym rokiem do zmiany był rok 2007, jednak z uwagi na niedochowanie terminu, sposób opodatkowania nie został zmieniony, a w konsekwencji niedoszła zmiana nie mogła być kontynuowana w latach następnych, w tym w roku 2014. Dyrektor IAS uznał, że nie ma dla sprawy znaczenia okoliczność, że Skarżący rozliczał podatek dochodowy w latach 2008 -2013 według stawki liniowej, zgodnie z art. 30c updof, składając stosowne deklaracje PIT 36L. Co do zaliczenia do przychodów zwrotu podatku VAT otrzymanego z zagranicy, to Organ odwoławczy wskazał, że Skarżący nie uwzględnił po stronie przychodów wpłaty na rachunek bankowy dokonanej w dniu [...].09.2014 r. w wysokości [...] EURO tytułem zwrotu zagranicznego podatku VAT od zakupionego za granicą paliwa. Zakupione paliwo było wykorzystywane do samochodów świadczących usługi transportowe w firmie i rozliczane w kosztach firmy. Wydatki dotyczące zakupu paliwa za granicą zaewidencjonowane byty w podatkowej księdze przychodów rozchodów w ciężar kosztów w kwotach brutto na podstawie noty obciążeniowych. Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 2 updof przychodem z działalności gospodarczej są również, w przypadku obniżenia lub zwrotu podatku od towarów i usług lub zwrotu podatku akcyzowego zgodnie z odrębnymi przepisami, naliczony podatek od towarów i usług lub zwrócony podatek akcyzowy, w tej części, w której podatek uprzednio został zaliczony do kosztów uzyskania przychodów. Dyrektor IAS wskazał też, że Skarżący do 4 kopii faktur VAT dołączył paragony fiskalne nieodzwierciedlające tej samej sprzedaży w danym dniu, co wskazuje na niezaewidencjonowanie przychodu ze sprzedaży udokumentowanej fakturami. Organ odwoławczy za prawidłowe uznał stanowisko Organu I instancji co do tego, że Skarżący w przychodach nie uwzględnił uzyskanych z Powiatowego Urzędu Pracy środków na refundacje wynagrodzeń (i pochodnych) z tytułu zatrudniania bezrobotnych. Potwierdził też ustalenia co do niezaliczenia przez Skarżącego do kosztów uzyskania przychodów kosztów delegacji służbowych zagranicznych i krajowych w wysokości [...] zł. Podatnik wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie skargę na omówioną decyzję Dyrektor IAS, występując o: 1) uchylenie zaskarżonej decyzji w części utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika US z [...].11.2020 r. określającą zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 rok z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości [...] zł oraz o odsetki za zwlokę od niewpłaconych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za grudzień 2014 roku w wysokości [...] zł; 2) rozpatrzenie sprawy na rozprawie; 3) zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: a) przepisów prawa procesowego: - art. 120, art. 121 i art. 123 § 1 w zw. z art.235 Op poprzez prowadzenie przez organ podatkowy postępowania w sposób niebudzący zaufania do organów podatkowych; - art. 120, art. 122, art. 180 § 1, art. 181, art.187 § 1 i 3, art. 188 i art. 191 w zw. z art. 235 Op poprzez dokonanie dowolnej, wybiórczej oceny dowodów z pominięciem istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych, w szczególności: • dokumentów potwierdzających otwarcie przez organ podatkowy Skarżącemu obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych na zasadzie podatku liniowego; • zeznań podatkowych PIT -36L złożonych przez Podatnika za lata podatkowe 2008 -2013; • zaniechanie przesłuchania w charakterze świadków pracowników Urzędu Skarbowego w Z. zajmujących się sprawami Skarżącego z zakresu podatku dochodowego od osób fizycznych w latach 2008 -2014, na okoliczność potwierdzenia opodatkowania Stronu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadzie podatku liniowego; - art. 123 § 1, art. 192 i art. 200 § 1 w zw. z art. 235 Op poprzez uniemożliwienie Stronie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów wskutek niewyznaczenia Stronie siedmiodniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego; - art. 233 § 1 pkt 1 Op poprzez wydanie decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji w sytuacji, gdy decyzja ta winna zostać uchylona wskutek naruszenia przepisów w zakresie postępowania dowodowego, i tym samym konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części. - art.180 § 1 Op w zw. z art. 283 § 5 Op w zw. z art. 45 ust.3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 162), poprzez oparcie ustaleń faktycznych na dowodach pozyskanych z przekroczeniem zakresu kontroli podatkowej; - art. 191 w zw. z art. 235 Op przez dokonanie oceny zebranych w sprawie materiałów dowodowych z przekroczeniem wyrażonej w tym przepisie zasady swobodnej oceny dowodów wg z góry założonej tezy; b) przepisów prawa materialnego: - art. 9a ust.2 i ust. 4 updof – poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że Skarżący nie dokonał wyboru sposobu opodatkowania podatkiem liniowym na rok 2014, będące skutkiem naruszenia w/w przepisów postępowania w zakresie przeprowadzania dowodów; - art. 9a ust. 1, art.27 ust. 1, art. 45 ust. 1, art.45 ust.4 pkt 1 updof polegające na ich zastosowaniu, będące skutkiem naruszenia w/w przepisów postępowania w zakresie przeprowadzania dowodów w sytuacji, gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jasno wskazuje na prawidłowość sposobu rozliczenia podatkowego dokonanego przez Podatnika; - art.45 ust.4 pkt 3 w zw. z art.45 ust.6 updof poprzez ich niezastosowanie będące skutkiem naruszenia w/w przepisów postepowania w zakresie przeprowadzania dowodów, w sytuacji gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jasno wskazuje na prawidłowość sposobu rozliczenia podatkowego dokonanego przez Stronę; -art. 14 ust. 1 updof poprzez jego niezastosowanie i uznanie, że zwrócony podatnikowi podatek od wartości dodanej jest przychodem podlegającym opodatkowaniu. Dyrektor IAS, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, choć nie wszystkie podniesione w niej zarzuty Sąd uznał za trafne. Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. z 2021, poz. 137) i art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019r., poz. 2325 ze zm.,; dalej jako: "ppsa") sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym – co do zasady - związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit c) sąd uchyla decyzję, jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W sprawie mimo podniesienia w skardze, w pierwszej kolejności zarzutów naruszenia przepisów postepowania, na pierwszy plan wysuwają się kwestie materialnoprawne. To dokonanie wstępnej, właściwej wykładni przepisów prawa materialnego określa zakres niezbędnych ustaleń faktycznych, które pozwalają dokonać subsumpcji ustalonego zgodnie z przepisami procesowymi pod prawidłowo wywiedzione z przepisów praw materialnego normy. Skarżący nie ma racji zarzucając zaskarżonej decyzji (i decyzji ją poprzedzającej) naruszenie art. 14 ust. 1 updof. Zgodnie z tym przepisem za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Drugie zdanie tego przepisu nie dotyczy przychodu ze sprzedaży towarów i usług. Nie budzi wątpliwości, że sporną w tej kwestii kwotę [...] EURO Skarżący otrzymał nie z tytułu sprzedaży towarów i usług, lecz w wyniku zwrotu podatku VAT otrzymanego z zagranicy z tytułu zakupu (a nie sprzedaży) za granicą paliw. Pomniejszało to więc, w sensie ekonomicznym poniesione przez niego rzeczywiście koszty, przy czym w koszty te zaliczył on wcześniej zakupione za granicą paliwo w cenach brutto (a więc obejmujących zwrócony podatek VAT). Do tego zwrotu VAT nie miał zatem zastosowania art. 14 ust. 1 updof, a otrzymany zwrot VAT zasadnie został uznany za przychód wpływający na zwiększenie podstawy opodatkowania, zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 7d) updof. Zgodnie z tym przepisem, do przychodów z działalności gospodarczej zalicza się, w przypadku obniżenia lub zwrotu podatku od towarów i usług lub zwrotu podatku akcyzowego zgodnie z odrębnymi przepisami naliczony podatek od towarów i usług lub zwrócony podatek akcyzowy, w tej części, w której podatek uprzednio został zaliczony do kosztów uzyskania przychodów. Drugą kwestią sporną w sprawie jest to, czy Skarżącemu przysługiwało w 2014 r. prawo do rozliczenia podatku dochodowego według stawki liniowej, zgodnie z art. 30c updof. W tym sporze, zdaniem Sądu rację należy przyznać Skarżącemu. Zgodnie z art. 9a ust. 2 updof podatnicy mogą wybrać sposób opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c. W tym przypadku są obowiązani do złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemnego oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został osiągnięty pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód został osiągnięty w grudniu tego roku podatkowego. Natomiast zgodnie z art. 9a ust. 4 updof (w okresie, którego sprawa dotyczy), wybór sposobu opodatkowania dokonany w oświadczeniu o wyborze z opodatkowania w formie liniowej (art. 30c), dotyczy również lat następnych, chyba że podatnik, w terminie do dnia 20 stycznia roku podatkowego, zawiadomi w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z tego sposobu opodatkowania. Przepisy nie wymagały przy tym dla takiego oświadczenia jakiejś szczególnej formy, poza wymogiem formy pisemnej. To podatnik (co do którego nie zachodziły warunki wykluczające zastosowanie liniowego opodatkowania) decydował o korzystaniu z tej formy opodatkowania, przy czym jego jednorazowe oświadczenie o wyborze tej formy wywierało skutki na kolejne lata podatkowe, aż do czasu gdy jednoznacznie przez pisemne oświadczenie zrezygnował z tej formy opodatkowania. Wymóg złożenia oświadczenia w terminie do 20 stycznia roku podatkowego dotyczył tego, by ta forma opodatkowania stosowana była już w tym roku, w którym podatnik kontynuuje działalność gospodarczą z lat poprzednich. Ustawodawca nie wymagał bowiem składania takich oświadczeń w każdym roku, lecz rozciągał jego skutki na kolejne lata, aż do wyraźnej rezygnacji przez podatnika z tej formy opodatkowania. Wykładania językowa art. 9a ust. 2 updof. prowadzi do wniosku że podatnik może złożyć oświadczenie o wyborze formy opodatkowania przed dniem 20 stycznia roku podatkowego, co skutkuje objęciem go stawką podatku liniowego już w tym roku podatkowym. Złożenie w/w oświadczenia po dniu 20 stycznia roku podatkowego ( w przedmiotowej sprawie po 20 stycznia 2007 r.) nie oznacza jednak bezskuteczności takiego oświadczenia. Zgodnie z wykładnią językową przywołanego przepisu, należy bowiem uznać, że takie oświadczenie jest także złożone przed dniem 20 stycznia następnego roku podatkowego (w przedmiotowej sprawie przed 20 stycznia 2008 r.), zwłaszcza że ustawodawca nie określa daty początkowej do możliwości złożenia takiego oświadczenia. Oznacza to, że oświadczenie o którym mowa w art. 9a ust. 2 updof złożone przez Skarżącego [...] stycznia 2007 r. wywoływało skutek, w postaci objęcia podatnika 19% stawką podatkową, ale dopiero od 2008 r. Znamiennym jest przy tym fakt, że jak wynika z akt sprawy, Skarżący składał za kolejne lata podatkowe (od 2008 r.) zeznania podatkowe PIT 36L dotyczące opodatkowania stawką liniową określoną w art. 30c updof, a więc w formie pisemnej wyrażał jednoznacznie swoją wolę korzystania z opodatkowania liniowego, a organ podatkowy takie rozliczenia przyjmował i ich nie kwestionował, przyjmował zatem do wiadomości oświadczenia Skarżącego. Dyrektor IAS stoi na stanowisku, że złożenie oświadczenia o wyborze opodatkowania liniowego przed 20 stycznia roku podatkowego to "dopełnienie obowiązku złożenia stosownego oświadczenia o zmianie formy opodatkowania w ustawowym terminie". Jest to błędne pomylenie prawa podatnika z jego obowiązkiem. To podatnik bowiem jednostronnie decyduje (wybiera) formę opodatkowania, nie ma zaś obowiązku co do dokonania tego wyboru. Dokonanie wyboru do 20 stycznia danego roku ma tylko to znaczenie, że ten wybór dotyczy już tego roku. Art. 9a ust. 4a updof nie odnosi się do skutku jaki wywołuje oświadczenie złożone przed 20 stycznia danego roku dla opodatkowania stawką liniową w tym że roku, ale do wyrażenia woli o przejściu na opodatkowanie stawką liniową w ogólności (bez odniesienia do konkretnego roku). Tak więc, wadliwa wykładnia przepisów prawa materialnego doprowadziła organy podatkowe obu instancji do opodatkowania dochodów Skarżącego za 2014 rok według stawek podstawowych z art. 27 updof, zamiast opodatkowania według stawki liniowej 19%, o jakiej mowa w art. 30c updof. Zarzuty naruszenia przepisów postępowania podniesione w skardze są w istocie wtórne wobec omówionych wyżej zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego i zdaniem Sądu szczegółowe odnoszenie się do nich jest w tej sytuacji zbędne. Organy podatkowe ponownie wydając decyzję wezmą pod uwagę wykładnię przepisów prawa materialnego przedstawioną przez Sąd. Biorąc to wszystko pod uwagę, na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) ppsa należało uchylić zaskarżoną decyzję, a w zw. z art. 135 ppsa, również wadliwą z tych samych przyczyn decyzję Organu I instancji. O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 oraz art. 209 ppsa oraz § 2 ust. 1 pkt 1 lit. f) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2018r., poz. 1687 ze zm.), na które składają się: wpis stosunkowy od skargi w kwocie [...] zł, opłata od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie [...] zł, gdyż strona skarżąca była reprezentowana przez doradcę podatkowego. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.).