III SA/Lu 234/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Anna Strzelec Sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w dniu 30 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi [...] Spółki Akcyjnej z siedzibą w O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy unieważnienia zgłoszenia celnego i powiadomienie o kwocie długu celnego oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...], Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w L. , po rozpatrzeniu odwołania [...] Spółki Akcyjnej z siedzibą w O. (dalej jako "skarżąca" lub "Spółka"), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w B. P. z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] odmawiającą unieważnienia zgłoszenia celnego. Powyższa decyzja zapadła w następującym stanie sprawy. W dniu 20 czerwca 2020 r. Agencja Celna [...] S.A. (zgłaszający), działając jako przedstawiciel pośredni firmy [...] z siedzibą w S. , złożyła zgłoszenie celne uproszczone nr [...], dotyczące objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu w Unii towaru w postaci sztab i prętów walcowanych na gorąco, w nieregularnie zwijanych kręgach, ze stali niestopowej, pozostałe o przekroju poprzecznym w kształcie koła, o średnicy mniejszej niż 14 mm, pozostałe, zawierające 0,06% masy lub mniej węgla, o przekroju 5,5 mm. Towar został zgłoszony do kodu CN 7213 91 41, zadeklarowano ukraińskie pochodzenie towaru. W dniu 21 czerwca 2020 r. Spółka złożyła uzupełniające zgłoszenie celne nr [...] Towar w łącznej ilości 833 471 kg został przywieziony na warunkach DAP Izov. Zgłaszający zadeklarował wartość towaru w kwocie 316 718,98 EUR, wartość celną w wysokości 1 442 338 zł i określił kwotę długu celnego w wysokości 0 zł. Zgłaszający wniósł o objęcie towaru kontyngentem taryfowym nr 098881 wynikającym z rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/159 z dnia 31 stycznia 2019 r. nakładające ostateczne środki ochronne w odniesieniu do przywozu niektórych wyrobów ze stali (Dz. U. UE. L. z 2019 r. Nr 31, str. 27 z późn. zm.). Organ celny przyjął zgłoszenie celne, co spowodowało objęcie towaru wnioskowaną procedurą celną. Pismem z dnia 22 czerwca 2020 r. Agencja Celna [...] zwróciła się z wnioskiem o korektę zgłoszenia celnego nr [...] z dnia 21 czerwca 2020 r. w części dotyczącej kraju wysyłki i pochodzenia towaru (pola nr 15, 15a i 34 zgłoszenia) podnosząc, że w zgłoszeniu celnym błędnie wpisano Ukrainę (UA) jako kraj wysyłki i pochodzenia towaru, zamiast Federacji Rosyjskiej (RU). Dokonując kontroli przedmiotowego zgłoszenia celnego w trybie art. 48 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz. U. UE. L. z 2013 r. Nr 269, str. 1 z późn. zm.), dalej jako "UKC" organ celny stwierdził, że krajem pochodzenia importowanego towaru powinna być Federacja Rosyjska. W związku z powyższym osoba zgłaszająca towar do procedury dopuszczenia do obrotu powinna wpisać pochodzenie towaru z Federacji Rosyjskiej (RU) oraz powinna zadeklarować stawkę cła dodatkowego ochronnego (A20) w wysokości 25%, ponieważ kontyngenty przyznane dla towarów pochodzących z Federacji Rosyjskiej zostały wyczerpane. Kontyngent o nr 098883 został wyczerpany w dniu 23 maja 2020 r., natomiast kontyngent o nr 098553 - wyczerpany w dniu 6 czerwca 2020 r. Organ celny pobrał zabezpieczenie z zabezpieczeń generalnych [...] kwotę 443 519 zł stanowiącą różnicę pomiędzy kwotą należności celnych i podatkowych zadeklarowanych w zgłoszeniu, a ostateczną kwotą, która może być należna za towar. Mając powyższe na uwadze, Naczelnik L. Urzędu Celno-Skarbowego, działając w oparciu o art. 22 ust. 6 UKC, powiadomił skarżącą, że w niniejszej sprawie zamierza wydać decyzję, w której dokona sprostowania zgłoszenia celnego w części dotyczącej zmiany kraju wysyłki i pochodzenia, oraz z uwagi na zmianę pochodzenia towaru i wyczerpanie przyznanych dla Federacji Rosyjskiej kontyngentów taryfowych, organ celny zastosuje stawkę cła dodatkowego ochronnego w wysokości 25% i określi kwotę długu celnego w wysokości 360 585 PLN. Natomiast w polu 36 zmieni zapis z 120 na 100 i usunie w polu 39 nieprawidłowy numer kontyngentu. Pismem z dnia 12 sierpnia 2020 r. Spółka [...] S.A. złożyła do Naczelnika L. Urzędu Celno-Skarbowego w B. P. wniosek o unieważnienie zgłoszenia celnego Nr [...] z dnia 21 czerwca 2020 r. Strona wyjaśnia, że Agencja Celna w H. dokonując zgłoszenia celnego towaru popełniła błąd i w sposób niezamierzony wpisała kraj pochodzenia towaru Ukraina, zamiast Rosja (importer sprowadza towar z obu krajów). Oddział Celny przyjął zgłoszenie i dokonał zwolnienia towaru, nie zauważając popełnionego błędu. Tego samego dnia agent celny zorientował się, że popełnił błąd i w dniu następnym został wysłany wniosek o korektę zgłoszenia. Jeżeli nie nastąpiłaby pomyłka w zgłoszeniu i w momencie zgłoszenia system pokazałby stan krytyczny kontyngentu, na pewno towar nie byłby zgłaszany do procedury dopuszczenia do obrotu, tylko zostałby objęty procedurą składu celnego i złożony na skład celny, na którym czekałby na nowy kontyngent z Rosji. Jednocześnie strona poinformowała, że towar w całości został złożony na terenie importera firmy [...] i po pozytywnym rozpatrzeniu wniosku o unieważnienie zgłoszenia celnego w każdej chwili może zostać przewieziony do najbliższego składu celnego i objęty procedurą składowania albo w stosunku do towaru podjęte zostaną odpowiednie czynności wskazane przez Naczelnika L. Urzędu Celno-Skarbowego. W przypadku pozytywnego rozpatrzenia wniosku o unieważnienie zgłoszenia strona wnosi o cofnięcie złożonego w dniu 22 czerwca 2020 r. wniosku o korektę zgłoszenia, gdyż stanie się on bezprzedmiotowy. Decyzją z dnia [...] listopada 2020 r. Naczelnik L. Urzędu Celno-Skarbowego w B. P. odmówił unieważnienia zgłoszenia celnego nr [...] z dnia 21 czerwca 2020 r. oraz powiadomił dłużnika o kwocie długu celnego w wysokości 360 585 zł. Po rozpatrzeniu wniesionego przez [...] S.A. odwołania, decyzją z dnia [...] lutego 2021 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w L. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że podstawą sprostowania zgłoszenia celnego po zwolnieniu towaru na wniosek strony jest art. 173 ust. 3 UKC, zgodnie z którym na wniosek zgłaszającego, w terminie trzech lat od daty przyjęcia zgłoszenia celnego, można wyrazić zgodę na sprostowanie zgłoszenia celnego po zwolnieniu towarów, co umożliwi zgłaszającemu spełnienie obowiązków wynikających z objęcia towarów daną procedurą celną. Zgłoszenie celne objęte niniejszym postępowaniem w pozycji 39 zawierało wniosek o objęcie towaru – sztab i prętów walcowanych na gorąco kontyngentem taryfowym nr 098881 z zerową stawką celną. W polu 15 dokumentu SAD zgłaszający zadeklarował kraj wysyłki Ukraina UA, w polu 34 - kod kraju pochodzenia UA. Zgodnie z polem 47 dokumentu SAD, załącznikami do zgłoszenia były m.in. faktury importowe nr [...] z dnia 10 czerwca 2020 r. oraz nr [...] z dnia 12 czerwca 2020 r. Dokonując analizy dokumentów dołączonych do przedmiotowego zgłoszenia celnego organ I instancji stwierdził, że krajem wysyłki i krajem pochodzenia importowanego towaru powinna być Federacja Rosyjska, taki zapis widnieje bowiem na załączonych przez stronę fakturach. Wobec powyższego w zgłoszeniu celnym powinna nastąpić korekta danych w zakresie kraju wysyłki i kraju pochodzenia. Zmiana kraju pochodzenia towaru pociąga za sobą zmianę preferencji taryfowych w postaci kontyngentu taryfowego. Mając na uwadze żądanie strony w zakresie zmiany kraju pochodzenia towaru (jest Ukraina, winno być Federacja Rosyjska), działając w ramach art. 48 UKC, organ dokonał analizy przepisów dotyczących kontyngentów dla towarów pochodzących z Federacji Rosyjskiej. Z wydruku z systemu httDs://ext-isztar4.mf.wy.pl (data symulacji 20.06.2020 r. - data złożenia zgłoszenia uproszczonego) wynika, że na towar objęty kodem Taric 7213 91 41 00, kraj pochodzenia Federacja Rosyjska - RU przypisane były niepreferencyjne kontyngenty taryfowe z zerową stawką celną nr 098883 z datą końcową 30.06.2020 r. oraz nr 098553 z datą końcową 30.06.2020 r. Jednak ze szczegółowych wydruków - wyszukiwanie kontyngentu wynika, że kontyngent o numerze 098883 został wyczerpany w dniu 23 maja 2020 r., natomiast kontyngent o numerze 098553 – wyczerpany w dniu 6 czerwca 2020 r. Wobec powyższego organ celny nie mógł zastosować do importowanego towaru kontyngentu taryfowego z Federacji Rosyjskiej - 098883, 098553, gdyż oba kontyngenty z zerową stawką celną zostały wyczerpane przed złożeniem żądania, a także przed zgłoszeniem przedmiotowego towaru do procedury celnej. Pierwszy kontyngent został wyczerpany jeszcze w maju 2020 r., a drugi na początku czerwca. Z uwagi na brak możliwości zastosowania w ramach kontyngentu taryfowego zerowej stawki celnej, na importowanym towarze ciąży cło dodatkowe ochronne - 25%, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) 2019/159. Mając powyższe na uwadze w ocenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. , organ I instancji prawidłowo dokonał zmian w zgłoszeniu celnym nr [...] z dnia 21 czerwca 2020 r. w części dotyczącej kraju wysyłki i pochodzenia, tj. korekty pól nr 15, 15a i 34. Z uwagi jednak na zmianę pochodzenia towaru i wyczerpanie przyznanych dla Federacji Rosyjskiej kontyngentów taryfowych, organ celny zastosował stawkę cła dodatkowego ochronnego (A20) w wysokości 25% oraz w polu 36 zmienił zapis z 120 na 100 i usunął w polu 39 nieprawidłowy numer kontyngentu. W ocenie organu odwoławczego Naczelnik L. Urzędu Celno-Skarbowego w B. P. zasadnie odmówił również unieważnienia zgłoszenia celnego nr [...] z dnia 21 czerwca 2020 r. na podstawie art. 174 UKC. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, że z akt sprawy nie wynika, aby spełnione zostały przesłanki wskazane w art. 148 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. U. UE. L. z 2015 r. Nr 343, str. 558 z późn. zm.), dalej jako "rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2447", w szczególności aby przedmiotowy towar został omyłkowo zgłoszony do procedury dopuszczenia do obrotu. Spółka nie przedstawiła żadnych dowodów świadczących o omyłkowym zgłoszeniu przedmiotowego towaru do procedury dopuszczenia do obrotu. Z przedstawionych przez Spółkę dowodów oraz akt sprawy nie wynika, aby przedmiotem zgłoszenia celnego dokonanego w dniu 20 czerwca 2020 r. był towar, który został zgłoszony zamiast innego towaru. Tłumaczenie strony, że towar objęty niniejszym postępowaniem nie byłby zgłoszony do procedury dopuszczenia do obrotu (tylko do procedury składu celnego), w sytuacji, gdy w momencie zgłoszenia system pokazałby stan krytyczny kontyngentu z Rosji nie może świadczyć o omyłkowym zgłoszeniu towaru do tej procedury. Omyłkowe zgłoszenie do procedury celnej może wystąpić w przypadku, gdy zgłaszający udowodni, że ten towar zgłoszono do danej procedury zamiast innego towaru. Tymczasem, jak wyjaśnił organ I instancji, pozostała część towaru zakupionego na podstawie faktury załączonej do przedmiotowego zgłoszenia celnego, została w dniu 26 czerwca 2020 r. objęta procedurą dopuszczenia do obrotu na podstawie zgłoszenia celnego nr [...] i wobec tego zgłoszenia została wydana decyzja określająca kwotę cła dodatkowego w związku z nieprzyznaniem kontyngentu (decyzja Nr [...] [...] [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r.). Od powyższej decyzji strony nie złożyły odwołania. Z powyższego wynika więc, że towar objęty niniejszym postępowaniem podobnie jak towar dotyczący decyzji Nr [...] [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r. nie został omyłkowo zgłoszony do procedury dopuszczenia do obrotu. Biorąc pod uwagę wyjaśnienia [...], jak i późniejsze działania Spółki nie można uznać, aby zgłoszenie do procedury dopuszczenia do obrotu sztabów i prętów walcowanych na gorąco było omyłką zgłaszającego. Organ zwrócił uwagę, że dniu 22 czerwca 2020 r. przedstawiciel zwrócił się o korektę tegoż zgłoszenia celnego, w części dotyczącej pola nr 15, 15a, 34 (kraj wysyłki, kraj pochodzenia), informując jednocześnie, że pozostałe dane w zgłoszeniu celnym są prawidłowe. W momencie złożenia wniosku o korektę zgłoszenia zostały zabezpieczone dodatkowe należności w wysokości 443 519 zł na zabezpieczeniach generalnych przedstawiciela pośredniego. Ponadto strona wyraźnie wskazuje we wniosku o unieważnienie zgłoszenia, że w sytuacji, kiedy w momencie zgłoszenia system pokazałby stan krytyczny kontyngentu, pewno towar nie byłby zgłaszany do procedury dopuszczenia do obrotu, tylko objęty procedurą składu celnego i złożony na skład celny, gdzie czekałby na nowy kontyngent z Rosji. Te wyjaśnienia strony nie świadczą o omyłkowym zgłoszeniu do procedury dopuszczenia do obrotu. Strona omyłkowe zgłoszenie towaru do procedury uzależnia od istnienia kontyngentu z Rosji z zerową stawką celną. Takie tłumaczenia nie świadczą o jakiejkolwiek omyłce w zgłoszeniu do procedury, gdzie powstaje dług celny. W konsekwencji po uprzednim objęciu procedurą składowania towar ten i tak później byłby zgłoszony do procedury dopuszczenia do obrotu. W ocenie organu odwoławczego strona nie dochowała także warunku, o którym mowa w art. 148 ust. 1 lit. d) rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447. Strona wyjaśniała, że gdyby nie błąd, to przedmiotowy towar byłby objęty procedurą składu celnego. Tymczasem skarżąca nie zgłosiła przedmiotowego towaru (sztaby i pręty walcowane na gorąco) do procedury składu celnego, czy też do innej procedury celnej. We wniosku z dnia 12 sierpnia 2020 r. wyjaśnia, że towar w całości jest złożony na terenie importera - [...], pod adresem [...] i po pozytywnym rozpatrzeniu wniosku może zostać przewieziony do najbliższego składu celnego i objęty procedurą składowania albo zostaną podjęte inne czynności wskazane przez Naczelnika L. Urzędu Celno-Skarbowego w B. P.. Odnosząc się do stanowiska Spółki zawartego we wniosku z dnia 12 sierpnia 2020 r., że organ celny przyjął zgłoszenie celne, dokonał zwolnienia towaru nie zauważając popełnionego błędu, mimo, że miał do wglądu dokumenty organ wyjaśnił, że zgłoszenie celne stanowi deklarację wiedzy zgłaszającego odnośnie zgłaszanego towaru. Jeżeli zgłoszenie celne czyni zadość określonym przepisami prawa wymogom formalnym, to brak jest podstaw do odmowy jego przyjęcia, jak również ingerowania na tym etapie w treść tego dokumentu przez funkcjonariusza celnego. Przyjęcie zgłoszenia celnego jest rodzajem czynności materialno-technicznej, "niedecyzyjnej", opartej na obliczeniu i wykazaniu przez zgłaszającego, którego obdarza się w ten sposób kredytem zaufania w zakresie rzetelnego i prawidłowego wypełniania zgłoszeń celnych kwoty należności przywozowych lub wywozowych. Dokonanie tej czynności powoduje z mocy prawa objęcie towaru procedurą celną oraz stanowi podstawę do zaksięgowania kwoty należności celnych. Po przyjęciu zgłoszenia organy celne mogą jednak przeprowadzić w oparciu o dyspozycję art. 188 UKC kontrolę zgłoszenia i załączonych do niego dokumentów, przy czym w ramach posiadanych uprawnień kontrolnych organ celny nie ma obowiązku dokonywania weryfikacji zgłoszenia celnego po jego przyjęciu, a przed zwolnieniem towaru. Kontrola ta jest fakultatywna, a jej ewentualny zakres ustalają organy celne. W niniejszej sprawie mamy do czynienia z dokonaniem zgłoszenia uproszczonego, a następnie zgłoszenia uzupełniającego. Zgodnie z art. 167 UKC - w przypadku zgłoszenia uproszczonego niezbędne załączane dokumenty znajdują się w posiadaniu zgłaszającego i pozostają do dyspozycji organu celnego w określonym terminie. Odnosząc się do zarzutu skarżącej, że wniosek z dnia 12 sierpnia 2020 r. stanowi doprecyzowanie żądania, zawartego we wniosku z dnia 22 czerwca 2020 r., wskazując, że dotyczy ono unieważnienia zgłoszenia celnego, a nie jego korekty organ odwoławczy wyjaśnił, że oba żądania dotyczą różnych kwestii i oba żądania podlegają pod różne regulacje prawne. Korekta zgłoszenia celnego w zakresie kraju wysyłki i pochodzenia towaru jest możliwa poprzez sprostowanie zgłoszenia celnego na podstawie art. 173 ust. 3 UKC. Natomiast unieważnienie zgłoszenia celnego po zwolnieniu towaru jest możliwe w trybie art. 148 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447. Organ celny uznał, że w sprawie istniały podstawy do dokonania korekty pól dotyczących kraju wysyłki i pochodzenia. Sprostowanie zgłoszenia celnego, przewidziane w art. 173 ust. 3 UKC, dokonywane jest za zgodą organu celnego. Organ I instancji w ramach przeprowadzonego postępowania zbadał zasadność wniosku i po przeprowadzeniu kontroli zgłoszenia celnego i wnikliwego postępowania prawidłowo powiadomił dłużników o kwocie długu celnego w wysokości 360 585 zł, w polu 36 (preferencje) zmienił zapis z 120 na 100 i z pola 39 usunął nieprawidłowy numer kontyngentu. Organ celny uznał jednak, że strona nie spełniła warunków z art. 148 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 do unieważnienia tegoż zgłoszenia celnego. Ponadto wniosek o unieważnienie zgłoszenia celnego wpłynął do organu celnego dopiero 12 sierpnia 2020 r., w trakcie prowadzenia postępowania wszczętego wnioskiem z dnia 22 czerwca 2020 r. o korektę zgłoszenia celnego. Tak więc wniosek o unieważnienie zgłoszenia Spółka złożyła dopiero po upływie 53 dni od dnia złożenia zgłoszenia celnego, po poinformowaniu przez organ celny, że będzie wydana decyzja niekorzystna skutkująca uiszczeniem długu celnego. Organ odwoławczy uznał, że nie można zarzucić decyzji organu I instancji, że nie rozstrzyga kwestii zmiany zapisów zgłoszenia celnego. Zmiany pól nr 15, 15a i 34 zgłoszenia celnego (z UA na RU) organ celny dokonał w uzasadnieniu decyzji. Natomiast sentencja rozstrzyga o odmowie unieważnienia zgłoszenia celnego oraz powiadamia dłużników o kwocie długu celnego. Zaskarżona decyzja jest więc orzeczeniem w analizowanej sprawie, które odnosi się do przepisów wspólnotowych, którego skutkiem prawnym jest określenie długu celnego. Zaskarżona decyzja zawiera także pełne uzasadnienie faktyczne i prawne. W uzasadnieniu decyzji przedstawiono przyjęte stanowisko w sprawie, wskazując fakty, które organ uznał za udowodnione, dowodów którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności. Organ celny przytoczył w nim wszystkie okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, a także dokonał na podstawie całokształtu zebranego materiału oceny, czy dana okoliczność została udowodniona. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na powyższą decyzję [...] Spółka Akcyjna z siedzibą w O. zarzuciła naruszenie: 1) przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 187 § 1 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540), dalej jako "o.p." w związku z art. 73 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne (Dz. U. z 2020 r. poz. 1382 z późn. zm.), dalej jako "Prawo celne", poprzez rozpatrzenie materiału dowodowego w sposób wybiórczy i dowolny, co skutkowało bezzasadnym uznaniem, że skarżąca chciała sprostowania zgłoszenia celnego, a nie jego unieważnienia; b) art. 210 § 1 pkt 6 o.p. w związku z art. 73 Prawa celnego, w związku z art. 174 ust. 1 UKC, poprzez brak właściwego uzasadnienia; c) art. 22 ust. 7 w związku z art. 29 i art. 5 pkt 39 UKC, poprzez brak wskazania w zaskarżonej decyzji podstaw odmowy unieważnienia zgłoszenia celnego; d) art. 22 ust. 7 w związku z art. 29 i art. 5 pkt 39 w związku z art. 77 ust. 1 lit. a UKC, poprzez wydanie zaskarżonej decyzji określającej kwotę długu celnego, pomimo że wcześniej nie wydano decyzji ani zawarto w sentencji zaskarżonej decyzji rozstrzygnięcia w przedmiocie zmiany zapisów zawartych w zakwestionowanym zgłoszeniu celnym; 2) prawa materialnego, tj.: a) art. 174 ust. 1 UKC i art. 148 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego (Dz. U. UE. L. z 2015 r. Nr 343, str. 1 z późn. zm.), dalej jako "RD" lub "rozporządzenie delegowane", poprzez niezastosowanie, skutkujące bezpodstawną i dowolną odmową unieważnienia zgłoszenia celnego bez podania przyczyn tej odmowy, choć w sprawie zostały spełnione przesłanki do unieważnienia zgłoszenia celnego; b) art. 77 ust. 1 lit. a UKC, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, skutkujące błędnym uznaniem, że w przedmiotowej sprawie doszło do powstania długu celnego w przywozie. W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz uchylenie decyzji organu I instancji, a także zwrot kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w L. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest decyzja organu celnego w przedmiocie odmowy unieważnienia zgłoszenia celnego oraz powiadomienia dłużnika o kwocie długu celnego od towaru dopuszczonego do obrotu w Unii Europejskiej, w której organ orzekł również o sprostowaniu zgłoszenia celnego. Kwestia sporna w niniejszej sprawie sprowadza się natomiast do oceny prawidłowości sprostowania przez organ celny danych zawartych w zgłoszeniu celnym oraz odmowy unieważnienia zgłoszenia celnego. Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w UKC przyjęto ogólną zasadę, że objęcie towarów procedurą celną następuje na wniosek zgłaszającego, który w wymaganej formie i w określony sposób wyraża zamiar objęcia towaru określoną procedurą celną (zgłoszenie celne – art. 5 pkt 12 UKC). W doktrynie zgłoszenie celne traktowane jest jako oświadczenie woli zgłaszającego dotyczące towaru oraz tego jaką procedurą towar ten ma być objęty, a także jako oświadczenie wiedzy w zakresie klasyfikacji taryfowej towaru, jego wartości celnej i pochodzenia. W rozpoznawanej sprawie skarżąca skorzystała z procedury uproszczonej, która dopuszcza złożenie uproszczonego zgłoszenia celnego, tj. zgłoszenia nie zawierającego niektórych danych lub/albo w przypadku których brak jest niektórych niezbędnych dokumentów. W takiej sytuacji, zgłaszający jest zobowiązany do złożenia (w określonym terminie) zgłoszenia uzupełniającego, zawierającego dane niezbędne do objęcia towarów określoną procedurą celną. Zgłoszenie uproszczone oraz zgłoszenie uzupełniające uznaje się za jednolity, niepodzielny instrument, który staje się skuteczny, z dniem przyjęcia zgłoszenia uproszczonego (art. 172 UKC). W myśl art. 172 UKC, zgłoszenie celne spełniające warunki formalne jest niezwłocznie przyjmowane przez organy celne, jeżeli towary, których dotyczy zostały przedstawione organom celnym. Przedstawienie towarów organom celnym oznacza powiadomienie organów celnych o przybyciu towarów do urzędu celnego lub innego miejsca wyznaczonego lub uznanego przez organy celne oraz o dostępności tych towarów do kontroli celnych (art. 5 pkt 33 UKC). Przepisy UKC nie statuują obowiązku weryfikacji zgłoszenia celnego przed jego przyjęciem. W art. 188 UKC zastrzeżono możliwość skontrolowania zgłoszenia i dokumentów załączonych do zgłoszenia, żądania od zgłaszającego dostarczenia innych dokumentów, przeprowadzenia rewizji towarów oraz pobrania próbek w celu dokonania ich analizy lub dokładniejszej rewizji towarów (lit. a-d). Kontrola ta jest fakultatywna i uzależniona od decyzji organów w każdym konkretnym przypadku. Po zwolnieniu towarów, w myśl art. 48 UKC, organy celne uprawnione są natomiast do weryfikacji prawidłowości i kompletności informacji podanych w zgłoszeniu celnym, deklaracji do czasowego składowania, przywozowej deklaracji skróconej, wywozowej deklaracji skróconej, zgłoszenia do powrotnego wywozu lub powiadomienia o powrotnym wywozie, a także weryfikować istnienie, autentyczność, prawidłowość i ważność wszelkich załączonych dokumentów oraz mogą kontrolować księgowość zgłaszającego i pozostałą dokumentację dotyczącą operacji odnoszących się do towarów lub uprzednich lub późniejszych operacji handlowych związanych z tymi towarami. Organy te mogą również przeprowadzić rewizję takich towarów lub pobrać próbki, jeżeli nadal istnieje taka możliwość. Kontrole takie mogą zostać przeprowadzone u posiadacza towarów lub jego przedstawiciela, u każdej innej osoby bezpośrednio lub pośrednio zaangażowanej w te operacje w charakterze handlowym lub każdej innej osoby dysponującej w celach handlowych tymi dokumentami i danymi. W prawie celnym, podobnie jak w prawie podatkowym, obowiązuje zasada samoobliczenia, w myśl której importer towarów lub jego przedstawiciel są zobowiązani samoistnie złożyć zgłoszenie celne oraz obliczyć i wpłacić wynikające z tego zgłoszenia należności celno-podatkowe. Tak więc do czasu zakwestionowania przez organ celny w tym zakresie zgłoszenia celnego domniemywa się, że dane zawarte w zgłoszeniu celnym są prawdziwe i rzetelne, a wynikające z nich należności celno-podatkowe należne. W razie stwierdzenia nieprawidłowości weryfikacja zgłoszenia celnego następuje w drodze decyzji, która jest wydawana przez organ celny z urzędu, bez uprzedniego wniosku zainteresowanej osoby (art. 5 ust. 39 UKC, art. 29 UKC). W chwili przyjęcia zgłoszenia celnego powstaje dług celny (art. 77 ust. 2 UKC), zaś dłużnikiem jest zgłaszający, a w przypadku przedstawicielstwa pośredniego również osoba, na której rzecz dokonuje się zgłoszenia celnego (art. 77 ust. 3 UKC). Biorąc pod uwagę zarzuty skargi w pierwszej kolejności należało odnieść się do kwestii sprostowania zgłoszenia celnego. Wskazać należy, że podstawę sprostowania zgłoszenia celnego na wniosek zgłaszającego po zwolnieniu towarów stanowi art. 173 ust. 3 UKC, w myśl którego na wniosek zgłaszającego, w terminie trzech lat od daty przyjęcia zgłoszenia celnego, można wyrazić zgodę na sprostowanie zgłoszenia celnego po zwolnieniu towarów, co umożliwi zgłaszającemu spełnienie obowiązków wynikających z objęcia towarów daną procedurą celną. Przez sprostowanie należy rozumieć prostą czynność, polegającą na korekcie określonych danych. Z art. 173 UKC wynika, że sprostowanie nie może spowodować, aby zgłoszenie towarów innych niż te, które początkowo były nimi objęte. W rozpoznawanej sprawie, w zgłoszeniu celnym z dnia 20 czerwca 2020 r. obejmującym towar w postaci sztab i prętów walcowanych na gorąco skarżąca zadeklarowała, że krajem wysyłki towaru jest Ukraina (pole 15), natomiast jako kod pochodzenia towaru wskazano UA (pole 34). Jednocześnie do zgłoszenia celnego skarżąca załączyła faktury importowe nr [...] z dnia 10 czerwca 2020 r. i [...] z dnia 12 czerwca 2020 r. oraz wniosła o objęcie towaru kontyngentem taryfowym nr 098881 z zerową stawką celną (pole 39). Organ celny przyjął zgłoszenie celne, co spowodowało objęcie towaru wnioskowaną procedurą celną. Następnie, pismem z dnia 22 czerwca 2020 r. Agencja Celna [...] zwróciła się z wnioskiem o korektę zgłoszenia celnego w części dotyczącej kraju wysyłki i pochodzenia towaru (pola nr 15, 15a i 34 zgłoszenia) podnosząc, że w zgłoszeniu celnym błędnie wpisano Ukrainę (UA) jako kraj wysyłki i pochodzenia towaru, zamiast Federacji Rosyjskiej (RU). Rozpoznając wniosek skarżącej organ celny ustalił na podstawie dołączonych do zgłoszenia celnego dokumentów, w tym ww. faktur importowych, że krajem wysyłki i krajem pochodzenie w rzeczywistości jest Federacja Rosyjska, nie zaś jak wskazano w zgłoszeniu celnym Ukraina. Poczynione przez organ celny ustalenia w sprawie obligowały zatem organ do sprostowania zgłoszenia celnego, zgodnie z wnioskiem strony (pola nr 15, 15a, 34). Na podstawie art. 48 UKC organ celny uprawniony był do dalszej kontroli spornego zgłoszenia celnego. Jak słusznie bowiem wskazano w zaskarżonej decyzji, zmiana kraju pochodzenia towaru wiązała się ze zmianą kontyngentu taryfowego. Konieczne stało się zatem uwzględnienie kontyngentów taryfowych dla towarów pochodzących z Federacji Rosyjskiej. Ze znajdujących się w aktach sprawy wydruków z systemu https://ext-isztar4.mf.wy.pl (data symulacji 20 czerwca 2020 r. - data złożenia zgłoszenia uproszczonego) wynika, że na towar objęty kodem Taric 7213 91 41 00, pochodzący z Federacji Rosyjskej - RU przypisane były niepreferencyjne kontyngenty taryfowe z zerową stawką celną nr 098883 z datą końcową 30 czerwca 2020 r. oraz nr 098553 z datą końcową 30 czerwca 2020 r. Ze szczegółowych wydruków dotyczących kontyngentu wynika natomiast, że kontyngent o numerze 098883 został wyczerpany w dniu 23 maja 2020 r., zaś kontyngent o numerze 098553 w dniu 6 czerwca 2020 r. Oba kontyngenty zostały zatem wyczerpane na kilka tygodni przed dokonaniem przez stronę spornego zgłoszenia celnego. Oba wskazane wyżej kontyngenty taryfowe dla towarów pochodzących z Federacji Rosyjskiej zostały ustanowione mocą rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/159 z dnia 31 stycznia 2019 r. nakładającego ostateczne środki ochronne w odniesieniu do przywozu niektórych wyrobów ze stali. W rozporządzeniu przewidziano, że stawka cła dodatkowego na towary oznaczone kodem CN 72139141 sprowadzone z Federacji Rosyjskiej wynosi 25 % (art. 1 ust. 6 w zw. z załącznikiem nr IV). Oznacza to, że w przypadku braku możliwości skorzystania z kontyngentu i zastosowania zerowej stawki celnej, na importowanym towarze ciąży cło dodatkowe ochronne w wysokości 25 %. Biorąc pod uwagę powyższe, organy celne zasadnie uznał, że w okolicznościach niniejszej sprawy konieczne stało się wprowadzenie zmian w zgłoszeniu celnym z dnia 21 czerwca 2020 r. także w zakresie stawki cła dodatkowego ochronnego (pole 47), zapisów w polu 36 oraz numeru kontyngentu (pole 39). W ocenie sądu, rozstrzygnięcie w tym zakresie jest prawidłowe. Wbrew zarzutom skargi, nie można uznać, że w rozpoznawanej sprawie doszło do naruszenia art. 22 ust. 7 w związku z art. 29 i art. 5 pkt 39 w związku z art. 77 ust. 1 lit. a UKC, poprzez wydanie zaskarżonej decyzji określającej kwotę długu celnego, pomimo że wcześniej nie wydano decyzji ani nie zawarto w sentencji zaskarżonej decyzji rozstrzygnięcia w przedmiocie zmiany zapisów zawartych w zakwestionowanym zgłoszeniu celnym. Wyjaśnienia wymaga, że pojęcie decyzji na gruncie unijnego prawa celnego jest znacznie szersze niż rozumienie decyzji na gruncie Ordynacji podatkowej. W myśl art. 5 pkt 39 UKC, przez decyzję należy rozumieć każdy akt wydany przez organy celne odnoszący się do przepisów prawa celnego zawierający orzeczenie w konkretnej sprawie, który pociąga za sobą skutki prawne dla zainteresowanej osoby lub zainteresowanych osób. W konsekwencji nie można przyjąć, że zaskarżona decyzja nie rozstrzyga o sprostowaniu danych w przedmiotowym zgłoszeniu celnym. Następstwem zmiany zapisów zgłoszenia celnego jest decyzja określająca dług celny od towaru dopuszczonego do obrotu na podstawie zgłoszenia celnego nr [...] i powiadamiająca dłużnika o wysokości tego długu. Zmiana zapisów zgłoszenia celnego nie została zawarta wprost w osnowie zaskarżonej decyzji, to jednak znalazła ono wyraz w samej decyzji, w części jej uzasadnienia. Biorąc zatem pod uwagę definicję zawartą w art. 5 pkt 39 UKC, należało uznać, że zmiana zapisów zgłoszenia celnego, wyrażona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jako odnosząca się do przepisów prawa celnego, stanowi podjęcie decyzji w rozumieniu UKC. Ze względu na to, że uwzględnienie wniosku strony o korektę zgłoszenia celnego w zakresie kraju wysyłki towaru i kraju pochodzenia towaru pociągało za sobą konieczność wprowadzenia do zgłoszenia celnego dalszych zmian (zapisów w polu 47 w zakresie stawki cła dodatkowego ochronnego, w polu 36 oraz w polu 39 w zakresie numeru kontyngentu) oraz określenia długu celnego, zachodziła hipoteza wydania decyzji, która byłaby niekorzystna dla wnioskodawcy. Nałożyło to na organ celny, zgodnie z art. 22 ust. 6 i 7 UKC, obowiązek poinformowania strony o podstawach, na których zamierza oprzeć decyzję, dając wnioskodawcy możliwość przedstawienia swojego stanowiska oraz określenia tych podstaw w samej decyzji i pouczenia w niej stron o prawie do wniesienia odwołania. Obowiązek ten ciąży na organie zarówno w przypadku decyzji wydawanych na wniosek, jak i decyzji wydawanych bez uprzedniego wniosku zainteresowanego (w związku z art. 29 UKS). W rozpoznawanej sprawie organ wywiązał się z obu powyższych obowiązków. Przed wydaniem decyzji wystosował do skarżącej pismo, w którym zakreślił poczynione ustalenia stanu faktycznego, wskazał podstawę prawną decyzji, którą zamierzał wydać oraz wyznaczył stronie trzydziestodniowy termin na przedstawienie swojego stanowiska w sprawie, liczony od dnia doręczenia powiadomienia. Pismo zostało odebrane przez skarżącą w dniu 15 lipca 2020 r. Natomiast w decyzji z dnia 22 listopada 2020 r., Naczelnik L. Urzędu Celno-Skargowego w L. określił podstawy rozstrzygnięcia i pouczył stronę o prawie do wniesienia odwołania, zgodnie z art. 44 UKC. Przechodząc natomiast do kwest unieważnienia zgłoszenia celnego, o które wnioskowała skarżąca w rozpoznawanej sprawie, należy wskazać, że w art. 174 ust. 1 UKC, w myśl którego na wniosek zgłaszającego organy celne unieważniają przyjęte zgłoszenie celne w następujących przypadkach, jeżeli mają pewność, że: a) towary zostaną niezwłocznie objęte inną procedurą celną; b) ze względu na szczególne okoliczności objęcie towarów procedurą celną, do której zostały zgłoszone, nie jest już uzasadnione. Jeżeli jednak organy celne poinformowały zgłaszającego o zamiarze przeprowadzenia rewizji towarów, wniosek o unieważnienie zgłoszenia celnego nie zostaje przyjęty przed przeprowadzeniem takiej rewizji. Jeżeli nie przewidziano inaczej zgłoszenia celnego nie unieważnia się po zwolnieniu towarów (ust. 2). W rozpoznawanej sprawie wniosek o unieważnienie zgłoszenia celnego został złożony po zwolnieniu towarów, zatem art. 174 UKC nie mógł mieć zastosowania. W tej sytuacji jedyną podstawę unieważnienia zgłoszenia celnego mogła stanowić regulacja zawarta w art. 148 rozporządzenia delegowanego, w myśl którego, jeżeli zostanie ustalone, że towary, które miały zostać zgłoszone do innej procedury celnej, omyłkowo zgłoszono do procedury celnej, w ramach której powstaje dług celny w przywozie, zgłoszenie celne zostaje unieważnione po zwolnieniu towarów na uzasadniony wniosek zgłaszającego, jeżeli spełnione zostały następujące warunki: a) wniosek złożono w terminie 90 dni od daty przyjęcia zgłoszenia; b) towary nie zostały wykorzystane w sposób niezgodny z procedurą celną, do której zostałyby zgłoszone, gdyby nie popełniono błędu; c) w chwili złożenia błędnego zgłoszenia spełnione zostały warunki objęcia towarów procedurą celną, do której zostałyby zgłoszone, gdyby nie popełniono błędu; d) złożono zgłoszenie celne do procedury celnej, do której towary zostałyby zgłoszone, gdyby nie popełniono błędu. Z powyższego przepisu wynika, że rozpoznając wniosek strony o unieważnienie zgłoszenia celnego organ w pierwszej kolejności jest zobowiązany do ustalenia czy doszło do omyłkowego zgłoszenia do procedury celnej, w ramach której powstaje dług celny w przywozie towarów, które miały zostać zgłoszone do innej procedury celnej, a następnie ustalenia czy zostały spełnione przesłanki wskazane w lit. a-d tego przepisu. Biorąc pod uwagę okoliczności rozpoznawanej sprawy sąd doszedł do przekonania, że skarżąca nie wykazała, aby doszło do omyłkowego zgłoszenia do procedury celnej towarów, które miały zostać zgłoszone do innej procedury celnej. We wniosku o unieważnienie zgłoszenia celnego skarżąca podniosła, że dokonując zgłoszenia celnego towaru popełniła błąd i w sposób niezamierzony wpisała kraj pochodzenia towaru Ukraina, zamiast Rosja (importer sprowadza towar z obu krajów). Oddział Celny przyjął zgłoszenie i dokonał zwolnienia towaru, nie zauważając popełnionego błędu. Jeżeli nie nastąpiłaby pomyłka w zgłoszeniu i w momencie zgłoszenia system pokazałby stan krytyczny kontyngentu, na pewno towar nie byłby zgłaszany do procedury dopuszczenia do obrotu, tylko zostałby objęty procedurą składu celnego i złożony na skład celny, na którym czekałby na nowy kontyngent z Rosji. W ocenie sądu, powyższe twierdzenia nie przemawiają za omyłkowym zgłoszeniem towarów. Przede wszystkim z akt sprawy nie wynika, aby towar objęty zgłoszeniem celnym z dnia 21 czerwca 2020 r. miał być zgłoszony do innej procedury celnej. Strona nie przedstawiła żadnych dowodów w tym zakresie. Ze zgromadzonego materiału wynika natomiast, że spornym zgłoszeniem celnym objęta została jedynie część towaru zakupionego na podstawie załączonej do zgłoszenia celnego faktury nr [...] (k. 28 akt adm.). Pozostała część towaru została objęta tą samą procedurą dopuszczenia do obrotu na podstawie zgłoszenia celnego nr [...] z dnia 26 czerwca 2020 r. W związku z nieprzyznaniem kontyngentu na ten towar, w zakresie obejmującym zgłoszenie celne z dnia 26 czerwca 2020 r. Naczelnik L. Urzędu Celno-Skarbowego w B. P. wydał decyzję z dnia [...] sierpnia 2020 r., nr [...], którą powiadomił skarżącą o kwocie długu celnego od towaru dopuszczonego do obrotu w UE w wysokości 28061 zł (k. 71 akt adm.). Skarżąca nie wnosiła odwołania od tej decyzji, w związku z czym decyzja ta stała się ostateczna. Skoro zatem towar zakupiony na podstawie tej samej faktury został zgłoszony do procedury celnej dwoma odrębnymi zgłoszeniami celnymi, przy czym w obu przypadkach zgłaszający zdecydował się na skorzystanie z procedury uproszczonej, zaś w przypadku zgłoszenia celnego nr [...] z dnia 26 czerwca 2020 r. nie kwestionował decyzji organu celnego informującej o kwocie długu celnego wobec nieprzyznania kontyngentu na ten towar, trudno przyjąć, że w niniejszej sprawie wybór procedury celnej był omyłkowy. Ponadto, jak już wyżej wskazano, ze znajdujących się w aktach sprawy wydruków z systemu https://ext-isztar4.mf.wy.pl wynika, że niepreferencyjne kontyngenty taryfowe z zerową stawką celną nr 098883 z datą końcową 30 czerwca 2020 r. oraz nr 098553 z datą końcową 30 czerwca 2020 r. na które przypisany był towar objęty kodem Taric 7213 91 41 00, pochodzący z Federacji Rosyjskej - RU zostały wyczerpane odpowiednio w dniu 23 maja 2020 r. oraz w dniu 6 czerwca 2020 r. Oba kontyngenty zostały zatem wyczerpane na kilka tygodni przed dokonaniem przez stronę spornego zgłoszenia celnego. System ten jest ogólnodostępny, w związku z czym strona, działając jako profesjonalista i dążąc do należytego dbania o swoje interesy, miała możliwość wcześniejszego zweryfikowania stanu kontyngentów i dostosowania swoich działań odpowiednio do zaplanowanych celów. Zauważyć także należy, że stosownie do art. 49 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447, kontyngentami taryfowymi otwartymi zgodnie z prawodawstwem unijnym, odnoszącymi się do metod administrowania w ramach niniejszego artykułu oraz w ramach art. 50 - 54 niniejszego rozporządzenia, zarządza się zgodnie z chronologicznym porządkiem przyjmowania według dat przyjęcia zgłoszeń celnych do dopuszczenia do obrotu. Każdy kontyngent taryfowy jest identyfikowany w prawodawstwie unijnym przy pomocy numeru porządkowego, co ułatwia zarządzanie kontyngentami (ust. 2). Zgodnie z art. 50 ust. 1 rozporządzenia, organy celne sprawdzają, czy wniosek o skorzystanie z kontyngentu taryfowego, przedstawiony przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym do dopuszczenia do obrotu jest ważny zgodnie z przepisami prawa unijnego otwierającymi dany kontyngent taryfowy. Jeżeli zgłoszenie celne do dopuszczenia do obrotu, zawierające ważny wniosek zgłaszającego o skorzystanie z kontyngentu taryfowego, zostanie przyjęte, a wszystkie dokumenty wymagane do przyznania kontyngentu taryfowego zostały przedłożone organom celnym, organy te przekazują bezzwłocznie wymieniony wniosek do Komisji, podając datę przyjęcia zgłoszenia celnego oraz dokładną wnioskowaną ilość (ust. 2). Dla każdego kontyngentu Komisja dokonuje przyznania wnioskowanej ilości na podstawie otrzymanych wniosków o skorzystanie z kontyngentu taryfowego zgodnie z chronologicznym porządkiem przyjmowania według dat przyjęcia zgłoszeń celnych oraz w zakresie, na jaki pozwala dostępne saldo danego kontyngentu (art. 51 ust. 3 rozporządzenia). Jeżeli w dniu przyznania suma wnioskowanych ilości ze wszystkich wniosków o skorzystanie z kontyngentu taryfowego w ramach zgłoszeń przyjętych w tym samym dniu przekracza dostępne saldo kontyngentu taryfowego, Komisja przyznaje ilości w odniesieniu do tych wniosków proporcjonalnie do wnioskowanych ilości (art. 51 ust. 4 rozporządzenia). Do zarządzania kontyngentami taryfowymi, stosownie do art. 54 ust. 1 rozporządzenia, wykorzystuje się system teleinformatyczny utworzony w tym celu zgodnie z art. 16 ust. 1 kodeksu, który jest używany do: a) wymiany informacji między organami celnymi i Komisją dotyczących wniosków o skorzystanie z kontyngentów taryfowych, zwrotów niewykorzystanych ilości przyznanych w ramach kontyngentów, ich statusu, a także przechowywania tych informacji; b) zarządzania przez Komisję wnioskami o skorzystanie z kontyngentów taryfowych oraz zwrotami niewykorzystanych ilości przyznanych w ramach kontyngentów; c) wymiany informacji między organami celnymi i Komisją o przyznaniu wnioskowanej ilości w ramach kontyngentów taryfowych oraz przechowywanie tych informacji; d) rejestrowania wszelkich dalszych zdarzeń lub czynności, które mogą mieć wpływ na pierwotne wnioski o skorzystanie z kontyngentów taryfowych lub na zwroty niewykorzystanych ilości przyznanych w ramach kontyngentów lub na ich przyznanie. Komisja udostępnia w ramach tego systemu informacje dotyczące wyników przyznania (ust. 2). Z przytoczonych przepisów jednoznacznie wynika, że organem, który decyduje o zaliczeniu towarów na poczet kontyngentu taryfowego jest Komisja Europejska. Organy celne państw członkowskich dokonują jedynie sprawdzenia spełnienia przez wniosek warunków przyznania kontyngentu. Jeżeli zgłoszenie celne zostało przez organy celne przyjęte a wniosek spełnia warunki przyznania kontyngentu i wszystkie wymagane do przyznania kontyngentu taryfowego dokumenty zostały przedłożone organom celnym, organy te przekazują wniosek Komisji. Dla każdego kontyngentu Komisja przyznaje wnioskowaną ilość na podstawie otrzymanych wniosków zgodnie z chronologicznym porządkiem przyjmowania według dat przyjęcia zgłoszeń celnych oraz w zakresie, na jaki pozwala dostępne saldo danego kontyngentu. Jeżeli natomiast w dniu przyznania suma wnioskowanych ilości ze wszystkich wniosków o skorzystanie z kontyngentu taryfowego w ramach zgłoszeń przyjętych w tym samym dniu przekracza dostępne saldo kontyngentu taryfowego, Komisja przyznaje ilości proporcjonalnie do wnioskowanych ilości. Organy celne państw członkowskich nie mają zatem żadnego wpływu na zaliczenie towaru na poczet kontyngentu. Otrzymują jedynie informację o decyzji Komisji, poprzez system teleinformatyczny. W świetle powyższych okoliczności, w ocenie sądu, nie można przyjąć, że w rozpoznawanej sprawie doszło do omyłkowego zgłoszenia do procedury celnej towarów, które miały zostać zgłoszone do innej procedury celnej. Za omyłkę nie można bowiem uznać sytuacji, gdy strona uzależniając dokonanie zgłoszenia celnego od stanu kontyngentu w celu uzyskania jak najbardziej preferencyjnych warunków wprowadzenia towarów na rynek europejski, dokonuje zgłoszenia celnego nie sprawdzając jednocześnie stanu kontyngentu, z którego chce skorzystać. Świadczy to raczej o braku staranności, którą powinien cechować się profesjonalista, dbający należycie o własne interesy. Jak słusznie zauważył organ, niezależnie od powyższego, strona nie spełniła także warunku wskazanego w art. 148 ust. 1 lit. d RD, tj. złożenia zgłoszenia celnego do procedury celnej, do której towary zostałyby zgłoszone, gdyby nie popełniono błędu. Z akt sprawy nie wynika, aby taka sytuacja miała miejsce. Natomiast we wniosku o unieważnienie zgłoszenia celnego sama strona wskazała, że towar jest złożony u importera – [...] w S. pod B., który dopiero po pozytywnym rozpatrzeniu wniosku mógłby zostać dostarczony do najbliższego składu celnego i objęty procedurą składowania lub inną wskazaną przez organ celny. Zgłoszenie do właściwej procedury musi nastąpić przed rozstrzygnięciem wniosku o unieważnienie zgłoszenia celnego, jest to warunek unieważnienia, którego strona nie może ignorować, czy też uzależniać od decyzji organu w zakresie unieważnienia. W tym miejscu wyjaśnienia także wymaga, że obowiązków strony i odpowiedzialności za zgłoszenie celne nie można przerzucać na organy celne. Jak już wyżej wskazano, organy celne nie mają obowiązku merytorycznej weryfikacji składanych zgłoszeń celnych. Takiego obowiązku z pewnością nie przewidują przepisy UKC, w tym przywołany wyżej art. 188 UKC. Ewentualna kontrola jest fakultatywna. W rozpoznawanej sprawie organ nie miał zatem obowiązku weryfikacji zgłoszenia celnego, w związku z czym, stosownie do art. 191 UKC mógł oprzeć się wyłącznie na danych zawartych w zgłoszeniu celnym. Odpowiedzialność za zgłoszenie celne, w szczególności za jego treść, ponosi zgłaszający oraz w przypadku przedstawicielstwa pośredniego osoba, na której rzecz dokonuje się zgłoszenia celnego, nie organ. W ocenie Sądu trafnie organ odwoławczy zwrócił również uwagę na fakt, że przedstawiciel pośredni firmy [...] z siedzibą w S. , złożył pismo procesowe w dniu 22 czerwca 2020 r. żądając korekty przedmiotowego zgłoszenia celnego, w części dotyczącej pola nr 15, 15a, 34 (kraj wysyłki, kraj pochodzenia), jednocześnie składając oświadczenie woli, iż pozostałe dane w zgłoszeniu celnym są prawidłowe. Złożona przez skarżącego powyższa deklaracja oznaczała brak błędu w zgłoszeniu towaru w postaci sztab i prętów walcowanych na gorąco, w nieregularnie zwijanych kręgach, ze stali niestopowej do procedury dopuszczenia do obrotu. Nie można również zaakceptować argumentacji skarżącej, że organ błędnie przyjął, że wolą strony było sprostowanie zgłoszenia celnego, zaś pismo z dnia 12 sierpnia 2020 r. stanowiło doprecyzowanie żądania – unieważnienia zgłoszenia celnego. Przede wszystkim z wniosku strony z dnia 22 czerwca 2020 r. jednoznacznie wynika, że wolą strony była korekta zgłoszenia celnego w zakresie kraju wysyłki i kraju pochodzenia zgłoszonego towaru zgodnie z rzeczywistością. Niezależnie jednak od wniosku strony, organy celne, jak już wyżej wskazano, uprawnione są do kontroli zgłoszenia celnego, zaś wyniki kontroli mogą stanowić podstawę do obliczenia należności celnych. Unieważnienie zgłoszenia celnego jest natomiast sytuacją wyjątkową, która może nastąpić za zgodą organu, po spełnieniu przesłanek wskazanych w art. 174 UKC bądź art. 148 RD. W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie spełniła tych warunków. Na uwzględnienie nie zasługują także pozostałe zarzuty skargi, w szczególności zarzuty naruszenia art. 187 § 1, art. 191, art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 Prawa celnego. Organy celne zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy, a następnie na jego podstawie oceniły kwestie sprostowania zgłoszenia celnego, jego unieważnienia oraz określenia długu celnego. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera szczegółowe wyjaśnienia w zakresie podjętego rozstrzygnięcia, w tym wskazuje przyczyny odmowy unieważnienia zgłoszenia celnego w kontekście przesłanek określonych w art. 148 RD. W ocenie sądu decyzje organów obu instancji są prawidłowe. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.). Niniejsza sprawa została przez sąd rozpoznana w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a. Wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym złożył organ administracji w odpowiedzi na skargę (k. 8), a skarżąca nie żądała przeprowadzenia rozprawy.