II SA/Wa 2318/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 30 września 2021 r. sprawy ze skargi K.T. na postanowienie [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] lutego 2021 r. znak: [...] [...] Kurator Oświaty stwierdził niedopuszczalność odwołania K. T. od pisma z dnia 21 grudnia 2020r. W uzasadnieniu w/w rozstrzygnięcia organ przedstawił stan faktyczny sprawy podnosząc, że w dniu 06 grudnia 2020 r. matka W. T. - ucznia szkoły podstawowej - przekazała do Publicznej Katolickiej Szkoły Podstawowej im. [...] w [...] zawiadomienie, że z dniem 7 grudnia 2020 r. W. T. nie jest już uczniem tej Szkoły. Matka ucznia W. T. przekazała do Publicznej Katolickiej Szkoły Podstawowej im. ks. [...] w [..] Postanowienie Sądu Okręgowego [...] w [...], [...] Wydział [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r. sygn. akt. [...] opatrzone klauzulą wykonalności - zezwalające M. T. na zapisanie małoletniego W. T., urodzonego [...] grudnia 2011 r., do Szkoły Podstawowej im. [...] w [...] przy ul. [...] od I semestru roku szkolnego 2020/2021 bez zgody ojca – K. T.. Dalej podano, że w dniu 08 grudnia 2020 r. do sekretariatu Publicznej Katolickiej Szkoły Podstawowej im. ks. [...] w [...] wpłynęło potwierdzenie przyjęcia ucznia W. T. do Szkoły Podstawowej im. [...] w [...]. W dniu 07 grudnia 2020 r. Dyrektor Publicznej Katolickiej Szkoły Podstawowej im. [...] w [...] przekazał, pismem z dnia 18 grudnia 2020 r., Szkole Podstawowej im. [...] w [...] dokumentację ucznia W. T. wraz z informacją, że przekazanie ucznia następuje z dniem 07 grudnia 2020 r. W dniu 9 grudnia 2020 r. ze Szkoły Podstawowej im. [...] w [...] wysłano do Publicznej Katolickiej Szkoły Podstawowej im. [...] w [...] potwierdzenie przyjęcia ucznia. Pismem z dnia 21 grudnia 2020 r. Pan K. T. - ojciec małoletniego ucznia W. T. - został poinformowany przez Sekretarza Publicznej Katolickiej Szkoły Podstawowej im. [...] w [...], że W. T. nie jest uczniem tej Szkoły a dokumenty ucznia zostały przekazane do Szkoły Podstawowej im. [...] w [...]. W dniu 07 stycznia 2021 r. do Kuratorium Oświaty w [...] wpłynęło pismo z dnia 29 grudnia 2020 r. zatytułowane: "Odwołanie od decyzji Dyrektora Szkoły Podstawowej im. [...] w [...] z dnia 21 grudnia 2021 r." w sprawie skreślenia W. T. z listy uczniów szkoły. W reakcji na powyższe odwołanie [...] Kurator Oświaty wydał powołane na wstępie postanowienie. Wyjaśniając przyczyny tego rozstrzygnięcia podkreślił, że informacja z dnia 21 grudnia 2020 r. objęta odwołaniem strony, nie stanowi decyzji o skreśleniu ucznia z listy uczniów. Procedura przeniesienia ucznia z jednej szkoły do drugiej nie kończy się bowiem wydaniem decyzji o takim skreśleniu. Stąd organ wywiódł, że skoro odwołanie nie dotyczy decyzji, to jest ono niedopuszczalne. Od powyższego postanowienia skargę do tut. Sądu wywiódł K. T. . Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie: - przepisu art. 134 k.p.a. poprzez stwierdzenie niedopuszczalności odwołania w sytuacji gdy taka niedopuszczalność nie zachodziła, - przepisów art. 8, 9, 10 i 11 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania administracyjnego z naruszeniem podstawowych zasad jego prowadzenia, a które wynikają z przywołanych przepisów tj. zasady zaufania do władzy publicznej, zasady informowania stron, zasady czynnego udziału stron w postępowaniu, zasady przekonywania, - przepisów art. 7, art. 77 § 1 w zw. z art. 75 k.p.a. poprzez niepodjęcie jakichkolwiek czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz niewyczerpujące zebranie całego materiału dowodowego pomimo, że do wyjaśnienia pozostały okoliczności istotne dla jej rozstrzygnięcia; a w konsekwencji naruszenie: - art. 80 k.p.a. poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego - art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. w zw. z art. 15 k.p.a. poprzez akceptację przez Organ II instancji wydania przez Organ I instancji decyzji w formie wiadomości mailowej, która nie zawiera podstawowych elementów niezbędnych dla decyzji administracyjnej oraz nie zawiera wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne nie zawiera wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa, - art. 39 w zw. z art. 391 k.p.a. w zw. z art. 15 k.p.a. poprzez akceptację przez Organ II instancji doręczenia "decyzji administracyjnej" przez Dyrektora w formie wiadomości mailowej zamiast za pokwitowaniem przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 2188 oraz z 2019 r. poz. 1051, 1495 i 2005), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy, w sytuacji gdy Strona nie złożyła podania w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu administracji publicznej, ani nie wystąpiła do organu administracji publicznej o takie doręczenie i nie wskazała organowi administracji publicznej adresu elektronicznego, ani nie wyraziła zgody na doręczanie pism w postępowaniu za pomocą tych środków i nie wskazała organowi administracji publicznej adresu elektronicznego. - art. 61 § 4 k.p.a. w zw. z art. 10 § 1 k.p.a. poprzez brak zawiadomienia Strony o wszczęciu postępowania administracyjnego oraz brak zapewnienia Stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a w szczególności poprzez pozbawienie Strony przed wydaniem decyzji prawa do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. - art. 108 § 1 k.p.a. w zw. z art. 15 k.p.a. poprzez akceptację przez Organ II instancji nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności co przejawia się w zablokowaniu kont W. T. w aplikacji Librus oraz Teams co uniemożliwia uczniowi realizację obowiązku szkolnego a także w przesłaniu dokumentów ucznia do innej szkoły pomimo, że nie wystąpiła żadna z przesłanek wskazana w tym przepisie uprawniająca Organ administracji do nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, - przepisu prawa materialnego t.j. art. 68 ust 2 Prawa oświatowego poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy brak było podstaw do jego zastosowania w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy, - przepisu prawa materialnego tj. art. 68 ust. 4 Prawa oświatowego poprzez skreślenie przez Dyrektora szkoły ucznia W. T. z listy uczniów pomimo braku pisemnego wniosku rodziców. - art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez brak zawieszenia postępowania gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd. Mając powyższe naruszenia na względzie wniósł o: a) uchylenie skarżonego postanowienia, b) zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Jednocześnie w oparciu o art. 135 p.p.s.a. wniósł o rozważenie przez Sąd uchylenia również rozstrzygnięcia I instancyjnego wydanego przez Dyrektora Publicznej Katolickiej Szkoły Podstawowej im. [...] z dnia 21 grudnia 2020 r. w przedmiocie skreślenia ucznia W. T. z listy uczniów Publicznej Katolickiej Szkoły Podstawowej im. [...] w [...]. W uzasadnieniu skargi rozwinięto w/przywołane zarzuty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zgodnie z treścią przepisu art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz.137 z późn. zm.) Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonego rozstrzygnięcia w sprawie administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotowe postanowienie według powyższych kryteriów, uznać należy, iż nie narusza ono prawa. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy pismo z dnia 21 grudnia 2020 r. którym K. T. - ojciec małoletniego ucznia W. T. - został poinformowany przez Sekretarza Publicznej Katolickiej Szkoły Podstawowej im. [...] w [...], że W. T. nie jest uczniem tej Szkoły a dokumenty ucznia zostały przekazane do Szkoły Podstawowej im. [...] w [...], jest decyzją administracyjną, od której K. T. mógł w sposób skuteczny wywieść odwołanie (skarżone postanowienie dotyczy wyłącznie niedopuszczalności odwołania). Na tak postawione pytanie, w ocenie tut. Sądu należało udzielić negatywnej odpowiedzi. Przedmiotowe pismo z dnia 21 grudnia 2020 r. nie zawiera bowiem w sobie żadnego z elementów koniecznych decyzji administracyjnej. Przede wszystkim nie zawiera rozstrzygnięcia. W piśmie tym znajduje się wyłącznie informacja o tym, do jakiej szkoły aktualnie uczęszcza syn skarżącego oraz o przeniesieniu dokumentów syna do nowej szkoły. Sama zaś informacja o fakcie zmiany szkoły przez ucznia, nie może być interpretowana jako dorozumiana decyzja o skreśleniu z listy uczniów. Przepisom procedury administracyjnej nieznana jest kategoria decyzji dorozumianej. Rozstrzygnięcie organu administracji, będąc emanacją jego władztwa, musi zawsze być sformułowane w sposób czytelny, jednoznaczny i niedopuszczający nawet możliwości dowolnej interpretacji. Przyjęcie odmiennego poglądu prowadziłoby niechybnie do chaosu, jeśliby uznać za dopuszczalną sytuację, gdy każdy z uczestników obrotu prawnego, może w sposób dowolny domyślać się treści rozstrzygnięć administracyjnych. Powyższy brak rozstrzygnięcia w piśmie objętym odwołaniem, świadczy już w sposób oczywisty o tym, że sporne pismo nie jest decyzją administracyjną. Zwrócić także należało uwagę na to, że pismo z 21 grudnia 2020 r. zostało podpisane przez Sekretarz szkoły a nie Dyrektora. Stąd, skoro w skardze nie tylko nie udowodniono ale nawet nie podniesiono tego, że Sekretarz szkoły może zastępować Dyrektora w reprezentowaniu szkoły (i że taka okoliczność miała miejsce w niniejszej sprawie), jako niezrozumiałe jawią się wnioski odwołania i skargi, że badane pismo stanowi decyzję właśnie Dyrektora. W świetle powyższego, w sytuacji gdy odwołanie nie zostało wywiedzione od decyzji administracyjnej, organ zobowiązany był do wydania skarżonego postanowienia Na marginesie należało także wyjaśnić, że tylko powyższa materia stanowiła przedmiot sprawy, jaką mógł zajmować się Sąd administracyjny w niniejszym postępowaniu, skoro skarga dotyczyła postanowienia o niedopuszczalności odwołania a nie była ani skargą na decyzję, ani skargą na bezczynność organu w wydaniu decyzji. Poza zakresem przedmiotowym badanej sprawy pozostawało więc ustalanie tego, czy dyrektor szkoły podstawowej w [...] – w stanie faktycznym sprawy – winien był wydać decyzję w sprawie skreślenia ucznia z listy uczniów tej placówki wychowawczej i czy istniały podstawy do takiego skreślenia. Stąd też tut. Sąd zobowiązany był pominąć wszystkie zarzuty skargi, które dotyczyły w/w problematyki, skoro pozostawały one w oderwaniu od istoty sprawy objętej skargą. W tym stanie sprawy, nie podzielając argumentów zawartych w złożonej skardze, oraz uznając iż organ w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy, oraz iż przy wykonywaniu tych czynności nie naruszył przepisów prawa, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.).