II SA/Bk 662/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 października 2021 r. sprawy ze skargi K. H. na działanie Prezydenta Miasta B. w przedmiocie czynności podejmowanych przez Miejską Komisję Urbanistyczno – Architektoniczną w sprawie zaopiniowania wniosku o ustalenie lokalizacji inwestycji mieszkaniowej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę; , K. H. skierował do tut. sądu skargę na działanie Prezydenta Miasta B. w przedmiocie czynności podejmowanych przez Miejską Komisję Urbanistyczno – Architektoniczną (MKUA), powołaną zarządzeniem Nr [...] z dnia [...] maja 2019 r., polegających na: (-) wadliwym zwołaniu posiedzenia Komisji zaplanowanego na dzień [...] lipca 2021 r., (-) wadliwym sporządzeniu protokołu Komisji z dnia [...] lipca 2021 r. dot. faktycznego przebiegu posiedzenia Komisji z dnia [...] lipca 2021 r., (-) przekroczonym przez Komisję terminie 21-dni na wyrażenie opinii o inwestycji mieszkaniowej przy ul. [...] (róg [...]). Zaskarżonym czynnościom Skarżący zarzucił naruszenie: - art. 7b § 2 k.p.a. poprzez nieprawidłowe współdziałanie ze sobą organów administracji publicznej w zakresie niezbędnych do wydania opinii, w szczególności posługiwanie się treścią nieaktualnego negatywnego uzgodnienia poprzedniej wersji koncepcji inwestycji przez P. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, które miało wpływ na wyrażenie błędnej opinii przez Komisję; - art. 8 § 1 k.p.a. poprzez przedstawienie inwestorowi do podpisu treści protokołu z posiedzenia Komisji, który nie odpowiada stanowi faktycznemu ujawnionemu w protokole stanu faktycznego sporządzonego przez komornika sądowego, a przez to ujawienie działania organu w sposób, który podważa zaufanie obywatela do władzy publicznej; - art. 10 k.p.a. poprzez uniemożliwienie Inwestorowi uczestnictwa w całości posiedzenia Komisji w dniu [...] lipca poprzez odłączenie jego połączenia internetowego, co uniemożliwiło przyglądanie się całości posiedzenia Komisji, a w szczególności jego części niejawnej, podczas którego miało się odbyć głosowanie tajne nad opinią końcową Komisji, - art. 79 k.p.a. poprzez przedstawienie Inwestorowi do podpisu treści protokołu z posiedzenia Komisji, który nie odpowiada stanowi faktycznemu ujawnionemu w protokole stanu faktycznego sporządzonego przez komornika sądowego, - art. 80 k.p.a. poprzez zawarcie w treści proponowanego protokołu z dnia [...] lipca 2021 r. oceny Komisji, która nie odpowiada treści przedstawionych dokumentów i faktów ujawnionych podczas posiedzenia Komisji w dniu [...] lipca 2021 r.; - § 8 pkt 1 Regulaminu Miejskiej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej w B. poprzez nie ujawnienie w treści protokołu, na czyj wniosek i w jakiej formie zostało zwołane posiedzenie Komisji; - § 8 pkt 3 wz. § 9 pkt 1 Regulaminu poprzez niewyznaczenie legalnej liczby osób do uczestnictwa w pracach Komisji zaplanowanych na dzień [...] lipca 2021 r., bez uzyskania uprzedniej zgody Prezydenta Miasta .B.; - § 8 pkt 5 Regulaminu poprzez niezawiadomienie przez Przewodniczącego Komisji Prezydenta Miasta B. o terminie posiedzenia Komisji; - § 9 pkt 1 wz. § 9 pkt 3 Regulaminu poprzez dopuszczenie do udziału w posiedzeniu Komisji powyżej 4 członków Komisji, a także wiele przypadkowych osób, bez uzasadnienia, iż wymaga tego problematyka opiniowanego projektu; - § 10 pkt 1 Regulaminu poprzez faktyczne niewyrażenie przez Komisję negatywnej opinii o lokalizacji inwestycji mieszkaniowej, co potwierdza postawione (pod nieobecność Inwestora) członkom Komisji pytanie o pozytywnym (a nie negatywnym) zaopiniowaniu inwestycji mieszkaniowej; - § 11 pkt 4 Regulaminu poprzez nieprawidłowe zamieszczenie w treści protokołu negatywnej opinii Komisji, podczas gdy członkowie Komisji nie głosowali w zakresie negatywnego zaopiniowania lokalizacji inwestycji mieszkaniowej; - art. 7 pkt 13 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących poprzez wyrażenie przez Miejską Komisją Urbanistyczno-Architektoniczną rzekomo negatywnej opinii o inwestycji mieszkaniowej w ustawowym terminie 21 dni, podczas gdy okres ten liczony był od dnia [...] lipca 2021 r., co oznacza, że ostatnim dniem na pisemne sporządzenie i złożenie w Urzędzie Miejskim B. stosownych opinii był [...] lipiec 2021 r., podczas gdy jak wynika z pieczęci dot. wysyłki przedmiotowej opinii do inwestora została ona wysłana dopiero w dniu [...] lipca 2021 r., a wiec po terminie przewidzianym w ustawie. Zdaniem Skarżącego organ celowo nie złożył opinii Komisji na dziennik podawczy, który funkcjonuje w Departamencie Urbanistyki Urzędu Miejskiego w B., gdyż zostałaby wówczas ujawniona prawdziwa data złożenia ów opinii do organu i data ta z pewnością nie spełniałaby wymogów art. 7 pkt 13 Ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. Powołując się na powyższe zarzuty Skarżący wniósł o stwierdzenie przez sąd wadliwości zwołania posiedzenia Miejskiej Komisji Urbanistyczno-Architektotnicznej Urzędu Miejskiego w B. w dniu [...] lipca 2021 r. w sprawie wyrażenia opinii o inwestycji mieszkaniowej przy ul. [...] oraz stwierdzenie nieważność opinii wyrażonej przez tą Komisję w protokole z dnia [...] lipca 2021 r. dot. posiedzenia z dnia [...] lipca 2021 r. w sprawie lokalizacji inwestycji mieszkaniowej przy ul. [...]. W treści skargi Skarżący wskazał, że w dniu [...] lipca 2021 r. odbyło się zaplanowane posiedzenie Komisji, z którego przebiegu zostały sporządzone dwa protokoły. W ocenie autora skargi dokument zaproponowany przez Prezydenta Miasta B. nie odpowiadał treści protokołu stanu faktycznego, który został sporządzony przez Komornika Sądowego, dlatego też powinien podlegać kontroli sądowej, a w konsekwencji stwierdzenia przez sąd wadliwości zwołania Komisji i sporządzenia przez nią protokołu z dnia [...] lipca 2021 r. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta B. wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie. W pierwszej kolejności organ za całkowicie niezrozumiałe oraz błędne przyjął oznaczenie organu w skardze podkreślając, że Skarżący jako organ wskazuje Prezydenta Miasta B., tymczasem zaskarżane czynności nie są czynnościami Prezydenta, ale MKUA. Wszelkie zatem zarzuty kierowane do Prezydenta Miasta B. przez Skarżącego w stosunku do protokołu z posiedzenia komisji z dnia [...] lipca 2021 r. są bezprzedmiotowe, albowiem Prezydent nie może w żaden sposób ingerować w treść protokołu MKUA podpisanego przez przewodniczącego tejże Komisji. Dodatkowo organ zauważył, że w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia ze sprawą, która podlegałaby zaskarżeniu do sądu administracyjnego albowiem zaskarżane przez Skarżącego czynności polegające na zwołaniu posiedzenia komisji czy też protokół z jej obrad nie mieszczą się w żadnej z kategorii spraw wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga niniejsza podlegała odrzuceniu jako złożona w sprawie wyłączonej spod właściwości sądów administracyjnych. Sąd administracyjny przed merytorycznym rozpoznaniem skargi w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019r. poz. 2325, dalej "p.p.s.a.") Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy, w kognicji sądu administracyjnego, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi z tej przyczyny ma miejsce wówczas, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nie objętych zakresem właściwości sądu administracyjnego albo została wniesiona w sprawie wyłączonej z zakresu właściwości tego sądu. Katalog zaskarżalnych do sądu administracyjnego aktów organów administracji publicznej zamieszczony jest w przepisie art. 3 § 2 i 2a p.p.s.a.. Stosownie do art. 3 § 2 tejże ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: (1) decyzje administracyjne; (2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; (3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; (4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; (4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; (5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; (6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; (7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; (8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; (9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., a także – jak stanowi art. 3 § 3 p.p.s.a. - w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, przedmiotem wniesionej skargi są czynności Miejskiej Komisji Urbanistyczno – Architektonicznej powołanej przez Prezydenta Miasta B. zarządzeniem Nr [...] z dnia [...] maja 2019 r., polegające na wadliwym zwołaniu posiedzenia tejże Komisji zaplanowanego na dzień [...] lipca 2021r., wadliwym sporządzeniu protokołu z dnia [...] lipca 2021 r. w zakresie faktycznego przebiegu posiedzenia Komisji z dnia [...] lipca 2021 r. oraz na przekroczonym przez Komisję terminie 21-dni na wyrażenie opinii o inwestycji mieszkaniowej przy ul. [...]. W ocenie sądu sprawa, będąca przedmiotem skargi, nie należy do żadnej z kategorii spraw wymienionej w art. 3 § 2 p.p.s.a. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że Skarżący jako organ oznaczył Prezydenta Miasta B., tymczasem zaskarżane czynności nie są czynnościami Prezydenta, ale powołanej przez Prezydenta - Miejskiej Komisji Urbanistyczno – Architektonicznej w B. Wszelkie zatem zarzuty kierowane do Prezydenta Miasta B. jako skarżonego organu, a dotyczące protokołu z posiedzenia Miejskiej Komisji Urbanistyczno – Architektonicznej z dnia [...] lipca 2021r. są bezprzedmiotowe. Prezydent Miasta B., jak słusznie podkreślono w odpowiedzi na skargę i co wynika wprost z § 11 ust. 4 i 5 Regulaminu MKUA stanowiącego załącznik nr 2 do zarządzenia nr [...] z dnia [...] maja 2019r., nie może w żaden sposób ingerować w treść protokołu MKUA podpisanego przez Przewodniczącego Komisji lub jego Zastępcę. Czynności podejmowane przez MKUA miały miejsce w związku z toczącą się procedurą ustalenia lokalizacji inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ustawie z dnia 5 lipca 2018r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 219, zwana dalej: "specustawą"). Jak wynika natomiast z przepisów tejże ustawy jedynym aktem podlegającym zaskarżeniu w procedurze z tzw. specustawy mieszkaniowej jest uchwała rady gminy (art. 15 tej ustawy). Zaskarżeniu nie podlegają zatem opinie i uzgodnienia wyrażone w trakcie trwania samego postępowania. Ustawodawca w art. 14 omawianej ustawy wskazał bowiem wprost, że do spraw określonych w niniejszym rozdziale nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650). Oznacza to, że ustawodawca wyłączając stosowanie w kontrolowanym postępowaniu kodeksu postępowania administracyjnego, wyłączył tym samym możliwość skarżenia do sądu również uzgodnień, o których mowa w art. 106 k.p.a. Powyższe prowadzi do wniosku, że tylko zakończenie procedury, czyli uchwała rady gminy jest zaskarżalna i to w skardze na tę uchwałę należy podnosić wszelkie ewentualne zarzuty dotyczące poszczególnych elementów, czy etapów procedury z powyższej ustawy. Jak wynika zaś z akt sprawy MKUA obradowała w oparciu o postanowienia Regulaminu Miejskiej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej w B. stanowiącego załącznik nr 2 do Zarządzenia nr [...] Prezydenta Miasta B. z dnia [...] maja 2019 r. Do prac MKUA nie mają zatem żadnego zastosowania przepisy k.p.a., co potwierdza też wprost powołany wyżej art. 14 specustawy mieszkaniowej. Bez znaczenia dla powyższej oceny charakteru prawnego podjętych przez Komisje czynności, w tym samej opinii, pozostają również wątpliwości Skarżącego co do prawidłowości zwołania tejże komisji. Abstrahując od faktu, że czynność zwołania posiedzenia MKUA nie jest sprawą administracyjną i nie podlega badaniu przez sądy administracyjne, to podkreślić należy, że komisja jest jedynie organem doradczym Prezydenta w sprawach związanych z planowaniem i zagospodarowaniem przestrzennym. Sprawy zaś dotyczące zwołania posiedzenia tejże Komisji, przerwania oraz dokumentowania jej obrad, uregulowane zostały w sposób wyczerpujący w powołanym wyżej Regulaminie MKUB w B., który przyznawał Przewodniczącemu Komisji kompetencje do zwołania posiedzenia Komisji oraz podjęcia zaskarżonych czynności. Z przedstawionych względów, uznając, że skarga nie dotyczy czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków strony, wynikających z przepisów prawa sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skargę odrzucił, o czym orzeczono w sentencji.