IV SA/Po 1250/20

WyrokWSA w Poznaniu2020-12-02

Skład orzekający: Izabela Bąk-Marciniak, Maciej Busz, Maria Grzymisławska-Cybulska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ pomocy społecznej, przyznając zasiłek okresowy, ma swobodę w ustaleniu jego wysokości w ramach ustawowych granic, nawet jeśli skarżący domaga się przyznania go w maksymalnej kwocie?
Ratio decidendi
Organ pomocy społecznej ma uznaniowy charakter w ustalaniu wysokości zasiłku okresowego w ramach ustawowych granic (minimalnej i maksymalnej). Spełnienie kryteriów ustawowych nie zobowiązuje organu do przyznania zasiłku w maksymalnej kwocie. Sąd, kontrolując decyzję, bierze pod uwagę całokształt sytuacji strony oraz możliwości finansowe organu, a także wiedzę z urzędu o rozmiarach pobieranych świadczeń.
Stan faktyczny
Skarżący M. S. złożył wniosek o przyznanie zasiłku okresowego. Organ I instancji przyznał zasiłek w niższej kwocie, a organ II instancji utrzymał tę decyzję w mocy. Skarżący domagał się przyznania zasiłku w maksymalnej kwocie, powołując się na wyrok NSA. Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając, że organ działał w ramach uznania administracyjnego, a przyznanie zasiłku w niższej kwocie było uzasadnione.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę w całości.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak Sędzia WSA Maciej Busz (spr.) Asesor sądowy WSA Maria Grzymisławska-Cybulska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 02 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2020 r. Nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku okresowego oddala skargę w całości. IV SA/Po 1250/20 UZASADNIENIE Prezydent Miasta K. decyzją z [...] marca 2020 r., nr [...], na podstawie art. 8 ust, 1 pkt 1, art. 17 ust. 1 pkt 4, art. 38 ust. 1 pkt 1, art. 38 ust. 2 pkt 1. art. 38 ust. 3. 4 i 5, art. 106 ust.1 i 4 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej (t.j. Dz. U. z 2019r. poz. 1507 ze zm., dalej: "u.p.s.") oraz paragrafu 1 pkt 1 lit "a" Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 lipca 2018r w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. z 2018 roku poz. 1358) oraz art. 104 i art. 108 Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 256, dalej: "k.p.a."), przyznał M. S. zasiłek okresowy od dnia [...] kwietnia 2018r. do dnia [...] maja 2018r. w kwocie [...]zł miesięcznie oraz ustalił kwotę należną do wypłaty przyznanego zasiłku okresowego za okres od [...] kwietnia 2018r. do [...] maja 2018r. w wysokości [...] zł (kwiecień 2018r. [...] zł - [...] zł = [...] zł, maj 2018r. [...] zł - [...] zł = [...] zł). Decyzja została wydana po ponownym rozpatrzeniu sprawy M. S. w związku z uchyleniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] listopada 2018 r. o sygn. akt IV SA/Po [...], decyzji SKO z dnia [...] czerwca 2018r nr [...] i decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] maja 2018r nr [...] przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem o sygn. akt I OSK [...] z dnia [...] lutego 2020 r. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że M. S. (dalej: "skarżący") w dniu [...].04.2018r. złożył wniosek o przyznanie pomocy w formie zasiłku okresowego w związku z długotrwałą chorobą, niepełnosprawnością oraz niezdolnością do pracy. Po przeprowadzeniu rodzinnego wywiadu środowiskowego w dniu [...].04.2018 r. oraz z zebranych dokumentów w sprawie ustalono, że M. S. zamieszkuje sam i prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Zajmuje dom jednorodzinny ([...] pokój i kuchnia). Nie pracuje zawodowo ani dorywczo. M. S. do dnia [...] marca 2018r otrzymywał zasiłek stały w kwocie [...]zł miesięcznie. Na tej podstawie decyzją z dnia [...].05.2018 r. nr [...] przyznano skarżącemu pomoc w formie zasiłku okresowego w kwocie [...]zł na okres od [...].04 do [...].05.2018r. M. S. od powyższej decyzji wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Organ II instancji decyzją [...] o dnia [...] czerwca 2018 r. utrzymał powyższą decyzję w mocy. Na powyższą decyzję Kolegium M. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który wyrokiem z [...].11.2014r. o sygn. akt IV SA/Po [...] oddalił jego skargę. Skarżący od powyższego wyroku wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił wyrokiem o sygn. akt I OSK [...] z dnia [...] lutego 2020 roku wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] listopada 2018 r. o sygn. akt IV [...], decyzję SKO z dnia [...] czerwca 2010r nr [...] i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] maja 2018r nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego Następnie organ I instancji na podstawie zebranych dokumentów oraz uwzględniając zalecenia zawarte w w/w wyroku NSA rozpatrzył ponownie sprawę. Podstawę prawną w niniejszej sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej. Zgodnie z art. 38 ust. 1 pkt 1 zasiłek okresowy przysługuje w szczególności, osobie samotnie gospodarującej, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, (dalej jako kryterium dochodowe). Jak stanowi art. 38 ust. 2 pkt 1 lit. c u.p.s. zasiłek okresowy ustala się w przypadku osoby samotnie gospodarujące - do wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby. Kwota przedmiotowego zasiłku okresowego ustalona zgodnie z ust. 2 nie może być niższa niż 50 % różnicy między kryterium dochodowym a dochodem tej osoby (ust.3). Natomiast okres, na jaki jest przyznawany zasiłek okresowy, ustala ośrodek pomocy społecznej na podstawie okoliczności sprawy (ust 5). Zgodnie z przepisem art. 8 ust. 1 pkt 1 u.p.s. w związku z § 1 pkt 1 lit. "a" rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 lipca 2015 w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej przysługuje osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty [...]zł, zwanej dalej "kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej" Jak wynika z przepisu art. 8 ust. 3 w związku z ust. 4 u.p.s. za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania - przy czym do dochodu tak ustalonego nie wlicza się m.in. zasiłku celowego. Z aktualizacji wywiadu rodzinnego wynika, że strona z końcem miesiąca marca 2018r utraciła dochód wynikający z przyznanego zasiłku stałego. W związku z tym - w myśl przepisu art. 8 ust.3 u.p.s. wysokość dochodu wnioskodawcy należy ustalić za miesiąc kwiecień 2018r., tj. z miesiąca złożenia wniosku. M. S. w miesiącu kwietniu 2018r nie miał wypłaconego zasiłku stałego, a więc podstawą do ustalenia wysokości zasiłku okresowego powinno być "brak dochodu", tj. nie posiadał żadnego źródła dochodu. W związku z tym, że M. S. wypłacony został zasiłek okresowy za kwiecień i maj 2018r w kwocie po [...] zł miesięcznie, a przysługiwał w kwocie [...]zł miesięcznie, różnica stanowi kwotę [...]zł za miesiąc kwiecień i maj 2018 r., co łącznie daje kwotę [...]zł. Odwołanie od powyższej decyzji z dnia [...] marca 2020 r. wniósł M. S.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...].06.2020 r. nr [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu swej decyzji Kolegium wskazało, wydając decyzję z dnia z [...] marca 2020 r., nr [...] organ pierwszej instancji kierował się przesłankami ustawowymi, w tym m.in. wskazaniami zawartymi w art. 38 ust. 1 pkt 1, art. 38 ust. 2 pkt. 1 i ust. 3 pkt. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej oraz wytycznymi zawartymi w wyroku NSA z dnia [...] lutego 2020 r. Zgodnie bowiem z art. 38 ust. 1 pkt 1 u.p.s. zasiłek okresowy przysługuje w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego osobie samotnie gospodarującej, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej. Na podstawie art. 38 ust. 2 pkt 1 oraz ust. 3 pkt 1 u.p.s. zasiłek okresowy ustala się w przypadku osoby samotnie gospodarującej - do wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku okresowego nie może być niższa niż 50% różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby. Zgodnie natomiast z art. 8 ust.1 u.p.s. prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej przysługuje osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty [...]zł, zwanej dalej "kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej". W przypadku M. S., który z końcem marca 2018 r. utracił dochód wynikający z przyznanego zasiłku stałego, a zatem nie posiadał żadnego źródła dochodu, 50 % różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a jego dochodem stanowiła kwota [...]zł. W związku z powyższym Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w K. przyznał M. S. zasiłek okresowy w wysokości w kwocie [...]zł miesięcznie od dnia [...] kwietnia 2018 r. do [...] maja 2018 r. oraz ustalił kwotę należną do wypłaty przyznanego zasiłku okresowego za okres dnia [...] kwietnia 2018 r. do [...] maja 2018 r. w wysokości [...] zł z uwagi, na to iż stronie wypłacono zasiłek okresowy za kwiecień i maj 2018 r. w kwocie po [...] zł miesięcznie. Przekładając powyższe na stan omawianej sprawy, a w szczególności rozpatrując przywołane stanowisko w wyroku NSA z dnia [...] lutego 2020 r. Kolegium uznało, iż przyznane M. S. wsparcie w postaci zasiłku okresowego w wysokości w kwocie [...]zł miesięcznie od dnia [...] kwietnia 2018 r. do [...] maja 2018 r. oraz ustalające kwotę należną do wypłaty przyznanego zasiłku okresowego za okres dnia [...] kwietnia 2018 r. do [...] maja 2018 r. w wysokości [...] zł zostało przydzielone w sposób obiektywny i zgodny z przepisami prawa. Skargę na powyższą decyzję w ustawowym terminie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu M. S. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i zarzucając, że za okres kwiecień – maj 2018 r. zasiłek okresowy powinien wynosić [...] zł miesięcznie. Skarżący powołał się na wyrok NSA z dnia [...] lutego 2020 r. o sygn. akt I OSK [...]. Zarzucił nadto naruszenie art.7, art.8 ust.3 i art.38ust.1 u.p.s. w zw. z art. 38 ust.2 u.p.s., a także art. 7,8,9 i art. 10 § 1 k.p.a. oraz art. 77 § 1, art. 80, 81 i art. 107 § 3 k.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie powtarzając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącego pismem z [...].11.2020 r. wniósł o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa w kwocie: [...] zł netto (tj. [...] zł brutto) tytułem opłaty ustalonej zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieodpłatnej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu. Ponadto pełnomocnik skarżącego w pełni podtrzymał całość argumentacji przedstawionej w skardze. Skarżący kategorycznie domaga się przyznania zasiłku okresowego w kwocie [...]złotych miesięcznie. W niniejszej sprawie organ powinien wziąć pod uwagę dochody skarżącego z miesiąca kwietnia 2018 roku. W miesiącu kwietniu 2018 roku skarżący nie otrzymywał żadnego dochodu, zatem organ powinien przyjąć brak jakiegokolwiek dochodu skarżącego. W tej sytuacji zasiłek okresowy dla skarżącego winien być ustalony na kwotę [...]złotych miesięcznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Należy podkreślić, że sądy administracyjne zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167), sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 wymienionego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), wynika natomiast, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi, bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest kwestia oceny prawidłowości decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...].06.2020 r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] marca 2020 r., nr [...], przyznającą skarżącemu zasiłek okresowy. Zaskarżona decyzja wydana została na podstawie ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1507, dalej u.p.s.). Przypomnienia wymaga, że kontroli Sądu poddana została decyzja o przyznaniu skarżącemu zasiłku okresowego. Stosownie do art. 38 ust. 1 u.p.s. zasiłek okresowy przysługuje w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego osobie samotnie gospodarującej, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej bądź rodzinie, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego rodziny. Stosownie do art. 38 ust. 2 pkt 1 u.p.s., zasiłek okresowy ustala się w przypadku osoby samotnie gospodarującej - do wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku nie może być wyższa niż [...] zł miesięcznie. Ponadto w myśl art. 38 ust. 3 pkt 1 u.p.s. kwota zasiłku okresowego, nie może być niższa niż 50% różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby. Jednocześnie kwota zasiłku okresowego nie może być niższa niż [...] zł miesięcznie (art. 38 ust. 4 u.p.s.). Natomiast okres, na jaki jest przyznawany zasiłek okresowy, ustala ośrodek pomocy społecznej na podstawie okoliczności sprawy na mocy art. 38 ust. 5 tej ustawy. Ponadto według art. 3 ust. 4 u.p.s., potrzeby osoby i rodziny korzystającej z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej. Sąd podkreśla, że wyznacznikami ustalania wysokości zasiłku okresowego są - z jednej strony - sytuacja materialna wnioskodawcy, a z drugiej strony - możliwości finansowe organów pomocy społecznej. Należy mieć na uwadze również, że art. 3 ust. 4 u.p.s., ma zastosowanie jako zasada ogólna również przy przyznawaniu zasiłku okresowego, przy uwzględnieniu treści art. 38 ust. 3 tej ustawy. Decyzja określająca wysokość zasiłku okresowego podejmowana jest w ramach uznania administracyjnego. Uznanie administracyjne cechuje się między innymi tym, że organ nie jest związany ścisłymi kryteriami prawnymi, a więc ma pewną swobodę w ocenie zasadności zgłoszonych żądań. Fakt spełnienia kryteriów ustawowych dla przyznania zasiłku okresowego nie powoduje po stronie organu obowiązku przyznania go w maksymalnej wysokości. Należy podkreślić, że w art. 38 ust. 2 pkt 1 i art. 38 ust. 3 pkt 1 u.p.s., zakres uznania administracyjnego został ograniczony w ten sposób, że według tych przepisów, zasiłek okresowy może być ustalony w wysokości - nie niższej niż 50% różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej, a dochodem tej osoby i - nie wyższej niż kwota różnicy między kryterium dochodowym, a dochodem tej osoby (z tym, że zasiłek ten nie może być wyższy niż kwota ściśle określona w art. 38 ust. 2 pkt 1, ani też niższy niż [...] zł. miesięcznie - o czym mowa w art. 38 ust. 4). W ten sposób określona została w tych przepisach minimalna i maksymalna wysokość zasiłku okresowego, a więc przedział, w ramach którego, ma być ustalony zasiłek okresowy. Sąd wskazuje, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie toczyło się po wydaniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt I OSK [...] z [...] lutego 2020 r. Sąd II instancji wskazał, że w rozpoznawanej sprawie doszło do utraty przychodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony. W kwietniu 2018r. skarżący nie otrzymał zasiłku stałego (ostatni pobrał w dniu [...] marca 2018r. ). Organy administracji oraz Sąd I instancji ustalając kryterium dochodowe, nieprawidłowo przyjęły sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku o zasiłek okresowy ( z marca 2018r ), podczas gdy z uwagi na utratę przychodu ( zasiłku stałego ) w miesiącu złożenia wniosku ( w kwietniu 2018r. ) powinny ustalić dochód w oparciu o sumę przychodów z kwietnia 2018r. Skarżący w kwietniu 2018r. nie otrzymał zasiłku stałego, czyli utracił dochód, więc okoliczność ta winna skutkować ustaleniem kryterium dochodowego w oparciu o sumę miesięcznych przychodów z miesiąca kwietnia 2018r. Podczas ponownego rozpoznania sprawy organy zrealizowały wskazania ww. wyroku NSA. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. W przypadku M. S., który z końcem marca 2018 r. utracił dochód wynikający z przyznanego zasiłku stałego, a zatem nie posiadał żadnego źródła dochodu, 50 % różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a jego dochodem stanowiła kwota [...]zł. W związku z powyższym Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w K. przyznał M. S. zasiłek okresowy w wysokości w kwocie [...]zł miesięcznie od dnia [...] kwietnia 2018 r. do [...] maja 2018 r. oraz ustalił kwotę należną do wypłaty przyznanego zasiłku okresowego za okres dnia [...] kwietnia 2018 r. do [...] maja 2018 r. w wysokości [...] zł z uwagi, na to iż stronie wypłacono zasiłek okresowy za kwiecień i maj 2018 r. w kwocie po [...] zł miesięcznie. Sąd wskazuje, że o ile samo przyznanie świadczenia w postaci zasiłku okresowego ma charakter związany ("zasiłek okresowy przysługuje"), jeżeli tylko wnioskodawca ubiegający się o tego rodzaju pomoc spełnia przesłanki określone w art. 38 ust. 2 pkt 1 u.p.s., to już samo rozstrzygnięcie o wysokości zasiłku okresowego (w ustawowo określonych granicach) oraz o okresie, na jaki jest przyznawany cechuje uznaniowość organu. W konsekwencji o tym, czy zasiłek okresowy (art. 38 ust. 1 u.p.s.) będzie przyznany w rozmiarze wyższym, czy niższym decyduje organ, kierując się ogólnymi zasadami przyznawania pomocy społecznej wyrażonymi w art. 3 ust. 3 i ust. 4 u.p.s., to znaczy dostosowywania rodzaju, formy i rozmiaru świadczeń do okoliczności konkretnej sprawy, jak również uwzględniania potrzeb osób korzystających z pomocy, jeżeli potrzeby te odpowiadają celom i możliwościom pomocy społecznej, a także możliwościami finansowymi jakimi dysponuje organ. Jeżeli osoba objęta w tym okresie jest także innymi formami pomocy społecznej, to ma to wpływ na wysokość przyznanego zasiłku okresowego. W niniejszej sprawie istotą sporu jest fakt, że organ przyznał zasiłek okresowy skarżącemu w najniższej możliwej w tym stanie faktycznym wysokości ([...]zł), natomiast skarżący domaga się przyznania zasiłku w wysokości maksymalnej, czyli [...] złotych. W ocenie Sądu mimo tego, że organy nie uzasadniły w sposób szczegółowy z jakich powodów zasiłek został przyznany w najniższej możliwej kwocie, to uchybienie to nie może być podstawą uchylenia zaskarżonej decyzji. Należy bowiem mieć na uwadze, że mimo uznaniowego charakteru decyzji, Sąd z urzędu posiada wiedzę, że skarżący utrzymuje się z pomocy społecznej i otrzymuje regularną pomoc od państwa w wysokości, która uzasadnia przyznanie mu przedmiotowego świadczenia w najniższej możliwej wysokości. Chociażby ze sprawy o sygn. IV SA/Po [...] Sąd posiada wiedzę, że M. S. od stycznia 2019 do października 2019 r. otrzymał pomoc w wysokości [...] zł, co średnio daje [...] zł miesięcznie i jest wyższe od najniższego świadczenia emerytalno - rentowego ([...] zł). Sąd podkreśla, że informacje te nie dotyczą co prawda okresu branego pod uwagę w niniejszej sprawie, jednak istotne jest to, że możliwości finansowe w zakresie pomocy społecznej są ograniczone, a M. S. to osoba, która bardzo intensywnie z niej korzysta, co znajduje potwierdzenie m.in. w aktach ww. sprawy. Na marginesie tylko Sąd wskazuje, że od 2011 r. M. S. wygenerował około [...] wyroków sądowych i około [...] postanowień sądowych w sądach administracyjnych, głównie w zakresie pomocy społecznej. Podsumowując Sąd wskazuje, że w niniejszej sprawie organy administracji zrealizowały wskazania wyroku NSA o sygn. I OSK [...], a całokształt sprawy i wiedza posiadana przez Sąd z urzędu na temat rozmiarów pobieranych przez skarżącego świadczeń z pomocy społecznej, prowadzi do wniosku, że organy nie przekroczyły granic uznania administracyjnego, a przyznanie zasiłku okresowego w tym przypadku w najniższej wysokości jest uzasadnione. Wobec powyższego na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalono.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło