VI SA/Wa 2042/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dziedzic-Chojnacka Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi P. Sp. j. z siedzibą w L. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę Przedsiębiorstwo Produkcji Lodów [...] Spółka Jawna z siedzibą w L. (dalej także jako, "skarżąca" lub "zgłaszający") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej (dalej także jako "Urząd Patentowy" lub "organ") z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...]. Zaskarżoną decyzją organ, działając na podstawie art. 245 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 129 ust. 1 pkt 2, 3, 4 i 12 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2020 r. poz. 286, dalej: "p.w.p."), utrzymał w mocy swą poprzednią decyzję z dnia [...] czerwca 2019 r. o odmowie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy [...] nr [...]. W swej decyzji z dnia [...] czerwca 2019 r. UP RP wskazał, że na znak towarowy [...] zgłoszony w dniu [...] grudnia 2018 roku przez Przedsiębiorstwo Produkcji Lodów [...] Spółka Jawna, L., o numerze [...], przeznaczony do oznaczania następujących towarów w klasie 30: lody, batony i lizaki lodowe, sandwicze lodowe, rolady lodowe, torty lodowe, jogurty mrożone (jako lody), lody sorbetowe, desery z udziałem lodów, lody w proszku, galaretki owocowe (jako słodycze), ciasta, ciastka, ciasta mrożone, jadalne ozdoby do ciast i lodów, wyroby cukiernicze, sosy do deserów w tym do lodów, napoje mrożone na bazie czekolady, herbaty, kakao lub kawy nie może być udzielone prawo ochronne. Organ stwierdził, że zgłoszone oznaczenie nie posiada dostatecznych znamion odróżniających w rozumieniu 1291 ust.1 pkt 2, 3, 4 i 12 ustawy Prawo własności przemysłowej, gdyż jako znak opisowy i mylący w stosunku do towarów nim sygnowanych, nie daje podstaw do odróżniania towarów określonego przedsiębiorstwa od tego samego rodzaju towarów innych podmiotów gospodarczych. Zgłaszający [...] sierpnia 2019 roku złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym zakwestionował stanowisko organu dotyczące braku znamion odróżniających zgłoszonego oznaczenia. Zdaniem Zgłaszającego Urząd Patentowy nienależycie ocenił okoliczność, że rozpatrywany znak towarowy w swej warstwie słownej zawiera jedynie słowa w języku obcym - angielskim a zatem traktowanie ich jako opisowych dla polskiego konsumenta, narusza przepisy ustawy o języku polskim. W opinii Zgłaszającego Urząd Patentowy nie wykazał, by angielskie słowa "ice" oraz "coffee" zwłaszcza użyte razem, należały do zwyczajowo stosowanej w Polsce terminologii naukowej bądź technicznej. Nie wykazał zatem przesłanek pozwalających odstąpić od obowiązku stosowania języka polskiego. Zdaniem Zgłaszającego uzasadnienie prawne decyzji z [...] czerwca 2019 r. nie, spełnia wymogów art. 107 § 3 k.p.a. ponieważ nie objaśnia w dostatecznym stopniu, dlaczego Urząd Patentowy zastosował art. 1291 ust. 1 pkt 3 p.w.p., a pominął przepisy ustawy o języku polskim. Organ nie wykazał, by określenie "ICE Coffee" weszło do potocznej polszczyzny, a jest wręcz odwrotnie, w polskich kawiarniach zamawia się kawę mrożoną, a nie "ICE Coffee". Organ nie wykazał także żeby to określenie było używane w praktykach handlowych, a tym bardziej, by owe praktyki były zwyczajowe lub utrwalone. Jak podają słowniki tworzone przez językoznawców odpowiednikiem polskiej "kawy mrożonej" są w języku angielskim słowa "ICED COFFEE ", a nie "ICE coffee . Podobnie "herbata mrożona", w języku angielskim nosi nazwę rodzajową "ICED TEE ", a nie ICE. W dniu [...] października Zgłaszający złożył wniosek dowodowy w którym zwrócił się do Urzędu o przeprowadzenie dowodu z opinii Rady Języka Polskiego, działającej przy Polskiej Akademii Nauk w przedmiocie dopuszczalności używania języków obcych jako nazw rodzajowych. Postanowieniem z [...] maja 2020 r. organ oddalił wniosek jako bezprzedmiotowy. Ponadto pismem z [...] kwietnia 2020 r. Zgłaszający uzupełnił wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy dokonując obszernej analizy orzecznictwa wskazanego w kwestionowanej decyzji. W piśmie tym Zgłaszający zauważył, między innymi, że wszystkie wskazane orzeczenia odnoszą się do znaków unijnych, które rejestrowane są w odrębnej, autonomicznej procedurze. Wskazał ponadto na rozbieżność w linii orzeczniczej Urzędu odnośnie zgłoszonych znaków wykazujących się znacznym podobieństwem. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, w uzasadnieniu wskazanej na wstępie decyzji, Urząd Patentowy wyjaśnił, że oznaczenie ICE Coffee jest oznaczeniem słowno-graficznym, w którym na grafikę składa się napis w języku angielskim "ICE Coffee" w kolorze brązowym ułożony w dwóch wierszach. Słowo "ICE" pisane jest wielkimi literami, zwykłą, prostą czcionką, a znajdujące się pod spodem słowo "Coffee" pisane jest pismem stylizowanym na ręczne, przy czym pierwsza litera wyrazu pisana jest wielką literą, a pozostała część wyrazu małymi literami. Angielskie słowo "ice" oznacza: 1. lód, 2. lody, natomiast angielskie słowo "coffee" oznacza: 1. kawa, 2. kawowiec. Połączenie powyższych słów w jedno wyrażenie "ice coffee" oznacza z kolei kawę mrożoną. Wyrażenie "ICE Coffee" będzie zatem odczytywane jako "kawa, lody" lub popularnie jako "mrożona kawa". W ocenie organu oznaczenie to ma charakter opisowy, gdyż wskazuje, że Zgłaszający oferuje towary zaliczające się do szerokorozumianej kategorii lodów, kawy oraz innych produktów spożywczych, deserowych o smaku kawy mrożonej. Jest to zatem proste zestawienie wyrazów jednoznacznie wskazujących na rodzaj oznaczonych nim towarów. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości należy odmówić rejestracji, jeśli przynajmniej w jednym z jego możliwych znaczeń opisuje ono właściwość danych towarów lub usług a do odmowy udzielenia prawa ochronnego na oznaczenie wystarczy, gdy tylko jedno z możliwych znaczeń zgłaszanego jako znak towarowy oznaczenia, opisuje charakterystykę towarów lub usług. Urząd podkreślił, że w świetle orzecznictwa wspólnotowego opisowy charakter znaku towarowego winien być oceniany nie tylko z punktu widzenia tego, czy aktualnie, w momencie zgłoszenia znak towarowy używany jest jako oznaczenie opisowe, ale także należy uwzględniać to oznaczenie, które potencjalnie mogłoby być używane w takim celu. Dokonując oceny relewantnego kręgu odbiorców towarów oznaczonych znakiem objętym zgłoszeniem organ stwierdził, że towary z klasy 30 przeznaczone są dla szerokiego grona odbiorców - ogółu społeczeństwa. Krąg odbiorców jest praktycznie nieograniczony - znajdują się w nim zarówno osoby dobrze wykształcone, jak i osoby o wykształceniu podstawowym, osoby młode oraz starsze. Organ wskazał, że znaczenie słów "ice", "coffee" i wyrażenia "ICE Coffee" jest łatwe do weryfikacji za pomocą ogólnie dostępnych opracowań słownikowych, czy wyszukiwarek internetowych. Jednocześnie, dla dużej części konsumentów określenie to będzie w pełni zrozumiałe, gdyż są to podstawowe słowa, które są powszechnie używane na rynku towarów i usług. Wszystkie elementy zawarte w, przedmiotowym zestawieniu mają opisowy charakter w stosunku do towarów, które mają być za ich pomocą sygnowane. Oznaczenie [...] w zgłoszonej formie nie posiada zdolności odróżniającej, ponieważ nie umożliwia nabywcy skojarzenia towarów z konkretnym podmiotem, nie daje możliwości odróżnienia towarów Zgłaszającego, od towarów tego samego rodzaju pochodzących od innych podmiotów gospodarczych. Przedmiotowe oznaczenie nie wykazuje żadnej cechy pozwalającej na pełnienie podstawowej funkcji znaku towarowego względem towarów i usług, których dotyczy wniosek o udzielenie prawa ochronnego. Zdaniem organu przedmiotowe oznaczenie ze względu na swoją użyteczność informacyjną oraz ze względu na to, że składa się z elementów, które weszły do języka potocznego i są zwyczajowo używane w uczciwych i utrwalonych praktykach handlowych, powinno pozostać wolne do swobodnego użytku przez wszystkich uczestników obrotu gospodarczego. Zawłaszczenie go przez jeden podmiot w sposób znaczący ograniczałoby konstytucyjną zasadę swobody działalności gospodarczej, gwarantującej m.in. możliwość nieograniczonego używania prostych komunikatów językowych. Zgłoszone oznaczenie nie posiada bowiem zdolności odróżniającej w stopniu wystarczającym do udzielenia Zgłaszającemu wyłączności na posługiwanie się znakiem [...] dla zgłoszonych towarów, w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego. Na powyższą decyzję UP RP z dnia [...] lipca 2020 roku, Przedsiębiorstwo Produkcji Lodów [...] Spółka Jawna z siedzibą w L., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając: 1. Naruszenie przepisów prawa materialnego, to jest: art. 7 ust. 1 i art. 7a ust. 1 ustawy o języku polskim, poprzez ich niezastosowanie, oraz art. 1291 ust. 1 pkt 3 p.w.p., poprzez jego błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie, w związku z art. 6 k.p.a. (dotyczy obu ustaw) - przejawiające się w przyjęciu błędnego założenia, że zawarte w rozpatrywanym znaku towarowym wg zgłoszenia Z-494154, obcojęzyczne (angielskie) słowa "ICE Coffee", aby kierowane do konsumentów w Polsce, treści opisujące towary, w tym ich nazwy rodzajowe, były formułowane w języku polskim, a art. 15 ust. 1 u.j.p. przewiduje nawet odpowiedzialność karną za nieprzestrzeganie tego obowiązku. 2. Naruszenie przepisów postępowania administracyjnego: art. 7, art. 8 § 1, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1 oraz art. 80 k.p.a. w związku z przepisami prawa materialnego: art. 7 ust. 1, art. 7a ust. 1 i art. 14 ust. 1 ustawy o języku polskim, oraz w związku z art. 1291 ust. 1 pkt 3 p.w.p. - przejawiające się w odmowie zasięgnięcia opinii Rady Języka Polskiego, o co wnioskował zgłaszający, a w konsekwencji niedopuszczenie i nieprzeprowadzenie dowodu z tej opinii, na okoliczność możliwości używania w Polsce obcojęzycznych oznaczeń, jako opisowych, wobec towarów przeznaczonych dla konsumentów. 3. Naruszenie art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a., a co najmniej art. 107 § 3 k.p.a. wszystkich w związku z art. 1291 ust. 1 pkt 3 p.w.p - poprzez błędną ocenę stopnia znajomości języka angielskiego w Polsce na podstawie badań GUS z 2011 r., a co najmniej przez brak odniesienia się do krytycznych uwag zgłaszającego wobec wyników tych badań. 4. Naruszenie art. 77 § 1, art. 78 § 1 oraz art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 1291 ust. 1 pkt 3 oraz art. 145 ust3 p.w.p., poprzez błędne przetłumaczenie angielskich słów Ice coffee na język polski, które zdaniem Urzędu Patentowego oznaczają także lody oraz brak zweryfikowania tego wniosku w innych słownikach (w tym wskazanych przez zgłaszającego), a w konsekwencji uznanie, że dla lodów zgłoszony znak informuje tylko o rodzaju towaru, co poskutkowało odmową udzielenia prawa ochronnego również na lody. 5. Naruszenie przepisów postępowania: art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a., co najmniej zaś art.107 § 3 k.p.a., co w konsekwencji spowodowało naruszenie prawa materialnego: art. 1291 ust. 1 pkt 4 p.w.p. - przejawiające się w przyjęciu, nie popartego żadnymi dowodami, twierdzenia, że rozpatrywany znak towarowy [...] jest oznaczeniem, które weszło do użytku w potocznej polszczyźnie, lub do uczciwych i utrwalonych praktyk handlowych, a co najmniej w braku wskazania i omówienia w uzasadnieniu decyzji zebranych na tę okoliczność dowodów. 6. Naruszenie przepisu prawa materialnego: art. 1291 ust. 1 pkt 2 p.w.p., poprzez jego błędną wykładnię, a także w związku z art. 77 § 1 k.p.a., poprzez niewłaściwe zastosowanie, oraz naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. - przejawiające się w przyjęciu założenia, że art. 1291 ust. 1 pkt 2 p.w.p. obejmuje przeszkody do udzielenia prawa ochronnego z punktów: 3 i 4 art. 1291 ust. 1 p.w.p., mimo iż nie ma on charakteru przepisu zbiorczego, ani też nie udowodnił Urząd, aby wystąpiła choćby jedna spośród przeszkód z art. 1291 ust. 1 pkt 3 albo 4 p.w.p., jak też nie odniósł się do zarzutu nr 4 wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. 7. Naruszenie przepisów postępowania: art. 8 § 1 k.p.a. co najmniej zaś art. 107 § 3 k.p.a. w związku z przepisem prawa materialnego art. 1291 ust. 1 pkt 12 p.w.p. - poprzez stawianie, w odniesieniu do niektórych towarów, zarzutu że zgłoszony znak jest mylący co do rodzaju towaru, z pominięciem faktu, iż na podobny znak [...] dla identycznych towarów Urząd udzielił prawa ochronnego. 8. Naruszenie przepisów postępowania: art. 9 (zdanie pierwsze) oraz art. 10 § 1 k.p.a. a także art. 107 § 3 k.p.a. - poprzez podnoszenie nowych argumentów dopiero w zaskarżonej decyzji, bez wcześniejszego powiadomienia o nich, a także uchybienia w uzasadnieniu decyzji polegające głównie na braku odniesienia się do zarzutów zawartych w uzupełnieniu wniosku o ponowne rozpatrzenie oraz bezkrytycznym kopiowaniu omówienia orzeczeń wskazanych w kontrolowanej decyzji, bez oceny uwag zgłaszającego wobec tych orzeczeń. Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie w całości decyzji z [...] lipca 2020 r. oraz poprzedzającej ją decyzji z [...] czerwca 2019 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Urząd Patentowy RP, a także o zasądzenie kosztów postępowania.  W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu, gdyż zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Organ wyczerpująco wyjaśnił wszystkie istotne dla oceny podjętego rozstrzygnięcia okoliczności stanu faktycznego i prawnego sprawy, posługując się argumentacją, która - w ocenie Sądu - ma umocowanie w przepisach ustawy p.w.p. regulujących problematykę zdolności odróżniającej znaku towarowego, w tym w szczególności znaku towarowego opisowego. Tym samym argumentacja ta nie wywołuje zastrzeżeń. Zgodnie z art. 1291 ust. 1 pkt 2, 3, 4 i 12 p.w.p. nie udziela się prawa ochronnego na oznaczenie, które nie nadaje się do odróżniania w obrocie towarów, dla których zostało zgłoszone; składa się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania w szczególności rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, ilości, wartości, przeznaczenia, sposobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności; składa się wyłącznie z elementów, które weszły do języka potocznego lub są zwyczajowo używane w uczciwych i utrwalonych praktykach handlowych; które ze swojej istoty może wprowadzać odbiorców w błąd, w szczególności co do charakteru, jakości lub pochodzenia geograficznego towaru. Powyższy przepis określa jakie przesłanki muszą być spełnione, aby dane oznaczenie mogło być uznane za znak towarowy. Podstawową przesłanką udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy jest istnienie dostatecznych znamion odróżniających oznaczenia zgłoszonego do Urzędu Patentowego w celu uzyskania prawa ochronnego. Jest to ogół cech pozwalających zindywidualizować dany towar/usługę na rynku, wśród towarów/usług tego samego rodzaju pochodzących z innych przedsiębiorstw. Ta właściwość jest warunkiem spełnienia przez znak towarowy funkcji oznaczenia pochodzenia. Przy badaniu, czy dane oznaczenie spełnia kryteria znaku towarowego należy ocenić wszelkie okoliczności sprawy, należy również zwrócić uwagę na interes innych przedsiębiorców. Przepisy ustawy Prawo własności przemysłowej mają na celu zapewnienie wyłączności korzystania z oznaczenia w obrocie, z drugiej jednak strony zapobiegają ograniczeniom swobody gospodarczej, nie pozwalają na monopolizację oznaczeń pełniących na rynku jedynie szeroko pojętą funkcję informacyjną, Wyróżniający charakter znaku polega na wyposażeniu znaku w takie cechy, które w świadomości uczestników obrotu gospodarczego w sposób niebudzący wątpliwości wskazują, że towar w ten sposób oznaczony pochodzi od określonego, tego samego przedsiębiorstwa. Oceny, czy dane oznaczenie posiada dostateczne znamiona odróżniające, dokonuje Urząd Patentowy w toku postępowania o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy. Przedmiotem oceny jest zawsze oznaczenie jako całość. Ponadto, oceny dostatecznych znamion odróżniających dokonuje się zawsze przy uwzględnieniu towarów i usług, do oznaczania których przeznaczone jest dane oznaczenie Przedmiotowe oznaczenie jest oznaczeniem słowno-graficznym, w którym na grafikę składa się napis w języku angielskim "ICE Coffee" w kolorze brązowym ułożony w dwóch wierszach. Słowo "ICE" pisane jest wielkimi literami, zwykłą, prostą czcionką, a znajdujące się pod spodem słowo "Coffee" pisane jest pismem stylizowanym na ręczne, przy czym pierwsza litera wyrazu pisana jest wielką literą, a pozostała część wyrazu małymi literami. Angielskie słowo "ice" oznacza: 1. lód, 2. lody, natomiast angielskie słowo "coffee" oznacza: 1. kawa, 2. kawowiec. Połączenie powyższych słów w jedno wyrażenie "ice coffee" oznacza z kolei kawę mrożoną. Wyrażenie "ice coffee" będzie zatem odczytywane jako "kawa, lody" lub jako "mrożona kawa". Oznaczenie to ma charakter opisowy i wskazuje na towary zaliczające się do szerokorozumianej kategorii lodów i kaw. Jest to zatem proste zestawienie wyrazów jednoznacznie wskazujących na rodzaj oznaczonych nim towarów. Wbrew zarzutom skargi, które jednak nie podważają stanowiska organu, sporne oznaczenie [...] nr [...] mieści się w ramach konkretnej opisowości, z której wynika, że wyłączony od rejestracji jako opisowy może być tylko taki znak, który wskazuje na konkretne cechy towaru, dla którego oznaczenia jest przeznaczony. Z tego punktu widzenia nie jest opisowym znak wskazujący cechę właściwą także innym towarom. Organ w szerokiej analizie problemu prawidłowo zinterpretował ten element opisowości znaku decydujący o braku konkretnej zdolności odróżniającej spornego oznaczenia, przy czym badał tę cechę, biorąc pod uwagę konkretne towary, dla których znak został zgłoszony. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że organ wypowiedział się w tym względzie w odniesieniu do wszystkich towarów zgłoszonych do oznaczania spornym znakiem w klasie 30. Poczynione w tym zakresie wnioski i oceny odpowiadają dyspozycji przepisów art. 1291 ust. 1 pkt 2, 3, 4 i 12 p.w.p. Stosownie do tych przepisów, stanowiących w tej sprawie materialnoprawną podstawę podjętego rozstrzygnięcia, nie udziela się prawa ochronnego na oznaczenie, które nie nadaje się do odróżniania w obrocie towarów, dla których zostało zgłoszone (pkt 2 ust. 1 art. 1291), składa się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania, w szczególności rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, ilości, wartości, przeznaczenia, sposobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności (pkt 3 ust. 1 art. 1291), składa się wyłącznie z elementów, które weszły do języka potocznego lub są zwyczajowo używane w uczciwych i utrwalonych praktykach handlowych (pkt 4 ust. 1 art. 1291), ze swej istoty może wprowadzać odbiorców w błąd, w szczególności co do charakteru, jakości lub pochodzenia geograficznego towaru. Jednocześnie jeżeli organ stwierdzi brak warunków wymaganych do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy z tych przyczyn, wydaje decyzję o odmowie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy (art. 145 § 1 p.w.p.). Przyczyny te zaliczają się bowiem do bezwzględnych przeszkód rejestracji znaku towarowego. Funkcją każdego znaku towarowego jest zdolność odróżniania towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów pochodzących od innych przedsiębiorstw, co wprost wynika z definicji znaku towarowego zawartej w art. 120 ust. 1 p.w.p. Zdolność ta przejawia się w tym, że znak towarowy nie może wprowadzać uczestników obrotu w błąd co do pochodzenia towarów. Znakiem towarowym może być zatem wyłącznie oznaczenie, do używania którego można przyznać prawo wyłącznie jednemu podmiotowi, gwarantując jednocześnie prawo do swobodnego dostępu pozostałym uczestnikom obrotu gospodarczego do oznaczeń ogólnoinformacyjnych. W tym znaczeniu znak towarowy pozwala odbiorcy rozpoznać towary objęte prawem wyłącznym jako pochodzące z określonego przedsiębiorstwa, a tym samym umożliwia odróżnianie tych towarów, od towarów pochodzących z innych przedsiębiorstw. Posiadanie przez znak towarowy dostatecznych znamion odróżniających jest zatem podstawową przesłanką oceny przy udzielaniu prawa ochronnego na konkretne oznaczenie, jak również przy próbie wzruszenia takiego prawa. Przeszkoda rejestracji znaku wynikająca z art. 1291 ust. 1 pkt 2 p.w.p. (nie udziela się prawa ochronnego na oznaczenie, które nie nadaje się do odróżniania w obrocie towarów, dla których zostało zgłoszone) określana jest mianem konkretnej zdolności odróżniającej i badana jest w odniesieniu do konkretnych towarów, dla jakich znak został zgłoszony do ochrony, przy czym przyjmuje się, że dostateczne znamiona odróżniające oznaczenia rozumiane w sensie konkretnym pozwalają na to, by właściwy krąg odbiorców, składający się z przeciętnych, właściwie poinformowanych, dostatecznie uważnych i rozsądnych konsumentów towarów (usług) oznaczonych danym znakiem, postrzegał wskazany towar jako pochodzący z konkretnego przedsiębiorstwa (por. wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 22 czerwca 2006 r. w sprawie C-24/05). Za niezdolne do pełnienia funkcji znaku towarowego uważa się znaki, które pozbawione są dostatecznych znamion odróżniających w odniesieniu do towarów, dla sygnowania których zostały przeznaczone; znamion takich nie posiadają oznaczenia, które nie pozwalają zindywidualizować towaru jako pochodzącego od konkretnego przedsiębiorcy. W tej grupie oznaczeń znajdują się oznaczenia/znaki opisowe, tj. oznaczenia, które składają się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania, w szczególności rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, ilości, wartości, przeznaczenia, sposobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności (art.1291 ust.1 pkt 3 p.w.p.); czyli elementów, których jedyną funkcją jest przekazywanie informacji o towarze (usłudze), a nie o jego pochodzeniu z określonego przedsiębiorstwa. Oceniając oznaczenia zgłoszone w języku obcym, należy mieć na uwadze stopień znajomości danego języka wśród grupy odbiorców, do których skierowany jest sygnowany nim towar lub usługa. Ponadto należy zaznaczyć, że dla znajomości często używanych w obrocie i prostych słów, nie jest konieczna dogłębna znajomość języka obcego, czy też umiejętności porozumiewania się. Ponadto należy mieć na uwadze wszelkiego rodzaju procesy związane z postępującą internacjonalizacją społeczeństwa, w szczególności procesy globalizacji gospodarki, rozwój międzynarodowej turystyki i nowe technologie w zakresie komunikacji, które w coraz większym stopniu powodują upowszechnienie się języków obcych, a w szczególności języka angielskiego, a co za tym idzie - powszechną znajomość podstawowych słów pochodzących z języka angielskiego. Znaczenie słów "ice", "coffee" i wyrażenia "ice coffee" jest łatwe do weryfikacji za pomocą ogólnie dostępnych opracowań słownikowych, czy wyszukiwarek internetowych. Określenie to dla dużej części konsumentów będzie w pełni zrozumiałe, gdyż są to podstawowe słowa, które są powszechnie używane na rynku towarów i usług. Wszystkie elementy zawarte w przedmiotowym zestawieniu mają opisowy charakter w stosunku do towarów, które mają być za ich pomocą sygnowane. Zgłoszone oznaczenie nie posiada zdolności odróżniającej, ponieważ nie umożliwia nabywcy skojarzenia towarów i usług z konkretnym podmiotem, nie daje możliwości odróżnienia towarów i usług Zgłaszającego, od towarów i usług tęgo samego rodzaju pochodzących od innych podmiotów gospodarczych. Nie wykazuje też żadnej cechy pozwalającej na pełnienie podstawowej funkcji znaku towarowego względem towarów i usług, których dotyczy wniosek o udzielenie prawa ochronnego. Aby wyrażenia tego typu mogły zostać zarejestrowane, muszą posiadać jakieś cechy odróżniające, np. bogatą grafikę lub nazwę zgłaszającego. Przedmiotowe oznaczenie posiada bardzo ubogą grafikę, niepozwalającą na nadanie całemu znakowi charakteru odróżniającego. Należy zgodzić się z argumentacją organu, że dla towarów z klasy 30 takich jak: lody; batony i lizaki lodowe; sandwicze lodowe; rolady lodowe; torty lodowe; jogurty mrożone (jako lody); lody sorbetowe; desery z udziałem lodów; lody w proszku; napoje mrożone na bazie czekolady, herbaty, kakao lub kawy - znak będzie informował o rodzaju oznaczonych nim towarów. Z kolei dla towarów z tej klasy takich jak: galaretki owocowe (jako słodycze); ciasta; ciastka; ciasta mrożone; jadalne ozdoby do ciast i lodów; wyroby cukiernicze; sosy do deserów, w tym do lodów - znak będzie wprowadzał odbiorców w błąd. Potencjalny odbiorca/konsument widząc znak będzie przekonany, iż podmiot, który oznacza swoje towary tym znakiem oferuje wyłącznie towary zaliczające się do szerokorozumianej kategorii lodów i kaw, a nie towary zaliczające się do kategorii ciast, wyrobów cukierniczych, sosów do deserów, jadalnych ozdób, czy galaretek owocowych. Tym samym zgłoszony znak jest w tym zakresie znakiem mylącym. Wobec powyższego należało stwierdzić, że zgłoszony znak ma walor ogólnoinformacyjny i w żaden sposób nie wskazuje na przedsiębiorcę. Ponadto, przedmiotowe oznaczenie pozbawione jest charakterystycznej szaty graficznej, która mogłaby je odróżniać na rynku od towarów i usług pochodzących z tej samej branży w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego. Konsument powinien móc zidentyfikować istotę znaku towarowego pojedynczym aktem postrzegania. Jeżeli zastanawia się, co dany znak oznacza w kontekście danego produktu, wówczas należy odmówić takiemu oznaczeniu cech odróżniających. Reasumując, zgłoszone oznaczenie w żaden sposób nie nawiązuje do źródła pochodzenia towaru, nie ma żadnego elementu, na podstawie którego można je przypisać do konkretnego producenta, nie zawiera żadnych wyróżniających elementów graficznych, dlatego też nie nadaje się do odróżniania w obrocie towarów/usług, dla których zostało zgłoszone. Ponadto jest to oznaczenie, które ze względu na swoją użyteczność informacyjną oraz ze względu na to, że składa się z elementów, które weszły do języka potocznego i są zwyczajowo używane w uczciwych i utrwalonych praktykach handlowych, powinno pozostać do swobodnego użytku przez wszystkich uczestników obrotu gospodarczego. Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu, skargę należało oddalić. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.