I SA/Bd 561/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 listopada 2021 r. sprawy ze skargi N. J. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności dobrostanowej oddala skargę Decyzją z dnia [...] maja 2021 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. odmówił przyznania Skarżącej płatności dobrostanowej (PROW 2014-2020) w ramach wariantu 1.2 dobrostan tuczników - zwiększona powierzchnia w budynkach, z jednoczesną odmową przyznania kwoty przeznaczonej na refundację kosztów transakcyjnych poniesionych z tytułu sporządzenia planu poprawy dobrostanu zwierząt. Uzasadniając odmowę przyznania wnioskowanej płatności Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. wskazał na brak spełnienia warunku określonego w § 5 ust. 3 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 3 marca 2020 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Dobrostan zwierząt" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 382 ze zm.). Od powyższej decyzji Strona złożyła odwołanie, wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez stwierdzenie, że kupowała trzodę chlewną od swojego ojca, będącego beneficjentem programu płatności dobrostanowej, więc nie doszło w tej kwestii do nieprawidłowości. Zaskarżonej decyzji zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia poprzez przyjęcie, że kupowała trzodę chlewną z gospodarstwa niedobrostanowego. Ponadto wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów załączonych do odwołania na okoliczności w nim wskazane. Decyzją z dnia [...] lipca 2021 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w T. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że przepis § 5 ust. 3 pkt 2 lit. a) rozporządzenia dobrostanowego stanowi jednoznacznie, że podstawą ustalenia wysokości płatności dobrostanowej w ramach wariantu 1.2 jest liczba tuczników, które pochodzą od loch objętych wnioskiem o przyznanie płatności dobrostanowej w ramach wariantu 1.1, i w odniesieniu do których na podstawie wniosku i dołączonych do niego dokumentów oraz danych zawartych w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych i siedzib stad tych zwierząt, o których mowa w przepisach o identyfikacji i rejestracji zwierząt ustalono, że na dzień sporządzenia planu poprawy dobrostanu zwierząt nie są one utrzymywane w systemie jarzmowym i jest przestrzegany wymóg mówiący, że liczba wszystkich loch utrzymywanych w gospodarstwie rolnym nie jest większa niż maksymalna liczna loch, określona w planie poprawy dobrostanu zwierząt. Dyrektor podał, że w przedmiotowej sprawie, w wyniku przeprowadzenia kontroli administracyjnej zgodnie z danymi zawartymi w systemie Identyfikacji i Rejestracji Zwierząt, organ I instancji ustalił, że producentka rolna w dniach [...].01.2021 r. oraz [...].03.2021 r. dokonała zakupu łącznie [...] sztuk zwierząt od producenta oznaczonego numerem identyfikacyjnym [...] - [...] Sp. z o.o., który nie realizował działania dobrostan zwierząt, tym samym beneficjentka nie spełniła warunku określonego w ww. paragrafie rozporządzenia dobrostanowego. Odwołująca wskazała, że [...] Sp. z o.o. jedynie pośredniczyła w sprzedaży zakupionych przez nią zwierząt, które tak naprawdę pochodziły z gospodarstwa rolnego ojca wnioskodawczyni, który jest beneficjentem programu dobrostanowego w wymaganym wariancie 1.1. Organ odwoławczy podkreślił, że obowiązkiem rolnika ubiegającego się o dany rodzaj płatności jest zapoznanie się z podstawowymi wymogami przypisanymi dla tej płatności. Zauważył, że wymogi te zostały określone w rozporządzeniu będącym źródłem prawa powszechnie obowiązującego. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że w niektórych przypadkach indywidualnych warunki konieczne do spełnienia dla wnioskowanej płatności interpretowane będą odmiennie od obowiązującego prawa. Jednocześnie organ wskazał, że przepisy unijne, jak i krajowe w zakresie przyznawania pomocy nie dopuszczają jakiejkolwiek uznaniowości, gdyż prowadziłoby to do nierównego traktowania producentów rolnych spełniających takie same warunki oraz byłoby sprzeczne z zasadą konkurencyjności, w związku z powyższym nie ma podstaw do uwzględnienia argumentów strony zawartych w odwołaniu. Organ podał, że do wniesionego odwołania Strona załączyła kopie świadectw zdrowia sprzedawanych świń, na których widnieje oznaczenie gospodarstwa ojca Skarżącej mające stanowić dowód, iż pochodzą one z gospodarstwa producenta rolnego o numerze ewidencyjnym [...], w którym, jak wskazuje Strona, realizowany jest wariant 1.1 płatności dobrostabnowej. Odnosząc się do powyższego organ nie podważył faktu, że zakupione przez Stronę tuczniki pierwotnie znajdowały się w gospodarstwie ojca Wnioskodawczyni, jednakże z dokumentów nie wynika, aby zakup dokonany był bezpośrednio z gospodarstwa o nr [...], które jednocześnie realizowałoby wariant 1.1., co byłoby spełnieniem warunku zawartego w § 5 ust. 3 pkt 2 lit. a) płatności dobrostanowej dla wariantu 1.2. Ponadto ponowna weryfikacja dokumentów zebranych w przedmiotowej sprawie nie wykazała, żeby producent rolny o nr [...] był beneficjentem programu dobrostanowego w zakresie wariantu 1.1. Organ zaznaczył, że wobec zakupu zwierząt deklarowanych przez Stronę w wariancie 1.2 od producenta rolnego o nr [...], ww. ustalenie pozostaje bez znaczenia dla przedmiotowej sprawy. Odnosząc się do zarzutów strony w zakresie braku, na przestrzeni roku, poinformowania o powstałych uchybieniach, organ wskazał, że to Strona winna zapoznać się z podstawowymi przepisami prawa w zakresie płatności, o którą się ubiega, a co za tym idzie, to na beneficjencie spoczywa odpowiedzialność za prawidłowość i rzetelność w zakresie dopełnienia warunków stanowiących podstawę wnioskowanej pomocy. Tym samym skutki działań i zaniedbań - tak pozytywne, jak i negatywne, obciążają wnioskodawcę jako podmiot, od którego wniosek pochodzi. Jednocześnie brak jest podstaw do przypisania jakiegokolwiek zaniedbania organowi I instancji, który rozstrzygnął sprawę na podstawie poprawnie złożonego przez Stronę wniosku o przyznanie płatności oraz w oparciu o poprawnie sporządzone i załączone dokumenty - "Planu poprawy dobrostanu zwierząt". Organ podkreślił, że wykryte nieprawidłowości w trakcie kontroli administracyjnej w oparciu o dane zawarte w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych i siedzib stad tych zwierząt są jednoznaczne i nie podlegają wezwaniu strony do złożenia wyjaśnień. W ramach podniesionej przez Stronę w odwołaniu kontroli z działania M14 - DOBROSTAN ZWIERZĄT i stwierdzeniu, że nie wykazała ona żadnych uchybień, organ odwoławczy wyjaśnił, iż inspektorzy terenowi dokonali weryfikacji ww. działania zgodnie z listą kontrolną zawartą w formularzu kontrolnym w zakresie dobrostanu tuczników, w następstwie czego sporządzony został raport nr [...] [...]. Ww. raport nie zawierał oceny co do prawidłowości działań Strony w kontekście złożonego wniosku pomocowego, co miało miejsce dopiero w ramach kontroli administracyjnej wniosku, na podstawie wszystkich zgromadzonych materiałów w sprawie, w tym ww. raportu. Biorąc pod uwagę powyższe, w szczególności jednoznacznie określone wymogi dla wariantu 1.2, organ stwierdził, że odwołanie producenta rolnego nie może zostać uznane przez Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w T.. Jednocześnie brak jest podstaw do przypisania jakiegokolwiek zaniedbania organowi I instancji, który rozstrzygnął sprawę na podstawie złożonego przez Stronę wniosku o przyznanie płatności oraz w oparciu o dane z systemu IRZ. Organ wyjaśnił również, że w sekcji IX wniosku "Oświadczenia i zobowiązania", producent rolny oświadcza, iż znane mu są zasady przyznawania płatności oraz pomocy finansowej objętych wnioskiem o przyznanie płatności. Skarżąca ubiegając się o przyznanie płatności dobrostanowej w pakiecie 1 wariant 1.2 dobrostan tuczników - zwiększona powierzchnia w budynkach na rok 2020, potwierdziła zatem znajomość zasad przyznawania płatności i pod groźbą odpowiedzialności karnej złożyła wymagane oświadczenia jako zgodne ze stanem faktycznym. Nie zgadzając się z powyższą decyzją Strona złożyła skargę do tut. Sądu. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: 1) naruszenie prawa procesowego, tj.: a) art. 9 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego z dnia 14 czerwca 1960 r., dalej: "k.p.a.", poprzez udzielenie nierzetelnej i niewyczerpującej informacji na temat wymogów koniecznych do spełnienia w związku ze składaniem wniosku o przyznanie płatności dobrostanowej (PROW 2014-2020); b) art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 79a § 1 k.p.a. poprzez uniemożliwienie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań przed wydaniem niniejszej decyzji; 2) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia poprzez przyjęcie, że Skarżąca kupowała trzodę chlewną z gospodarstwa niedobrostanowego. Na podstawie tak sformułowanych zarzutów Strona wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi Skarżąca stwierdziła, że niedopełnienie przez organ administracji publicznej obowiązków zawartych w ww. przepisach jest na tyle istotne, że gdyby posiadała jakąkolwiek wiedzę na temat powstania jakichkolwiek uchybień wskazanych w odmownych decyzjach, niezwłocznie uzupełniłaby w wymaganym terminie zaistniałe braki formalne. Tym bardziej, że wszelkich pozostałych stawianych przed nią wymogów formalnych dopełniła z należytą starannością. Trudno jest Skarżącej zaakceptować fakt, że w obliczu dopełnienia przez nią wszelkich wymogów formalnych, z wyjątkiem uchybienia wskazanego w wydanych decyzjach, cały poświęcony czas, trud, jak i zainwestowane przez nią w celu spełnienia wymagań środki finansowe, poszły na marne. Uwzględniając powyższe, w ocenie Strony, organ przeprowadził niniejsze postępowanie w sposób niebudzący zaufania jego uczestników do władzy publicznej. Skarżąca podniosła, że celem wprowadzenia regulacji dotyczących dobrostanu zwierząt niewątpliwie było polepszenie warunków bytowych zwierząt, co w jej ocenie zasługuje na uznanie. Strona zaznaczyła, że dołożyła wszelkiej staranności, by te warunki poprawić. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W piśmie procesowym z dnia [...] października 2021 r. Skarżąca dodatkowo zarzuciła zaskarżonej decyzji: - naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 27 ust. 1 pkt 1, 2, 3 i 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 13 marca 2015 r., poz. 349), gdyż na żądanie Strony organ nie udzielił niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, mających wpływ na ustalenie praw i obowiązków strony skarżącej będących przedmiotem postępowania, ani nie zapewnił jej czynnego udziału w każdym stadium postępowania i na jej żądanie przed wydaniem decyzji administracyjnej nie umożliwił wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, a przez to naruszył zasadę praworządności oraz obowiązek wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego; - naruszenie przepisów prawa materialnego, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. § 5 ust. 3 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 3 marca 2020 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Dobrostan zwierząt" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, jako że tuczniki Skarżącej pochodzą od loch objętych wnioskiem o przyznanie płatności dobrostanowej w ramach wariantu, o którym mowa w § 4 ust. 2 pkt 1 lit. a) rozporządzenia. W związku z powyższymi zarzutami Strona wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz dodatkowo poprzedzającej ją decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. z dnia [...] maja 2021 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi decyzji ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Decyzja podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 – dalej: "p.p.s.a.") lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Na wstępie zaznaczenia wymaga, że wyrok wydano na posiedzeniu niejawnym, w trybie określonym w art. 15zzs(4) ust. 3 ustawy o COVID-19, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 28 maja 2021 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych ustaw (Dz. U. poz. 1090). Zgodnie z nim, przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z [...] października 2021 r. skierowano sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Skarżąca została poinformowana o tym, że sprawa zostanie skierowana na posiedzenie niejawne, o dostępie do informacji o sprawie w wykazie spraw sądowych e-Wokanda pod wskazanym adresem oraz o możliwości wypowiedzenia się w sprawie w terminie 10 dni od dnia doręczenia pisma. Z prawa tego Skarżąca skorzystała. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Wbrew zarzutom skargi Sąd nie dopatrzył się po stronie organu ani naruszeń przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, ani naruszeń przepisów postępowania o istotnym wpływie na wynik sprawy, co uzasadniałoby wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Spór w sprawie sprowadza się do zagadnienia, czy Skarżącej przysługuje prawo do przyznania płatności na 2020 r. w ramach działania Dobrorostan zwierząt PROW 2014-2020. Organ podnosi, że wykazano błąd dotyczący przemieszczenia tuczników w liczbie [...] sztuk od producenta nierealizującego działania dobrostan zwierząt. Z kolei Skarżąca podnosi, że faktycznie prosięta i tuczniki pochodzą bezpośrednio z gospodarstwa ojca, który jest beneficjentem programu płatności dobrostanowej, co potwierdzają świadectwa zdrowia, natomiast [...] (do której przynależy ojciec) była tylko pośrednikiem w sprzedaży. Z kolei organ podnosi, że producent (nr [...]), od którego nabyto tuczniki nie realizował działania "Dobrostan zwierząt" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. W zaistniałym sporze rację należy przyznać organowi. Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 3 marca 2020 r. sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Dobrostan zwierząt" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 382), dalej jako "rozporządzenie dobrostanowe". Zgodnie z § 3 ust. 1 tego rozporządzenia płatność dobrostanową przyznaje się rolnikowi, o którym mowa w art. 33 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 487 z późn. zm.), zwanego dalej: "rozporządzeniem nr 1305/2013", jeżeli zobowiązał się do realizacji określonych pakietów i ich wariantów w ramach operacji, o której mowa w 33 ust. 1 rozporządzenia nr 1305/2013, oraz: 1) któremu został nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, który może być wykorzystywany do ubiegania się o tę płatność, zwany dalej "numerem identyfikacyjnym"; 2) który posiada, na dzień złożenia wniosku o przyznanie płatności dobrostanowej, co najmniej jedną oznakowaną zgodnie z przepisami o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt oraz zarejestrowaną w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych i siedzib stad tych zwierząt, o którym mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt: a) lochę, która jest oznakowana kolczykiem z indywidualnym numerem identyfikacyjnym lochy zgodnie z tymi przepisami - w przypadku wariantów, o których mowa w § 4 ust. 2 pkt 1 lit. a i c, b) krowę - w przypadku pakietu, o którym mowa w § 4 ust. 2 pkt 2; 3) który posiada, z wyłączeniem wariantu, o którym mowa w § 4 ust. 2 pkt 2 lit. a, plan poprawy dobrostanu zwierząt, który został sporządzony w roku złożenia wniosku o przyznanie płatności dobrostanowej: a) do dnia złożenia wniosku o przyznanie płatności dobrostanowej - w przypadku wariantów, o których mowa w § 4 ust. 2 pkt 1 lit. a i c, b) przed upływem 25 dni od dnia, w którym upływa termin składania wniosków o przyznanie płatności bezpośrednich w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - w przypadku wariantów, o których mowa w § 4 ust. 2 pkt 1 lit. bid, pkt 2 lit. b i c oraz pkt 3, - przy udziale doradcy rolniczego, na formularzu udostępnionym przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zwaną dalej "Agencją". Z kolei zgodnie z § 5 ust. 3 pkt 2 lit. a) rozporządzenia dobrostanowego podstawą ustalenia wysokości płatności dobrostanowej w ramach wariantów, o których mowa w § 4 ust. 2 pkt 1 lit. b i d, jest liczba tuczników, które pochodzą od loch objętych wnioskiem o przyznanie płatności dobrostanowej w ramach wariantu, o którym mowa w § 4 ust. 2 pkt 1 lit. a, i w odniesieniu do których na podstawie tego wniosku i dołączonych do niego dokumentów oraz danych zawartych w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych i siedzib stad tych zwierząt, o którym mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, ustalono, że jest spełniony warunek, o którym mowa w § 3 ust. 6 pkt 1, a w dniu złożenia tego wniosku w ramach wariantu, o którym mowa w § 4 ust. 2 pkt 1 lit. a, liczba wszystkich loch utrzymywanych w gospodarstwie rolnym nie przekracza więcej niż o 5% maksymalnej liczby loch określonej w planie poprawy dobrostanu zwierząt. Z przywołanych przepisów jednoznacznie wynika, że dla ustalenia płatności niezbędne jest, aby tuczniki pochodziły od loch "objętych wnioskiem o przyznanie płatności dobrostanowej". Skoro Skarżąca nabyła tuczniki od [...] Sp. z o.o., która nie jest beneficjentem programu dobrostanowego w wymaganym wariancie, to zasadnie organ uznał, że nie został spełniony istotny warunek z ww. rozporządzenia dobrostanowego. Przepisy tego rozporządzenia jasno stanowią o pochodzeniu tuczników od loch objętych wnioskiem o przyznanie płatności dobrostanowej. Skarżąca zdecydowała się na nabycie tuczników od Spółki, która nie jest beneficjentem płatności dobrostanowej, tym samym pozbawiła siebie prawa do jej uzyskania. Właścicielem tuczników była Spółka, która nie uczestniczyła w programie płatności dla wskazanego wariantu. Rację ma organ, że okoliczność, iż wcześniej tuczniki znajdowały się w gospodarstwie ojca wnioskodawczyni, nie ma znaczenia dla oceny sprawy, bowiem z dokumentów nie wynika, aby zakup dokonany był bezpośrednio z gospodarstwa o nr [...], lecz od producenta – [...] Sp. z o.o. o numerze [...]. Organ podnosi, że z dokumentów nie wynika, aby producent rolny o nr [...] (ojciec Skarżącej) był beneficjentem programu dobrostanowego w zakresie konkretnie wariantu 1.1. Okoliczność ta nie ma znaczenia dla oceny niniejszej sprawy ze względu na nie podważenie faktu nabycia tuczników od Grupy Producenckiej nie objętej wnioskiem o przyznanie płatności dobrostanowej. W ocenie Sądu, w oparciu o zebrane w sprawie dowody należało uznać, że organ dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych i na ich podstawie wydał decyzję zgodną z prawem. W szczególności zasadnie oparł swoje rozstrzygnięcie również na ustaleniach wynikających z systemu Identyfikacji i Rejestracji Zwierząt. Dla prawidłowych ustaleń nie zawsze wystarczające jest odwołanie się wyłącznie do protokołu kontroli. Organ obowiązany jest ocenić daną okoliczność w kontekście wszystkich dowodów w sprawie. Jeżeli dla ostatecznych wniosków konieczne było skorzystanie z danych systemu Identyfikacji i Rejestracji Zwierząt, to nie można ograniczać organu wyłącznie do ustaleń wynikających tylko z protokołu kontroli, skoro nie pozwalał on na pełny obraz stanu sprawy Nie zasługują na uwzględnienie także zarzuty naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 9 i art. 10 § 1 w zw. z art. 79a § 1 k.p.a. poprzez udzielenie nierzetelnej i niewyczerpującej informacji oraz uniemożliwienie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Należy bowiem podzielić stanowisko ugruntowane w orzecznictwie i wynikające z literalnego brzmienia art. 27 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 217 i 300), zgodnie z którym w postępowaniu w sprawie o przyznanie pomocy zostały wyłączone niektóre z zasad postępowania dowodowego z k.p.a. Na podstawie art. 27 ust. 1 tej ustawy w postępowaniu w sprawie o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji administracyjnej, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisów art. 79a oraz art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Z kolei art. 27 ust. 2 ww. ustawy stanowi, że strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Zgodnie z powyższym unormowaniem, ustawodawca nie przewidział w tym postępowaniu obowiązywania zasady określonej w art. 7 k.p.a., ustalając, że organy prowadzące postępowanie zobowiązane są jedynie do wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego. Nie nałożył natomiast na organy obowiązku wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, o czym stanowi art. 77 § 1 k.p.a., niemający w sprawie zastosowania. Jednocześnie przyjął zasadę, że ciężar dowodu spoczywa na osobie, która z tego faktu będzie wywodzić skutki prawne. Konsekwencją tego jest przeniesienie na wnioskodawcę inicjatywy dowodowej w zakresie wykazania spełnienia warunków przyznania wnioskowanej pomocy oraz brak po stronie organu obowiązku aktywnego poszukiwania dowodów na tę okoliczność i działania z urzędu w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Ograniczone zostały również zasady czynnego udziału stron w postępowaniu i udzielania informacji, przez ustalenie, że organ zobowiązany jest ich przestrzegać tylko na żądanie strony. Nie zasługują zatem na podzielenie także zarzuty odwołujące się do zasad wyrażonych w przepisach art. 10 i art. 79a k.p.a. Jak wynika z art. 27 ust. 1 i 2 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich organ jedynie na żądanie stron zapewnia czynny im udział w każdym stadium postępowania i także jedynie na żądanie stron przed wydaniem decyzji administracyjnej umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów. Treść uzasadnienia zaskarżonej decyzji wskazuje, że organ, wbrew zarzutom skargi, oceniał dowody i okoliczności powoływane przez Skarżącą, jak choćby ww. świadectwa zdrowia zwierząt wydane przez lekarza weterynarii. Podkreślić przy tym należy, że sąd administracyjny nie ustala samodzielnie stanu faktycznego sprawy, lecz ocenia jak ten obowiązek wypełnił organ administracji (zob. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09, ONSAiWSA 2010/3/39). Oznacza to, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym kontrola dokonywana jest przede wszystkim na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 p.p.s.a.). Zatem – co do zasady – nie jest prowadzone w postępowaniu sądowym postępowanie dowodowe, a Sąd kontrolę legalności opiera na materiale dowodowym zgromadzonym przez organ administracji. Tym samym "akta sprawy", w rozumieniu art. 133 p.p.s.a., oznaczają dokumentację sprawy, na podstawie której organ ustalił stan faktyczny sprawy i wydał rozstrzygnięcie będące przedmiotem kontroli sądu administracyjnego. W tym kontekście tut. Sąd zauważa, że w aktach administracyjnych przesłanych do sprawy niniejszej znajdują się kserokopie świadectw weterynaryjnych, stąd nie zachodziła potrzeba przeprowadzenia dowodu – w trybie art. 106 § 3 p.p.s.a. - z tych dokumentów załączonych do skargi. W związku z tym wniosek o przeprowadzeni dowodu z dokumentów, których kserokopie już znajdują się w aktach administracyjnych i zostały prawidłowo ocenione przez organ odwoławczy (s. 4 zaskarżonej decyzji), został oddalony. W ocenie Sądu, Skarżąca wbrew swoim twierdzeniom nie przedstawiła żadnego dowodu mogącego skutecznie podważyć ustalenia faktyczne organów. W konsekwencji prawidłowych ustaleń faktycznych organ zastosował także w sposób prawidłowy przepisy prawa materialnego i wbrew zarzutom skargi organ nie naruszył przepisów prawa wskazanych w skardze oraz w piśmie procesowym z dnia [...] października 2021r. Podkreślić na koniec należy, że to na składającym wniosek spoczywa obowiązek spełnienia warunków uprawniających do uzyskania płatności. Podejmując się udziału w programie, beneficjent bezspornie powinien mieć świadomość, co do wymogów w ramach określonych pakietów i wariantów. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych wniosku o przyznanie płatności, w sekcji IX wniosku nazwanej "Oświadczenia i zobowiązania", producent rolny oświadcza, że znane mu są zasady przyznawania płatności oraz pomocy finansowej, objętych wnioskiem o przyznanie płatności (pkt 3 oświadczeń). Z tej też przyczyny beneficjent powinien mieć niezbędną i konieczną wiedzę, od kogo należy nabywać tuczniki. Skoro zaś stwierdzone w toku postępowania ustalenia różniły się od subiektywnych przekonań Skarżącej w zakresie roli [...] Sp. z.o.o., to należało uznać, że nie uzyskanie prawa do płatności dobrostanowej następuje z przyczyn leżących po jej stronie. Tym samym doszło do nieprawidłowości skutkującej uprawnioną odmową przyznania płatności dobrostanowej (PROW 2014-2020) w ramach wariantu 1.2 dobrostan tuczników - zwiększona powierzchnia w budynkach z jednoczesną odmową przyznania kwoty przeznaczonej na refundację kosztów transakcyjnych poniesionych z tytułu sporządzenia planu poprawy dobrostanu zwierząt. Wobec powyższego, skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa, to Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.