I GSK 1752/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A Sp. z o.o. z siedzibą w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 16 listopada 2021 r. sygn. akt I SA/Go 326/21 w zakresie pozostawienia skargi bez rozpatrzenia i zwrotu wpisu od skargi w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w W. na informację Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Zielonej Górze z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpatrzenia postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 16 listopada 2021 r., sygn. akt I SA/Go 326/21, na podstawie art. 61 ust. 6 pkt 2 w zw. z ust. 7 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (j.t. Dz.U. z 2020 r. poz. 818 ze zm.; dalej: "ustawa wdrożeniowa"), pozostawił bez rozpatrzenia skargę A Sp. z o.o. z siedzibą w W. na informację Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Zielonej Górze z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpatrzenia oraz zwrócił uiszczony wpis sądowy od skargi. Ze stanu sprawy przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji wynika, że skarżąca spółka, reprezentowana przez adwokat A. T., wniosła skargę na ww. informację Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Zielonej Górze z [...] lipca 2021 r. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 13 października 2021 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia (art. 61 ust. 6 pkt 2 ustawa wdrożeniowa) przez złożenie kompletnej dokumentacji, o której mowa w art. 61 ust. 2 ww. ustawy. Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej 20 października 2021 r. (z.p.o. – k. 67 akt sądowych). Pismem z dnia 27 października 2021 r. pełnomocnik skarżącej nadesłał kompletną dokumentację, która, w ocenie Sądu I instancji, nie spełnia wymogów, o których w art. 61 ust. 4 ustawy wdrożeniowej oraz art. 48 § 3 p.p.s.a. Nadesłany wniosek o dofinansowanie projektu nie stanowi bowiem wniosku, jaki został złożony do instytucji zarządzającej, gdyż nie zawiera podpisu osoby uprawnionej do podejmowania decyzji wiążących w stosunku do wnioskodawcy. Natomiast informacja o wynikach oceny projektu oraz informacja o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia nie została poświadczona za zgodność z oryginałem. W ocenie Sądu wywiązanie się z nałożonych obowiązków jedynie w części, poprzez nadesłanie nieuwierzytelnionej kopii kompletnej dokumentacji, nie spełniało wymogów z art. 61 ust. 4 ustawy wdrożeniowej. Reprezentujący stronę profesjonalny pełnomocnik powinien być świadomy ciążących na nim obowiązków wynikających wprost z ustawy wdrożeniowej i, zgodnie z art. 61 ust. 2-4 tejże ustawy, nadesłać oryginał lub uwierzytelnioną kopię kompletnej dokumentacji, czego nie uczynił ani w momencie inicjowania postępowania przed tutejszym Sądem, wykonując zaś zobowiązanie Sądu, nie uczynił tego w sposób prawidłowy. Od pełnomocnika można oczekiwać znajomości ciążących na nim obowiązków zawodowych. W skardze kasacyjnej spółka zaskarżyła powyższe postanowienie w całości. Wniosła o uwzględnienie skargi kasacyjnej i uchylenie zaskarżonego orzeczenia, rozpoznanie skargi na niezgodną z prawem ocenę projektu, a także o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu, na podstawie art. 64 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") zarzucono: 1. naruszenie prawa materialnego, poprzez jego błędną wykładnię, a w szczególności naruszenie art. 61 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, poprzez wadliwe uznanie, że strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w terminie w sytuacji, gdy w ostatnim dniu terminu złożona w urzędzie pocztowym została przesyłka adresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim wraz z kompletną dokumentacją, o której mowa w art. 61 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, czego konsekwencją było pozostawienie skargi bez rozpoznania; 2. naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie miało wpływ na wynik sprawy, a w szczególności art. 193 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. z w zw. z art. 7 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Z 2021 r., poz. 735 z poźn. zm), dalej jako: "k.p.a." w zw. z art. 77 § 1 k.p.a., w zw. z art. 80 k.p.a., poprzez błędną ocenę przedłożonej wraz ze skargą dokumentacji i wyciągnięcie błędnych wniosków, skutkujące pozostawienie skargi bez rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Istota sporu na obecnym etapie postępowania sprowadza się do oceny czy Sąd I instancji prawidłowo pozostawił bez rozpatrzenia skargę skarżącej spółki, z uwagi na dołączenie do tego pisma nieuwierzytelnionej kopii kompletnej dokumentacji. W sprawie skarga do Sądu pierwszej instancji została złożona na podstawie art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej zgodnie z którym wnioskodawcy w przypadku nieuwzględnienia protestu przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Ustawa o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 reguluje tryb wnoszenia skargi do sądu administracyjnego w tego rodzaju sprawach, stanowiąc w art. 61 ust. 2 ustawy, że skargę wnosi się bezpośrednio do sądu wraz z kompletną dokumentacją. W myśl zaś art. 61 ust. 3 kompletną dokumentację stanowią wniosek o dofinansowanie (pkt 1), informacja o wynikach oceny projektu (pkt 2), wniesiony protest (pkt 3) oraz informacje o których mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2 albo art. 66 ust. 2 pkt 1 - wraz z ewentualnymi załącznikami. Kompletna dokumentacja jest wnoszona przez wnioskodawcę w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej kopii (art. 61 ust. 4). Jak wynika z treści art. 61 ust. 7 ustawy wdrożeniowej, jeżeli strona wniesie skargę bez kompletnej dokumentacji, sąd wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia dokumentacji w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. Zgodnie z art. 64 ustawy wdrożeniowej, w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, zarządzeniem z 13 października 2021 r. Sąd wezwał pełnomocnika strony skarżącej, będącego adwokatem, do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia (art. 61 ust. 6 pkt 2 ustawa wdrożeniowa) przez złożenie kompletnej dokumentacji, o której mowa w art. 61 ust. 2 ww. ustawy. W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącej nadesłała kompletną dokumentację, która jednak nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 61 ust. 4 ustawy wdrożeniowej oraz art. 48 § 3 p.p.s.a. Nadesłana dokumentacja jest bowiem nieuwierzytelnioną kopią. Z art. 61 ust. 4 ustawy wdrożeniowej wynika, że jeżeli strona nie przedstawi oryginałów dokumentacji, powinna je przedstawić w uwierzytelnionej kopii. Zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym, doradcą podatkowym lub radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. Należy zaś wskazać, że art. 48 § 3 p.p.s.a. podlega zastosowaniu w niniejszej sprawie na mocy cytowanego wcześniej art. 64 ustawy wdrożeniowej. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, prawidłowo ocenił Sąd I instancji, że wywiązanie się z nałożonych obowiązków jedynie w części, poprzez nadesłanie nieuwierzytelnionej kopii kompletnej dokumentacji, nie spełniało wymogów z art. 61 ust. 4 ustawy wdrożeniowej. Reprezentujący stronę profesjonalny pełnomocnik powinien być świadomy ciążących na nim obowiązków wynikających wprost z ustawy wdrożeniowej i nadesłać oryginał lub uwierzytelnioną kopię kompletnej dokumentacji, czego nie uczynił w sposób prawidłowy wykonując zobowiązanie Sądu. Należy podkreślić, że w orzecznictwie sądowym ugruntowane jest stanowisko, zgodnie z którym na profesjonalnym pełnomocniku ciąży obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Pełnomocnik profesjonalny, jakim jest adwokat lub radca prawny, podlega większym wymaganiom w związku z posiadaną przez siebie wiedzą z zakresu prawa oraz znajomością procedury sądowej. Osoby, które z racji wykonywanego zawodu występują jako pełnomocnicy stron, zobowiązane są do zachowania podwyższonej staranności, jakiej można wymagać od profesjonalnych uczestników obrotu prawnego. Istotą pracy profesjonalnego pełnomocnika jest bowiem rzetelne dbanie o interesy mocodawcy, między innymi poprzez wypełnianie w terminie wszystkich wymogów proceduralnych umożliwiających stronie pełny udział w postępowaniu. Z uwagi na nieprawidłowe uzupełnienie braku formalnego skargi, Sąd pierwszej instancji prawidłowo pozostawił ją bez rozpatrzenia. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 64 ustawy wdrożeniowej.