VII SA/Wa 1014/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jarecka Sędziowie: WSA Artur Kuś WSA Wojciech Sawczuk (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 listopada 2021 r. sprawy ze skargi P. w N. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2021 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji oddala skargę I. Decyzją z [...] marca 2020 r. znak: [...] Wojewoda [...] uchylił decyzję Starosty [...] z [...] grudnia 2018 r. znak: [...] o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę "budynku usługowego (z przeznaczeniem na usługi krótkotrwałego ogólnodostępnego wynajmu lokali w celach turystycznych) z dwupoziomowym garażem podziemnym na działkach nr ewid. [...],[...],[...],[...] obręb [...] położonych w [...] przy ul. [...] z instalacjami wewnętrznymi (wod-kan. C.O., elektroenergetyczna, wentylacyjna), infrastrukturą techniczną (wkomponowana stacja transformatorowa 15/0 4kV, kanalizacja deszczowa) oraz urządzeniami budowlanymi (murki oporowe, zadaszenie wjazdu do garażu, zjazd, dojścia piesze oraz oświetlenie zewnętrzne)" i orzeczono o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu Inwestorowi – [...] Sp. z o.o. pozwolenia na budowę opisanej wyżej inwestycji. II. Pismem z 19 marca 2020 r. Gmina Miasto [...] wniosła o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ww. decyzją ostateczną Wojewody [...]. Postanowieniem z [...] października 2020 r. Wojewoda [...] wznowił postępowanie zakończone ww. decyzją własną z [...] marca 2020 r. Pismem z 18 listopada 2020 r. Miasto [...] wniosło o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody z [...] marca 2020 r. Jako podstawę wskazano, że 4 listopada 2020 r Sąd Rejonowy w [...] wydał w sprawie o sygn. akt [...] postanowienie w którego punkcie XI rozstrzygnął wniosek o udzielenie zabezpieczenia w ten sposób, że do czasu prawomocnego zakończenia postępowania zakazał [...] Sp. z o.o. oraz osobom działającym na jej zlecenie dojeżdżania do działek ewid. nr [...],[...],[...] w obr. [...] w [...] przez teren działek powoda nr ew. [...] w obr.[...] w [...] oraz nr ewid. [...], [...], [...], [...] w obr. [...] w [...] który został oznaczony jako służebny szlak drogowy - wariant III na mapie uzupełniającej z projektem służebności drogi z dnia 27 lipca 2011 r. do sprawy prowadzonej przez Sąd Rejonowy w [...] sygn. akt [...]. Zdaniem Gminy z uwagi na treść postanowienia Sądu Rejonowego w [...], zachodzi okoliczność, która może skutkować uchyleniem decyzji Wojewody [...] z [...] marca 2020 r. z powodu barku odpowiedniej służebności drogowej umożliwiającej realizacje inwestycji i późniejsze użytkowanie obiektu oraz z powodu braku zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. III. Postanowieniem z [...] grudnia 2020 r. znak [...]Wojewoda [...] odmówił wstrzymania wykonania decyzji własnej z [...] marca 2020 r. znak: [...]. Odwołując się do art. 152 § 1 k.p.a. wskazał, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu zapobieżenie wykonywania decyzji, w odniesieniu do której należy uznać, że wydana została w ramach postępowania, które jest dotknięte wadą określoną w art. 145 § 1 k.p.a. Dodatkowym kryterium zawartym w tym przepisie jest okoliczność, że istnieje prawdopodobieństwo uchylenia decyzji dotychczasowej w wyniku wznowienia postępowania, a więc że dopuszczalne jest twierdzenie, że istnieje w sprawie przesłanka, która stanowiła podstawę wznowienia postępowania. Organ jest zobligowany do wstrzymania wykonania decyzji, jeżeli na podstawie analizy materiału sprawy dojdzie do wstępnego przekonania, że podnoszona we wniosku o wznowienie postępowania przesłanka, o której mowa w art. 145 § 1 k.p.a. istnieje i może, w sposób prawdopodobny, skutkować uchyleniem decyzji, będącej przedmiotem wznowionego postępowania. Organ nie znalazł powodów, które mogłyby wskazywać na prawdopodobieństwo uchylenia zaskarżonej decyzji. W postanowieniu sygn. akt [...] Sąd Rejonowy w [...] I Wydział Cywilny orzekł w sprawie z powództwa cywilnego o nakazanie wykonania czynności a sprawa ta dotyczy możliwości rozwiązania sporu międzysąsiedzkiego. Opatrzony klauzulą wykonalności zakaz Sądu Rejonowego dojeżdżania do działek ewid. nr: [...], [...], [...] w obr. [...] w [...] przez teren działek powoda nr ew. [...] w obr. [...] w [...] oraz nr ewid. [...], [...], [...], [...] w obr. [...] w [...] nie stanowi, w ocenie organu o istnieniu prawdopodobieństwa uchylenia decyzji dotychczasowej w wyniku wznowienia postępowania. Działki nr [...], [...], [...], [...], [...] nie stanowią terenu inwestycji, nie są przewidziane na nich żadne roboty budowlane objęte decyzją Wojewody [...] z [...] marca 2020 r., przebiega po nich istniejący dojazd do terenu inwestycji. Zakaz zawarty w punkcie XI postanowienia Sądu Rejonowego stanowi zabezpieczenie roszczenia i nie świadczy o prawdopodobieństwie uchylenia decyzji w postępowaniu wznowieniowym. Najistotniejszym w ocenie konieczności wstrzymania (lub nie) wykonania przedmiotowej decyzji jest fakt, na który powołuje się wnioskodawca, że opisane wyżej postanowienie Sądu Rejonowego w [...] jest okolicznością nieistniejącą w dniu wydania decyzji Wojewody [...] z [...] marca 2020 r. Nie stanowi zatem przesłanki do wznowienia postępowania zakończonego ww. decyzją, na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., ani też nie jest żadną z pozostałych przesłanek wymienionych w art. 145 § 1 k.p.a. Powyższe przesądza o tym, że nie ma w ogóle prawdopodobieństwa uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę w wyniku wznowienia postępowania, z powodów wskazanych w przedmiotowym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. IV. Po rozpatrzeniu zażalenia Gminy Miasta [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] marca 2021 r. znak [...] utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie Wojewody o odmowie wstrzymania wykonania decyzji tego organu z [...] marca 2020 r. W ocenie GINB określenie "prawdopodobieństwa" o jakim mowa w art. 152 § 1 k.p.a. powinno polegać na podaniu tej przesłanki wznowienia, która w ocenie organu ma w danej sprawie zastosowanie, z jednoczesnym przytoczeniem okoliczności, które wskazują na tą konkretną przesłankę oraz omówieniu względów, dla jakich zdaniem organu możliwe (niemożliwe) jest uchylenie konkretnej decyzji. Interpretacja przesłanek z art. 152 § 1 k.p.a., z uwagi na wyrażoną w art. 16 k.p.a. zasadę trwałości decyzji administracyjnych, powinna mieć charakter ścieśniający, a użyte w tym przepisie sformułowanie prawdopodobieństwo powinno być traktowane nie jako luźna poszlaka, ale jako wniosek ściśle wynikający ze zbadanych rzetelnie okoliczności sprawy. Gmina Miasto [...] we wniosku o wznowienie postępowania jako okoliczność uzasadniającą wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. wskazywała brak udziału w postępowaniu bez własnej winy. Uzasadniając ww. podstawę wznowienia Gmina wskazywała na okoliczność, że budowa budynku ośmiokondygnacyjnego, o kubaturze 11.417 m3, w którym jednocześnie może przebywać ponad 200 osób, niewątpliwie wpłynie negatywnie na sposób zagospodarowania działki gminnej jako miejsca przeznaczonego na funkcje rekreacyjno-wypoczynkowe dostępnego dla ogółu mieszkańców [...] i wprowadzi ograniczenia w sposobie zagospodarowania terenu. Gmina Miasta [...] jest obecnie i była w dacie wydania decyzji Wojewody [...] z [...] marca 2020 r. właścicielką działki o nr ewid. [...]. Z projektu zagospodarowania terenu (Projekt budowlany Nr 1 - str. 571) wynika, że działka nr ew. [...] graniczy bezpośrednio tylko z działkami inwestycyjnymi o nr ewid. [...] i [...]. Na działkach o nr ewid. [...] i [...] zaplanowano jedynie teren zielony, infrastrukturę oraz podziemny zbiornik p.poż., natomiast na działce o nr ew. [...] zaplanowano teren zielony, zaś na działce nr ewid. [...] zaplanowano budowę budynku usługowego (z przeznaczeniem na usługi krótkotrwałego ogólnodostępnego wynajmu lokali w celach turystycznych) z dwupoziomowym garażem podziemnym, układu komunikacji wewnętrznej - dojścia i dojazdy do budynku, murków oporowych oraz infrastruktury. Obszar, na którym znajduje się działka o nr ewid. [...] w dacie złożenia wniosku o wznowienie postępowania, jak i w dniu wydania postanowienia GINB objęta była ustaleniami uchwały Rady Miasta [...] z [...] lutego 2014 r. [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]". Część działki o nr ewid. [...] należącej do Gminy położona jest na obszarze oznaczonym symbolem 1.R - tereny rolne: dopuszcza się użytkowanie terenów rolnych - łąki i pastwiska, jako domowych ogrodów przydomowych; obowiązuje zakaz realizacji nowych obiektów budowlanych, w tym służących produkcji rolnej oraz obiektów tymczasowych i realizowanych na zgłoszenie zgodnie z przepisami odrębnymi za wyjątkiem obiektów budowlanych infrastruktury technicznej i dojazdów do terenów zabudowanych i przeznaczonych do zabudowy (§ 7 ust. 1 planu). Natomiast pozostała część działki nr ewid. [...] położona jest na terenie oznaczonym symbolem 2.ZL/ZP - tereny lasów położone w granicach otuliny [...] Parku Narodowego: obowiązuje utrzymanie istniejących kompleksów leśnych, pełniących funkcję parku leśnego, w tym [...] Parku [...]; zakaz budowy obiektów budowlanych, w tym obiektów tymczasowych i realizowanych na zgłoszenie zgodnie z przepisami odrębnymi, dopuszcza się wykorzystanie dróg leśnych jako szlaków turystycznych i ciągów spacerowych (pieszych, rowerowych i narciarskich), utrzymanie istniejących cieków wodnych (potoki, okresowe cieki wodne, rowy melioracyjne). Przebieg cieków wodnych wyznaczonych na rysunku planu, zgodnie z ewidencją gruntów. Korekty rzeczywistego ich przebiegu wynikają ze zmian wywołanych zwiększonymi przepływami wód (§ 6 ust. 3 planu). Z uwagi na przeznaczenie działki należącej do Gminy, wynikające z ustaleń planu całkowity zakaz zabudowy tej działki nie sposób doszukać się przepisów, z których wynikałyby jakiekolwiek ograniczenia związane z ewentualnym zagospodarowaniem nieruchomości o nr ewid. [...], w związku ze sporną inwestycją. Sposób oraz możliwość użytkowania tej nieruchomości pozostanie taki sam niezależnie od tego, czy przedmiotowa inwestycja zostanie zrealizowana, czy też nie. Zdaniem GINB projektowana inwestycja nie ogranicza Gminy w możliwości korzystania z należącej do niej nieruchomości w najmniejszym stopniu, bowiem jedyne ograniczenia w zabudowie i zagospodarowaniu tej działki wynikają z zapisów planu miejscowe. Gmina nie posiada zatem w ocenie GINB przymiotu strony, a zatem w analizowanej sprawie nie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji Wojewody [...]. Jedynym kryterium, o którym mowa w art. 152 § 1 k.p.a., umożliwiającym wstrzymanie wykonania decyzji ostatecznej jest prawdopodobieństwo uchylenia w wyniku wznowienia postępowania decyzji ostatecznej. Odnosząc się do zarzutów zażalenia dotyczących kwestii zasadności wstrzymania wykonania decyzji z uwagi na negatywne skutki i straty w środowisku oraz brak dojazdu do nieruchomości inwestycyjnych wskazano, że powyższe nie stanowi okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę. Jak bowiem wskazano wyżej, jedynym kryterium, o którym mowa w art. 152 § 1 k.p.a. umożliwiającym wstrzymanie wykonania decyzji ostatecznej jest prawdopodobieństwo uchylenia w wyniku wznowienia postępowania decyzji ostatecznej. V. Skargę na powyższe postanowienie wniósł Prokurator Prokuratury Okręgowej w [...] zarzucając naruszenie: 1. art. 152 § 1 k.p.a., poprzez niewłaściwe kategoryczne przyjęcie, iż okoliczności sprawy nie wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania, podczas gdy organ przed dokonaniem oceny, czy istnieje prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania nie wziął pod uwagę wszystkich dostępnych na tym etapie postępowania okoliczności faktycznych i prawnych sprawy; 2. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. i art. 126 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak wzięcia pod uwagę przez organ wszystkich dostępnych na tym etapie postępowania okoliczności faktycznych i prawnych sprawy, przed dokonaniem oceny, czy istnieje prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania, a w szczególności dotyczących planu miejscowego "[...]" w odniesieniu do obszaru 1.U. stanowiącego o odbudowie i przebudowie istniejącego obiektu (§ 9 ust. 1 pkt 4 lit. a-c), podczas gdy Główny Inspektor Nadzoru Budowalnego w Warszawie rozpoznał sprawę tylko w odniesieniu do kwestii przymiotu strony postępowania w stosunku do Gminy Miejskiej [...]. Prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W ocenie Prokuratora budowa ośmiokondygnacyjnego budynku o kubaturze 11.418 m3, w którym jednocześnie może przebywać ponad 200 osób niewątpliwie wpłynie negatywnie na sposób zagospodarowania działki gminnej jako miejsca przeznaczonego na funkcje rekreacyjno-wypoczynkowe, dostępne dla ogółu mieszkańców [...] i wprowadzi ograniczenia w sposobie zagospodarowania terenu. Gmina posiada zatem interes prawny w rozumieniu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego. Przepis ten modyfikuje krąg stron postępowania administracyjnego w stosunku do zasady wyrażonej w art. 28 k.p.a. GINB błędnie skupił się jedynie na okolicznościach, które mają przemawiać za tym, że Gmina nie posiada przymiotu strony przedmiotowego postępowania administracyjnego. Tym samym organ już na obecnym etapie postępowania wywiódł nietrafny, a zarazem kategoryczny wniosek o tym, że nie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia spornej decyzji, nie odnosząc się w ogóle do zalegających w aktach sprawy materiałów w zakresie okoliczności faktycznych i prawnych dotyczących planu miejscowego. Kluczowym zagadnieniem zdaniem Prokuratora jest ocena zapisów planu. Okoliczność ta ma znaczenie w realiach wznowionego postępowania w oparciu o przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., bowiem zatwierdzenie projektu budowalnego nastąpiło z obrazą prawa materialnego w postaci art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. "a" w zw. z art. 35 ust. 4 P.b., albowiem zamierzony obiekt budowlany jest niezgodny z ustaleniami zawartymi w § 9 ust. 1 pkt 4 planu. Wydając postanowienie na podstawie art. 152 § 1 k.p.a. właściwy organ winien wziąć pod uwagę wszystkie dostępne na tym etapie postępowania okoliczności faktyczne i prawne, przede wszystkim materiał dowodowy zawarty w aktach sprawy zakończonej dotychczasową decyzją i opierając się na nich, wstępnie ocenić, czy istnieją podstawy do przyjęcia, że decyzja zostanie uchylona. Ocena prawdopodobieństwa dokonuje się na podstawie akt sprawy, biorąc także pod uwagę wszystkie okoliczności, także wynikające z innych postępowań, mających związek z toczącym się postępowaniem wznowieniowym. GINB mając wzgląd na istotny charakter sprawy, a tym samym również wzgląd na praworządność, procedując odnośnie do wznowienia postępowania (w zakresie wstrzymania wykonania decyzji), nie może pomijać zebranego dotychczas materiału, w tym w szczególności odnośnie do regulacji dotyczących planu miejscowego. Stwierdzając, że Gmina nie posiada przymiotu strony, a zatem w analizowanej sprawie nie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji Wojewody [...] organ w ogóle nie odnosi się do okoliczności wskazanych powyżej, a związanych z zatwierdzeniem projektu budowalnego i udzieleniu pozwolenia na budowę, a to art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z art. 35 ust. 4 P.b., a tym samym czy zamierzony obiekt budowlany jest zgodny z ustaleniami zawartymi w § 9 ust. 1 pkt 4 planu. Plan nie określa parametrów obiektów np. w zakresie ich wysokości lub liczby kondygnacji, a przy tym wyraźnie stanowi, że dopuszcza się odbudowę i przebudowę istniejącego obiektu (§ 9 ust. 1 pkt 4 zdanie pierwsze planu). Za nietrafne Prokurator uznał kategoryczne stanowisko GINB stwierdzające brak prawdopodobieństwa uchylenia decyzji Wojewody [...] z [...] marca 2020 r. VI. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: VII. Skarga Prokuratora jest oczywiście bezzasadna. Niniejsza sprawa dotyczy kontroli postanowień organów administracji architektoniczno-budowlanej rozstrzygających złożone przez Gminę Miasta [...] żądanie wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji Wojewody [...] z [...] marca 2020 r. uchylającej decyzję organu I instancji i zatwierdzającej projekt budowlany oraz udzielającej pozwolenia na budowę. Należy zwrócić uwagę, że w tego rodzaju sprawach należy dostrzegać zakres obowiązku badania przez organ wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, o którym mowa w art. 152 § 1 k.p.a., widziany w szczególności przez pryzmat wzajemnych relacji wnioskodawcy i organu działających w ramach koniecznego współdziałania w wyjaśnieniu istoty sprawy, którą to zasadę należy rekonstruować z art. 77 § 1 k.p.a. Uwzględniając zatem powyższe należy ogólnie zauważyć, że art. 152 § 1 k.p.a. wiąże wstrzymanie wykonania decyzji z występowaniem w sprawie o wznowienie okoliczności wskazujących na duże prawdopodobieństwo uchylenia ostatecznej decyzji w wyniku tego wznowienia. Okoliczności te powinny przede wszystkim wynikać z całokształtu wiarygodnych materiałów dowodowych sprawy i być widoczne już na "pierwszy rzut oka", co nie może dziwić z uwagi na fakt, że wstrzymanie wykonania decyzji ostatecznej przełamuje zasadę jej trwałości określoną w art. 16 § 1 k.p.a. Wstrzymanie wykonania nie jest jednak pozostawione uznaniu organu i choć bazuje na pojęciach niedookreślonych, tj. "jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania", to jednak wymaga pewnych konkretnych ocen argumentów podnoszonych przez wnioskodawcę. Prawdopodobieństwo uchylenia decyzji dotychczasowej nie oznacza jednak, że kwestia ta podlega udowodnieniu. Wystarczające, a jednocześnie konieczne jest powzięcie przez organ na tyle uzasadnionego przekonania o sprawie, które będzie świadczyć o tym, że we wznowionym postępowaniu może dojść do wydania decyzji uchylającej wcześniejsze, ostateczne rozstrzygnięcie. Jest w ocenie Sądu oczywiste, że do obowiązków organu należy dokonanie oceny, czy w sprawie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Organ oceniając zaistnienie przesłanek do wstrzymania decyzji nie musi jednak w tym celu prowadzić szczególnego postępowania wyjaśniającego na zasadach określonych w art. 7 i art. 77 k.p.a., a więc nie musi podejmować "wszelkich niezbędnych kroków zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy". Do tego wpadkowego ze swej istoty postępowania nie należy zatem przystawiać wzorca stosowanego w postępowaniach jurysdykcyjnych (zwykłych, głównych), bądź we właściwym etapie postępowania wznowieniowego (w którym oceniać się będzie tak przesłankę wznowienia jak i przez jej pryzmat meritum sprawy). Wystarczy więc, że w wyniku dokonania wstępnej oceny organ uzna, że nie zachodzą okoliczności obligujące go do wstrzymania decyzji wydanej w postępowaniu objętym wnioskiem o wznowienie. Sąd podkreśla przy tym, iż wstrzymanie wykonania decyzji może nastąpić z urzędu jak i na żądanie strony (wnioskującej o wznowienie). Okoliczność ta nie pozostaje bez wpływu na obowiązki strony. Skoro bowiem to wnioskodawca uważa, że ostateczna decyzja winna zostać wstrzymana bowiem jest prawdopodobne, że zostanie uchylona w wyniku wznowienia, winien podjąć wszelkie działania zmierzające do uprawdopodobnienia, że takie działanie jest ze wszech miar uzasadnione w znanych i dostępnych okolicznościach sprawy. Sąd ponownie podkreśla, że z istoty art. 77 § 1 k.p.a. wynika m.in. wspomniana już zasada koniecznego współdziałania strony i organu w wyjaśnieniu sedna sprawy. Na organie nie spoczywa więc wyłączny ciężar poszukiwania powodów uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji ostatecznej, tym bardziej, że decyzja ta daje innemu podmiotowi określone prawo do legalnej zabudowy wskazanego w niej terenu. To na stronie żądającej tymczasowej ochrony spoczywa więc szczególny obowiązek wskazania, jakie są powody tak dalece świadczące o istniejącym prawdopodobieństwie uchylenia decyzji we wznowionym postępowaniu, że niezbędne jest już w tym momencie wstrzymanie decyzji budowlanej. Jest to tym bardziej doniosłe, jeżeli uwzględni się fakt, że w zwyczajnym trybie wstrzymanie wykonania decyzji budowlanej z uwagi na jej zaskarżenie do sądu administracyjnego zasadą jest to, że łączy się ewentualne rozstrzygnięcie tego rodzaju z obowiązkiem uiszczenia kaucji na rzecz pokrycia ewentualnych strat uprawnionego z decyzji - por. art. 35a P.b. Gmina Miasta [...] uważa, że jest wysoce prawdopodobne, że decyzja budowlana Wojewody w wyniku wznowienia postępowania zostanie uchylona, gdyż pozbawiono ją możliwości udziału w sprawie (przyczyna wznowienia), a także inwestycja jest niezgodna z planem miejscowym, czym narusza zbiorowe interesy wspólnoty samorządowej (mieszkańców [...]). W tle uzasadnienia takiego stanowiska jest zarówno powoływane naruszenie przepisów planu, które mają w istocie zakazywać zabudowy nieruchomości inwestycyjnych, jak również wydane w sprawie cywilnej postanowienie o zabezpieczeniu żądania [...] S.A. w [...], w którym to podmiocie Gmina Miasto [...] jest jedynym akcjonariuszem (vide KRS [...]). Takie działanie wnioskodawcy słusznie zostało uznane za niewystarczające i nie stanowi realizacji ustawowego obowiązku strony wskazania okoliczności, które uprawdopodobniają dostatecznie uchylenie decyzji ostatecznej we wznowionym postępowaniu. Przesłanki te nie mogą być bowiem widziane tylko jako uzasadniona podstawa do samego wznowienia postępowania, gdyż nawet osiągnięcie celu w postaci jego wznowienia (zaistnienie przesłanek ustawowych wznowienia - których zasadność GINB już na tym etapie sprawy neguje) nie powoduje, że po ponownym zbadaniu sprawy przez organ pierwotnie wydana decyzja zostanie z dużym prawdopodobieństwem uchylona. Słusznie więc wskazano, dokonując w niezbędnym zakresie oceny podstawy wznowienia (przez pryzmat wniosku o wstrzymanie), że kwestie własności, rozumienia służebności, czy nawet postanowienie o zabezpieczeniu w sprawie o korzystanie ze służebności nie są w stanie przesądzić o potrzebie wstrzymania decyzji Wojewody. Odnośnie do twierdzeń wskazujących na niezgodność inwestycji z przepisami obowiązującego planu (co do jej dopuszczalności) należy wskazać, że nie stanowi ona podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Wojewody wydanej w postępowaniu objętym wnioskiem o jego wznowienie. Prokurator z przekonaniem twierdzi, że inwestycja jest niezgodna z planem i to w sposób rażący. Zwrócić jednak trzeba uwagę, że jest to kwestia dalece ocenna, co wynika już z odpowiedzi GINB z [...] września 2020 r. znak [...]. Nie jest więc tak, że zarzucana niezgodność z planem jest tak jaskrawa i oczywista, że już na tej podstawie należało wstrzymać wykonanie decyzji. Z tych też przyczyn wniosek Gminy nie jest zasadny, a działaniu organów nie można zarzucić ignorowania obowiązku wyjaśnienia okoliczności mających istotne znaczenie dla rozpoznania sprawy. Sąd podkreśla, że w przypadku zainicjowania postępowania wznowieniowego przez podmiot tym zainteresowany wraz z jednoczesnym złożeniem wniosku o wstrzymanie ostatecznej decyzji (tu: budowlanej), to w głównej mierze na tym właśnie podmiocie spoczywa ciężar wskazania i uprawdopodobnienia okoliczności, przemawiających za wstrzymaniem aktu administracyjnego, a więc za przełamaniem zasady trwałości decyzji administracyjnej wyrażonej w art. 16 § 1 k.p.a. Nie jest powodem takiego działania sytuacja, w której jako "niewątpliwość" uchylenia decyzji podaje się kwestię interpretacji przepisów planu, zabezpieczenie tymczasowe na etap trwania sprawy sądowej, czy wreszcie pozbawienie Strony przez organ możliwości udziału w postępowaniu, co będzie dopiero rozważne na etapie merytorycznego badania sprawy o wznowienie. Nadto należy wskazać, że inwestor będąc świadomy toczącego się postępowania wznowieniowego musi uwzględniać to, że w jego efekcie może zapaść rozstrzygnięcie dla niego niekorzystne, a więc podejmowana inicjatywa budowlana na podstawie spornej decyzji może być obarczona dużym ryzykiem. Z pewnością jednak na etapie rozstrzygania kwestii wstrzymania takiej decyzji nie można wdawać się w głęboką ocenę materialnej strony sprawy. W konsekwencji należy również podkreślić, że niniejsza sprawa i stanowisko wyrażone przez organy oraz Sąd w najmniejszym stopniu nie przesądzają głównego nurtu sprawy, jakim jest wznowienie postępowania i badanie wskazanej przesłanki wznowienia. Z powyższych względów Sąd za chybione uznał zarzuty skargi Prokuratora. Wojewoda i GINB słusznie uznali, że nie ma podstaw do uzasadnionego twierdzenia, że zachodzi duże prawdopodobieństwo uchylenia decyzji we wznowionym postępowaniu. W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) oddalił skargi jako nieuzasadnione. Na podstawie art. 119 pkt 3 i art. 120 p.p.s.a. sprawa została rozstrzygnięta na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów