III SA/Po 963/20

Dnia 19 listopada 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Sędzia WSA Marzenna Kosewska (spr.) Asesor WSA Robert Talaga po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 listopada 2021 roku sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2020r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej nałożenia kary pieniężnej za naruszenie obowiązku zawiadomienia o zbyciu zarejestrowanego pojazdu i umorzenia postępowania uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] Decyzją z [...] maja 2020 r. Starosta [...] orzekł o nałożeniu na K. G. kary pieniężnej w wysokości [...] zł za niezgłoszenie zbycia wymienionego w decyzji pojazdu w terminie 30 dni. Jako podstawę prawną decyzji powołano art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.) – dalej k.p.a. , art. 78 ust. 2 pkt 1 i art. 140mb pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2020 r., poz. 110), dalej: "Prawo o ruchu drogowym". Strona wniosła odwołanie podnosząc ,że nie dokonała zgłoszenia z uwagi na stan zdrowia Ma 68 lat nie posiada podpisu elektronicznego ,więc nie może złożyć pisma drogą elektroniczną . Zapłata kary stanowi duże obciążenie finansowe i utrudnia utrzymanie się. Decyzją z [...] lipca 2020 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. orzekło o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości i umorzeniu postępowania przed organem pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego wskazano, że skoro strona zbyła pojazd [...] stycznia 2020 r. i później nie była już jego właścicielem, nie była zobowiązana do zgłoszenia jego zbycia, który to obowiązek ciąży jedynie na właścicielu pojazdu (art. 78 ust. 2 pkt 1 Prawa o ruchu drogowym), wskutek czego niezasadnie nałożono na stronę karę pieniężną (art. 140mb pkt 2 Prawa o ruchu drogowym). Nabywca pojazdu dokonał zgłoszenia w dniu [...] lutego 2020 roku. Skargę na decyzję organu odwoławczego wniósł Prokurator Rejonowy w [...] zarzucając rażące naruszenie art. 78 ust. 2 pkt 1 i art. 140mb pkt 2 Prawa o ruchu drogowym przez ich niezastosowanie i przyjęcie , że obowiązek zawiadomienia starosty o zbyciu pojazdu nie dotyczy dotychczasowego właściciela - zbywcy pojazdu. Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zaskarżona decyzja podlega uchyleniu, gdyż narusza wskazane w skardze przepisy prawa materialnego, co miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Odnośnie naruszenia przepisów prawa materialnego Sąd podziela stanowisko skarżącego, że organ odwoławczy dokonał błędnej wykładni art. 78 ust. 2 pkt 1 i art. 140mb pkt 2 Prawa o ruchu drogowym polegającej na przyjęciu, że obowiązek zawiadomienia starosty o zbyciu pojazdu nie dotyczy dotychczasowego właściciela - zbywcy pojazdu. Przepisy powyższe stanowią, co następuje. Właściciel pojazdu zarejestrowanego jest obowiązany zawiadomić w terminie nieprzekraczającym 30 dni starostę o nabyciu lub zbyciu pojazdu (art. 78 ust. 2 pkt 1 Prawa o ruchu drogowym). Kto będąc właścicielem pojazdu zarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wbrew przepisowi art. 78 ust. 2 pkt 1 nie zawiadamia starosty o nabyciu lub zbyciu pojazdu - podlega karze pieniężnej w wysokości od 200 do 1 000 zł (art. 140mb pkt 2 Prawa o ruchu drogowym). Pojęcie właściciel pojazdu zarejestrowanego oznacza zarówno zbywcę, jak i nabywcę pojazdu. Inna wykładnia jest nie do przyjęcia, gdyż nabywca pojazdu nie może zawiadomić starosty o jego zbyciu, a jedynie o jego nabyciu. O zbyciu pojazdu może zawiadomić jedynie zbywca - jego dotychczasowy właściciel. Tak rozumiany art. 78 ust. 2 pkt 1 Prawa o ruchu drogowym skorelowany jest z § 17 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 11 grudnia 2017 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów oraz wymagań tablic rejestracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2355) stanowiącym, że w przypadku zawiadomienia o zbyciu pojazdu zarejestrowanego, dotychczasowy właściciel pojazdu do zawiadomienia dołącza kopię dokumentu, na podstawie którego nastąpiło zbycie pojazdu (por.: wyrok o sygn. akt VII SA/Wa 1970/20 - dostępny na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: "CBOSA"). To zbywca jest zatem zobowiązany zawiadomić w terminie nieprzekraczającym 30 dni starostę o zbyciu pojazdu (art. 78 ust. 2 pkt 1 Prawa o ruchu drogowym). Organ odwoławczy naruszył zatem wskazane w skardze przepisy prawa materialnego, co miało wpływ na wynik sprawy. Ponownie rozpatrując sprawę organ pierwszej instancji uwzględni powyższą wykładnię art. 78 ust. 2 pkt 1 i art. 140mb pkt 2 Prawa o ruchu drogowym polegającą na przyjęciu, że obowiązek zawiadomienia starosty o zbyciu pojazdu dotyczy również dotychczasowego właściciela - zbywcy pojazdu. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 p.p.s.a.). Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów wydanych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Skoro K. G. , jako zbywca pojazdu , miał obowiązek zawiadomienia starosty w terminie nieprzekraczającym 30 dni o zbyciu pojazdu (art. 78 ust. 2 pkt 1 Prawa o ruchu drogowym) organ zdaniem Sądu był zobowiązany rozpatrzyć wniosek strony zawarty w piśmie z dnia [...] kwietnia 2020 roku ( akta administracyjne k.6) w odniesieniu do ewentualnego odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej lub jej umorzenia czego nie uczynił w decyzji. Ponownie rozpatrując sprawę organ pierwszej instancji uzasadni - czy i dlaczego istnieją albo nie istnieją przesłanki do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej lub jej umorzenia Wobec tego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i art. 135 p.p.s.a. Sąd uchylił zarówno zaskarżoną decyzję, jak i decyzję organu pierwszej instancji.