III SAB/Wa 15/21

Dnia 23 listopada 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Przybysz, po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.B, M.B. oraz M.B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji w sprawie nadpłaty w podatku od nieruchomości postanawia 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz J.B., M.B. oraz M.B. kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego. J.B., M.B. oraz M.B. (dalej zwani "Skarżącymi"), działając przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 7 maja 2021 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 10 maja 2021 r., złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (dalej zwane "SKO") polegającą na nierozpoznaniu odwołania od decyzji w sprawie nadpłaty w podatku od nieruchomości. Skarżący w treści skargi zwrócili uwagę, że SKO od ponad 43 miesięcy nie rozpoznało wniesionego przez nich odwołania z dnia 9 października 2017 r. od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] września 2017 r. SKO w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie wskazując, że w dniu 5 maja 2021 r. wydało decyzję po rozpatrzeniu złożonego przez Skarżących odwołania z dnia [...] września 2017 r. Przesyłka zawierająca przedmiotową decyzję została doręczona pełnomocnikowi Skarżących w dniu 24 maja 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. Zgodnie z art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "P.p.s.a.") sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Wskazania wymaga, iż wątpliwości co do różnego rozumienia powołanego przepisu i związanej z tym dopuszczalności jego stosowania w sytuacji wniesienia skargi na bezczynność po zakończeniu postępowania były przedmiotem analizy Naczelnego Sądu Administracyjnego sformułowanej w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 22 czerwca 2020 r. sygn. akt II OPS 5/19 (dostępna w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, podobnie jak i pozostałe orzeczenia powołane w uzasadnieniu niniejszego postanowienia). W uchwale tej przesądzono, że: "wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.". Jakkolwiek wspomniana uchwała traktuje bezpośrednio o postępowaniu jurysdykcyjnym i o decyzji administracyjnej, przyjąć należy, że zaprezentowany w niej pogląd dotyczy także innych postępowań. Skarga na bezczynność w tym zakresie jest zatem niedopuszczalna, jeżeli została wniesiona po załatwieniu sprawy przez organ, tj. po wydaniu decyzji w wyniku rozpoznanego odwołania. W zaistniałej sytuacji stwierdzić należy, że przedmiotowa skarga została złożona po załatwieniu sprawy przez organ, tym samym jest niedopuszczalna i nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że organ przed wniesieniem skargi co miało miejsce w dniu 10 maja 2021 r. wydał decyzję z dnia 5 maja 2021 r., którą utrzymał w mocy decyzję Prezydenta m. st. Warszawy z dnia 20 września 2017 r. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Na podstawie tego przepisu – wobec odrzucenia skargi – Sąd postanowił zwrócić Skarżącym cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł, orzekając jak w pkt 2 sentencji postanowienia