II SAB/Ol 44/20

WyrokWSA w Olsztynie2020-10-22

Skład orzekający: Alicja Jaszczak - Sikora, Tadeusz Lipiński, Ewa Osipuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy przedłużenie terminu udzielenia informacji publicznej przez organ administracji publicznej z powodu stanu epidemii COVID-19 stanowi bezczynność organu w rozumieniu prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że przedłużenie terminu udzielenia informacji publicznej do maksymalnego okresu dwóch miesięcy, z powodu stanu epidemii COVID-19 i związanych z tym utrudnień w funkcjonowaniu urzędu, nie stanowi bezczynności organu. Organ prawidłowo poinformował o przesunięciu terminu i udzielił informacji w ustawowym terminie przedłużonym zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Stan faktyczny
Stowarzyszenie A, reprezentowane przez koordynatora projektu P.K., złożyło wniosek do Wójta Gminy o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej pomiarów kubatury budynku Zespołu Szkolno-Przedszkolnego oraz wykazu pomieszczeń użytkowanych przez placówki oświatowe. Wójt Gminy poinformował o przesunięciu terminu udzielenia informacji z powodu epidemii COVID-19, wyznaczając nowy termin nieprzekraczający dwóch miesięcy. Skarżący złożył skargę na bezczynność organu, kwestionując zasadność przedłużenia terminu.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę Stowarzyszenia A na bezczynność Wójta Gminy w udostępnieniu informacji publicznej.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Alicja Jaszczak - Sikora Sędziowie sędzia WSA Tadeusz Lipiński sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 października 2020 roku sprawy ze skargi Stowarzyszenia A na bezczynność Wójta Gminy w udostępnieniu informacji publicznej oddala skargę. Wnioskiem z dnia "[...]"r. (wpływ do organu w dniu "[...]"r.), P.K., działając jako koordynator projektu Stowarzyszenia zwrócił się do Wójta Gminy o podanie informacji dotyczących kubatury budynku Zespołu Szkolno-Przedszkolnego: 1. kto i kiedy dokonał pomiarów budynku w wyniku którego ustalona została powierzchnia wynosząca 1613m2 – wartość przyjęta do wyliczenia PKD dla przedszkoli w okresie od stycznia do maja 2019 r.? 2. kto i kiedy dokonał pomiaru budynku, w wyniku którego ustalona została łączna powierzchnia wynosząca 977m2 – wartość przyjęta przy aktualizacji PKD dla przedszkoli w czerwcu 2019 r.; 3. czy w związku z rozbieżnością danych (podanych w pkt. 1 i 2) w roku 2020 dokonane zostały pomiary weryfikujące. Jeśli tak, to kiedy kto ich dokonał i jakie są wyniki; 4. proszę o podanie wykazu pomieszczeń użytkowanych tylko przez Szkołę Podstawową wraz z metrażem, tylko przez Przedszkole Samorządowe wraz z metrażem oraz wspólnie przez ww. placówki oświatowe wraz z metrażem. Odpowiadając na powyższy wniosek, pismem z dnia "[...]"r., Wójt Gminy poinformował wnioskodawcę o wyznaczeniu nowego terminu na załatwienie sprawy, który nastąpi nie później niż do dnia "[...]"r. Organ wyjaśnił, że czynność przesunięcia terminu podyktowana jest obecnie utrzymującym się stanem epidemii z powodu COVID-19, wprowadzonym przez ustawodawcę rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 31 marca 2020 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii w zw. z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 maja 2020 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii. Urząd Gminy zobowiązany jest do prowadzenia szeregu dodatkowych zadań związanych z przeciwdziałaniem COVID-19. Pismo to skarżący odebrał w dniu "[...]" W dniu "[...]"r., skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie – za pośrednictwem organu – skargę na bezczynność Wójta Gminy w zakresie udostępnienia powyższej informacji publicznej i wniósł o zobowiązanie Wójta Gminy do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi i o zasądzenie kosztów postępowania. W ocenie skarżącego, stan epidemiczny nie usprawiedliwia bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej. Strona odwołała się do postanowień ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374), zwanej dalej "ustawą COVID" i w związku z jej postanowieniami, sprawy z zakresu dostępu do informacji publicznej stanowią kategorię spraw pilnych, w stosunku do których wyłączona została regulacja z art. 15 zzs ust. 1 ustawy o COVID. W związku z tym, nie budzi wątpliwości, że organ w odniesieniu do wniosku z dnia "[...]"r. pozostaje w bezczynności. Żądana informacja ma zaś istotne znaczenie przy ustalaniu i aktualizowaniu wysokości podstawowej kwoty dotacji dla przedszkoli. Przedłużenie czasu rozpatrywania wniosku do maksymalnego okresu 2 miesięcy nie znajduje jakiegokolwiek uzasadnienia. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej przez podmiot nielegitymowany, ewentualnie o jej oddalenie jako bezzasadnej. Organ podniósł, że we wniosku o udzielenie informacji publicznej, P.K. nie wskazał, że działa w imieniu Stowarzyszenia, a do wniosku nie dołączono pełnomocnictwa ani opłaty skarbowej. Organ zaznaczył, że Stowarzyszenie zawarło umowę najmu na prowadzenie niepublicznego przedszkola na czas określony. Umowa została wypowiedziana przez organ ze skutkiem na dzień "[...]"r. Skarżący próbował też bezskutecznie zakwestionować prawidłowość ustalenia przez organ kwoty podstawowej dotacji. Wójt stwierdził ponadto, że nie pozostaje w bezczynności, gdyż udzielił odpowiedzi na wniosek w dniu "[...]"r., a P.K. pozostaje w otwartym konflikcie z Wójtem, a jego zachowania zmierzają do sparaliżowania funkcjonowania Urzędu. Strona składa kolejne wnioski, co nie jest podyktowane troską o dobro publiczne, ale utrudnianiem funkcjonowania Urzędu. Organ nie pozostawiał nigdy wniosków skarżącego bez odpowiedzi. Skarżący wniósł łącznie 10 zapytań o udzielenie informacji publicznej. W ocenie organu, działanie skarżącego stanowi nadużycie prawa dostępu do informacji publicznej. Pomiędzy organem, a skarżącym istnieje konflikt wynikający z rozwiązania umowy najmu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej (§ 1). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. (§ 2). Oznacza to, że rola sądu sprowadza się do badania działania lub zaniechania organów administracji publicznej, a nie zastępowania organu w załatwianiu spraw poprzez wydanie końcowego rozstrzygnięcia w sprawie. Jednocześnie zaś, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, natomiast art. 135 p.p.s.a. obliguje sąd do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa. W myśl zaś art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach niepodejmowania przez nie nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem w ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z bezczynnością, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. W pierwszej kolejności wskazać należy, że nie zasługuje na uwzględnienie wniosek organu o odrzucenie skargi jako wniesionej przez podmiot nielegitymowany. Wniosek o udzielenie informacji publicznej z dnia "[...]"r. podpisany został bowiem przez P.K. jako Koordynatora Projektu i opatrzony pieczęcią Stowarzyszenia. Przechodząc zaś do merytorycznej oceny skargi wskazać należy, że w piśmiennictwie przyjmuje się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub podjęciem stosownej czynności (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. T. Wosia, Warszawa 2005, uw. 72 do art. 3). W myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2014 r., poz. 782), powoływanej dalej również jako: u.d.i.p., informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów (art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.). Z kolei art. 6 ust. 1 u.d.i.p. określa przykładowy katalog informacji publicznych podlegających udostępnieniu. Obejmuje on m. in. informacje o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. i zasadach funkcjonowania tych podmiotów. W orzecznictwie przyjęto, że informację publiczną stanowi każda informacja wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji. Przy czym, prawo do informacji publicznej jest zasadą, a wyjątki od niej powinny być interpretowane ściśle (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 marca 2003 r., sygn. akt II SA 3572/02, LEX nr 144641). Do takich podmiotów należy bez wątpienia Wójt Gminy, który jest podmiotem publicznym, zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej w sprawach, dotyczących bieżącego funkcjonowania Urzędu. Złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej nakłada na podmiot zobowiązany określone obowiązki. Winien on albo udzielić takiej informacji w terminie określonym w art. 13 u.d.i.p., albo odmówić jej udostępnienia trybie decyzji administracyjnej (o czym stanowi art. 16 ust. 1 u.d.i.p.) lub też umorzyć postępowanie (w przypadku, o którym mowa w art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). W sytuacji zaś, gdy żądanie strony nie dotyczy informacji publicznej, brak jest podstaw do wydawania decyzji i należy jedynie wnioskodawcę poinformować pismem, że sprawa nie dotyczy informacji publicznej (zob. wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2003 r., sygn. II SA/Gd 1153/03, LEX nr 299295. W myśl zaś postanowień art. 13 ust. 2 u.d.i.p. – jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. W przedmiotowej sprawie tak właśnie postąpił Wójt Gminy, informując wnioskodawcę pismem z dnia "[...]"r., że żądana informacja zostanie udzielona do dnia "[...]"., tj. w ciągu 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku. Informacji ostatecznie udzielono pismem z dnia "[...]"r. Skarżący zarzuca, że przepisy ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych rozstrzygają, że sprawy z zakresu dostępu do informacji publicznej stanowią kategorię spraw pilnych, w stosunku do których wyłączona została regulacja z art. 15 zzs ust. 1 ustawy o COVID. Wskazać w tym miejscu należy, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej i rozstrzygnięcia zawarte w tej ustawie, a nie przepisy ustawy o COVID-19. Dlatego zastosowanie ma powołany wyżej art. 13 ust. 2 ustawy, na który powołał się organ, przedłużając termin na udzielenie stronie wnioskowanej informacji publicznej. Ustawodawca, co prawda, nie wskazuje, jakie powody opóźnienia są dopuszczalne w świetle postanowień art. 13 ust. 1 ustawy, ale organ wyjaśnił, że opóźnienie w odpowiedzi na wniosek wynika z sytuacji epidemiologicznej. Nie powinno zaś budzić wątpliwości, że w związku z tą sytuacją utrudnione i ograniczone było funkcjonowanie m.in. urzędów, które – jak słusznie podniósł organ – wykonywały też zadania związane z przeciwdziałaniem COVID-19. Nie można zatem przyjąć, że organ w sposób dowolny przedłużył termin na udzielenie informacji publicznej. Otwarta formuła przepisu: "jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie", pozwala na zindywidualizowanie zastosowania tej regulacji do okoliczności konkretnej sprawy. W przedmiotowej sprawie wystąpiło takie zindywidualizowanie, biorąc pod uwagę okoliczność, jaką jest COVID-19. Trzeba też zauważyć, że organ zakomunikował stronie przedłużenie terminu i udzielił skarżącemu żądanej informacji przed upływem 2-miesięcznego terminu (pismo z dnia "[...]"r.). Reasumując, w ocenie Sądu, organ wypełnił przesłanki przedłużenia terminu odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji publicznej, określone w art. 13 ust. 2 u.d.i.p. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało oddalić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło