VI SA/Wa 2019/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dziedzic - Chojnacka Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś – Rosińska (spr.) Sędzia WSA Tomasz Sałek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 listopada 2021 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi [...] sp. j. z siedzibą w [...] na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] maja 2021 r., znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na przejazd pojazdem nienormatywnym 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na rzecz skarżącej [...] sp. j. z siedzibą w [...] kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia 28 kwietnia 2021 r. W. Sp. J. z siedzibą w O. zwróciła się do organu wydanie zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego żuraw samochodowy z miejscowości W., [...]do miejscowości T., [...], w terminie od [...].05.2021r. do [...].06.2021 r. W treści wniosku skarżący poddał następuje parametry pojazdu (zespołu z ładunkiem): - max długość: 15,50 m - max szerokość: 3,10 m - max wysokość: 4,10 m - rzeczywista masa całkowita: 60 t - maksymalny nacisk na oś: 12 t - ilość planowanych przejazdów: 2 W związku z ww. wnioskiem zostało wszczęte postępowanie administracyjne przed GDDKIA Oddział w W. w przedmiocie wydania zezwolenia kategorii V na przejazdy na trasie i w dacie wskazanej we wniosku. W ramach prowadzonego postępowania organ zwrócił się do strony postępowania (zarządcy drogi właściwego ze względu na kategorię drogi, po której jest planowany przejazd, tj. GDDKIA Oddział w B.) pismem z dnia 29.04.2021 r. dotyczącym wyrażenia zgody na przejazdy pojazdu nienormatywnego. Pismem z dnia 12.05.2021 r. spółka poinformowała, iż nie uzgadniała trasy przejazdu. Decyzją z dnia [...] maja 2021r. nr [...]. MDE Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad działając na podstawie art. 104 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.) oraz art. 64d ust. 2 (pkt 1-2) w związku z art. 64 ust. 1, 2 i 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2020 r., poz. 110 ze zm.), po rozpoznaniu wniosku z dnia 28.04.2021 r., W. Sp. J. z siedzibą w O. o wydanie zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego żuraw samochodowy z miejscowości W., [...] do miejscowości T., [...], w terminie od [...].05.2021r. do 12.06.2021 r., nie zezwolił na przejazd pojazdu[...] nienormatywnego żuraw samochodowy z miejscowości [...] do miejscowości [...], w terminie od 14.05.2021r. do 12.06.2021r. W uzasadnieniu organ stwierdził, że zezwolenie nie może zostać wydane ponieważ naciski pojazdu przekraczają 11,5 tony na oś. Podstawa prawna, art. 39 i 41 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. Pismem z dnia 25 czerwca 2021r. W. sp. J z siedzibą w O. wniosła do WSA w Warszawie skargę na powyższą decyzję zarzucając: 1. naruszenie art. 64d ust. 1 w zw. z art. 64 ust. 1 w zw. 64 ust. 3 w zw. z zał. nr 1 do ustawy, pozycja V tabeli, ustawy z dnia 20.06.1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (dalej p.r.d ), poprzez bezzasadną odmowę wydania zezwolenia kategorii V na przejazd pojazdu nienormatywnego "żuraw samochodowy" na trasie [...] z powodu przekroczenia nacisku osi pojazdu powyżej 11,5 tony w sytuacji, w której zezwolenie kategorii V na przejazd pojazdu nienormatywnego jest wydawane wyłącznie dla pojazdów, których nacisk osi przekracza 11,5 tony i sama przesłanka występowania takiego przekroczenia nie może stanowić jedynej podstawy odmowy udzielenia zezwolenia na przejazd; 2. naruszenie art. 64d ust. 1 w zw. z art. 64 ust. 1 w zw. 64 ust. 3 w zw. z zał. nr 1 do ustawy, pozycja V tabeli, p.r.d. poprzez bezzasadną odmowę wydania zezwolenia kategorii V na przejazd pojazdu nienormatywnego "żuraw samochodowy" na trasie [...] z powodu przekroczenia nacisku osi pojazdu powyżej 11,5 tony w sytuacji, gdy ustawa nie wprowadza żadnych maksymalnych wartości nacisków osi pojazdu, uniemożliwiających wydanie zezwolenia na przejazd, lecz posługuje się kategorią otwartą "o wymiarach osi przekraczających wielkości dopuszczalne; 3. naruszenie art. 64d ust. 1 w zw. z art. 64d ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 64d ust. 5 p.r.d. poprzez oparcie decyzji odmownej wyłącznie na braku uzgodnienia planowanej trasy przejazdu przez zarządcę drogi (GDDKIA Oddział w B.), w sytuacji, gdy jedyną podstawą odmowy uzgodnienia trasy przejazdu przez zarządcę drogi było przekroczenie nacisku osi pojazdu powyżej 11,5 tony, podczas, gdy jedynymi okolicznościami podlegającymi badaniu przez zarządcę drogi są warunki przejazdu i stan techniczny drogi; 4. naruszenie art. 11, 107 § 3 kpa poprzez lakoniczne oraz nieprecyzyjne wykazanie i wyjaśnienie podstaw prawnych rozstrzygnięcia w uzasadnieniu decyzji z dnia 13.05.2021 r., w szczególności wskazanie jako jedynej podstawy odmowy udzielenia zezwolenia kategorii V na przejazd pojazdu nienormatywnego przekroczenia nacisku osi i brak pogłębienia przyczyn odmowy uzgodnienia przez zarządcę drogi planowanej trasy przejazdu, w sytuacji, gdy zarządca jako jedyną podstawę odmowy uzgodnienia wskazał przekroczenie nacisków osi pojazdu. Z uwagi na powyższe, strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania przed sądem administracyjnym, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg. norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi spółka rozwinęła powyższe zarzuty podkreślając, że istota decyzji o wydaniu zezwolenia kategorii V sprowadza się do wyrażenia zgody na przejazd pojazdu nienormatywnego o dopuszczalnej masie nacisku na ość przekraczającej pułapy wskazane w art. 41 ust. 1 u.p.d. Innymi słowy wnioskodawca (strona) ubiega się o wydanie decyzji w przedmiocie wydania zezwolenia kategorii V, właśnie ze względu na to, iż parametry pojazdu wraz z ładunkiem, którego przewozu chce dokonać, przekraczają dopuszczalne naciski na ość określone w 41 ust. 1 u.p.d. Zezwolenie kategorii V jest wydawane po to, żeby strona mogła dokonać przejazdu pojazdem, którego nacisk wraz z ładunkiem przekracza dopuszczalne pułapy. Zgodnie z art. 64d ust. 5 p.r.d. zarządca drogi po której jest planowany przejazd pojazdu nienormatywnego przed wydaniem zgody na planowany przejazd analizuje spełnianie przez planowany przejazd przesłanek "warunków pojazdu" i "stanu technicznego drogi". W tym stanie rzeczy odmowa uzgodnienia przez GDDKIA Oddział w [...] planowanej przez skarżącego trasy przejazdu powołując się na przekroczenie dopuszczalnych nacisków na oś, w sytuacji w której art. 64d ust. 5 p.r.d wśród podstaw badanych przez zarządcę przed dokonaniem uzgodnienia, nie wymienia kryterium "nacisku na oś", jawi się jako istotne naruszenia prawa materialnego. Nadto jest również sprzeczne z istotą decyzji w sprawie zezwolenia kategorii V, która jak już podkreślono, jest wydawane po to, żeby strona mogła dokonać przejazdu pojazdem, którego nacisk wraz z ładunkiem przekracza dopuszczalne pułapy. Naruszenie prawa materialnego dokonane przez GDDKIA Oddział w [...] miało bezpośrednie przełożenie na naruszenie prawa materialnego dokonane w decyzji GDDKIA Oddział w W. z dnia 13.05.2021r., sprowadzające się do wydania decyzji odmownej w przedmiocie braku wydania zezwolenia kategorii V na przejazd pojazdu na określonej przez skarżącego trasie przejazdu w sytuacji w której zarządcą drogi odmówił zgody na przejazd powołując się na przesłanki nieznane ustawie. Prawidłowe postępowanie organu I instancji w przedmiotowej sprawie powinno sprowadzać się do wystąpienia ponownie do zarządcy drogi, właściwej ze względu na planowaną trasę przejazdu ze wskazaniem, iż art. 64d ust. 5 p.r.d. wśród podstaw odmowy dokonania uzgodnienia trasy przejazdu przez zarządcę nie wymienia kryterium "nacisku na oś", żądając tym samym wyrażenia stanowiska w przedmiocie uzgodnienia w oparciu o kryteria przewidziane w ustawie. Skarżąca wskazała, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji narusza art.107 § 3 kpa. Za rażąco nieprawidłowe należy uznać uzasadnienie jednym zdaniem, że zezwolenie nie może być wydane ze względu na to, że naciski pojazdu na oś przekraczają 11,5 t, poparte wyłącznie przytoczeniem przepisów prawa. Organ nie tylko nie wyjaśnił dlaczego w sprawie miały zastosowanie przywołane przez niego przepisy u.p.d., ale również nie dokonał jakichkolwiek wzmianek na temat spełniania przez wnioskodawcę innych przesłanek warunkujących wydanie zezwolenia kategorii V o których mowa w art. 64 ust. 1, 64 ust. 3 w zw. z zał. nr 1 oraz 64d ust. 2 p.r.d. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2019 poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy – ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U z 2019 r. poz. 2325; dalej jako "p.p.s.a."). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że jest ona zasadna. W ocenie sądu stwierdzić należy, że organ nie ustalił wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności. Zdaniem sądu organ dopuścił się naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa oraz art. 107 § 3 kpa poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego w sprawie i niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym niewyjaśnienie, oraz sporządzenie uzasadnienia niezgodnie z wymogami wynikającymi z art. 107 § 3 kpa. Zgodnie z art. 64 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U.2021 poz.450 dalej jako p.r.d.) ruch pojazdu nienormatywnego jest dozwolony pod warunkiem uzyskania zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego odpowiedniej kategorii, wydawanego, w drodze decyzji administracyjnej, przez właściwy organ, a w przypadku pojazdu nienormatywnego należącego do Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej pod warunkiem uzyskania zezwolenia wojskowego na przejazd drogowy, wydawanego przez właściwy organ wojskowy. W myśl art. 64 ust. 3 p.r.d. wymiary, masa, naciski osi pojazdów nienormatywnych uprawnionych do poruszania się na podstawie zezwoleń kategorii l-V oraz drogi, po których pojazdy te mogą się poruszać, są określone w tabeli stanowiącej załącznik nr 1 do p.r.d. Zgodnie z załącznikiem nr 1 do p.r.d. zezwolenie kategorii V wydaje się dla pojazdów nienormatywnych o wymiarach oraz rzeczywistej masie całkowitej większej od wymienionych w kategoriach l-IV oraz o naciskach osi przekraczających wielkości dopuszczalne. Procedurę wydawania zezwoleń kategorii V uregulowano w art. 64d ust. 1 p.r.d. Przytoczony przepis wskazuje, iż zezwolenie kategorii V na przejazd pojazdu nienormatywnego jest wydawane na jednokrotny lub wielokrotny przejazd po drogach publicznych w wyznaczonym czasie, na trasie wyznaczonej w zezwoleniu. Zezwolenie wydaje się dla pojazdu, którego ruch, ze względu na jego wymiary, masę lub naciski osi, nie jest możliwy na podstawie zezwoleń kategorii l-IV. Warunkiem wydania zezwolenia, jest spełnianie przez wnioskodawcę warunków o których mowa w art. 64d ust. 2 i 3 p.r.d., na które składają się: 1) niepodzielność przewożonego ładunku; 2) uzyskanie na przejazd zgody zarządcy drogi, właściwego dla trasy przejazdu; 3) istnienie możliwości wyznaczenia trasy przejazdu zapewniającej bezpieczeństwo oraz efektywność ruchu drogowego, a w szczególności: a) natężenie ruchu umożliwia bezpieczny przejazd pojazdu nienormatywnego, b) stan technicznej sprawności budowli usytuowanych w ciągu rozpatrywanej trasy przejazdu, określony na podstawie przepisów Prawa budowlanego, umożliwia przejazd, c) przejazd nie stwarza zagrożenia stanu technicznego obiektów budowlanych położonych w pobliżu trasy przejazdu. 4) uiszczenie opłaty za wydanie zezwolenia. Zezwolenie kategorii V wydaje, po uzgodnieniu z innymi zarządcami dróg i po uiszczeniu opłaty, Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, w terminie 14 dni roboczych od dnia złożenia wniosku. Zgodnie z art. 64d ust. 5 p.r.d., trasę przejazdu uzgadnia zarządca drogi właściwy ze względu na kategorię drogi, po której jest planowany przejazd, w terminie 7 dni roboczych od dnia otrzymania pisemnego zapytania organu wydającego zezwolenie, uwzględniając warunki przejazdu i stan techniczny drogi. W przypadku braku odpowiedzi na zapytanie uznaje się trasę za uzgodnioną. Wskazana regulacja stanowi, że to organ wydający zezwolenie powinien uzgodnić trasę przejazdu z zarządcą drogi właściwym ze względu na kategorię drogi, po której jest planowany przejazd, Mając na uwadze powołane przepisy stwierdzić należy, że orzekający w sprawie organ w ogóle nie rozpoznał wniosku skarżącej spółki o wydanie zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego żuraw samochodowy z miejscowości W., [...] do miejscowości T., [...], stwierdzając, że zezwolenie nie może zostać wydane ponieważ naciski pojazdu przekraczają 11,5 tony na oś. Zauważyć jednak należy, że w sytuacji gdyby naciski pojazdu nie przekraczałyby 11,5 tony na oś, spółka nie potrzebowałaby zezwolenia na przejazd. Strona ubiega się o wydanie decyzji w przedmiocie wydania zezwolenia kategorii V, właśnie ze względu na to, iż parametry pojazdu wraz z ładunkiem, którego przewozu chce dokonać, przekraczają dopuszczalne naciski na ość określone w 41 ust. 1 u.p.d. Zezwolenie kategorii V jest wydawane aby strona mogła dokonać przejazdu pojazdem, którego nacisk wraz z ładunkiem przekracza dopuszczalne normy. Wobec powyższego odmowa uzgodnienia przez GDDKIA Oddział w B. planowanej przez skarżącego trasy przejazdu z powołaniem się na przekroczenie dopuszczalnych nacisków na oś, stanowi istotne naruszenia prawa materialnego. Ponadto jak słusznie zauważa strona skarżąca, jest również sprzeczne z istotą decyzji w sprawie zezwolenia kategorii V, która jak już podkreślono, jest wydawane po to, żeby strona mogła dokonać przejazdu pojazdem, którego nacisk wraz z ładunkiem przekracza dopuszczalne normy. Mając na uwadze, że sąd administracyjny nie czyni własnych ustaleń w sprawie, a jedynie ocenia zaskarżony akt pod względem jego zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, a taka kontrola jest jednak możliwa tylko w warunkach wyczerpujących istotę zagadnień ustaleń faktycznych i prawnych dokonanych przez organ administracyjny rozstrzygający sprawę, za niezbędne sąd uznał uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi. W ponownie przeprowadzonym postępowaniu organ uwzględni wyrażone powyżej stanowisko sądu. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania sąd postanowił na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. zasądzając na rzecz skarżącego kwotę 200 zł tytułem zwrotu uiszczonego w sprawie wpisu sądowego i kwotę 480 zł na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800) oraz 17 zł tytułem uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.