I SA/Łd 118/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Paweł Janicki Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda (spr.) Sędzia WSA Bożena Kasprzak Protokolant: St. sekretarz sądowy Edyta Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi A Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na interpretację Burmistrza Miasta G. z dnia 14 grudnia 2017 r. nr FB.3120.742.2017 w przedmiocie podatku od nieruchomości oddala skargę. Zaskarżoną interpretacją indywidualną z dnia 14 grudnia 2017 r. dotyczącą zakresu opodatkowania podatkiem od nieruchomości stacji zgazowania skroplonego gazu ziemnego LNG położonej na nieruchomości pozostającej w dzierżawie A Spółki Akcyjnej w W. o numerze ewidencyjnym 13, Burmistrz G. uznał stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe wyłącznie w części uznającej fundamenty pod urządzenia i maszyny stacji LNG oraz place, drogi zewnętrzne i wewnętrzne za budowle w rozumieniu prawa budowlanego, podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, zaś w pozostałym zakresie uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe. Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym. W dniu 25 września 2017 roku do organu wpłynął wniosek strony o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej zakresu opodatkowania podatkiem od nieruchomości stacji zgazowania skroplonego gazu ziemnego LNG. We wniosku strona wskazała, iż jako dostawca gazu zimnego dostarcza go odbiorcom instytucjonalnym zużywającym gaz w procesie produkcyjnym. W stacji LNG skroplony gaz ziemny podlega regazyfikacji po ogrzaniu, na skutek którego paruje - przechodzi ze stanu ciekłego w gazowy i przesyłany jest rurami do kontrahenta. W skład stacji LNG wchodzą następujące elementy: ogrodzenie zbiornik kriogeniczny parownice atmosferyczne stacja redukcyjno-pomiarowa rurogiąg nalewczy rurociąg fazy ciekłej rurociąg fazy gazowej 8) fundamenty pod zbiornik, parownice i stacje redukcyjno- pomiarową, drogi wewnętrzne i zewnętrzne Wnioskodawca zapytał, czy stacja zgazowania gazu skroplonego LNG będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości w stanie prawnym obowiązującym na dzień złożenia wniosku i w jakim zakresie podlegać będą opodatkowaniu tym podatkiem urządzenia techniczne wchodzące w jej skład. W związku z powyższym podatnik zwrócił się o objaśnienie zastosowania art. 1a ust. 1 pkt 2 oraz art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. ustawy z dnia 12 stycznia 1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2017 poz. 201 – dalej jako "u.p.o.l.") a także art. 3 pkt 1 oraz art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290 – dalej jako "u.p.b."). Zdaniem Wnioskodawcy art. 1 a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l., w związku z art. 3 pkt 1 oraz art. 3 pkt 3 u.p.b., w obrębie stacji LNG Wnioskodawcy za budowle, w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2017 roku, należy uznać wyłącznie ogrodzenie stacji LNG i fundamenty pod maszyny i urządzenia stacji LNG, drogi, place wewnętrzne i zewnętrzne. Pozostałe elementy stacji LNG, obejmujące zbiornik oraz urządzenia techniczne (parownice, stacja redukcyjno — pomiarowa z reduktorownią, kotłownią i nawanialnią, oraz rurarz) będą pozostawać poza zakresem opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Wnioskodawca załączył do wniosku opinię techniczną dotyczącą stacji zgazowania skroplonego gazu ziemnego LNG wraz z infrastrukturą towarzyszącą, zgodnie z którą elementy takie jak parownice, stacja redukcyjno - pomiarowa, rurociąg nalewczy, rurociąg fazy ciekłej, rurociąg fazy gazowej nie stanowią samodzielnej budowli oraz obiektu budowlanego wraz z budowlami stacji (zbiornikiem, fundamentami) ze względu na brak istnienia związku o charakterze całości technicznej z tymi budowlami. Po analizie zaprezentowanej argumentacji, w świetle obowiązującego stanu prawnego, Burmistrz G. uznał stanowisko Wnioskodawcy za częściowo prawidłowe, wskazując że stanowisko to jest prawidłowe wyłącznie w części uznającej fundamenty pod urządzenia i maszyny stacji LNG oraz place, drogi zewnętrzne i wewnętrzne za budowle w rozumieniu prawa budowlanego, podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, zaś w pozostałym zakresie stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ poddał analizie treść przepisów art. 1a ust. 1 pkt 2 oraz art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. oraz art. 3 pkt 1, art. 3 pkt 3, art. 3 pkt 5 oraz art. 3 pkt 9 u.p.b. Po analizie wskazanych regulacji prawnych, organ doszedł do przekonania, że elementy składające się na stację LNG, w tym - zbiornik, reduktorownia, nawanialnia kontaktowa, kotłownia, parownice - spełniają definicję budowli w rozumieniu prawa budowlanego, tym samym stanowią budowlę w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych i podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Nadto, opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlega również ogrodzenie - jako urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów prawa budowlanego. Zgodnie z art. 1 a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. budowla to obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, a także urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów prawa budowlanego związane z obiektem budowlanym, które zapewnia możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. W związku z powyższym, ogrodzenie jako urządzenie budowlane podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Organ wskazał, iż zgodnie ze stanem prawnym obowiązującym w dniu złożenia wniosku, budowla to obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, a także urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów prawa budowlanego związane z obiektem budowlanym, które zapewnia możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Zmiana definicji obiektu budowlanego, polegająca na zastąpieniu zwrotu "budowlę stanowiącą całość techniczno - użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami" zwrotem "wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem" nie powoduje, że opodatkowaniu będą podlegać jedynie części budowlane - ogrodzenie oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia stacji LNG, drogi, place wewnętrzne i zewnętrzne. Organ podkreślił, iż w skład stacji LNG wchodzą elementy wymienione przez Wnioskodawcę tzn. ogrodzenie, zbiornik kriogeniczny, parownice atmofseryczne, stacja redukcyjno-pomiarowa, rurociąg nalewczy, rurociąg fazy ciekłej, rurociąg fazy gazowej, fundamenty pod zbiornik. parownice i stacje redukcyjno - pomiarowe oraz drogi (przejścia) wewnętrzne i zewnętrzne, które w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budowle. Ponieważ strona nie zgodziła się ze stanowiskiem zawartym w cytowanej interpretacji, złożyła skargę na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W skardze Wnioskodawca zarzucił skarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie art. 1a ust. 1 pkt 2 oraz art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. w związku z art. 3 pkt 1, art. 3 pkt 3 oraz art. 3 pkt 5 u.p.b. poprzez dopuszczenie się błędu wykładni powyższych przepisów i niewłaściwe odtworzenie zakresu pojęcia obiektu budowlanego w rozumieniu Prawa budowlanego i budowli w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, a w konsekwencji uznanie przez organ podatkowy, że wskazane przez Spółkę we wniosku o wydanie interpretacji podatkowej elementy wchodzące w skład stacji LNG obejmujące: zbiornik oraz pozostałe urządzenia techniczne (parownice, stacja redukcyjno-pomiarowa z reduktorownią, kotłownią i nawanialnią, oraz rurarz), podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako tymczasowe obiekty budowlane; art. 1a ust. 1 pkt 2 oraz art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. w związku z art. 3 pkt 1, art. 3 pkt 3 oraz art. 3 pkt 5 u.p.b. poprzez niewłaściwą ocenę, co do zastosowania przepisu prawa materialnego do sytuacji Spółki wskazanej we wniosku o wydanie interpretacji podatkowej i uznanie, że elementy wchodzące w skład stacji LNG obejmujące: zbiornik oraz pozostałe urządzenia techniczne (parownice, stacja redukcyjno - pomiarowa z reduktorownią, kotłownią i nawanialnią oraz rurarz) stanowią tymczasowe obiekty budowalne (w rozumieniu prawa budowlanego) i są budowlą w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, podlegającą opodatkowaniem podatkiem od nieruchomości. Z uwagi na zakres i charakter wskazanych naruszeń, strona wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i argumentację zawartą w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest bezzasadna i podlega oddaleniu. Zgodnie z treścią art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jed. Dz.U. z 2017 r. poz. 201 – dalej jako "o.p."), składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Specyfika postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej polega między innymi na tym, że organ wydający taką interpretację może "poruszać się" tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę, w granicach zadanego przez niego pytania oraz wyrażonej oceny prawnej (zajętego stanowiska). O ile w ramach zwykłego postępowania podatkowego, prowadzonego na podstawie przepisów działu IV Ordynacji podatkowej, organ podatkowy obowiązany jest do ustalenia wszystkich okoliczności faktycznych, rzeczywiście zaistniałych (art. 122 o.p.), o tyle zadanie organu interpretacyjnego zawężone jest do analizy okoliczności podanych we wniosku (por. wyrok NSA z dnia 20 czerwca 2011 r., sygn. akt I FSK 897/10, LEX nr 976050). Wynikający z art. 14b § 3 o.p. wymóg, aby stan faktyczny przedstawiony we wniosku był wyczerpujący wiąże się z koniecznością podania wszystkich jego elementów, istotnych z punktu widzenia możliwości oceny stanowiska wnioskodawcy. Organ wydający interpretację jest niejako "związany" merytorycznie zakresem problemu prawnego, jaki strona przedłoży we wniosku. Na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej organy podatkowe nie są uprawnione ani do ustalania i dowodowego weryfikowania stanu faktycznego ani też do udzielania interpretacji w obszarze regulacji prawnych, które nie zostały przedstawione w stanowisku wnioskodawcy odnośnie do podatkowej kwalifikacji danego stanu faktycznego (por. wyrok NSA z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt II FSK 1523/10, LEX nr 1123044). Zgodnie z treścią art. 57a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego a sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżanych orzeczeń z prawem. Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest wynik analizy treści przepisów art. 1a ust. 1 pkt 2 oraz art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. oraz art. 3 pkt 1, art. 3 pkt 3, art. 3 pkt 5 oraz art. 3 pkt 9 u.p.b. i zastosowanie tych regulacji do przedstawionego przez Wnioskodawcę we wniosku interpretacyjnym stanu faktycznego. Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Budowla, zgodnie z definicją zawartą w art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l., to obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, a także urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów prawa budowlanego związane z obiektem budowlanym, które zapewnia możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Obiekt budowlany to budynek, budowla bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych (art. 3 pkt 1 u.p.b.). Przez "budowlę" (art. 3 pkt 3 u.p.b.) należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową. Zgodnie ze stanem faktycznym opisanym we wniosku interpretacyjnym, zbiornik stacji LNG nie został wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. Zgodnie z informacjami podanymi przez Wnioskodawcę, zbiornik kriogeniczny stacji LNG stanowi urządzenie techniczne prefabrykowane i wyprodukowane poza obszarem zabudowy (powstania stacji LNG) i na to miejsce będzie jedynie dowożony w celu dokonania montażu/instalacji, poprzez zakotwiczenie do fundamentu. Zbiornik będzie powstawał poza zakresem procesu budowlanego i nie zostanie wytworzony z wyrobów budowlanych (zbiornik wyprodukowany jest ze stali kotłowej). Zgodnie ze wskazanymi informacjami, co do kwalifikacji poszczególnych części stacji fundamenty pod urządzenia są budowlą w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, ogrodzenie jest urządzeniem budowlanym w rozumieniu przepisów prawa budowlanego a pozostałe urządzenia wymienione we wniosku są tymczasowymi obiektami budowlanymi. W związku z powyższym, należy uznać, jak słusznie uczynił to organ, że elementy stacji LNG, obejmujące zbiornik oraz parownice, stację redukcyjno - pomiarową z reduktorownią, kotłownię i nawanialnię oraz rurarz są tymczasowymi obiektami budowlanymi i jako takie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Bez zbiorników gazu oraz pozostałych urządzeń technicznych stacja LNG nie może działać. Zgodnie z regulacją zawartą w art. 3 pkt 5 u.p.b. tymczasowy obiekt budowlany to obiekt budowlany przeznaczony do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, przewidziany do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki, a także obiekt budowlany niepołączony trwale z gruntem, jak: strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe, przykrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe. barakowozy, obiekty kontenerowe. Tymczasowy obiekt budowlany, o którym mowa w art. 3 pkt 5 u.p.b., może być budowlą w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. jeżeli jest budowlą wprost wymieniona w art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego lub w innych przepisach tej ustawy oraz w załączniku do niej, stanowiącą całość techniczno - użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. b Prawa budowlanego. Spełniający wskazane kryterium tymczasowy obiekt budowlany, o ile jest związany z prowadzeniem działalności gospodarczej, podlega opodatkowaniu na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lutego 2014 r. w sprawie II FPS 11/13). Zdaniem NSA tymczasowe obiekty budowlane są szczególną odmianą obiektów budowlanych, wyróżnioną ze względu na dwa zespoły cech, tj. cechę czasowości użytkowania albo cechę niepołączenia trwałego z gruntem. Jednocześnie każdy obiekt budowlany możemy zaliczyć wyłącznie do jednej z trzech kategorii wymienionych w art. 3 pkt 1 u.p.b., czyli do budynków, budowli lub obiektów małej architektury. W związku z tym odrębnej kategorii obiektów budowlanych nie tworzą tymczasowe obiekty budowlane, ponieważ są pewną odmianą wszystkich obiektów budowlanych, wobec czego również w kategoriach budynków, budowli czy obiektów małej architektury mogą się mieścić takie, które spełniają ich cechy i są tymczasowymi obiektami budowlanymi. Na tej podstawie należy przyjąć, że tymczasowy obiekt budowlany może być budowlą w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, jeżeli jest budowlą wprost wymienioną w art. 3 pkt 3 prawa budowlanego lub w innych przepisach tej ustawy oraz w załączniku do niej, stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami. Na uwagę zasługuje fakt, iż ustawodawca nie wprowadził zmian do samej definicji budowli zawartej w art. 1a ust. 1 pkt. 2 u.p.o.l. Definiując termin "budowla" nadal odsyła ona do pojęcia obiektu budowlanego w rozumieniu przepisów prawa budowlanego. Ustawodawca wprawdzie nie używa już terminu "całość techniczno -użytkowa" niemniej jednak w dalszym ciągu wskazuje na obiekt budowlany jako "budowlę wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem". Na tej właśnie podstawie można wnioskować o "kompletności" obiektu budowlanego. Składa się on bowiem nie tylko z wyrobów o charakterze stricte budowlanym, ale również instalacji. Dowodzi to, że obiekt budowlany w dalszym ciągu powinien być postrzegany jako obiekt stanowiący całość techniczno - użytkową pomimo braku takiego zapisu. Obiektem budowlanym jest zatem taki obiekt, który spełnia swoje funkcje po technicznym i funkcjonalnym powiązaniu wszystkich elementów. Instalacje mają zapewnić możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Oznacza to, że ustawodawca definiując obiekt budowlany szczególną uwagę przywiązuje do możliwości jego rzeczywistego wykorzystania (glosa dr hab. Bogumiła Pahla do wyroku NSA z dnia 24 czerwca 2015 r, sygn. II FSK 1353/15 - Przegląd Podatków Lokalnych i Finansów Samorządowych, Zeszyt 1. styczeń 2016 r). Powyższe stanowisko zostało zaaprobowane również przez sądy administracyjne w orzeczeniach wydanych po zmianie definicji obiektu budowlanego (wyrok WSA w Gliwicach z 14 września 2016 r. sygn. I SA/G1/783/16). Elementy składające się na stację LNG, w tym - zbiornik, reduktorownia, nawanialnia kontaktowa, kotłownia i parownice spełniają definicję budowli w rozumieniu prawa budowlanego, tym samym, jak słusznie wskazał organ, stanowią budowlę w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych i podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Opodatkowaniu podatkiem tym podlega również ogrodzenie, jako urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów prawa budowlanego. Zgodnie z treścią art. 1 a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. budowla to obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, a także urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów prawa budowlanego związane z obiektem budowlanym, które zapewnia możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. W związku z powyższym, ogrodzenie jako urządzenie budowlane podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Zgodnie ze stanem prawnym obowiązującym w dniu złożenia wniosku, budowla to obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, a także urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów prawa budowlanego związane z obiektem budowlanym, które zapewnia możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Zatem zmiana definicji obiektu budowlanego, polegająca na zastąpieniu zwrotu "budowlę stanowiącą całość techniczno - użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami" zwrotem "wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem" nie powoduje, że opodatkowaniu będą podlegać jedynie części budowlane - ogrodzenie oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia stacji LNG, drogi, place wewnętrzne i zewnętrzne. W skład stacji LNG opisanej we wniosku interpretacyjnym wchodzą takie elementy jak ogrodzenie, zbiornik kriogeniczny, parownice atmosferyczne, rurociąg nalewczy, rurociąg fazy ciekłej, rurociąg fazy gazowej, fundamenty pod zbiornik, parownice i stacje redukcyjno - pomiarowe oraz drogi (przejścia) wewnętrzne i zewnętrzne, które w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, jak zasadnie przyjął organ, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budowle. Mając powyższe na uwadze, sąd nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej interpretacji, gdyż w żadnym stopniu nie narusza ona prawidłowo zastosowanych przez organ norm prawnych. Z tych względów rozpatrywaną skargę, jako bezzasadną należało oddalić zgodnie z treścią art. 151 p.p.s.a. DB