II SAB/Wr 958/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi D. L. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. D. L. pismem z dnia 9 czerwca 2021 r. wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 września 2021 r. wezwano skarżącego do uiszczenia opłaty sądowej od wniesionej skargi, w wysokości 100 złotych, w terminie 7 dni od dnia odebrania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to skarżący odebrał osobiście w dniu 20 września 2021 r. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie w dniu 27 września 2021 r. W dniu 11 października 2021 do Sądu do Sądu wpłynęło pismo zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi z dnia 9 marca 2021 r. Skarżący nie uiścił wymaganej opłaty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 zdanie 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W sprawie, wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W wyznaczonym jednak terminie wpis nie został uiszczony, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi. Mając na uwadze, że skarżąca oświadczył, że cofa wniesioną skargę należy na marginesie stwierdzić, że jeśli strona cofnie skargę przed uiszczeniem należnego wpisu, Sąd nie rozpatruje skuteczności cofnięcia skargi lecz odrzuca ją w przypadku bezskutecznego upływu terminu do jej opłacenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 1987 r. sygn. akt SA/Gd 537/87. OSP z 1990 r. Nr 4, poz. 207). Mając to na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.