III SA/Gl 435/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik Sędziowie Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć Asesor WSA Piotr Pyszny (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 maja 2021 r. sprawy ze skargi B. J. na rozpatrzenie protestu przez "A" w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia protestu na pozytywną ocenę merytoryczną i nie wybranie wniosku o dofinansowanie środkami unijnymi w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata [...] ze względu na niewystarczające środki oddala skargę. Zaskarżonym rozstrzygnięciem z [...] r. A w C. (dalej również jako A) pozostawiło bez rozpoznania protest B.J. (dalej jako strona, skarżąca) dotyczący oceny formalnej wniosku nr [...] złożonego w ramach konkursu nr [...]. Podstawą prawną rozstrzygnięcia był przepis art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 818 – dalej jako ustawa wdrożeniowa). Rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Pismem z [...]r. (k.25) strona została poinformowana przez A, że złożony przez nią wniosek o dofinansowanie w ramach opisanego wyżej konkursu pozytywnie przeszedł etap oceny merytorycznej, jednakże ze względu na niewystarczające środki na dofinansowanie wszystkich projektów, wniosek nie został wybrany do dofinansowania. W piśmie tym zawarto również pouczenie o prawie wniesienia protestu, który należało wnieść za pośrednictwem Instytucji Pośredniczącej w terminie 14 dni od dnia doręczenia pisemnej informacji o zakończeniu oceny projektu. Strona nie odebrała kierowanej do niej korespondencji. Z urzędowego poświadczenia doręczenia (k. 12) wynika, że datą wystawienia pierwszego zawiadomienia o możliwości odebrania pisma był dzień [...]r. Powtórne zawiadomienie również elektronicznie wysłane zostało [...]r. Z treści urzędowego poświadczenia doręczenia wynika data uznania dokumentu za doręczony: [...]r. Strona nadała elektronicznie protest [...]r. (k. 9). A pozostawiając protest bez rozpoznania, w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wskazało - powołując się na art. 46 ust. 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 735) - że w przypadku nieodebrania pisma doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia. Skoro datą wysłania pierwszego zawiadomienia jest [...]r., to pismo uznaje się za doręczone [...]r. Od tej daty rozpoczął swój bieg termin do wniesienia protestu, który upłynął [...]r. Protest nadany [...]r. został wniesiony po terminie i jako taki podlega pozostawieniu bez rozpoznania. Rozstrzygnięcie to zostało wysłane do strony elektronicznie [...]r. i uznane za doręczone w dniu [...]r. (k.6). W skardze do tutejszego Sądu wniesionej za pośrednictwem operatora pocztowego [...]r. (z zachowaniem czternastodniowego terminu do jej wniesienia wynikającego z art. 61 ust. 2 ustawy wdrożeniowej) skarżąca zarzuciła naruszenie: - art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 46 § 6 kpa i w zw. z art. 57 § 1 kpa; - naruszenie art. 46 § 6 kpa w zw. z art. 57 § 1 kpa. W oparciu o te zarzuty skarżąca wniosła o stwierdzenie, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję oraz zasądzenie kosztów postepowania według norm przepisanych. Uzasadniając skargę skarżąca wskazała, że zgodnie z art. 46 § 6 kpa doręczenie elektroniczne, w przypadku niepodjęcia korespondencji uważa się za dokonane po upływie 14 dni od daty przesłania pierwszego zawiadomienie, a nie czternastego dnia, jak błędnie przyjęło A. Skoro [...]r. nie minęło jeszcze czternaście dni, to nie można z tą datą uznać pisma za doręczone. Taka możliwość powstała dopiero [...]r. W konsekwencji czternastodniowy termin do wniesienia protestu liczony po dniu uznania pisma za doręczone rozpoczął swój bieg [...]r. i zakończył [...]r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że przepis art. 46 § 6 kpa nakazuje liczyć czternastodniowy termin, w którym strona może odebrać kierowaną do niej korespondencję od dnia pierwszego zawiadomienia. W niniejszej sprawie dniem tym był [...]r., zatem czternastodniowy termin do odebrania korespondencji minął [...]r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Skarga jest niezasadna. Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1842 z poźn. zm.). Zgodnie z tym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. W niniejszej sprawie z uwagi na zagrożenie epidemiczne Przewodniczący Wydziału skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym, a odpisy zarządzenia zostały doręczone stronom. Termin posiedzenia Sądu w niniejszej sprawie został wyznaczony pierwotnie na dzień 18 maja 2021 r. Jednakże w dniu posiedzenia niejawnego do Sądu wpłynęła odpowiedź na skargę A. Z uwagi na podjęte środki ostrożności w związku z epidemią COVID-19 przesyłka ta nie mogła być wydana z biura podawczego Sądu i udostępniona Sędziom rozpoznającym skargę w dniu jej wpływu do Sądu. Sąd nie mógł zatem zapoznać się z odpowiedzią na skargę w dniu [...] r., bowiem korespondencja ta musiała odbyć stosowną kwarantannę i dopiero po jej upływie mogła być udostępniona składowi orzekającemu. Z tego względu posiedzenie [...]r. nie mogło się odbyć i został wyznaczony nowy termin 31 maja 2021 r. tak, by Sąd mógł się zapoznać ze stanowiskami stron przed wydaniem w sprawie wyroku. Na wstępie należy wyjaśnić, iż w świetle art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako ppsa), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrolę tę sprawują stosując jedynie kryterium legalności, a więc zgodności z prawem zaskarżonych aktów. Prawo zaskarżenia skargą do sądu administracyjnego pozostawienia protestu bez rozpoznania reguluje art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. W wyniku rozpoznania skargi sąd może uwzględnić skargę, stwierdzając, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1, albo oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. b i pkt 2 ustawy wdrożeniowej). Skarżąca w skardze stwierdza, iż w niniejszej sprawie doszło do wadliwego pozostawienia protestu bez rozpoznania z uwagi na błędne obliczenie terminu do jego wniesienia będącego następstwem naruszenia art. 46 § 6 kpa. Zgodnie z art. 45 ust. 4 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja przekazuje niezwłocznie wnioskodawcy pisemną informację o zakończeniu oceny jego projektu i jej wyniku wraz z uzasadnieniem tej oceny, podając liczbę punktów otrzymanych przez projekt lub informację o spełnieniu albo niespełnieniu kryteriów wyboru projektów. Do doręczenia informacji o zakończeniu oceny projektu i jej wyniku stosuje się przepisy działu I rozdziału 8 kpa. Stosuje się zatem przepisy art. 39 – art. 49b kpa, w tym art. 46 dotyczący doręczeń za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Przepis art. 46 ust. 6 kpa mający zastosowanie do stanu faktycznego niniejszej sprawy stanowi, że w przypadku nieodebrania pisma doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia. Skarżąca w oparciu o ten przepis stwierdza, że skoro doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od pierwszego zawiadomienia, to najpierw musi upłynąć pełne czternaście dni i dopiero następnego dnia po ich upływie następuje skutek doręczenia. Stanowisko to jest jednak błędne. W ocenie Sądu stwierdzenie z art. 46 § 6 kpa, że "doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni licząc od pierwszego zawiadomienia" należy interpretować w ten sposób, że termin na odebranie przesyłki wynosi czternaście dni. W konsekwencji dniem doręczenia jest ostatni dzień czternastodniowego terminu. Z początkiem piętnastego dnia liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia powstaje możliwość uznania pisma za doręczone, jednak datą doręczenia jest czternasty dzień. Fakt, że na urzędowym poświadczeniu odbioru widnieje dzień [...]r. jako dzień uznania pisma za doręczone nie oznacza, że doręczenie w tym dniu nastąpiło. W tym dniu bowiem jedynie uznano pismo za doręczone z upływem dnia poprzedniego, czyli czternastego dnia liczonego od daty pierwszego zawiadomienia. Skoro zatem datą pierwszego zawiadomienia był [...]r., to ostatnim dniem, w którym skarżąca mogła odebrać korespondencję był [...]r. Dnia następnego – [...]r. organ jedynie mógł uznać przesyłkę za doręczoną, co jednak nie zmieniło daty doręczenia. Czternastodniowy termin do wniesienia protestu upłynął zatem [...]r. Protest wniesiony [...]r. był zatem wniesiony po terminie. W konsekwencji A prawidłowo zastosowało przepis art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, zgodnie z którym protest pozostawia się bez rozpatrzenia, jeżeli mimo prawidłowego pouczenia, o którym mowa w art. 45 ust. 5, został wniesiony po terminie. A doręczając ocenę projektu pouczyło stronę w sposób prawidłowy o prawie, terminie i sposobie wniesienia protestu. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd oddalił skargę z mocy art. 61 ust. 8 pkt. 2 ustawy wdrożeniowej.