II SA/Po 457/21
WyrokWSA w Poznaniu2022-01-05
Skład orzekający: Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz, Jan Szuma, Paweł Daniel
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja nakazująca wykonanie robót budowlanych może zostać skierowana wyłącznie do jednego ze współwłaścicieli budynku, jeśli roboty te dotyczą części wspólnych nieruchomości?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, uznając, że organy wadliwie określiły stronę zobowiązaną do wykonania nakazanych robót budowlanych. Roboty te dotyczyły części wspólnych budynku (werandy, ścian zewnętrznych), a zatem powinny obciążać wszystkich współwłaścicieli łącznie, a nie tylko jednego z nich.Stan faktyczny
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał W. M. wykonanie szeregu robót budowlanych dotyczących tarasu i werandy. Od decyzji odwołali się właściciele drugiego lokalu, wskazując na zły stan techniczny tarasu, oraz W. M., kwestionując przypisanie jej odpowiedzialności za prace dotyczące werandy. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał decyzję organu pierwszej instancji w mocy, korygując jedynie termin wykonania prac. W. M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, która została uzupełniona przez jej pełnomocnika.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz Sędziowie Sędzia WSA Jan Szuma (spr.) Asesor WSA Paweł Daniel po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi W. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2020 r., nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] z dnia [...] września 2020 r., nr [...]
Decyzją z dnia [...] września 2020 r., [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu poznańskiego (zwany dalej "Inspektorem Powiatowym") nakazał W. M., właścicielce wyodrębnionego lokalu ([...]) w budynku na działce [...] przy ul. [...] w K., gmina S. ([...]), wykonać następujące roboty budowlane: (1.) wykonać izolację powierzchni tarasu poprzez nałożenie dodatkowej warstwy papy termozgrzewalnej, (2.) wykonać na tarasie podłogę drewnianą, (3.) skuć zmurszałe części tynku werandy, (4.) osuszyć ściany werandy, uzupełnić w murze brakujące cegły i otynkować całość oraz (5.) oczyścić słup stalowy do 2 stopnia czystości i zagruntować dwukrotnie farbą miniową 60% oraz powierzchnię malować trzykrotnie farbą ftalową o grubości jednej powłoki 30-40 ?m.
Od powyższej decyzji odwołali się właściciele drugiego lokalu w budynku ([...]) B. P. oraz P. P. (k. 17 akt administracyjnych organu drugiej instancji), którzy podnieśli, że teras nad werandą jest w bardzo złym stanie technicznym i może runąć. W ocenie wymienionych odwołujących się taras w budynku przyczynia się do zalewania i pogorszenia stanu werandy. Tymczasem czynności nakazane w decyzji z dnia [...] września 2020 r. zmierzają do tego, aby istniejący stan rzeczy tylko "przypudrować".
Odwołanie od decyzji, w zakresie punktów 3 i 4, wniosła też W. M. (k. 20-21 akt administracyjnych organu drugiej instancji). W jej ocenie nakazane prace dotyczące werandy odnoszą się o lokalu mieszkalnego na parterze i do jego integralnej substancji (jest to wejście do lokalu parteru). Odwołująca się wskazała, że do niej należy taras i jest on wykonany zgodnie ze sztuką – pokryty jest papą, a opady atmosferyczne odprowadzane są za pośrednictwem rury spustowej. Za zdewastowane ściany werandy odpowiadają sąsiedzi z parteru
Decyzją z dnia [...] października 2020 r., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (zwany dalej "Inspektorem Wojewódzkim") utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Skorygował ją tylko, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2021 r., poz. 735 z późn. zm. dalej "K.p.a."), w zakresie terminu wykonania prac, wskazując [...] grudnia 2020 r. (zamiast [...] października 2020 r.).
W uzasadnieniu decyzji organ przytoczył art. 66 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 1186, obecnie akt ten opublikowano w Dz. U. z 2021 r., poz. 2351 – uw. Sądu, dalej "P.b.") oraz powołał się na poczynione ustalenia dotyczące stanu technicznego budynku (kontrola z dnia [...] września 2019 r.) i przedłożoną przez W. M. ocenę techniczną sporządzoną przez inż. E. S.. W ocenie Inspektora Wojewódzkiego materiał dowodowy przemawia za konicznością przeprowadzenia prac przy budynku we wskazanym przez Inspektora Powiatowego zakresie. Gdy chodzi o zarzuty B. P. i P. P., to organ wyjaśnił, iż nie może zgodnie z postulatem odwołania w postępowaniu dotyczącym nieodpowiedniego stanu technicznego tarasu i werandy budynku nakazać rozbiórki części obiektu. Natomiast odnosząc się do zarzutów W. M. Inspektor Wojewódzki zaznaczył, że wymieniona jest właścicielem nieruchomości w K. [...], "której lokal składa się między innymi z werandy", stąd Inspektor Powiatowy właściwie wskazał jako adresata nakazu właśnie ją.
W piśmie z dnia [...] grudnia 2020 r. W. M. poinformowała organ, że nie jest w stanie dotrzymać terminu realizacji nałożonych na nią obowiązków. Następnie na wezwanie organu o doprecyzowanie pisma, wyjaśniła, że pismo jest skargą do sądu administracyjnego na decyzję z dnia [...] października 2020 r., [...]. Zaznaczyła też, że obecnie istniejąca weranda nie przynależy do jej lokalu.
Pismem z dnia [...] maja 2021 r. skargę uzupełnił ustanowiony na zasadzie prawa pomocy pełnomocnik W. M. – radca prawny M. G. (k. 57-63 akt sądowych). Zarzucił organowi naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. poprzez nie wydanie na jego podstawie decyzji korzystnej dla skarżącej, a zwłaszcza pominięcie, że Inspektor Powiatowy naruszył art. 77 § 1 K.p.a., bowiem nie dostrzegł, że budynek na działce [...] jest we współwłasności. Pełnomocnik wskazał także na uchybienie art. 61 i 66 P.b. poprzez skierowanie nakazów tylko do W. M., podczas gdy do ponoszenia kosztów napraw związanych z nieruchomością obowiązani są wszyscy współwłaściciele łącznie. Wskazując na powyższe radca prawny M. G. zwrócił się o uchylenie decyzji obu instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna.
Zgodnie z art. 61 pkt 1 w zw. z art. 5 ust. 2 P.b. właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany użytkować obiekt w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej. W tym samym rozdziale P.b. (czyli rozdziale 6) znajduje się art. 66 ust. 1 pkt 1 P.b., który był podstawą decyzji wydanych w niniejszej sprawie. Stanowi on, że w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska – organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku.
Nie ulega wątpliwości, że nakazy z art. 66 P.b. powinny być w pierwszej kolejności kierowane do właścicieli lub zarządców obiektów budowlanych, gdyż koresponduje to z regulacją zawartą w art. 61 pkt 1 P.b.
W niniejszej sprawie obowiązki wymienione w decyzji Inspektora Powiatowego z dnia [...] września 2020 r., [...] – dotyczące zewnętrznej struktury budynku: zabezpieczeń tarasu oraz werandy (nałożenie papy, osuszenie i uzupełnienie tynków, malowanie części zewnętrznych) – nałożono wyłącznie na W. M. jako właścicielkę nieruchomości gruntowej i budynku ([...]), gdy tymczasem jest ona tylko właścicielką wyodrębnionego lokalu ([...]) w budynku na działce [...], a budynek pozostaje we współwłasności jej i pozostałych mieszkańców (właścicieli drugiego lokalu [...]).
Sąd zwraca uwagę, że w podrubryce 1.4.2. działu I-O księgi wieczystej [...] zaznaczono, że między innymi "wiatrołap za schodami" stanowi część wspólną budynku. Powyższy wpis w księdze wieczystej koresponduje ze znajdującym się w aktach sprawy postanowieniem Sądu Rejonowego w P. Wydział III Cywilny z dnia [...] sierpnia 1989 r., [...], w którym opisano z jakich pomieszczeń składają się wyodrębnione w budynku ([...]) lokale (punkty 1 i 2 postanowienia), a jakich pomieszczeń do nich nie należy zaliczać (punkt 3 postanowienia). Właśnie w punkcie 3 wymieniono elementy budynku, które zostały uwzględnione we wspomnianej wyżej podrubryce 1.4.2. działu I-O księgi wieczystej.
Warto także zwrócić uwagę, że do akt administracyjnych włączono między innymi materiały z projektu sposobu korzystanie z nieruchomości, a wśród nich rzut od podwórza oraz rzut piętra spornego budynku pochodzący z pierwotnego projektu. Nadto za protokołem kontroli z dnia [...] września 2019 r. utrwalono mapę z 1975 r.
W ocenie Sądu powyższe materiały pozwalają stwierdzić w sposób nie budzący wątpliwości, że wiatrołap za schodami zewnętrznymi (weranda na parterze), doskonale widoczny na wspomnianej wyżej mapie z 1975 r., jest częścią wspólną budynku. Wiatrołap jest pomieszczeniem, jednak mocą postanowienia Sądu z dnia [...] sierpnia 1989 r., [...] uczyniono je wspólnym dla właścicieli lokali.
Co się zaś tyczy tarasu nad werandą, to z relacji W. M. (która koresponduje z materiałem dowodowym) wynika, że jest to pozostałość po przynależnej do lokalu na piętrze werandzie o powierzchni 16,40 m2, wymienionej w punkcie 2 postanowienia Sądu Rejonowego w P. Wydział III Cywilny z dnia [...] sierpnia 1989 r., [...] Tarasu, będącego podłogą dawnej werandy, nie należy mylić z werandą na parterze, będącą pomieszczeniem wspólnym.
Mając na uwadze powyższe, jest w ocenie Sądu nieprawidłową ocena, że obowiązki wymienione w decyzji Inspektora Powiatowego z dnia [...] września 2020 r., [...], później utrzymanej w mocy przez Inspektora Wojewódzkiego, można było i należało nałożyć tylko na W. M.. Obowiązki te dotyczą w znacznej mierze ścian zewnętrznych oraz wiatrołapu za schodami zewnętrznymi (werandy), które są ewidentnie częściami wspólnymi budynku, a utrzymanie takowych powinno obciążać współwłaścicieli łącznie. W. M. można obciążyć jedynie nieco szerzej, z uwagi na wyłączne prawa do dawnej werandy na piętrze, której pozostałością jest dziś taras i jego przykrycie.
Mając to wszystko na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c i art. 135 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm., dalej "P.p.s.a.") orzekł o uchyleniu decyzji obu instancji z uwagi na naruszenie przez organy art. 66 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 61 pkt 1 P.b. polegające na wadliwym określeniu strony obowiązanej do usunięcia nieprawidłowości w budynku przy ul. [...] w K.. W ocenie Sądu trafnie wskazano też w uzupełnieniu skargi (autorstwa pełnomocnika), że w toku postępowania naruszono art. 77 § 1 K.p.a., jako że nie ustalono w sposób należyty kwestii podmiotowych, o których mowa powyżej.
Niniejszą sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym stosownie do art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r., poz. 2095 z późn. zm.), po uprzednim skierowaniu jej do takiego trybu przez Przewodniczącego Wydziału (k. 126 akt sądowych).
Wniosek o przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu rozstrzygnie referendarz sądowy w odrębnym postanowieniu (zob. art. 258–261 P.p.s.a., zwłaszcza art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło