II SA/Gd 468/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Dobek-Rak Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2022 r. w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 czerwca 2021 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 kwietnia 2021 r., nr [...], a także postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Sztumie z dnia 30 grudnia 2020 r., nr [...] 2. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego A. F. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skarga A. F. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 czerwca 2021 r., nr [..], wniesiona została w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy: Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego podczas kontroli przeprowadzonej w dniu 25 listopada 2020 r., ustalił, że działka nr [..] w miejscowości K., gmina S., stanowiąca współwłasność A.F. i skarżącego A. F., zabudowana jest obiektem budowlanym - urządzeniem reklamowym - banerem, osadzonym na ramie stalowej, podzielonym na dwie części, jedna o treści: "Dlaczego Pani T. R. S., szef Prokuratury [..] i jej podlegli prokuratorzy, ochraniają przekręty L.T., Burmistrza S., przy bulwarze i rynku, na kwotę, co najmniej 7.547.664,33 złotych i inne? A. F.", oraz druga o treści: "Ministrze Z., co Pan na to?". Obydwie części są przytwierdzone do wkopanego w ziemię drewnianego słupa z rozpórką, osadzonego częściowo w pasie drogi krajowej nr [..], km 34 + 120 strona prawa, w odległości około 5,60 m od skraju drogi, zaś druga strona ram przymocowana jest do rosnącego drzewa sosnowego. Opisany baner ma łączną powierzchnię około 45,00 m2, w części górnej wykonany jest w kształcie ramy z profilu stalowego o przekroju 20 x 20 mm, wzmocnionej poprzecznie i podłużnie, posiada wymiary zewnętrzne około 15,00 m długości i 1,60 m wysokości, w części dolnej urządzenie wyposażone jest w linki stalowe, tworząc powierzchnię około 15,00 m długości i 1,50 m szerokości. Inwestorem budowy jest skarżący, który oświadczył, że opisane roboty budowlane zrealizował w październiku 2020 r. i nie występował z wnioskiem o wydanie pozwolenia na ich realizację. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 30 grudnia 2020 r.: wstrzymał wykonywanie robót budowlanych prowadzonych przez skarżącego, obejmujących budowę banera o konstrukcji mieszanej (stalowo - drewnianej) realizowanych na działce nr [..] w obrębie ewid. K., gmina S.; nałożył na skarżącego obowiązek zabezpieczenia terenu budowy przedmiotowego obiektu przed dostępem osób trzecich oraz usunięcia stanu zagrożenia w postaci oderwanego materiału, na którym umieszczono napis; pouczył skarżącego o możliwości złożenia wniosku o legalizację obiektu budowlanego lub jego części w terminie 30 dni od dnia doręczenia pisma a także poinformował skarżącego o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego. Następnie, pismem z dnia 9 lutego 2021 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zawiadomił strony postępowania o możliwości zapoznania się przed wydaniem decyzji administracyjnej z aktami sprawy oraz o możliwości złożenia dodatkowych wniosków, uwag i zastrzeżeń. Decyzją z dnia 26 kwietnia 2021 r., nr [..], wydaną na podstawie art. 49e pkt 1 w związku z art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm.), Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał skarżącemu dokonać rozbiórki obiektu budowlanego - banera o konstrukcji mieszanej (stalowo-drewnianej), zrealizowanego na działce nr [..] oraz częściowo w pasie drogowym, przy prawej stronie drogi krajowej nr [..], km 34 + 120, w odległości - 5,60 m od skraju drogi, w obrębie ewid. K., gm. S. Uzasadniając wydaną decyzję, organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie nie miał zastosowania art. 29 ust. 3 pkt 3 lit. c ustawy - Prawo budowlane, zgodnie z którym instalowanie tablic i urządzeń reklamowych, z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym nie wymaga decyzji pozwolenia na budowę, natomiast wymaga zgłoszenia, o którym mowa w art. 30. Sposób wykonania przedmiotowego banera nie stanowi instalacji, a budowę nowego obiektu budowlanego - budowli, w określonym miejscu. Pomimo faktu, że część konstrukcji jest przymocowana do rosnącego drzewa, to drugi koniec został zamocowany do wkopanego w ziemię słupa drewnianego, który dodatkowo został ustabilizowany przyporą, ponadto materiał z napisem został zawieszony na specjalnej konstrukcji, która ma na celu utrzymywanie banera w miejscu, w sposób umożliwiający odczytanie umieszczonego na materiale napisu. Zatem jest to obiekt trwale związany z gruntem, posadowiony stabilnie i odporny na działanie czynników atmosferycznych, w związku z czym przed wykonaniem przedmiotowych robót budowlanych inwestor powinien był uzyskać decyzję pozwolenia na budowę, czego nie zrobił. Nadto, inwestor, wykonując roboty budowlane związane z budową przedmiotowego obiektu budowlanego - banera, naruszył przepis art. 39 ust. 1 i art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych i powinien był uzyskać zgodę na odstępstwo od tych przepisów. Stosownie do przepisu art. 43 ust. 1 tej ustawy obiekty budowlane realizowane przy drogach publicznych powinny być usytuowane w odległości od skraju jezdni co najmniej: w przypadku drogi krajowej w terenie zabudowanym 10 m, zaś w terenie niezabudowanym 25 m. Przepis art. 43 ust. 2 ustawy o drogach publicznych stanowi zaś, że w szczególnie uzasadnionych przypadkach usytuowanie obiektu budowlanego przy drodze w odległości mniejszej niż powyżej określona, może nastąpić wyłącznie za zgodą zarządcy drogi, wydaną przed uzyskaniem przez inwestora pozwolenia na budowę lub dokonaniem zgłoszenia budowy albo wykonywania robót budowlanych. Z uwagi na powyższe, zastosowano procedurę, o której mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane. Jednakże, pomimo wystosowania do skarżącego postanowienia z dnia 30 grudnia 2020 r., skarżący nie podjął żadnych czynności zmierzających do zalegalizowania przedmiotowego obiektu budowlanego. Dlatego też organ uznał, że skarżący nie zamierza uzyskać decyzji o legalizacji i orzekł o konieczności rozbiórki tego obiektu. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący zarzucił naruszenie prawa materialnego - art. 48 ust. 1pkt 1 ustawy - Prawo budowlane, poprzez jego niewłaściwie zastosowanie i przyjęcie, że baner na działce nr [..] jest budowlą stale związaną z gruntem i wymaga pozwolenia na budowę, co w konsekwencji doprowadziło do wydania decyzji nakazującej rozbiórkę. Zaskarżoną decyzją z dnia 24 czerwca 2021 r., wydaną na podstawie art. 49e pkt 1 w związku z art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r., poz. 1333 ze zm.), Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 kwietnia 2021 r. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ odwoławczy wskazał, że przedmiotem postępowania jest obiekt budowlany - baner zlokalizowany na konstrukcji stalowej i przymocowany z jednej strony do drzewa sosnowego, a z drugiej do wkopanego w ziemię słupa drewnianego z podporą o powierzchni łącznej około 45 m2, w części górnej wykonane jest w kształcie ramy z profilu stalowego o przekroju 20 x 20 mm, wzmocnione poprzecznie i podłużnie i posiada wymiary zewnętrzne 15 m x 1,6 m. W dolnej części zamocowano na linkach stalowych baner o wymiarach 15 m x 1,5 m. Przedmiotowy baner opiera się czynnikom atmosferycznym, jak i z jednej strony zamontowany jest do drewnianego słupa wkopanego w ziemię, a tym samym jest trwale związany z gruntem. W myśl art. 3 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe zaliczane są do budowli. Zgodnie zaś z treścią art. 28 ust. 1 tej ustawy budowę obiektu budowlanego (budowli) można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. W związku z tym, że skarżący nie posiadał decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowego banera, prawidłowo wszczęto i prowadzono postępowanie legalizacyjne na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, jako roboty budowlane wykonane bez wymaganej decyzji pozwolenia na budowę. W toku tego postępowania, zgodnie z art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego, organ wydał postanowienie o wstrzymaniu budowy, równocześnie informując o możliwości złożenia wniosku legalizacyjnego w terminie 30 dni oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizację obiektu budowlanego lub jego części. Postanowienie to zostało odebrane w dniu 4 stycznia 2021 r. i stało się prawomocne. Jednakże, termin na złożenie wniosku o legalizację upłynął bezskutecznie w dniu 3 lutego 2021 r. Skoro zaś skarżący nie wystąpił z wnioskiem o legalizację w wyznaczonym terminie, to organ zobligowany był do wydania rozstrzygnięcia w oparciu o art. 49e pkt 1 ustawy – Prawo budowlane. We wniesionej do Sądu skardze na powyższą decyzję skarżący wniósł o uchylenie zarówno zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, zarzucając im naruszenie: I. przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że baner na działce [..] jest budowlą stale związaną z gruntem i wymaga pozwolenia na budowę, co w konsekwencji doprowadziło do wydania decyzji obejmującej nakaz rozbiórki budowli; - art. 29 ust. 3 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane, poprzez jego niezastosowanie; II. prawa procesowego, tj.: - art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a., poprzez brak wnikliwego rozpoznania sprawy, dowolną ocenę materiału dowodowego, ograniczenie postępowania do bezkrytycznego przyjęcia, że baner zamontowany jest do drewnianego słupa wkopanego ziemię przez co jest trwale związany z gruntem; - art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., poprzez utrzymanie w mocy niezgodnej z prawem decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, w pełni podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia 1 września 2021 r. uczestniczący w postępowaniu Prokurator Rejonowy wniósł o oddalenie skargi, wskazując, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu a skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Rozpoznając wniesioną skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, zważył, co następuje: Przeprowadzona przez Sąd, na podstawie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 137) oraz art. 3 § 2 pkt 1 w zw. z art. 134 § 1 i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., kontrola legalności wykazała, że decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 czerwca 2021 r., jak i poprzedzającą ją decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 kwietnia 2021 r. a także wydane w toku postępowania postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 grudnia 2020 r. wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania oraz przepisów prawa materialnego w stopniu, który miał w sposób oczywisty istotny wpływ na wynik sprawy. Materialnoprawną podstawę kontrolowanych decyzji stanowił przepis art. 49e pkt 1 ustawy – Prawo budowlane, zgodnie z którym organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję o rozbiórce obiektu budowlanego lub jego części w przypadku niezłożenia wniosku o legalizację w wymaganym terminie. W ocenie orzekających w sprawie organów wniosek o legalizację powinien zostać złożony przez skarżącego, albowiem wybudował on na terenie działki nr [..], położonej w miejscowości K., urządzenie reklamowe stanowiące budowlę bez wymaganego przepisami prawa pozwolenia na budowę, co obligowało organy do wydania postanowienia o wstrzymaniu prowadzenie robót budowlanych na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo budowlane. Przepis art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo budowlane stanowi, że organ nadzoru budowlanego wydaje postanowienie o wstrzymaniu budowy w przypadku obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę. W ocenie Sądu, dokonana przez orzekające w sprawie organy kwalifikacja baneru zlokalizowanego na terenie działki nr [..] jako budowli wymagającej pozwolenia na budowę nie była prawidłowa. Niewątpliwie, pozwolenia na budowę, na zasadach ogólnych wynikających z art. 28 ust. 1 ustawy – Prawo budowlane, wymaga budowa wolno stojącego trwale związanego z gruntem urządzenia reklamowego, które w myśl art. 3 pkt 3 jest budowlą. Przepis art. 3 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane stanowi bowiem, że przez budowlę należy rozumieć każdy obiekt budowlany nie będący budynkiem lub obiektem małej architektury, którym jest w szczególności wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe. Tym samym, aby tablica reklamowa lub urządzenie reklamowe mogło zostać uznane za budowlę musi być wolno stojące trwale związane z gruntem. Zdaniem Sądu, wbrew twierdzeniom orzekających w sprawie organów, nie można uznać, aby znajdujące się na terenie działki nr [..] urządzenie reklamowe stanowiło budowlę w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy – Prawo budowlane, która powstała w wyniku jej wybudowania w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy – Prawo budowlane. Brak jest bowiem podstaw do uznania, aby przedmiotowe urządzenie reklamowe było trwale związane z gruntem. W orzecznictwie wskazuje się, że o tym, czy obiekt jest trwale związany z gruntem nie decyduje metoda i sposób związania go z gruntem, ale to czy wielkość konkretnego obiektu, jego konstrukcja, przeznaczenie i względy bezpieczeństwa wymagają takiego trwałego związania z gruntem. Połączenie z gruntem musi być w sensie fizycznym na tyle trwałe, by zapewnić mu stabilność i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym mogącym go zniszczyć lub spowodować przesunięcie czy przemieszczenie na inne miejsce. Ponadto, o trwałości związania obiektu z gruntem świadczy także to, że jego odłączenie spowodowałoby zasadniczą zmianę w sensie technicznym uniemożliwiającą np. ponowne posadowienie danego obiektu w innym miejscu bez konieczności ponownego przygotowania podłoża. Sama więc tylko techniczna możliwość przeniesienia obiektu na inne miejsce nie ma istotnego znaczenia (zob. wyrok NSA z dnia 10 września 2010 r., sygn. akt II OSK 1361/09, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Takich cech nie wykazuje przedmiotowe urządzenie reklamowe. Baner składa się z dwóch części. Pierwsza część - górna - osadzona jest na ramie stalowej, przytwierdzonej z jednej strony do wkopanego w ziemię drewnianego słupa z rozpórką a z drugiej do rosnącego drzewa sosnowego. Druga część - dolna - jest przymocowana linkami do drzewa i drewnianego słupa oraz części górnej. Zdaniem Sądu, opisane cechy przedmiotowego urządzenia reklamowego, tj. sposób jego wykonania oraz konstrukcja, a także przeznaczenie, nie wykazują cech trwałego związania z gruntem. Co więcej, brak jest jakichkolwiek podstaw do uznania, że powstał obiekt wolno stojący. W konsekwencji, w ocenie Sądu, w niniejszej sprawie należało uznać, że doszło do wykonania robót budowlanych polegających na zainstalowaniu urządzenia reklamowego a tym samym, zastosowanie w sprawie znajdowało wyłączenie od obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, określone w art. 29 ust. 3 pkt 3 lit c ustawy – Prawo budowlane, zgodnie z którym nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast wymaga zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu tablic i urządzeń reklamowych, z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym. Przepis art. 29 ust. 3 pkt 3 lit. c ustawy – Prawo budowlane dotyczy bowiem takich robót budowlanych, które nie są wykonywaniem obiektu budowlanego w określonym miejscu a zatem budową w rozumieniu art. 3 pkt 6 a dodatkowo przepis ten ma zastosowanie wyłącznie do urządzeń reklamowych innych niż te, które są budowlami w świetle art. 3 pkt 3 ustawy – Prawo budowlane. Instalowanie urządzeń reklamowych w rozumieniu art. 29 ust. 3 pkt 3 lit. c nie obejmuje wykonania nowego obiektu, w nowym miejscu, lecz zawiera tylko takie prace budowlane, które nie są budową w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy. W związku z tym wskazać należy, że prawo budowlane nie zawiera legalnej definicji pojęcia instalowanie. Stąd też należy odwołać się do definicji językowej, z której wynika, że jest to montowanie urządzeń technicznych. Z kolei montaż oznacza zakładanie, instalowanie urządzeń technicznych lub składanie urządzeń z gotowych części. Zawarte w art. 29 ust. 3 pkt 3 lit. c ustawy – Prawo budowlane pojęcie instalowanie odnosi się do wykonywania robót budowlanych polegających na umocowaniu (połączeniu, złączeniu) jakiegoś elementu do istniejącej już konstrukcji nośnej. Cechy, konstrukcja, a przede wszystkim sposób montażu baneru pomiędzy rosnącym drzewem i wkopanym w ziemię drewnianym słupem, zlokalizowanego na terenie działki nr [..] wskazują, że miało miejsce właśnie zainstalowanie urządzenia reklamowego. Z uwagi na powyższe, wbrew stanowisku orzekających w sprawie organów, wykonanie przez skarżącego na terenie działki nr [..] przedmiotowego baneru nie wymagało uzyskania pozwolenia na budowę, lecz podlegało wyłączeniu z tego obowiązku na podstawie art. 29 ust. 3 pkt 3 lit. c ustawy – Prawo budowlane. Tym samym, orzekające w niniejszej sprawie organy błędnie oceniły, że w sprawie zachodzi przypadek określony w art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane. Przepis ten stanowi bowiem, że organ nadzoru budowlanego wydaje postanowienie o wstrzymaniu budowy w przypadku obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę. Wydanie na tej podstawie przez organ I instancji postanowienia z dnia 30 grudnia 2020 r. o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych nie było zatem prawidłowe. Z powyższych względów postanowienie to zawiera wady uniemożliwiające pozostawienie go w obrocie prawnym. Nadto zawiera ono informację o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej, której to nie przewidują przepisy prawa w stosunku do instalowania urządzeń reklamowych, o którym mowa w art. 29 ust. 3 pkt 3 lit. c ustawy – Prawo budowlane Niewątpliwie, przepis art. 48 ust. 3 ustawy – Prawo budowlane stanowi, że w postanowieniu o wstrzymaniu budowy informuje się o możliwości złożenia wniosku o legalizację obiektu budowlanego lub jego części oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego lub jego części, a także o zasadach obliczania opłaty legalizacyjnej. Jednakże, zgodnie z treścią art. 49d ust. 1 ustawy – Prawo budowlane wysokość opłaty legalizacyjnej w przypadku: 1) budowy wymagającej decyzji o pozwoleniu na budowę lub budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1-3 - oblicza się zgodnie z przepisem art. 59f, z tym że stawka opłaty podlega pięćdziesięciokrotnemu podwyższeniu; 2) budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1: a) pkt 4-10, 12 oraz 14-18 i 29 - wynosi 5000 zł, b) pkt 11, 13, 19-21 i 28 - wynosi 2500 zł; 3) instalowania, o którym mowa w art. 29 ust. 3 pkt 3 lit. a i b - wynosi 2500 zł. Powołany przepis nie przewiduje zatem opłaty legalizacyjnej w przypadku instalowania, o którym mowa w art. 29 ust. 3 pkt 3 lit. c ustawy – Prawo budowlane, z którym mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Z uwagi na powyższe, w ocenie Sądu, brak było w niniejszej sprawie podstaw do wydania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo budowlane, a tym samym jego niewykonanie (poprzez niezłożenie wniosku o legalizację) przez skarżącego nie mogło skutkować wydaniem decyzji rozbiórkowej na podstawie art. 49e pkt 1 ustawy – Prawo budowlane. Wskazać przy tym należy, że przypadku obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia organ nadzoru budowlanego prowadzi postępowanie i wydaje postanowienie o wstrzymaniu budowy na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 2 ustawy – Prawo budowlane. Z przedstawionych powyżej względów Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 czerwca 2021 r., jak i poprzedzającą ją decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 kwietnia 2021 r. a także wydane w toku postępowania postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 grudnia 2020 r., wydane zostały z naruszeniem prawa, które musiało skutkować wyeliminowaniem ich z obrotu prawnego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. i art. 135 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji. O kosztach postępowania Sąd orzekł zaś na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. Podczas ponownego rozpoznawania sprawy, organy, zgodnie z treścią art. 153 p.p.s.a., uwzględnią dokonaną w niniejszym wyroku wykładnię prawna i wskazania co do dalszego postępowania.