I OZ 208/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 stycznia 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 2678/21 o odrzuceniu skargi M. G. na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 2678/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. G. na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 23 listopada 2021 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez podanie nr PESEL, nadesłanie 6 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącej w dniu 9 grudnia 2021 r. Termin do jego wykonania upływał zatem w dniu 16 grudnia 2021 r. W piśmie z dnia 15 grudnia 2021 r. pełnomocnik skarżącej wskazał nr PESEL strony oraz podał wartość przedmiotu zaskarżenia. Do pisma nie załączono jednak żądanych odpisów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając skargę przytoczył treść art. 47 § 1 i art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." i wskazał, że z akt sądowych sprawy wynika, że skarżąca mimo stosownego wezwania, nie nadesłała żądanych odpisów skargi. Dodatkowo Sąd powołał się na uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13, w świetle której niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła M. G., zarzucając: 1) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia polegający na niesłusznym ustaleniu, iż skarżąca nie usunęła braków formalnych skargi, tj. nie przedłożyła 6 egzemplarzy odpisów skargi w sytuacji, gdy skarżąca w rzeczywistości usunęła wszystkie braki formalne, w tym przesłała wraz z pismem z dnia 15 grudnia 2021 r. 6 egzemplarzy odpisów skargi; 2) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie, co polegało na odrzuceniu skargi z uwagi na rzekome nieusunięcie braków formalnych skargi w sytuacji, gdy wszystkie braki formalne skargi zostały w rzeczywistości przez skarżącą usunięte pismem z dnia 15 grudnia 2021 r., w tym skarżąca załączyła do tego pisma 6 egzemplarzy skargi. Wobec powyższego wniesiono o: 1) uchylenie zaskarżanego postanowienia; 2) zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego według norm prawem przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z treści art. 57 § 1 P.p.s.a. wynika, że skarga powinna odpowiadać wszelkim wymaganiom jakie muszą spełniać pisma w postępowaniu sądowym, a zatem winna spełniać wszystkie warunki formalne, które wymienia w sposób wyczerpujący przepis art. 46 P.p.s.a. Oprócz wymagań wskazanych w tym przepisie, przepis art. 47 § 1 P.p.s.a. przewiduje, że do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisem pisma jest zaś dokument zawierający treść tożsamą z treścią pisma źródłowego. Odpis skargi powinien zatem zawierać te wszystkie elementy, które zawiera oryginalna skarga, aby nie było możliwe podważenie jego wiarygodności. Odpisem pisma może być również jego kserokopia, ale wówczas taka kserokopia, podobnie jak odpis pisma, musi być poświadczona za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisana przez wszystkich skarżących. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2021 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: a) podanie numeru PESEL; b) podanie wartości przedmiotu zaskarżenia; c) nadesłanie 6 egzemplarzy odpisów skargi, poświadczonych za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, zaś wezwanie to zostało prawidło doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 9 grudnia 2021 r. W odpowiedzi pełnomocnik skarżącej przy piśmie z dnia 15 grudnia 2021 r. uzupełnił braki formalne w zakresie pkt a i b wezwania, natomiast nie nadesłał żądanych odpisów skargi. Jak wynika bowiem z analizy akt sprawy, w tym prezentaty Biura Podawczego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2021 r. (k. 18), do ww. pisma przewodniego z dnia 15 grudnia 2021 r. informującego o uzupełnieniu braków formalnych skargi nie zostało dołączone 6 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem, a 6 odpisów powołanego pisma z dnia 15 grudnia 2021 r. Wobec powyższego za prawidłowe należy uznać stanowisko Sądu I instancji, że skarżąca nie wykonała w wyznaczonym terminie w całości wezwania z dnia 17 listopada 2021 r. Dołączone do pisma załączniki nie stanowiły bowiem odpisów skargi. Właściwie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyjął, że niezłożenie przez stronę, pomimo wezwania, wymaganych odpisów skargi, uniemożliwiało nadanie skardze dalszego biegu, co uzasadniało jej odrzucenie, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a Stanowisko to jest zgodne z przytoczonym w zaskarżonym orzeczeniu poglądem wyrażonym w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13, który przyjął, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Powyższej oceny nie zmieniają okoliczności podnoszone w zażaleniu. Twierdzenia pełnomocnika skarżącej, że do wystosowanego pisma z dnia 15 grudnia 2021 r. stanowiącego uzupełnienie braków formalnych załączonych zostało 6 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem, a ich brak w aktach sprawy musi wynikać prawdopodobnie z zagubienia odpisów skargi podczas odbioru i przekazywania korespondencji w sądzie, stanowią jedynie polemikę z dokonanymi ustaleniami. Wpływu na ocenę zaskarżonego postanowienia nie ma również wskazywany przez pełnomocnika nieprawidłowy, jego zdaniem, obieg dokumentów w innej sprawie toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.