II GSK 1234/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku E. A. Ch. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2021 r., sygn. akt II GSK 1234/21 w sprawie ze skargi kasacyjnej Mazowieckiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2021 r. sygn. akt VII SA/Wa 1703/20 sprawy ze skarg Rzecznika Praw Obywatelskich i E. A. Ch. na decyzję Mazowieckiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za złamanie zakazu przemieszczania się postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2021 r., sygn. akt II GSK 1234/21. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia12 października 2021 r., oddalił skargę kasacyjną Mazowieckiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2021 r., w sprawie ze skarg Rzecznika Praw Obywatelskich i E. A. Ch. na decyzję Mazowieckiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2020 r. w przedmiocie kary pieniężnej za złamanie zakazu przemieszczania się. Pismem z dnia 7 grudnia 2021 r. pełnomocnik skarżącej E. A. Ch. wniósł o uzupełnienie powołanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2021 r. o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów poprzez zasądzenie na rzecz skarżącej od Mazowieckiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego kosztów postępowania według norm przepisanych – kosztów zastępstwa procesowego za II instancję. W motywach wniosku wskazano, że w dniu 10 czerwca 2021 r. pełnomocnik skarżącej złożył w Biurze Podawczym WSA w Warszawie odpowiedź na skargę kasacyjną organu sanitarnego, w której zawarł wniosek o zasądzenie kosztów od organu kosztów postępowania według norm przepisanych. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego nie rozstrzygał w przedmiocie tego wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie znajduje usprawiedliwionych podstaw, wobec czego nie mógł zostać uwzględniony. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Mając na uwadze okoliczność doręczenia pełnomocnikowi skarżącej wymienionego na wstępie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 3 grudnia 2021 r., wniosek strony z dnia 7 grudnia 2021 r., uznać należy w świetle powołanej regulacji za dopuszczalny. Powtórna analiza akt przedmiotowej sprawy, czyni jednakże żądanie zawarte we wniosku niezasadnym. Naczelny Sąd Administracyjny, tak w toku przygotowania się do rozpoznania skargi kasacyjnej Mazowieckiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Warszawie, jak i w związku z rozpoznawanym wnioskiem o uzupełnienie zapadłego w dniu 12 października 2021 r. wniosku nie odnalazł w aktach przedmiotowej sprawy wymienionego przez pełnomocnika pisma stanowiącego odpowiedź na skargę kasacyjną organu sanitarnego. Brak jest rzeczonej odpowiedzi zarówno w aktach sprawy prowadzonej przez Sąd I instancji, jak również w aktach sprawy Naczelnego Sądu Administracyjnego powstałych po przekazaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sprawy, celem kontroli instancyjnej wywołanej skargą kasacyjną wniesioną od wyroku z dnia 27 stycznia 2021 r. Powyższa okoliczność, faktyczny i fizyczny brak odpowiedzi na skargę kasacyjną, czyniła niemożliwym wydanie orzeczenia w ramach wydanego w dniu 12 października 2021 r. przez NSA wyroku, w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania od organu na rzecz skarżącej wobec braku wniosku o którym mowa w art. 210 § 1 p.p.s.a. Zauważyć przy tym należy, że wnioskodawca powołując się na okoliczność złożenia w dniu 10 czerwca 2021 r. odpowiedzi na skargę kasacyjną w Biurze Podawczym WSA w Warszawie nie przedstawiła na tą okoliczność żadnego dowodu potwierdzającego rzeczywiste dokonanie tejże czynność. Wobec tego brak jest podstaw do zakwestionowania kompletności akt sprawy sądowej, w szczególność w zakresie zawartych w nim pism procesowych stron postępowania. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 157 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.