II SA/Wa 2250/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 21 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. P. na Rektora [...] Uniwersytetu [...] w [...] postanawia: odrzucić skargę. W piśmie z dnia 25 września 2020 r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, E. P. wskazała m.in., że: "Ze względu na uporczywe skreślanie przekazano sprawę do J.M. Rektora Uniwersytetu [...]. Jedyną >odpowiedzią< było kolejne skreślenie z listy studentów. W związku z rażącą dyskryminacją proszę o pomoc." W odpowiedzi na skargę Rektor [...] Uniwersytetu [...] wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Podniósł, że trudno jest odnieść się do skargi z uwagi na jej ogólny charakter i brak wskazania aktu, który jest skarżony. Jednocześnie podał, że termin do zaskarżenia decyzji w sprawie skreślenia skarżącej z listy studentów upłynął w dniu 12 czerwca 2020 r. i w związku z tym skarga została wniesiona po terminie. W związku z tym, że z treści pisma nie wynikało jaki akt administracyjny ma zostać poddany sądowej kontroli, zgodnie z zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia19 listopada 2020 r., pismem Sądu z dnia 3 grudnia 2020 r., skarżąca została zobowiązana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej sprecyzowanie polegające na jednoznacznym wskazaniu co jest przedmiotem skargi. Poinformowano stronę, że należy wskazać organ, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, datę, numer zaskarżonej decyzji, postanowienia, aktu lub czynności, a jeśli sprawa dotyczy bezczynności lub przewlekłości organu należy wskazać wniosek, którego organ nie rozpatrzył w formie prawem przewidzianej, albo w stosunku do którego postępowanie było prowadzone w sposób przewlekły. Skarżąca została pouczona, iż pisma kierowane do Sądu powinny być formułowane jasno i precyzyjnie, w sposób umożliwiający ustalenie treści żądania, bowiem Sąd nie może domyślać się co jest przedmiotem skargi. Wskazano też, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni spowoduje jej odrzucenie. E. P. w piśmie z dnia 25 grudnia 2020 r. wskazała, że: "Sprawa dotyczy bezczynności [...] Uniwersytetu [...] (w szczególności uniemożliwienia sfinalizowania studiów)." Do odpowiedzi dołączyła pisma skierowane do: - Dziekana Wydziału Zamiejscowego [...] Uniwersytetu [...] w [...] z dnia [...] lutego 2017 r., - J.M. Rektora [...] Uniwersytetu [...] w [...] z dnia [...] marca 2019 r., - J.M. Rektora [...] Uniwersytetu [...] w [...] z dnia [...] grudnia 2019 r., - J.M. Rektora [...] Uniwersytetu [...] w [...] z dnia [...] czerwca 2020 r., - J.M. Rektora [...] Uniwersytetu [...] w [...] z dnia [...] lipca 2020 r. Podniosła, że powyższe pisma pozostały bez odpowiedzi. Organ w odpowiedzi na powyższe, w piśmie z dnia 5 marca 2021 r., wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Wskazał, że korespondencja skarżącej o tożsamej treści kierowana była do różnych jednostek organizacyjnych [...] Uniwersytetu [...], a strona nie odpowiadała na wiadomości pracowników, jak i próby kontaktu telefonicznego, dotyczące sprecyzowania żądań skarżącej. Nadto, podstawowym kanałem komunikacji studentów z Uczelnią jest portal [...], a skarżąca z niej nie korzystała. Organ podniósł, że pomimo wielu prób nie udało się sprecyzować oczekiwań strony względem [...] Uniwersytetu [...]. Wyjaśnił, że również w niniejszej sprawie trudno jest sprecyzować żądanie skarżącej, bowiem nie wskazała, jakiego konkretnie działania oczekuje od Rektora [...] Uniwersytetu [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm., dalej p.p.s.a.) skarga, spełniająca wymogi pisma procesowego określone w art. 46 p.p.s.a., powinna wskazywać zaskarżoną decyzję, postanowienie, inny akt lub czynność. Nadto, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego. Zgodnie z powyższym przepisem konieczne zatem było wezwanie skarżącej do sprecyzowania skargi z dnia 25 września 2020 r., poprzez określenie przedmiotu zaskarżenia. E. P. odpowiedziała na wezwanie Sądu, jednak w piśmie z dnia 25 grudnia 2020 r., choć wskazała, że jej skarga w istocie dotyczy bezczynności organu, to nie wskazała ani wniosku, w rozpoznaniu którego organ był bezczynny, ani jego daty, podnosząc jedynie, że uniemożliwiono jej sfinalizowanie studiów. W ocenie Sądu, braki skargi, o których skarżąca została poinformowana w wezwaniu Sądu z dnia 3 grudnia 2020 r. i wezwana do ich uzupełnienia, nie zostały usunięte, bowiem strona de facto nie wskazała przedmiotu zaskarżenia. Z tego względu Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, uznając, że na gruncie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd nie ma podstaw domniemywać, co jest przedmiotem zaskarżenia, gdyż to sama strona decyduje, jaki akt administracyjny lub bezczynność organu w odniesieniu do konkretnego wniosku chce poddać sądowej kontroli. Braki formalne skargi, polegające na niedokładnym określeniu w niej żądania, uniemożliwiają nadanie jej dalszego biegu. Z tego względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.