I SA/Wa 2967/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Durzyńska po rozpoznaniu 25 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. L. na pismo Ministra Rozwoju i Technologii z [...] września 2021 r. nr [...] w przedmiocie informacji o umorzeniu postępowania postanawia odrzucić skargę Pismem z [...] września 2021 r. nr [...] Minister Rozwoju i Technologii (dalej jako organ) poinformował pełnomocnika J. L. o umorzeniu z mocy prawa postępowania o stwierdzenie nieważności orzeczenia Ministra Przemysłu i Handlu z [...] sierpnia 1948 r. nr [...]. Pismem z [...] października 2021 r. pełnomocnik skarżącej złożył skargę na powyższe pismo. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Na wstępie wskazać należy, że merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Zakres kognicji sądów administracyjnych określony jest w art. 3 § 2, 2a i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako ppsa). Pismo z [...] września 2021 r. nie mieści się w katalogu przewidzianym w art. 3 § 2 i 2a ppsa, brak również przepisów szczególnych, które przewidywałyby kontrolę sądowoadministracyjną tego rodzaju formy działania administracji publicznej - stosownie do art. 3 § 3 ppsa. Mając powyższe na uwadze, sprawa ze skargi na pismo z [...] września 2021 r. nie należy do właściwości sądu administracyjnego i jako taka podlega odrzuceniu. Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa orzeczono jak w sentencji.