II SA/Lu 626/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 31 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...]" z siedzibą w S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2021 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej także jako: Kolegium) po rozpatrzeniu Stowarzyszenia Z. "P. dla Z." z siedzibą w S. (dalej także jako: Stowarzyszenie) stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Orzeczenie zostało wydane w następującym stanie sprawy. Burmistrz Miasta P. (dalej także jako: Burmistrz) decyzją z dnia [...] kwietnia 2021 r., znak: [...], na podstawie art. 7 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 2 pkt 10 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. 2020 r., poz. 638, dalej jako: u.o.z.) odmówił czasowego odebrania A. P. zwierząt – 90 psów utrzymywanych w miejscowości [...] i przekazania ich pod opiekę Stowarzyszenia (k. 182-186 akt admin. I inst.). Do decyzji dołączono pouczenie, że służy od niej odwołanie do Kolegium, które wnosi się w terminie 3 dni od dnia doręczenia decyzji. Odpis decyzji został doręczony skarżącemu Stowarzyszeniu w dniu [...] kwietnia 2021 r. (k. 190 akt admin. I inst.). Odwołanie od powyższej decyzji zostało wniesione faksem przez Stowarzyszenie w dniu [...] kwietnia 2021 r. (k. 1 akt admin. II inst.). Do organu wyższego stopnia zostało przekazane w dniu [...] maja 2021 r. i wpłynęło do Kolegium w dniu [...] maja 2021 r. Zaskarżonym postanowieniem organ odwoławczy przywołał treść art. 7 ust. 2a u.o.z. i stwierdził, że termin na wniesienie odwołania minął wraz z końcem dnia [...] kwietnia 2021 r. (poniedziałek). Skargę na powyższe postanowienie wywiodło Stowarzyszenie, zarzucając orzeczeniu naruszenie dyspozycji art. 7 ust 2a u.o.z. poprzez błędne przyjęcie, iż termin od decyzji odmownej w sprawie czasowego odbioru zwierząt określony w art. 7 ust. 3 liczony jest zgodnie z przepisem art. 7 ust 2a u.o.z., podczas gdy powinien on wynosić 14 dni, a nie 3 dni wskazane przez Kolegium. W związku z powyższym Stowarzyszenie wniosło o uchylenie zaskarżonego postanowienia organu drugiej instancji i przekazanie odwołania od decyzji do merytorycznego rozpatrzenia organowi II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2021 r., poz. 735, dalej jako: k.p.a.) odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. Na mocy art. 129 § 3 k.p.a. przepisy szczególne mogą przewidywać inne terminy do wniesienia odwołania. Zgodnie z art. 7 ust. 1 u.o.z. zwierzę traktowane w sposób określony w art. 6 ust. 2 u.o.z. (czyli zwierzę, nad którym się znęcano) może być czasowo odebrane właścicielowi lub opiekunowi na podstawie decyzji wójta (burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na miejsce pobytu zwierzęcia. Natomiast po myśli art. 7 ust. 2a u.o.z. od decyzji, o której mowa w ust. 1 przysługuje prawo wniesienia odwołania do samorządowego kolegium odwoławczego w terminie 3 dni od daty doręczenia decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznaje odwołanie w terminie 7 dni. W sprawie nie jest kwestionowany termin doręczenia odpisu decyzji ([...] kwietnia 2021 r.), ani termin wniesienia odwołania ([...] kwietnia 2021 r.). Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest termin na wniesienie odwołania od decyzji o odmowie odebrania zwierzęcia. Nie budzi bowiem wątpliwości, że termin na wniesienie odwołania od decyzji o odebraniu zwierzęcia (czyli od tzw. decyzji pozytywnej), zgodnie z dyspozycją art. 7 ust. 2a u.o.z., wynosi 3 dni. Przepis wzbudza jednak rozbieżności interpretacyjne w orzecznictwie sądowoadministracyjnym w przypadku decyzji o odmowie czasowego odebrania zwierzęcia (tzw. decyzji negatywnej). Wątpliwości Sądu nie budzi to, że oba rozstrzygnięcia – odebranie zwierzęcia i odmowa jego odebrania – następują na podstawie art. 7 ust. 1 u.o.z. W związku z powyższym art. 7 ust. 2a u.o.z. ma zastosowanie również do decyzji o odmowie odebrania zwierzęcia właścicielowi. Przepis ten odwołuje się bowiem nie do konkretnego rozstrzygnięcia (pozytywnego), lecz do decyzji, o której mowa w art. 7 ust. 1 u.o.z. Należy przy tym zwrócić uwagę na konstrukcję art. 7 ust. 1 u.o.z., zgodnie z którym zwierzę "może być" czasowo odebrane właścicielowi. Przepis przyznaje przede wszystkim kompetencję wójtowi. Przy takim brzmieniu art. 7 ust. 1 u.o.z. nie sposób stwierdzić, że stanowi on wyłącznie o jednym, konkretnym rozstrzygnięciu. W tym miejscu warto odnieść się do podnoszonego w orzecznictwie argumentu, że art. 7 ust. 3 u.o.z. wskazuje na podjęcie decyzji "w przedmiocie odebrania zwierzęcia" w przeciwieństwie do ust. 1, a różnym wyrażeniom nie należy nadawać tego samego znaczenia. Należy zważyć, że przepisy dotyczą innych trybów odebrania zwierzęcia i wymagają innego sformułowania ze względów czysto językowych. W przypadku zastosowania art. 7 ust. 3 u.o.z. decyzja jest wydawana następczo. Nie ma zatem potrzeby artykułowania uprawnienia do czasowego odebrania zwierzęcia, co umożliwia inne sformułowanie przepisu. Sąd w niniejszym składzie stanął na stanowisku, że nie można różnicować dyspozycji przepisu art. 7 ust. 2a zd. 1 u.o.z. ze względu na rozstrzygnięcie, jakie zapadło w sprawie – ponieważ ustawodawca nie zróżnicował wyraźnie tych sytuacji. Odmiennej interpretacji nie wspiera także wykładnia celowościowa. Analizowany przepis został wprowadzony w związku ze szczególnym przedmiotem decyzji – odebraniem zwierzęcia w związku z traktowaniem, o jakim mowa w art. 6 u.o.z. Jego istotą jest zapewnienie sprawności i szybkości postępowania mającego na celu zabezpieczenie zwierzęcia. W związku z tym wszelkie czynności w sprawie powinny być podejmowane bez zbędnej zwłoki. Przy analizowaniu powyższego zagadnienia nie można tracić z pola widzenia dobra zwierząt, któremu służy ustawa o ochronie zwierząt. Potrzeba szybkiego działania i ochrony zwierzęcia zachodzi również wtedy, gdy wydawana jest decyzja o odmowie czasowego odbioru zwierzęcia właścicielowi (por. wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Bd 91/16). W orzecznictwie podnosi się również argument, że dłuższy termin na wniesienie odwołania jest bardziej korzystny dla organizacji, zajmujących się statutowo ochroną zwierząt. Trudno jednak przyjąć, że dłuższe postępowanie, opieszałość po stronie takiej organizacji służy ochronie zwierząt, które przynajmniej potencjalnie mogą być traktowane w sposób, o którym stanowi art. 6 ust. 2 u.o.z. Sąd w niniejszym składzie stanął na stanowisku, że ustawodawca wszystkie podmioty postępowania (w tym również stowarzyszenia zajmujące się ochroną zwierząt) do sprawnego działania w celu ochrony zwierząt. Stosując wykładnię celowościową, nie można art. 7 ust. 2a u.o.z. interpretować wybiórczo. Zdaniem Sądu art. 7 ust. 2a u.o.z. należy czytać łącznie, mając na uwadze oba zdania, które zawiera. Interpretacja wyprowadzona przez skarżące stowarzyszenie jest chybiona także z tego względu, że prowadziłaby do całkowicie nieakceptowalnej wykładni art. 7 ust. 2a zd. 2 u.o.z. Nie ulega bowiem wątpliwości, że tylko odwołanie, o którym stanowi art. 7 ust. 2a zd. 1 u.o.z. jest rozpoznawane w terminie, o którym stanowi art. 7 ust. 2a zd. 2 u.o.z. Intencją ustawodawcy było zakreślenie krótkiego okresu prowadzenia postępowania przed organem drugiej instancji. W przypadku, gdy negatywna decyzja wójta wydana na podstawie art. 7 ust. 1 u.o.z. jest błędna, organ odwoławczy zrewiduje ten stan rzeczy w terminie 7 dni. Natomiast całkowicie sprzeczna z celem wprowadzenia przepisu byłaby taka wykładnia, która akceptowałaby przedłużenie okresu (ewentualnego) znęcania się nad zwierzęciem z uwagi na toczące się na zasadach ogólnych postępowanie odwoławcze. Nie można tracić z pola widzenia, że cały art. 7 u.o.z. ma charakter szczególny, dotyczy "czasowego" – nie zaś trwałego, ostatecznego – odebrania zwierzęcia. Ustawodawca wskazał, że zwierzę podlega zwrotowi, jeżeli sąd nie orzeknie przepadku lub postępowanie karne w sprawie zostanie umorzone (art. 7 ust. 6 u.o.z.). Odebranie zwierzęcia służy jego zabezpieczeniu na czas trwania postepowania karnego. Należy uznać, że mając na uwadze szczególny charakter procedury czasowego odebrania zwierzęcia, ustawodawca wyraził w art. 7 ust. 2a u.o.z. niedopuszczalność przedłużania stanu niepewności, co do odebrania zwierzęcia – i to niezależnie od tego, jaka jest treść rozstrzygnięcia. Służy to zarówno dobru zwierzęcia, jak i gwarantuje poszanowanie praw jego właściciela. Wobec powyższych ustaleń sąd ocenił, że skarżące stowarzyszenie zostało prawidłowo pouczone o terminie do wniesienie odwołania i terminu tego nie zachowało. W sprawie nie było kwestionowane to, że skarżąca odebrała odpis decyzji organu I instancji w dniu [...] kwietnia 2021 r., a odwołanie wniosła w dniu [...] kwietnia 2021 r. W konsekwencji powyższych rozważań należało uznać za prawidłowe rozstrzygnięcie organu odwoławczego tj. stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W tym stanie rzeczy Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r., poz. 2325) skargę oddalił.