II OZ 218/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia "W." z siedzibą w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 10 lutego 2022 r., sygn. akt II SA/Rz 20/22 o odrzuceniu sprzeciwu Stowarzyszenia "W." z siedzibą w S. w sprawie ze sprzeciwów Stowarzyszenia "W." z siedzibą w S. oraz T. N. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] listopada 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie W piśmie z dnia 2 grudnia 2021 r. T. N. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...], którą, na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. ,poz. 753, dalej K.p.a.), uchylono decyzję Wójta Gminy S. z [...] września 2021 r. nr [...] r. o odmowie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie fermy trzody chlewnej w ilości 571,83 DJP wraz z niezbędną infrastrukturą na działce nr [...] w S. i przekazano sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sprzeciw na powyższą decyzję SKO w P. do WSA w Rzeszowie w piśmie z dnia 1 grudnia 2021 r. (data wpływu 2 grudnia 2021 r.) wniosło także Stowarzyszenie "[...]" z siedzibą w S. (dalej jako Stowarzyszenie). Postanowieniem z dnia 10 lutego 2022 r., sygn. akt II SA/Rz 20/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64b § 1 oraz art. 232 § pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), odrzucił sprzeciw Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w S., orzekając jednocześnie o zwrocie uiszczonego przez to Stowarzyszenie wpisu od sprzeciwu. Powodem odrzucenia sprzeciwu było nieuzupełnienie braków formalnych sprzeciwu na wezwanie Sądu. Sąd wskazał, że zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego z 11 stycznia 2022 r. wezwano Stowarzyszenie do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu poprzez złożenie w terminie 7 dni od doręczenia wezwania dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia sprzeciwu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (np. KRS, statut) zgodnie z art. 29 P.p.s.a. Wezwanie odebrano 17 stycznia 2022 r. lecz Stowarzyszenie nie uzupełniło tego braku. W tych okolicznościach Sąd uzna la za zasadne odrzucić sprzeciw i zwrócić uiszczony wpis. Stowarzyszenie wniosło zażalenie na powyższe postanowienie zaskarżając je w całości zarzucając mu naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy i wniosło o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W uzasadnieniu wskazano, że Stowarzyszenie otrzymawszy wezwanie z Sądu skupiło się na przesłanym razem z nim wezwaniu do uiszczenia wpisu od sprzeciwu i potwierdza, że przeoczyło drugie wezwanie dotyczące doręczenia stosownych dokumentów. Niemniej jednak wskazuje, że Sąd był w posiadaniu informacji o sposobie reprezentacji Stowarzyszenia w związku z pismem z dnia 25 września 2020 r. skierowanym do tego Sądu przez Spółdzielnię. Do zażalenia dołączono kopię pisma Stowarzyszenia do WSA w Rzeszowie z dnia 25 września 2020 r. oraz aktualny odpis jego KRS-u. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 64b § 1 P.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Wobec czego sprzeciw, w którym Sąd stwierdził braki formalne, które nie zostały uzupełnione w terminie po uprzednim wezwaniu skarżącego na zasadzie art. 49 § 1 i 2 P.p.s.a. do ich uzupełnienia, będzie podlegał odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i § 3 P.p.s.a. Niewątpliwie w sprawie Stowarzyszenie złożyło sprzeciw nie dokumentując jak wygląda sposób jego reprezentacji w chwili wnoszenia sprzeciwu. Zgodnie z art. 29 P.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 (osoby uprawnione do działania w imieniu osoby prawnej), mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Wobec tego zasadnym było wezwanie Stowarzyszenia do uzupełnienia braku formalnego tego sprzeciwu w stwierdzonym zakresie. Sąd właściwie wskazał w zarządzeniu z 11 stycznia 2022 r. jak należy ów brak uzupełnić tj. złożyć dokument wykazujący umocowanie do wniesienia sprzeciwu określający sposób reprezentacji Stowarzyszenia - KRS, statut. Stowarzyszenie odebrało wezwanie 17 stycznia 2022 r. (ZPO k. 25 akt) lecz do 24 stycznia 2022 r. nie uzupełniło braku sprzeciwu. Jedynie w dniu 20 stycznia 2022 r. uiściło wpis od sprzeciwu. Stowarzyszenie samo w zażaleniu stwierdza, że skoncentrowało swoją uwagę na wezwaniu do uiszczenia wpisu i pominęło wezwanie do uzupełnienia ww. braku formalnego. Wobec tego Sąd słusznie uznał, że wystąpiły przesłanki z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w zw. z art. 64b § 1 P.p.s.a. do odrzucenia sprzeciwu. Należy zauważyć, że posiadanie przez WSA w Rzeszowie w aktach innej sprawy (sygn. akt II SA/Rz 1024/20) pisma potwierdzającego sposób reprezentacji Stowarzyszenia na dzień 25 września 2020 r., co wynika z przesłanego przez stronę wraz z zażaleniem pisma z 25 września 2020 r., nie zmienia faktu, że brak formalny wniesionego 1 grudnia 2021 r. sprzeciwu w sprawie II SA/Rz 20/22 w zakresie wykazania sposobu reprezentacji Stowarzyszenia nie został uzupełniony na wezwanie Sądu. Sąd skierował wezwanie do Stowarzyszenia w celu wykazania sposobu jego reprezentacji aktualnego na dzień złożenia tegoż sprzeciwu. Nie może zatem stanowić uzupełnienia tego braku formalnego pismo sprzed ponad roku bowiem przez czas od sporządzenia tego pisma do wniesienia sprzeciwu w niniejszej sprawie sposób reprezentacji Stowarzyszenia mógł ulec zmianie. Skoro Stowarzyszenie z niewyjaśnionych powodów, zapewne przez nieuwagę, pominęło milczeniem wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu i nie nadesłało w terminie do tego przewidzianym stosownych dokumentów, to Sąd postąpił prawidłowo odrzucając sprzeciw na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Niezasadne jest także stanowisko Stowarzyszenia jakoby Sąd prowadząc sprawę II SA/Rz 20/22 w razie stwierdzenia braków formalnych środków zaskarżenia w tej sprawie miał poszukiwać innych spraw (II SA/Rz 1024/20), w których Stowarzyszenie to wnosiło środki zaskarżenia i przedstawiało tam swój sposób reprezentacji. Działanie takie uznać należałoby za wątpliwe skoro co do zasady sposób reprezentacji osoby prawnej ulega zmianom w czasie i odwoływanie się do sposobu reprezentacji przedstawionego kilkanaście miesięcy wcześniej w innym postępowaniu nie potwierdza sposobu reprezentacji, który obowiązuje w chwili wnoszenia sprzeciwu w sprawie aktualnie rozpatrywanej przez sąd. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.