I SA/Wa 2093/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.) Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz Asesor WSA Anna Fyda-Kawula po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 lutego 2022 r. sprawy ze skargi D. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z [...] czerwca 2021 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania D. B., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] nr [...] z [...] maja 2021 r. - w przedmiocie przyznania zasiłku okresowego. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Wnioskiem z [...] kwietnia 2021 r. D. B. (dalej jako skarżący) wystąpił do Prezydenta Miasta [...] o udzielenie pomocy na zaległe i bieżące opłaty, jedzenie oraz niezbędne leki. Po rozpatrzeniu wniosku Prezydent Miasta [...] decyzją z[...] maja 2021 r., nr [...], przyznał skarżącemu zasiłek okresowy z powodu bezrobocia od 1 kwietnia 2021 do 30 kwietnia 2021 w wysokości [...] zł oraz od 1 maja 2021 do 31 maja 2021 w wysokości [...] zł. Decyzji tej nadano rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że skarżący spełnia warunki określone w art. 38 ust. 1 ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 1876 ze zm.) do uzyskania świadczenia w formie zasiłku okresowego, co ustalono na podstawie rodzinnego wywiadu środowiskowego oraz zebranej dokumentacji. Ustalając wysokość świadczenia organ wziął pod uwagę sytuację życiową skarżącego, jak również możliwości pomocy społecznej, w tym wysokość środków jakimi dysponuje Ośrodek Pomocy Społecznej w [...] na pomoc w formie zasiłków okresowych, a także potrzeby innych osób ubiegających się o świadczenia pieniężne z pomocy społecznej. Kwestionując powyższą decyzję skarżący złożył odwołanie podnosząc, że zaskarżona decyzja jest wadliwa, albowiem z postępowania nie wyłączono pracowników, którzy nie są bezstronni i działają na jego szkodę. Decyzję podpisała osoba nieuprawniona, która także podlegała wyłączeniu z postępowania. Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z [...] czerwca 2021 r., nr [...], utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że odwołanie nie mogło zostać uwzględnione, ponieważ zaskarżona decyzja jest zgodna z obowiązującymi przepisami i ustalonym w sprawie stanem faktycznym. Ponadto, decyzją tą uwzględniono wniosek skarżącego o udzielenie mu pomocy finansowej w formie zasiłku okresowego w kwocie, która go nie usatysfakcjonowała. Przy czym OPS w [...] dokonuje takiego podziału środków finansowych, aby zaspokoić najbardziej pilne i konieczne potrzeby jak największej liczby wnioskodawców. Kolegium zauważyło, że w toku postępowania ustalono, iż skarżący faktycznie kwalifikuje się do otrzymania pomocy w formie zasiłku okresowego, ponieważ nie posiada dochodu własnego i nie przekracza określonego w ustawie kryterium dochodowego uprawniającego do otrzymywania pomocy ze środków społecznych. Kryterium dochodowe osoby samotnie gospodarującej wynosi [...] zł. Organ I instancji kwestionowaną decyzją przyznał skarżącemu pomoc finansową w formie zasiłku okresowego na miesiące kwiecień i maj kwocie po [...] zł miesięcznie. Poza tym przyznano skarżącemu odrębną decyzją - podjętą także w dniu [...] maja 2021 r. - zasiłek celowy w wysokości [...] zł. SKO podkreśliło, że pomoc społeczna jedynie wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do ich usamodzielnienia się, wobec czego nie może stanowić źródła całkowitego utrzymania tych osób. Organ I instancji wskazał, że ze względu na trudną sytuację bytową skarżący otrzymał w maju - przyznaną innymi decyzjami - pomoc finansową w formie zasiłku celowego. Przy czym pomoc ze środków społecznych nie jest udzielana bezwarunkowo i bez względu na sytuację rodzinną i finansową skarżącego. Warunki udzielania pomocy osobom jej potrzebującym są określone przepisami ustawy o pomocy społecznej i rozporządzenia wykonawczego - zatem nie mogą być formułowane przez te osoby w zależności od ich zamierzeń i oczekiwań. Ponadto warunki przyznawania pomocy finansowej w formie zasiłków celowych określają przepisy art. 39, 40 i 41 ustawy o pomocy społecznej. Zaś zasadność zgłoszonego żądania podlega ocenie właściwego organu administracji - którym w tej sprawie jest Ośrodek Pomocy Społecznej w [...]. Kolegium wskazało, że z ustaleń organu I instancji wynika, skarżący nie posiada dochodu z innego źródła aniżeli środki społeczne i wobec tego pomoc została mu udzielona w kwocie wynikającej z możliwości Ośrodka Pomocy Społecznej. Stwierdziło też, iż zaskarżona decyzja jest zgodna z przepisami ustawy o pomocy społecznej powołanymi jako jej podstawa prawna i nie jest wadliwa w innym względzie. Poza tym pomoc finansowa została przyznana skarżącemu na wnioskowany przez niego cel. Nie dopatrzyło się również żadnej wadliwości zaskarżonej decyzji, na którą wskazywał skarżący. Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł skarżący - zarzucając niechlujne, niedbałe i nierzetelne rozpatrywanie jego spraw. W uzasadnieniu skargi podniósł, że doszło do rażącego naruszenia procedury prawnej przez Ośrodek Pomocy Społecznej w [...] poprzez niewydanie do tej pory postanowienia o wyłączeniu/niewyłączeniu L. S. ze spraw z jego udziałem z jego wniosku z [...] października 2020 r. na mocy obowiązujących dyrekcję Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] przepisów k.p.a. W tej sytuacji, w jego ocenie, należy uznać bezspornie, że wydane decyzje organów I i II instancji są wadliwe prawnie. Skarżący zakwestionował również sposób załatwienia jego wniosku o wyłączenie pracownika poprzez wydanie przez Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej – J. S. oraz Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej – A. G. zwykłych pism stwierdzających, że nie mają oni zamiaru wyłączać pracownika Ośrodka – L. S. z postępowania, gdyż po złożonych wyjaśnieniach przez L. S. nie ma do tego podstaw, a jego wnioski o wyłączenie należy uznać za bezzasadne. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie. Ponownie podniosło, że zakwestionowana odwołaniem decyzja jest prawidłowa i zgodna z ustalonym w sprawie stanem faktycznym. Wniosek o udzielenie pomocy finansowej złożony przez skarżącego został uwzględniony, ponadto wydaną w tym samym dniu drugą decyzją administracyjną otrzymał on zasiłek celowy w wysokości [...] zł. Wskazało też, że skarżący jest młodym człowiekiem, który nie przedłożył żadnych dokumentów potwierdzających jego niezdolność do podjęcia zatrudnienia z powodów zdrowotnych. Poza tym skarżący nie wskazał, jakie przepisy prawa naruszono zaskarżoną decyzją. Przekłada on niezadowolenie z treści decyzji na brak reakcji Dyrektora OPS w [...] na żądania wyłączenia wskazanego pracownika tego organu od załatwiania jego wniosków. Przy czym - zarzucając rażące naruszenie procedury - skarżący nie wskazał, jaki przepis w jego ocenie został rażąco naruszony, poza odmową wyłączenia ze sprawy pracownika OPS. O swym stanowisku, co do żądania wyłączenia pracownika, powiadomił skarżącego pisemnie dyrektor OPS. Również w treści skargi skarżący nie wskazał żadnych nowych okoliczności sprawy, mogących skutkować zmianą decyzji organu odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), dalej jako: p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Skarga jest niezasadna, gdyż zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, są zgodne z prawem. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] czerwca 2021 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z [...] maja 2021 r. w przedmiocie przyznania skarżącemu zasiłku okresowego z powodu bezrobocia za okres od 1 kwietnia 2021 r. do 31 maja 2021 r. w wysokości po [...] zł za każdy miesiąc. Materialnoprawną podstawę wydanych w sprawie decyzji stanowiły przepisy ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 1876 ze zm.), dalej jako ustawa. W świetle art. 36 pkt 1 lit. b) ustawy świadczeniem pieniężnym z pomocy społecznej jest zasiłek okresowy. Zgodnie z art. 38 ust. 1, 2, 3 i 5 ustawy - w brzemieniu na dzień wydania decyzji I instancji - zasiłek okresowy przysługuje w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego osobie samotnie gospodarującej, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej (pkt 1) oraz rodzinie, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego rodziny (pkt 2) (ust. 1). Zasiłek okresowy ustala się w przypadku osoby samotnie gospodarującej - do wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku nie może być wyższa niż [...] zł miesięcznie (pkt 1) oraz w przypadku rodziny - do wysokości różnicy między kryterium dochodowym rodziny a dochodem tej rodziny (pkt 2) (ust. 2). Kwota zasiłku okresowego ustalona zgodnie z ust. 2 nie może być niższa niż 50% różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby (pkt 1) oraz kryterium dochodowym rodziny a dochodem tej rodziny (pkt 2) (ust. 3). Okres, na jaki jest przyznawany zasiłek okresowy, ustala ośrodek pomocy społecznej na podstawie okoliczności sprawy (ust. 5). W myśl art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy - w brzemieniu na dzień wydania decyzji I instancji – prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej przysługuje osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty 701 zł. Kwota kryterium dochodowego została ustalona na mocy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 lipca 2018 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1358). Rozporządzenie obowiązywało od 1 października 2018 r. do 31 grudnia 2021 r. Ze znajdującego się w aktach sprawy wywiadu środowiskowego przeprowadzonego w dniu [...] maja 2021 r. wynika, że skarżący ma 44 lata, jest kawalerem, mieszka sam i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie pracuje i nie ma statusu osoby bezrobotnej. Nie ma żadnego własnego dochodu. Utrzymuje się z zasiłków celowych i okresowych. Podnosi, że jest chory - jednak nie przedstawia dokumentacji lekarskiej potwierdzającej zły stan zdrowia. Ma wykształcenie średnie i posiada umiejętności projektowania stron internetowych. Jest samoukiem w tej dziedzinie. Nie otrzymuje propozycji pracy z Powiatowego Urzędu Pracy. W Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie toczy się postępowanie przeciwko Powiatowemu Urzędowi Pracy w przedmiocie wyrejestrowania i utraty statusu osoby bezrobotnej. Mieszka w starym, drewnianym budynku, który wymaga generalnego remontu. Brak w nim wody, kanalizacji, dach przecieka, krokwie zbutwiałe, tynk odpada, ściany brudne od sadzy, piec na węgiel. Skarżący zajmuje jeden pokój. Jest jednym z czterech współwłaścicieli budynku, jest w nim zameldowany. Stwierdzić należy, że prawidłowe jest stanowisko organów orzekających, iż skarżący spełnia określone w art. 38 ustawy przesłanki do otrzymania świadczenia okresowego. Niewątpliwie skarżący, z uwagi na brak jakichkolwiek własnych dochodów, nie przekracza kryterium dochodowego dla osoby samotnie gospodarującej określonego w art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy i wynoszącego 701 zł. W rozpoznawanej sprawie skarżący wystąpił o udzielenie mu pomocy finansowej. Prezydent Miasta [...] decyzją z [...] maja 2021 r. przyznał mu pomoc finansową w formie zasiłku okresowego w związku z bezrobociem w miesiącach kwiecień i maj 2021 r. w wysokości po [...] zł za każdy miesiąc. Rozstrzygnięcie jest dla skarżącego korzystne, bowiem uwzględnia jego żądanie. Niezadowolenie skarżącego z wysokości przyznanej mu pomocy finansowej, niespełniającej jego oczekiwań i potrzeb, nie może przesądzać o wadliwości rozstrzygnięć podjętych przez organy orzekające. Należy bowiem wziąć pod uwagę, iż organy pomocy społecznej dysponują ograniczonymi środkami finansowymi oraz, że muszą mieć na względzie nie tylko potrzeby skarżącego, ale także potrzeby innych osób ubiegających się o świadczenia z pomocy społecznej. Nie ulega wątpliwości, iż organy pomocowe nie mogą zabezpieczyć wszystkich potrzeb osób ubiegających się o pomoc, jak również nie mogą zawsze udzielać świadczeń w oczekiwanej przez te osoby wysokości. Stwierdzić również należy, że organy prawidłowo ustaliły wysokość przyznanego skarżącemu zasiłku okresowego w kwocie po [...] zł miesięcznie. Jego wysokość mieści się bowiem w granicach określonych w art. 38 ustawy. Przepisy ust. 2 i 3 art. 38 ustawy określają limity wysokości tego świadczenia pieniężnego dla osoby samotnie gospodarującej. Zasiłek okresowy ustala się w przypadku osoby samotnie gospodarującej - do wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku nie może być wyższa niż [...] zł miesięcznie. Tak ustalona kwota zasiłku okresowego nie może być jednocześnie niższa niż 50% różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby. Kryterium dochodowe osoby samotnie gospodarującej wynosi 701 zł. Zatem zasiłek okresowy dla skarżącego mógł być ustalony w wysokości od [...] zł do [...] zł. Z powyższego wynika, że organ pomocowy przyznał skarżącemu zasiłek okresowy w maksymalnej dopuszczonej przez ustawę wysokości. Wskazać też należy, że zgodnie art. 2 ust. 1 ustawy pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Z przepisu tego jasno wynika, że pomoc społeczna ma charakter pomocniczy i udzielana jest w celu przezwyciężania trudnych sytuacji życiowych, których dana osoba czy rodzina nie jest w stanie pokonać - wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Zatem pomoc społeczna nie może stać się źródłem stałych dochodów i stałego utrzymania oraz służyć do pokrywania wszelkich ponoszonych przez stronę wydatków. Z oświadczenia skarżącego wynika, że mając [...] lata i będąc w wieku produkcyjnym, nie jest nigdzie zatrudniony. Mimo młodego wieku i posiadanych umiejętności w zakresie projektowania stron internetowych, nie poszukuje on zatrudnienia w tej branży ani w żadnej innej. Wykazuje się biernością w zakresie poszukiwania zatrudnienia. Wprawdzie skarżący podnosi, że jest chory - jednakże nie przedstawia żadnej dokumentacji medycznej na potwierdzenia swojego złego stanu zdrowia. W tej sytuacji oczekiwanie przez skarżącego, że organ pomocowy przyzna mu pomoc finansową w wyższej wysokości jest zupełnie niezrozumiałe. Po pierwsze, organ przyznał mu świadczenie okresowe w maksymalnej wysokości dopuszczonej przez ustawę. Po drugie, skarżący we własnym zakresie nie podejmuje żadnych starań ani wysiłków mających na celu poprawę i przezwyciężenie własnej, niewątpliwie trudnej, sytuacji życiowej i finansowej. Pomoc ze strony Państwa nie ma służyć zaspokojeniu wszystkich jego potrzeb i oczekiwań na zadowalającym go poziomie - zwłaszcza, że możliwości finansowe ośrodków pomocy społecznej nie są nieograniczone, a liczba osób wymagających wsparcia jest znaczna. Zdaniem Sądu, potrzeby skarżącego zostały przez organ pomocowy uwzględnione w miarę dysponowania ograniczonymi środkami finansowymi. Podkreślenia wymaga, że skarżący nie pozostaje bez pomocy finansowej ze strony Ośrodka Pomocy Społecznej w [...]. Z akt sprawy wynika bowiem, że skarżący, oprócz świadczenia okresowego za kwiecień i maj 2021 r. przyznanego kwestionowaną w niniejszym postępowaniu decyzją, otrzymał również inne świadczenia z pomocy społecznej, tj.: a) decyzją z [...] maja 2021 r. skarżącemu przyznano zasiłek celowy w łącznej wysokości [...] zł na dofinansowanie do opłaty energii w kwietniu w wysokości [...] zł i na dofinansowanie do opłat za wywóz nieczystości w kwietniu w wysokości [...] zł; b) decyzją z [...] maja 2021 r. przyznano świadczenie pieniężne na zakup posiłku lub żywności (z programu "Posiłek w szkole i w domu") od 1 kwietnia 2021 r. do 30 kwietnia 2021 r. w wysokości [...] zł; c) decyzją z [...] maja 2021 r. przyznano świadczenie pieniężne na zakup posiłku lub żywności (z programu "Posiłek w szkole i w domu") od 1 maja 2021 r. do 31 maja 2021 r. w wysokości [...] zł; d) decyzją z [...] maja 2021 r. przyznano zasiłek celowy w łącznej wysokości [...] zł: - na dofinansowanie do opłat za energię w maju w wysokości [...] zł, - na dofinansowanie do opłat za wywóz nieczystości w maju w wysokości [...] zł, - na dofinansowanie do podatku od nieruchomości w maju w wysokości [...] zł, - na dofinansowanie do zakupu gazu do butli w maju w wysokości [...] zł, - na dofinansowanie do zakupu środków czystości w maju w wysokości [...] zł, - na dofinansowanie do zakupu odzieży (bielizny osobistej) w maju w wysokości [...] zł, - na dofinansowanie do zakupu obuwia w maju w wysokości [...] zł. Z powyższego zestawienia wynika, że łączna pomoc finansowa dla skarżącego za kwiecień i maj 2021 r. wyniosła [...] zł (2 x [...] zł + [...] zł + [...] zł + [...] zł + [...] zł). Z akt sprawy wynika także, że wnioski skarżącego z [...] marca 2021 r. i z [...] kwietnia 2021 r. o wyłączenie wskazanych przez niego pracowników Ośrodka Pomocy Społecznej od udziału w sprawie z uwagi na ich stronniczość oraz brak bezstronności i rzetelności zostały rozpatrzone następującymi orzeczeniami: a) postanowieniem z [...] maja 2021 r., nr [...], odmówiono wyłączenia K. R. Zastępcy Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] od udziału w sprawie udzielenia pomocy w formie świadczeń pomocy społecznej na wniosek skarżącego z [...] marca 2021 r., b) postanowieniem z [...] maja 2021 r., nr [...], odmówiono wyłączenia J. S. Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] od udziału w sprawie udzielenia pomocy w formie świadczeń pomocy społecznej na wniosek skarżącego z [...] marca 2021 r., c) postanowieniem z [...] maja 2021 r., nr [...], odmówiono wyłączenia E. W. specjalisty pracy socjalnej Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] od udziału w sprawie udzielenia pomocy w formie świadczeń pomocy społecznej na wniosek skarżącego z [...] kwietnia 2021 r., d) postanowieniem z [...] maja 2021 r., nr [...], odmówiono wyłączenia A. G. Kierownika Działu Pomocy Środowiskowej Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] od udziału w sprawie udzielenia pomocy w formie świadczeń pomocy społecznej na wniosek skarżącego z [...] kwietnia 2021 r. Zauważyć należy, że zgodnie z art. 24 § 3 k.p.a. wyłączenie pracownika od udziału w postępowaniu może nastąpić, jeżeli zostanie uprawdopodobnione istnienie okoliczności (niewymienionych w § 1), które mogą wywołać wątpliwość co do bezstronności pracownika. Przy czym chodzi o okoliczności natury obiektywnej. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądowo-administracyjnym wyłączenia pracownika nie może uzasadniać samo subiektywne przekonanie skarżącego o braku jego bezstronności. Natomiast w rozpoznawanej sprawie wątpliwości skarżącego w tym zakresie wynikają z jego przekonania o celowym - wręcz przestępczym - działaniu na jego szkodę przez pracowników OPS w [...], polegającym m.in. na niewydawaniu decyzji o przyznaniu mu pomocy, przedłużaniu postępowania, manipulowaniu dokumentacją, po to m.in., aby narazić go na utratę życia i zdrowia. Powyższe twierdzenia skarżącego opierają się wyłącznie na jego subiektywnej ocenie pracy pracowników zatrudnionych w OPS w [...]. Dokumentacja zawarta w aktach sprawy nie potwierdza takich okoliczności. Zauważyć należy, że skoro postanowieniem z [...] maja 2021 r. odmówiono wyłączenia J. S. - Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w [...], to Dyrektor Ośrodka mógł wydać kwestionowaną decyzję z [...] maja 2021 r., nr [...], w przedmiocie przyznania zasiłku okresowego z powodu bezrobocia. Nie doszło zatem do naruszenia przepisów o wyłączeniu pracownika - art. 24 § 3 k.p.a. Tym samym brak jest podstaw do uznania, że naruszono przepisy postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.) Odnosząc się do podnoszonej przez skarżącego kwestii braku wydania postanowienia dotyczącego wniosku o wyłączenie pracownika OPS w [...] - należy wskazać, że kwestia ta nie ma znaczenia dla prawidłowości oceny zaskarżonej decyzji z [...] czerwca 2021 r. i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta [...] z [...] maja 2021 r., gdyż - jak wynika z akt sprawy - ww. decyzję organu I instancji wydał Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] J. S.. Natomiast L. S. nie brała udziału przy jej wydawaniu. Przy tym, jak wskazano wyżej, postanowieniem z [...] maja 2021 r. odmówiono wyłączenia J. S. - Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] Stwierdzić zatem należy, że wydane przez organy orzekające obu instancji rozstrzygnięcia są zgodne z prawem. Brak jest jakichkolwiek podstaw do zarzucenia im naruszenia przepisów prawa procesowego i materialnego. Organy te wnikliwie, wszechstronnie i obiektywnie rozpatrzyły zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, dokonały właściwych ustaleń faktycznych, na ich podstawie podjęły prawidłowe decyzje przyznające skarżącemu świadczenie okresowe w oparciu o obowiązujące przepisy prawa materialnego i procesowego, a podjęte rozstrzygnięcia uzasadniły zgodnie z wymogami określonymi w art. 107 § 3 k.p.a. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a, skargę oddalił. Stosownie do treści art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, rozpoznanie niniejszej sprawy nastąpiło na posiedzeniu niejawnym.