III SAB/Gd 150/21
PostanowienieWSA w Gdańsku2022-02-11
Skład orzekający: Sędzia WSA Jolanta Sudoł
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w sprawie zmiany organizacji ruchu jest dopuszczalna w postępowaniu sądowoadministracyjnym?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w sprawie zmiany organizacji ruchu nie jest dopuszczalna, ponieważ zmiana organizacji ruchu nie jest dokonywana w drodze decyzji administracyjnej ani innego aktu, który podlegałby kontroli sądu administracyjnego w trybie skargi na bezczynność. Zgodnie z art. 3 § 2 PPSA, skarga na bezczynność jest dopuszczalna tylko w odniesieniu do ściśle określonych aktów i czynności, a zatwierdzenie organizacji ruchu, choć jest aktem z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 6 PPSA), nie mieści się w katalogu spraw, w których można wnieść skargę na bezczynność.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. w sprawie rozpoznania wniosku z dnia 21 sierpnia 2021 r. dotyczącego zmiany organizacji ruchu na ul. [...] w S. Skarżący wskazał, że mimo upływu miesiąca i wysłanego ponaglenia, organ nie załatwił sprawy. Do wniosku dołączyło 18 innych mieszkańców. Organ w odpowiedzi podniósł, że zmiana organizacji ruchu nie jest sprawą indywidualną, a celem skarg na bezczynność jest wymuszenie sprawnego prowadzenia postępowania w indywidualnej sprawie. Organ poinformował również o konsultacjach społecznych i udzieleniu odpowiedzi na uwagi skarżącego.Rozstrzygnięcie
Sąd odrzucił skargę C. G. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. oraz orzekł o zwrocie skarżącemu wpisu od skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprawy ze skargi C. B. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. w przedmiocie zmiany organizacji ruchu 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu C. G. wpis od skargi w wysokości 100 (sto) zł.
W dniu 7 grudnia 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga C. G. (dalej zwany "skarżącym") na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 21 sierpnia 2021 r. w sprawie zmiany organizacji ruchu na ul. [...] w S. W uzasadnieniu skarżący wskazał, ze organ powinien zająć się wskazaną spraw niezwłocznie, czyli zwyczajowo w ciągu miesiąca. Tymczasem na dzień sporządzenia skargi (skarga datowana na dzień 1 listopada 2021 r.) skarżący dalej oczekuje na załatwienie wskazanej sprawy, pomimo wystosowanego do organu ponaglenia. Do skargi dołączono kopię wniosku z dnia 21 sierpnia 2021 r., wystosowanego przez skarżącego do Burmistrza Miasta i Gminy S., pod którym podpisało się także 18 innych mieszkańców ul. [...] w S., zwracając uwagę organu na trudności z parkowaniem, przepustowością i uszkodzeniami pojazdów wynikającymi z obecnie obowiązującej na tej ulicy organizacji ruchu. We wniosku zaproponowano dwa alternatywne rozwiązania zmiany organizacji ruchu na ul. [...] w S., które pomogłyby w ocenie mieszkańców wyeliminować opisane przez nich problemy.
W odpowiedzi na skargę, organ podkreślił, ze zmiana organizacji ruchu na ul. [...] w S. nie jest sprawą indywidualną dotyczącą tylko C. G. Celem skarg na bezczynność i przewlekłość postępowania wnoszonych do sądu administracyjnego jest natomiast wymuszenie na organach administracji sprawnego, racjonalnego i skutecznego prowadzenia postępowania administracyjnego w indywidualnej sprawie.
Organ wskazał dodatkowo, że choć zmiana organizacji ruchu nie wymaga przeprowadzenia konsultacji z mieszkańcami, to w przedmiotowej sprawie taka możliwość została im zapewniona. W dniu 18 listopada 2021 r. na stronie internetowej Urzędu Miasta i Gminy S. zamieszczono bowiem projekt zmiany organizacji ruchu na ul. [...] w S. z prośbą o składanie uwag i wniosków zainteresowanych mieszkańców. W wyznaczonym terminie nie wpłynęły jednak żadne uwagi, ani też wnioski, w tym także od mieszańców ul. [...], czy C. G. Jednocześnie na wszystkie uwagi zawarte w piśmie skarżącego z dnia 21 sierpnia 2021 r. udzielono mu odpowiedzi w dniu 8 listopada 2021 r. podczas posiedzenia Komisji Edukacji, Kultury, Spraw Społecznych Rady Miejskiej w S., w którym skarżący uczestniczył osobiście, a które to posiedzenie było m.in. poświęcone omówieniu zmiany organizacji ruchu na ul. [...] w S.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Z powyżej wskazanych przepisów wynika wprost, że właściwość sądów administracyjnych nie została określona za pomocą tzw. klauzuli generalnej. Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje bowiem orzekanie w sprawach ściśle przez ustawę określonych.
Z analizy powyższych regulacji (vide: art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a.) wynika, że skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na akty wskazane w punktach 1-3 art. 3 § 2 p.p.s.a., to jest wskazane tam decyzje i postanowienia oraz w sprawach dotyczących innych niż określone w punktach 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego (stosownie do treści punktów 4 i 9 art. 3 § 2 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność organu w sprawie zmiany organizacji ruchu.
W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że, jak wynika z treści przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tj.: Dz.U. z 2019 r., poz. 450 ze zm.) i przepisów wykonawczych do ww. ustawy, zmiana organizacji ruchu nie jest dokonywana w drodze decyzji administracyjnej, nie stanowi bowiem załatwienia sprawy indywidualnej, nie jest aktem skierowanym do indywidualnie oznaczonego adresata i nie dotyczy zindywidualizowanych praw i obowiązków.
Orzecznictwo sądowoadministracyjne dopuszcza skargę na zatwierdzenie projektu zmiany organizacji ruchu. Nie jest natomiast dopuszczalne wniesienie skargi na bezczynność polegającą na braku wydania takiego zarządzenia w zakresie zarządzania ruchem.
Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2014 r. (sygn. akt I OPS 14/13) zatwierdzenie organizacji ruchu przez organ jednostki samorządu terytorialnego wskazany w art. 10 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym na podstawie § 3 ust. 1 pkt 3, § 6 ust. 1 i § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (aktualnie tj.: Dz. U. z 2017 r., poz. 784 ze zm.), jest aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a.
Zatem jest to akt organu jednostki samorządu terytorialnego, inny niż akt prawa miejscowego, podejmowany w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a.). Jak zaś wskazano wyżej, w myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. skarga na bezczynność służy tylko w odniesieniu do decyzji, postanowień, aktów i czynności, określonych w punktach 1, 2, 3, 4 i 9 tego przepisu.
Skoro zarządzenie zatwierdzające projekt organizacji ruchu jest aktem, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a., to nie przysługuje skarga na bezczynność organu w sytuacji braku jego wydania. Stwierdzenie zaś, że skarga została wniesiona w sprawie, która nie należy to właściwości sądów administracyjnych, stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. obliguje Sąd do odrzucenia skargi.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzucił skargę C. G. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. w przedmiocie zmiany organizacji ruchu.
O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Powołane orzeczenia sądów są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (strona internetowa www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło