III OSK 1186/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Korzeniowski Sędziowie sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk (spr.) sędzia del. WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lutego 2022 r. sygn. akt II SA/Wa 3472/21 w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 20 lipca 2021 r. nr KOA/2445/Pi/21 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. oddala skargę kasacyjną, 2. oddala wniosek J. J. o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 17 lutego 2022 r. sygn. akt II SA/Wa 3472/21 wydanym po rozpoznaniu sprawy ze skargi J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 20 lipca 2021 r. nr KOA/2445/Pi/21 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329) dalej "p.p.s.a." uchylił zaskarżoną decyzję (pkt 1) oraz zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie na rzecz skarżącego kwotę 200 złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt 2). W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji wskazał, że zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję Wójta Gminy Wieliszew z 17 maja 2021 r., nr 3/2021, o odmowie udostępnienia skarżącemu informacji dotyczącej ilości placówek pocztowych, zamieszczonej w ofercie na "Świadczenie usług pocztowych w obrocie krajowym i zagranicznym na potrzeby Gminy Wieliszew w 2021 r.", stanowiącej załącznik do umowy zawartej z Pocztą Polską S.A. na "Świadczenie usług pocztowych w obrocie krajowym i zagranicznym dla potrzeb Urzędu Gminy Wieliszew w roku 2021 r." Zdaniem WSA w Warszawie organy obu instancji błędnie odmówiły udostępnienia informacji publicznej z powołaniem się na tajemnicę przedsiębiorcy, o której mowa w art. 5 ust. 2 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2020 r., poz. 2176), dalej zwanej "u.d.i.p." Odwołując się do odesłania do art. 11 ust. 2 ustawy z 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz.U. z 2020 r., poz. 1913 ze zm.) dalej zwanej "u.z.n.k.", Sąd I instancji zwrócił uwagę, że odmowa udostępnienia informacji na tej podstawie wymaga wykazania spełnienia przesłanki materialnej i formalnej tajemnicy przedsiębiorcy. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ nie zawarł argumentacji na okoliczność spełnienia przesłanek odmowy udostępnienia informacji. Organ ograniczył się do opisu przebiegu postępowania, przedstawienia orzecznictwa dotyczącego tajemnicy przedsiębiorcy i stwierdzenia, że informacje o organizacji i strukturze podmiotu, jak również zasobów wykorzystywanych do realizacji zamówień stanowią mogące stanowić przedmiot tajemnicy przedsiębiorstwa, a w konsekwencji przedsiębiorcy. Mając powyższe na uwadze, zdaniem Sądu I instancji organ zaniechał dokonania własnej oceny charakteru wnioskowanej informacji, w konsekwencji wydał zaskarżoną decyzję z naruszeniem przepisów prawa materialnego i procedury, tj. art. 5 ust. 2 u.d.i.p., art. 11 ust. 2 u.z.n.k. oraz art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.) dalej zwanej "k.p.a." Skargę kasacyjną wniósł organ, zaskarżając powyższy wyrok w całości. Zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie mogło mieć wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. art. 141 § 4 p.p.s.a oraz z art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: "k.p.a.’’) przez nieuzasadnione zarzucenie Kolegium naruszenia przepisów postępowania sposób mający wpływ na wynik sprawy, podczas, gdy Kolegium w sposób kompleksowy zgromadziło i rozpoznało materiał dowodowy, pozwalający na ocenę wszystkich istotnych okoliczności sprawy oraz w oparciu o niego dokonało, w decyzji z 20 lipca 2021 r. sygn.. KOA/2445/Pi/21 utrzymującej w mocy decyzję Wójta Gminy Wieliszew nr 3/2021 z 17 maja 2021 r., znak: ORG. 1431.1.77.2020, w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej w zakresie informacji dotyczących ilości placówek pocztowych zastrzeżonej w ofercie stanowiącej załącznik do umowy na "Świadczenie usług pocztowych w obrocie krajowym i zagranicznym dla potrzeb Urzędu Gminy Wieliszew w roku 2021", kompleksowej oceny spełnienia przesłanek odmowy udostępnienia informacji dotyczących ilości placówek pocztowych Poczty Polskiej S.A., zastrzeżonej w ofercie stanowiącej załącznik do umowy na "Świadczenie usług pocztowych w obrocie krajowym i zagranicznym dla potrzeb Urzędu Gminy Wieliszew w roku 2021", jako tajemnica przedsiębiorstwa. Ponadto organ zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 5 ust. 2 u.d.i.p. i art. 8 ust. 3 ustawy z 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1843 ze zm., dalej: "p.z.p.") oraz art. 11 ust. 2 u.z.n.k., przez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż w sprawie nie zostało wykazane istnienie przesłanek uzasadniających odmowę udostępnienia żądanej informacji publicznej w postaci ilości placówek pocztowych Poczty Polskiej S.A., zastrzeżonej w ofercie stanowiącej załącznik do umowy na "Świadczenie usług pocztowych w obrocie krajowym i zagranicznym dla potrzeb Urzędu Gminy Wieliszew w roku 2021" jako tajemnica przedsiębiorstwa, podczas gdy w sprawie zostało udokumentowane i wykazane spełnienie przesłanek formalnych i materialnych warunkujących uznanie informacji o ilości placówek pocztowych zastrzeżonej Poczty Polskiej S.A., zastrzeżonej w ofercie stanowiącej załącznik do umowy na "Świadczenie usług pocztowych w obrocie krajowym i zagranicznym dla potrzeb Urzędu Gminy Wieliszew w roku 2021", za tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 2 u.z.n.k, co skutkowało koniecznością odmowy udzielenia żądanej informacji w oparciu o art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w zw. z art. 8 ust. 3 p.z.p. W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący kasacyjnie organ wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi oraz zasądzenie na rzecz organu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie na rzecz organu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wyjaśnił, że w sprawie został zgromadzony materiał dowodowy pozwalający na ocenę spełnienia przesłanek uznania żądanej informacji za tajemnicę przedsiębiorstwa. Uzyskano bowiem wyjaśnienie od Poczty Polskiej S.A. w zakresie kwalifikowania ww. informacji, jak również zapewnienia braku jej udostępnienia szerszej grupie osób. Wyjaśnione zostało również spełnienie przesłanki formalnej w postaci zastrzeżenia przez Pocztę Polską S.A. nie później niż w terminie składania ofert, braku możliwości udostępniania informacji o ilości placówek pocztowych. Organ podkreślił, że zgodnie z art. 8 ust. 3 p.z.p. nie ujawnia się informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, jeżeli wykonawca, nie później niż w terminie składania ofert lub wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, zastrzegł, że nie mogą być one udostępniane oraz wykazał, iż zastrzeżone informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Tajemnica przedsiębiorcy obejmuje m.in. informacje techniczne i organizacyjne danego podmiotu, które mogą mieć dla niego określoną wartość, a w zakresie działalności rynkowej przekładają się na efektywność i skuteczność, jak i konkurencyjność działania tego podmiotu. Poczta Polska S.A zastrzegła informacje o ilości placówek, gdyż jest to informacja organizacyjna, przekładająca się wprost na zdolność operacyjną Poczty Polskiej do realizacji określonych zadań (w tym jako wykonawca na potrzeby zamawiających), jak również warunki świadczenia usług i realizacji określonych zadań. W odpowiedzi na skargę kasacyjną skarżący wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej w całości jako niezasadnej oraz o zasądzenie od skarżącego kasacyjnie na rzecz strony przeciwnej kosztów postępowania wedle norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazał, że zakładając nawet prawidłowość stanowiska, zgodnie z którym Poczta Polska S.A. podjęła należyte działania zmierzające do utajnienia wnioskowanej informacji, oznaczałoby to spełnienie wyłącznie formalnej przesłanki uznania określonej informacji jako informacji określonej tajemnicą przedsiębiorcy. Natomiast organ nie wykazał w sposób należyty wartości gospodarczej ww. informacji, ograniczając się do stwierdzenia, że liczba i rozmieszczenie punktów pocztowych musi wynikać z analizy potrzeb, przy jednoczesnym ustaleniu ryzyka i opłacalności. Skarżący podkreślił, że informacja zawarta w załączniku do umowy o świadczenie usług pocztowych na rzecz organu pierwszej instancji nie dotyczyła treści wspomnianych analiz, a jedynie informacji na temat liczby punktów pocztowych w kraju. Jednocześnie zdaniem skarżącego nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem, zgodnie z którym informacja o ilości i rozmieszczeniu placówek pocztowych miałaby być informacją nieznaną i trudno dostępną, co do której Poczta Polska S.A. podjęła działania w celu utrzymania informacji tej w tajemnicy, bowiem prowadziłoby to do uznania, że obywatele nie mogą korzystać z gwarantowanych przez państwo usług powszechnych, zaś Poczta nie mogłaby świadczyć usług komercyjnych, gdyż osoby korzystające z jej usług nie wiedziałyby gdzie znajdują się punkty pocztowe. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259) zwanej dalej p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a. i nie zachodzi żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 p.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku. W tych okolicznościach w sprawie badaniu podlegały wyłącznie zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej na uzasadnienie przytoczonych podstaw kasacyjnych. Nie są zasadne zarzuty naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 k.p.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji trafnie zarzucił skarżącemu kasacyjnie Kolegium naruszenie przepisów postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ wbrew twierdzeniom Kolegium, nie zgromadziło i nie rozpoznało ono w "sposób kompleksowy" materiału dowodowego, pozwalającego na ocenę wszystkich okoliczności sprawy i nie dokonało oceny wszystkich istotnych okoliczności sprawy oraz w oparciu o niego nie dokonało w zaskarżonej decyzji (w zakresie informacji dotyczącej ilości placówek pocztowych zastrzeżonej w ofercie stanowiącej załącznik do umowy na "Świadczenie usług pocztowych w obrocie krajowym i zagranicznym dla potrzeb Urzędu Gminy Wieliszew w roku 2021") kompleksowej oceny spełnienia przesłanek odmowy udostępnienia informacji dotyczącej "ilości placówek pocztowych Poczty Polskiej SA" - jako tajemnicy przedsiębiorcy w rozumieniu art. 5 ust. 2. u.d.i.p. Skarżące kasacyjnie Kolegium nie kwestionuje tego, że organ rozpoznający wniosek o udostępnienie informacji publicznej winien ocenić, czy istnieją przesłanki zarówno formalne, jak i materialne dla uznania, że dana informacja stanowi tajemnicę przedsiębiorcy i czy możliwe jest zastosowanie art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji dla odmowy jej udostępnienia. Nie jest w tym wypadku decydująca wyłącznie subiektywna wola przedsiębiorcy co do nadania danej informacji klauzuli poufności oraz uznanie jej za mającą walor tajemnicy i sprzeciwianie się przez niego udostępnianiu informacji. W takim przypadku organ musi szczegółowo określić, biorąc pod uwagę podstawy ochrony tajemnicy przedsiębiorcy, z czego wywodzi daną przesłankę i w czym znajduje ona uzasadnienie (wyrok NSA z 10 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 2112/13, I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej, Komentarz, Wolters Kluwer, Warszawa 2016, s. 119 i powołane tam orzecznictwo). Tymczasem, jak słusznie przyjął Sąd I instancji, Kolegium w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji odmawiającej na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. udostępnienia żądanej informacji (ilości placówek pocztowych - poprawnie żądanie powinno dotyczyć liczby placówek pocztowych) z uwagi na objęcie tej informacji tajemnicą przedsiębiorcy, w zasadzie nie zawarło własnej argumentacji na okoliczność spełnienia w sprawie przesłanek tej odmowy. Jak to prawidłowo stwierdził ten Sąd, Kolegium opisało przebieg postępowania, przywołało przepisy art. 1 ust. 1, art. 4 ust. 1, art. 5 ust. 2 u.d.i.p., art. 11 ust. 2 u.z.n.k. i art. 8 ust. 3 ustawy Prawo zamówień publicznych, będące podstawą materialnoprawną decyzji, orzecznictwo dotyczące tajemnicy przedsiębiorcy (przesłanki formalnej i materialnej odmowy uznania informacji za tajemnicę przedsiębiorcę), przytoczyło oświadczenie Poczty Polskiej SA z pisma z 29 kwietnia 2021 r. oraz stwierdziło, że "informacje o organizacji i strukturze podmiotu, jak również zasobów wykorzystywanych do realizacji zamówień stanowią informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, w rozumieniu art. 11 ust. 2 ustawy (...) o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Tym samym - w określonych okolicznościach i konfiguracji, mogą stanowić przedmiot tajemnicy przedsiębiorstwa, a w konsekwencji przedsiębiorcy. Taki też status ww. informacji potwierdza Poczta Polska S.A. w kontekście złożonej oferty i zawartej umowy, co w ocenie Składu Orzekającego jest wystraczające do uznania informacji o ilości placówek pocztowych (...) za informację publiczną wyłączoną od udostępnienia na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej." Stanowiska tego Kolegium nie uzasadniło, a w konsekwencji nie wyjaśniło, dlaczego uznało, że informacja o "ilości placówek pocztowych" Poczty Polskiej SA obiektywnie zawiera tajemnicę przedsiębiorcy w rozumieniu wyżej przedstawionym. Kolegium zaniechało dokonania własnej, wyczerpującej oceny charakteru wnioskowanej informacji, ograniczając się w zasadzie do przytoczenia stanowiska Poczty Polskiej w tym zakresie, nie badając samodzielnie spełnienia przesłanek objęcia danej informacji tajemnicą przedsiębiorcy. Jak słusznie podniósł Sąd I instancji stwierdzenie organu, że stanowisko Spółki co do uznania spornej informacji publicznej za informację stanowiącą tajemnicę przedsiębiorcy "jest wystraczające do uznania informacji (...) za informację publiczną wyłączoną od udostępnienia na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy" nie jest prawidłowe i nie może stanowić wystarczającego uzasadnienia odmowy jej udostępnienia. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Kolegium nie zebrało kompletnego materiału dowodowego wystarczającego do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Jak już wyżej podano nie jest wystarczające oparcie się tylko na twierdzeniach Poczty Polskiej SA. Organy administracji nie zażądały od tego podmiotu wykazania, że okoliczności podane w piśmie tej spółki mające stanowić podstawę uznania, że istnieją zarówno formalne jak i materialne przesłanki do zakwalifikowania żądanej informacji jako tajemnicy przedsiębiorcy, rzeczywiście mają miejsce. Nie jest też wystarczające oparcie się tylko na zastrzeżeniu Poczty Polskiej SA złożonym w ofercie świadczenia usług przez ten podmiot. Konieczne jest również wykazanie przez ten podmiot, że zastrzeżona informacja stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa (art. 8 ust. 3 ustawy z 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych). Twierdzenia Poczty Polskiej SA muszą być poparte dowodami, zarówno w zakresie wykazania przesłanki formalnej jak i materialnej tajemnicy przedsiębiorstwa a w konsekwencji tajemnicy przedsiębiorcy. Jest to szczególnie istotne ze względu na argumentację wskazaną przez wnioskodawcę, podważającą stanowisko organów administracji, oraz okoliczności związane z możliwością ustalenia żądanej informacji na podstawie danych zawartych na stronie internetowej Spółki (htps://placówki.poczta-polska.pl) oraz stronie internetowej Urzędu Komunikacji Elektronicznej, na której publikowane są raporty o stanie rynku pocztowego w Polsce, w których podawane są liczby placówek pocztowych, w tym placówek operatora wyznaczonego jakim jest Poczta Polska SA. Te ostatnie okoliczności poddają w wątpliwość zachowywanie w poufności liczby placówek pocztowych przez Pocztę Polską SA a tym samym istnienie przesłanki formalnej tajemnicy przedsiębiorstwa a także, jak twierdzi skarżący – istnienie przesłanki materialnej. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie podano okoliczności przemawiających za zaistnieniem przesłanki materialnej tajemnicy przedsiębiorstwa i poza stwierdzeniem, "że informacje o organizacji i strukturze podmiotu jak i zasobach wykorzystywanych do realizacji zamówień stanowią informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, w rozumieniu art. 11 ust. 2 u.z.n.k.", brak jest także argumentacji na poparcie stanowiska organu w tym zakresie. Podanie takiej argumentacji, opartej na doświadczeniu życiowym i wiedzy powszechnej, w skardze kasacyjnej, nie konwaliduje braków zaskarżonej decyzji. Wbrew twierdzeniom zawartym w skardze kasacyjnej, w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie wykazano, że spełnione są przesłanki z art. 8 ust. 3 ustawy Prawo zamówień publicznych w zakresie wymogu wykazania, iż zastrzeżona informacja stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa. Odnosi się to też do wymogu wykazania, że zachodzą przesłanki z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w zw. z art. 11 ust. 2 u.z.n.k. Zawarta w skardze kasacyjnej rozbudowana argumentacja nie pokrywa się z zawartością lakonicznego uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Okoliczności i argumentacja zawarta w skardze kasacyjnej na poparcie stanowiska Kolegium, w większości nie została zamieszczona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zatem nie może przemawiać za niezasadnością stanowiska Sądu I instancji, dotyczącego naruszenia przez Kolegium w zaskarżonej decyzji przepisów postępowania. Przykładowo w skardze kasacyjnej podano, iż "Kolegium wprost wskazało (...), że tajemnica przedsiębiorcy obejmuje m.in. informacje techniczne i organizacyjne danego podmiotu, które mogą mieć dla niego określoną wartość, a w zakresie działalności rynkowej przekładają się na efektywność i skuteczność, jak i konkurencyjność działania tego podmiotu. Poczta Polska SA zastrzegła informacje o ilości placówek, gdyż jest to informacja organizacyjna, przekładająca się wprost na zdolność operacyjną Poczty Polskiej do realizacji określonych zadań (w tym jako wykonawca na potrzeby zamawiających) jak również warunki świadczenia usług i realizacji określonych zadań (warunki czasowe, obszarowe, organizacji przyjmowania zadań, jak również ceny usług i zadań). Tymczasem w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji takiego stanowiska nie zawarto. W konsekwencji trafnie Sąd I instancji zarzucił Kolegium naruszenie art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 k.p.a. i prawidłowo uchylił zaskarżoną decyzję, nie naruszając art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku w sposób wystarczający wyjaśnił na czym polegało naruszenie przez Kolegium wskazanych przez Sąd przepisów postępowania. Łączne przytoczenie argumentacji odnoszącej się do naruszenia wszystkich wymienionych przepisów, nie uchybia wymogom wskazanym w art. 141 § 4 p.p.s.a. stawianym uzasadnieniu wyroku. Dlatego nieskuteczny okazał się również zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. Nie zasługiwał też na uwzględnienie zarzut naruszenia prawa materialnego tj. art. 5 ust. 2 u.d.i.p. i art. 8 ust. 3 ustawy Prawo zamówień publicznych oraz art. 11 ust. 2 u.z.n.k. Autor skargi kasacyjnej upatruje go w błędnym przyjęciu, iż w sprawie nie zostało wykazane istnienie przesłanek uzasadniających odmowę udostępnienia żądanej informacji publicznej w postaci "ilości placówek pocztowych", podczas gdy zdaniem Kolegium w sprawie zostało udokumentowane i wykazane spełnienie przesłanek formalnych i materialnych warunkujących uznanie tej informacji za tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 2 u.z.n.k., co skutkowało koniecznością odmowy udzielenia tej informacji w oparciu o art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w zw. z art. 8 ust. 3 ustawy Prawo zamówień publicznych. W uzasadnieniu tego zarzutu nie podważano wykładni tych przepisów dokonanej przez Sąd I instancji ani nie podano jaka powinna być prawidłowa ich wykładnia. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wykładnia tych przepisów zaprezentowana przez Sąd w zaskarżonym wyroku jest zbieżna z wykładnią przyjętą przez Kolegium w zaskarżonej decyzji i zasługuje na akceptację. Zarzut ten w istocie nie dotyczy błędnej wykładni tych przepisów, lecz ich niewłaściwego zastosowania w okolicznościach niniejszej sprawy. Skoro jednak podstawą uchylenia zaskarżonej decyzji było naruszenie przepisów postępowania w zakresie przeprowadzonego postępowania dowodowego i oceny zebranego materiału dowodowego oraz braki w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, to przedwczesna byłaby ocena prawidłowości zastosowania w sprawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. i art. 8 ust. 3 ustawy Prawo zamówień publicznych oraz art. 11 ust. 2 u.z.n.k. w zakresie ograniczenia dostępu do żadnej informacji publicznej, tj. "ilości placówek pocztowych" z powodu objęcia jej tajemnicą przedsiębiorstwa i w konsekwencji tajemnicą przedsiębiorcy. Byłoby to możliwe dopiero po prawidłowym zebraniu przez organ materiału dowodowego, prawidłowym jego ocenieniu i prawidłowym sporządzeniu uzasadnienia decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej z powołaniem się na ochronę tajemnicy przedsiębiorcy. Mając na uwadze powyższe wywody, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego na mocy art. 184 p.p.s.a. ją oddalił. Z braku przesłanek z art. 204 pkt 2 p.p.s.a. oddalono wniosek skarżącego o zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego kosztów postępowania kasacyjnego, ponieważ nie wykazał, że takie poniósł.