II SA/Łd 832/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Adamczewski Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.) Asesor WSA Marcin Olejniczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 lutego 2022 r. sprawy ze skargi H. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki parkingu oddala skargę. a.bł. Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w Ł. Delegatura w S. przeprowadził kontrolę na terenie przedsiębiorstwa P.H.U. A w K., Al. A 4 w N.. W piśmie do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. (dalej: "PINB") znak: [...] z dnia [...]r. m.in. wskazano, że w trakcie kontroli na części działki nr ew. [...] obręb [...], H. P. wykonał w okresie sierpień – wrzesień 2018 roku parking samochodowy, utwardzony kruszywem i tłuczniem betonowym, wygrodzony z 3 stron (wschodniej, północnej i południowej) płotem betonowym, na którym została posadowiona portiernia oraz że H. P. nie przedstawił dokumentów zezwalających na wykonanie takiego obiektu. W dniu 23 listopada 2020r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie parkingu usytuowanego na działce nr ew. [...], położonej w miejscowości K., gm. N.. Organ ustalił, że właścicielką działki nr ew. [...], położonej w miejscowości K., gm. N. jest H. P., co wynika z księgi wieczystej nr [...] oraz że umową z dnia 10 sierpnia 2018r. H. P. użyczyła ww. działki H. P.. W dniu 14 grudnia 2020 r. PINB dokonał oględzin, podczas których ustalił że na działce nr ew. [...], położonej w miejscowości K., gm. N. znajduje się parking na samochody ciężarowe typu TIR, usytuowany przy drodze pomiędzy działkami nr ew. [...] i [...] i ma 151,00m długości oraz 27,50m szerokości., co tworzy powierzchnię parkingu 4.152,50 m2 (= 151,00m x 27,50m). Organ ustalił także, że parking od strony północnej, wschodniej i południowej posiada ogrodzenie z betonowych płyt prefabrykowanych osadzonych w betonowych słupkach a ogrodzenie to składa się z czterech pełnych płyt betonowych o łącznej wysokości 2,0m (4 x 0,50m). Organ wskazał, że parking od strony zachodniej przylega do ogrodzenia z siatki stalowej Szkoły Podstawowej w K., od strony drogi znajduje się tam przesuwna brama metalowa pełna o szerokości 10,00 m i wysokości 2,00 m a nawierzchnia parkingu wykonana jest z tłucznia łamanego. Pomiary wskazały, że od strony granicy z działką nr ew. [...] w odległości 0,60 m od ogrodzenia znajduje się obrzeże z krawężnika. PINB zauważył także, że w pasie pomiędzy ogrodzeniem a krawężnikiem jest wysypana ziemia, natomiast spadek terenu skierowany jest do środka działki. Nadto oceniono, że teren parkingu jest monitorowany i oświetlony lampami typu LED osadzonych na metalowych słupach. H. P. oświadczył do tak sporządzonego przez PINB protokołu oględzin, że budowę parkingu rozpoczął w roku 2018 a zakończył - w 2019 roku; działkę pod parking otrzymał od swojej matki - H. P. na podstawie umowy użyczenia z dnia 10 sierpnia 2018r.; nie występował do Starostwa Powiatowego w Ł. o pozwolenie na budowę ani nie dokonał też zgłoszenia budowy parkingu. Ponadto H. P. oświadczył, że na powierzchni działki wysypał tłuczeń grubości ok. 0,10 m. Organ ustalił, że według Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, H. P. prowadzi działalność gospodarczą związaną z transportem drogowym towarów pod nazwą P.H.U. A a parkujące na przedmiotowym parkingu samochody ciężarowe świadczą o wykorzystaniu przedmiotowego parkingu w związku z powyższą działalnością. Do protokołu zostały dołączone, dokumentujące te twierdzenia organu, zdjęcia z dnia 14 grudnia 2020r. oraz ortofotomapa. Pismem znak: [...] z dnia [...] grudnia 2020r. Wydział Architektoniczno-Budowlany Starostwa Powiatowego w Ł. poinformował PINB, że dla H. P. w latach 2015 – 2018 nie wydawano pozwolenia na budowę ani też nie dokonywano zgłoszenia budowy parkingu, usytuowanego na działce nr ew. [...], położonej w miejscowości K., gm. N.. H. P. budowy ww. parking nie zgłaszał. Przy piśmie z dnia 22 grudnia 2020 r. Urząd Gminy N. przekazał PINB wypis i wyrys z obowiązującego dla działki nr ewid. [...] w K., miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, z którego wynikało, że przedmiotowa nieruchomość położona jest w obszarze oznaczonym symbolem 12.23.MNu- tereny zabudowy jednorodzinnej z usługami. PINB postanowieniem NR [...] z dnia [...]r. na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz.U. z 2020r. poz. 1333 z późn. zm. – dalej jako Pr. bud.) wstrzymał H. P., prowadzenie robót przy budowie parkingu na samochody ciężarowe, na działce nr ew. [...], położonej w miejscowości K., gm. N., oraz poinformował o możliwości złożenia wniosku o legalizację ww. parkingu na samochody ciężarowe, poprzez wniesienie opłaty legalizacyjnej w wysokości 300.000 złotych. Postanowienie H. P. odebrał w dniu 9 lutego 2021r. Pismem z dnia 15 marca 2021r. r.pr. M. K. – pełnomocnik H. P., zwróciła się do PINB, o przeprowadzenie ponownych czynności kontrolnych na działce nr ewid. [...], położonej w K., gm. N. i umorzenie postępowania w sprawie parkingu na ww działce, z uwagi na fakt wprowadzenia przez inwestora zmian w jej zagospodarowaniu, która obecnie nie będzie wykorzystywana jako parking. Podczas kontroli w dniu 18 marca 2021r. PINB stwierdził, że na działce nr ewid. [...], nie wykonano żadnych robót rozbiórkowych przedmiotowego parkingu i znajdują się na niej nadal portiernia i zaparkowane samochody osobowe. Sprawdzenia dokonano z drogi, przy której położona jest działka i wykonano zdjęcia stanu faktycznego, który nie uległ zmianie w stosunku do opisanego w protokole oględzin z dnia 14 grudnia 2020r. O wynikach oględzin w dniu 18 marca 2021r. PINB poinformował pełnomocnika H. P., że brak jest podstaw do umorzenia postępowania w sprawie parkingu na ww. działce. W dniu 9 kwietnia 2021r. H. P. telefonicznie poinformował PINB, że usunął z działki obiekty, które świadczyły o wykorzystywaniu jej jako parkingu. Podczas kontroli dokonanej w dniu 9 kwietnia 2021r. PINB stwierdził, że na nieruchomości nie ma zaparkowanych żadnych samochodów i usunięto stamtąd portiernię, co udokumentowano na zdjęciu stanowiącym załącznik do protokołu kontroli, a pozostałe elementy parkingu nie zostały rozebrane, tj.: utwardzenie terenu parkingu tłuczniem łamanym, słupy oświetleniowe z monitoringiem. PINB uznał, że H. P. przystępując dobrowolnie do usunięcia z działki obiektów wchodzących w skład przedmiotowego parkingu, dobrowolnie zrezygnował z możliwości jego legalizacji a fakt ten potwierdziło pismo jego pełnomocnika z dnia 4 marca 2021r. W piśmie tym pełnomocnik informował, że inwestor zlikwidował portiernię i obecnie nie są już na tym terenie parkowane samochody ciężarowe i osobowe oraz wskazywał na konieczność ustalenia celu inwestycji jaki przyświecał inwestorowi. Z tych też względów w ocenie pełnomocnika postepowanie w sprawie budowy parkingu stało się bezprzedmiotowe. Decyzją nr [...] z [...], na podstawie art. 49e pkt 1 Pr. bud. oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2020r. poz. 256 z późn. zm. dalej jako k.p.a.); PINB, nakazał H. P., zam. Al. A 4, [...] N., rozbiórkę parkingu (o dług. 151,00m i szer. 27,50m) na samochody ciężarowe, usytuowanego na działce nr ewid. [...], położonej w miejscowości K., gm. N., polegającą na usunięciu nawierzchni parkingu z tłucznia łamanego oraz demontażu siedmiu słupów oświetleniowych wraz z zamontowanym na nich monitoringiem. W uzasadnieniu organ, powołując się na przepisy art. 49e pkt 1 ustawy Prawo budowlane wskazał, iż w rozpatrywanej sprawie brak jest możliwości legalizacji przedmiotowego parkingu, ponieważ H. P. sam zrezygnował z możliwości zalegalizowania samowolnie wybudowanego parkingu i przystąpił do usuwania obiektów z nim zawiązanych: dotychczas usunięto portiernię a do rozbiórki pozostało utwardzenie parkingu tłuczniem łamanym oraz słupy oświetleniowe z monitoringiem, dlatego organ był zobowiązany do wydania decyzji nakazującej rozbiórkę przedmiotowego parkingu. Na skutek odwołania pełnomocnika H. P. od decyzji organu I instancji złożonego w dniu 25 maja 2021 roku, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: [...]WINB), zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...]r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U . z 2021 r. poz. 735); utrzymał w mocy decyzję PINB z dnia [...]r. Decyzję doręczono stronie w dniu 30 sierpnia 2021 roku. Organ II instancji wskazał w swym uzasadnieniu, że w dniu 7 czerwca 2021 r. organ I instancji dokonał sprawdzenia przedmiotowego parkingu i stwierdził, że są na nim zaparkowane samochody ciężarowe, naczepy i samochody osobowe a parking posiada latarnie i monitoring - na tę okoliczność sporządzono notatkę służbową, do której załączono dokumentację fotograficzną. Dalej organ powołują się na art. 29 ust. 1 pkt 10 ustawy Prawo budowlane, obowiązującej w dacie realizacji inwestycji, podniósł że ustalenia poczynione przez PINB uznać należy za prawidłowe. W sprawie bezsporny, zdaniem organu, pozostaje zakres czynności dokonanych przez H. P. na działce nr ewid. [...], polegający na wysypaniu na części działki tłucznia łamanego, zainstalowaniu monitoringu oraz wykonania oświetlenia na siedmiu słupach metalowych. Nie sposób, w ocenie organu, przyjąć, że działania podjęte przez H. P. miały na celu utwardzenie powierzchni gruntu działki nr ewid. [...], gdyż nie ulega wątpliwości, co zostało potwierdzone w toku oględzin z dnia 14 grudnia 2020 r., że część przedmiotowej działki wykorzystywana była przez inwestora jako parking dla samochodów ciężarowych. Sam inwestor dnia 14. grudnia 2020 r. oświadczył, że "parking rozpoczął budować w 2018 r., a zakończył w 2019 r.", potwierdzając, że przedmiotowa inwestycja polegała na wybudowaniu parkingu. Aktualnie, H. P. zaprzecza swoim wcześniejszym twierdzeniom, co jednak nie koreluje z pozostałym, zgromadzonym materiałem dowodowym. Organ podkreślił, że co prawda, inwestor w toku postępowania usunął portiernię z terenu działki a w dniu oględzin 9 kwietnia 2021 r. na placu nie były zaparkowane żadne samochody, jednakże dalsze czynności organu I instancji, tj. kontrola przeprowadzona w dniu 7 czerwca 2021 r., jednoznacznie wskazują na dalsze korzystanie z przedmiotowej działki jako parkingu dla samochodów ciężarowych - zatem zmiana sposobu użytkowania nie miała charakteru trwałego i nie została potwierdzona w toku dalszych czynności wyjaśniających. Nadto organ podniósł, że wykonanie spornego parkingu obejmowało zarówno utwardzenie terenu jak i zainstalowanie oświetlenia i monitoringu dla potrzeb parkingu, więc nie można podzielić stanowiska skarżącego, że oświetlenie oraz monitoring, nie stanowią całości funkcjonalno – użytkowej a wręcz przeciwnie - działka nr [...] nadal w części użytkowana jest jako parking dla samochodów ciężarowych i naczep, a całość inwestycji obejmującej plac postojowy, oświetlenie i monitoring są ze sobą powiązane i stanowiącą całość techniczno-użytkową, wykorzystywaną przez inwestora na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, tj. usług transportowych. Odnosząc się do zarzutów dotyczących braku konieczności uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę oraz zgłoszenia, o którym mowa w art. 30 Prawa budowlanego, [...]WINB podniósł, że przepis ten wyraźnie wskazuje, że zwolnienie dotyczy działek o charakterze budowlanym – działka inwestora jest oznaczona jest jako grunty orne i sady a według księgi wieczystej nr [...] jest to niezabudowana nieruchomość rolna. W skardze złożonej na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w dniu 23 września 2021 r., pełnomocnik H. P., zaskarżył ją całości i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji [...]WINB oraz poprzedzającej ją decyzji PINB oraz o zasądzenie na rzecz Skarżącego od organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego wg norm przepisanych, zarzucając decyzji [...]WINB naruszenie przepisów postępowania: – art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - poprzez błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego przejawiającą się w braku uwzględnienia zmian, jakie inwestor poczynił w toku postępowania, w zagospodarowaniu działki, w postaci usunięcia elementów świadczących, o istnieniu parkingu na działce, przez co istniejące instalacje utraciły funkcjonalną całość; objęcie nakazem rozbiórki wszystkich urządzeń i instalacji znajdujących się na terenie działki, podczas gdy celem doprowadzenie robót do stanu zgodnego z prawem wystarczające byłoby orzeczenie nakazu rozbiórki ograniczające się np.: do usunięcia samych słupów oświetleniowych; – art. 7 i art. 77§ 1 k.p.a. - poprzez brak poczynienia dokładnych ustaleń w zakresie istniejącego na działce oświetlenia, i systemu monitoringu (nie określono ich parametrów, a także, jaki charakter mają owe instalacje, nie dokonano kwalifikacji prawnej owych obiektów), co wobec usunięcia portierni i zmiany sposobu użytkowania działki, było istotnymi okolicznościami w sprawie. W uzasadnieniu, wskazano, że organ nadzoru budowlanego szczebla powiatowego, wszczął postępowanie legalizacyjne, wydając postanowienie informujące inwestora o możliwości złożenia wniosku o legalizację parkingu oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej wynoszącej 300.000 zł. Inwestor, wobec tak wysokiej opłaty legalizacyjnej obiektu, nie złożył wniosku o legalizację, dokonując jednocześnie zmian w zagospodarowaniu terenu, w toku postępowania, które polegały na dobrowolnym usunięciu obiektów, świadczących o wykorzystywaniu terenu działki, jako parkingu. Pełnomocnik podkreślił, że działania inwestora miały na celu uchronienie przynajmniej części wykonanych prac przed rozbiórką, ponieważ nie był w stanie ponieść tak wysokich kosztów opłaty legalizacyjnej, by finalnie je zalegalizować, a rozbiórka wszystkich wykonanych prac to znaczna szkoda po jego stronie. Organ nadzoru budowlanego szczebla wojewódzkiego, wyciągnął mylne wnioski z działań inwestora, uznając, iż w toku postępowania inwestor zaprzeczał swoim wcześniejszym twierdzeniom, odnośnie stanu faktycznego sprawy, ustalonego przez organy nadzoru budowlanego. Pełnomocnik inwestora podniósł, że rzecz miała się inaczej - w treści pisma pełnomocnika inwestora z dnia 4 marca 2021 r. wskazano, iż nie jest kwestionowane stanowisko organu nadzoru budowlanego ustalone w początkowej fazie postępowania, iż obiekt wykonany przez inwestora stanowi parking, czemu nie przeczył sam inwestor. Dokonane zmiany w zagospodarowaniu terenu jak np.: usunięcie portierni, miały na celu uniknięcie rozbiórki przynajmniej części wykonanych robót (np.: usypanego tłucznia). W tych warunkach zawnioskowano o ponowną analizę stanu faktycznego sprawy, kładąc nacisk na kwestie funkcjonalnego powiązania poszczególnych obiektów i zamiaru inwestora, które to przesłanki przy robotach zw. z utwardzeniem terenu, często są kluczowe by dokonać prawidłowej kwalifikacji robót budowlanych. Skarżący wskazał, że dokonał zmian w zagospodarowaniu działki, np. w postaci usunięcia portierni, zaprzestał też trwałego użytkowania działki, jako parkingu. Podniósł, że jego zdaniem kontrola z 7 czerwca 2021 r., wykazała, że parkowanie samochodów była epizodyczną sytuacją a kontrola z 9 kwietnia 2021 r. potwierdziła, iż samochody nie są już parkowane na działce. Zdaniem skarżącego nie sposób więc obecnie uznać, iż obiekt stanowiący przedmiot postępowania w istocie spełniał definicję parkingu. Roboty budowlane polegające na utwardzeniu działki, montażu oświetlenia, i monitoringu nie stanowią już całości funkcjonalno-użytkowej lecz mają charakter samodzielny i niepowiązany ze sobą. W ocenie inwestora, orzeczenie rozbiórki wszystkich obiektów znajdujących się na terenie działki o nr ew. [...] w m. K., w tym usunięcie usypanego tłucznia było nieprawidłowe, z uwagi na to, iż nie stanowią one już całości funkcjonalno - użytkowej. [...]WINB w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 15 zzs4 ust. 2 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020r., poz. 1842), zwanej ustawą covidową, znowelizowanym na mocy art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 28 maja 2021r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1090), z dniem 3 lipca 2021r., w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu. Zgodnie zaś z art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy covidowej przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Na tle tego przepisu Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 30 listopada 2020r., sygn. akt II OPS 6/19, wyraził pogląd, iż "prawo do publicznej rozprawy nie ma charakteru absolutnego i może podlegać ograniczeniu, w tym także ze względu na treść art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, w którym jest mowa o ograniczeniach w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw, gdy jest to unormowane w ustawie oraz tylko wtedy, gdy jest to konieczne w demokratycznym państwie m.in. dla ochrony zdrowia. Nie ulega wątpliwości, że celem stosowania konstrukcji przewidzianych przepisami uCOVID-19 jest m.in. ochrona życia i zdrowia ludzkiego w związku z zapobieganiem i zwalczaniem zakażenia wirusem COVID-19 (...). Z perspektywy zachowania prawa do rzetelnego procesu sądowego najistotniejsze jest zachowanie prawa przedstawienia przez stronę swojego stanowiska w sprawie (gwarancja prawa do obrony). (...) Dopuszczalne przepisami szczególnymi odstępstwo od posiedzenia jawnego sądu administracyjnego na rzecz formy niejawnej winno bowiem następować z zachowaniem wymogów rzetelnego procesu sądowego". Zważywszy na treść powyższej regulacji zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 17 stycznia 2022r. niniejsza sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy covidowej, ziściły się bowiem warunki określone w tym przepisie. Rozpoznanie tej sprawy jest konieczne, co znajduje potwierdzenie w zarządzeniu o rozprawie zdalnej z dnia 13 grudnia 2021r., jednakże rozprawy tej, wymaganej przez ustawę, nie można przeprowadzić na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku z uwagi na fakt, że uczestnicy postępowania nie potwierdzili możliwości technicznych w zakresie uczestniczenia w tej rozprawie, mimo wezwania, co skutkowało skierowaniem sprawy do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w trybie tego przepisu, o czym strony zostały zawiadomione w drodze zarządzenia z dnia 17 stycznia 2022r. Wymagany przy tym przywołaną wyżej uchwałą NSA standard ochrony praw stron w niniejszej sprawie został zachowany, skoro wskazanym powyżej zarządzeniem strony zostały powiadomione o skierowaniu sprawy na posiedzenie niejawne i miały możliwość zajęcia stanowiska w sprawie, względnie uzupełnienia dotychczasowej argumentacji (zarządzenie o rozprawie zdalnej z dnia 10 grudnia 2021r.). Stosownie natomiast do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2021r., poz. 137) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2022r., poz. 329), zwanej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, nie będąc przy tym związany granicami skargi, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art.145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Przy czym stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę sąd, co zasady, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). W tak zakreślonej kognicji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji odpowiadają prawu. Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowi art. 49e. pkt 1 Pr. bud., który stanowi: Organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję o rozbiórce obiektu budowlanego lub jego części w przypadku: 1) niezłożenia wniosku o legalizację w wymaganym terminie. Rozstrzygniecie to było konsekwencją wydanego wcześniej przez PINB postanowienia z dnia [...]r. nr [...] na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 1 Pr. bud., którym organ wstrzymał H. P., prowadzenie robót przy budowie parkingu na samochody ciężarowe, na działce nr ew. [...], położonej w miejscowości K., gm. N., oraz poinformował o możliwości złożenia wniosku o legalizację ww. parkingu na samochody ciężarowe, poprzez wniesienie opłaty legalizacyjnej w wysokości 300.000 złotych. Postanowienie skarżący odebrał w dniu 9 lutego 2021r. Powyższe postanowienie (ostateczne) zapadło po przeprowadzonych w dniu 14 grudnia 2020 r. przez PINB oględzinach, podczas których organ ustalił że na działce nr ew. [...], położonej w miejscowości K., gm. N. znajduje się parking na samochody ciężarowe typu TIR, usytuowany przy drodze pomiędzy działkami nr ew. [...] i [...] i ma 151,00m długości oraz 27,50m szerokości., co tworzy powierzchnię parkingu 4.152,50 m2 (= 151,00m x 27,50m). H. P. oświadczył do tak sporządzonego przez PINB protokołu oględzin, że budowę parkingu rozpoczął w roku 2018 a zakończył - w 2019 roku; działkę pod parking otrzymał od swojej matki - H. P. na podstawie umowy użyczenia z dnia 10 sierpnia 2018r. oraz nie występował do Starostwa Powiatowego w Ł. o pozwolenie na budowę ani nie dokonał też zgłoszenia budowy parkingu, co zostało też potwierdzone zaświadczeniem ze Starostwa Powiatowego w Ł.. Ponadto H. P. oświadczył, że na powierzchni działki wysypał tłuczeń grubości ok. 0,10 m. Organ ustalił także, że parking od strony północnej, wschodniej i południowej posiada ogrodzenie z betonowych płyt prefabrykowanych osadzonych w betonowych słupkach a ogrodzenie to składa się z czterech pełnych płyt betonowych o łącznej wysokości 2,0m (4 x 0,50m). Organ wskazał, że parking od strony zachodniej przylega do ogrodzenia z siatki stalowej Szkoły Podstawowej w K., od strony drogi znajduje się tam przesuwna brama metalowa pełna o szerokości 10,00 m i wysokości 2,00 m a nawierzchnia parkingu wykonana jest z tłucznia łamanego. Pomiary wskazały, że od strony granicy z działką nr ew. [...] w odległości 0,60 m od ogrodzenia znajduje się obrzeże z krawężnika. PINB zauważył także, że w pasie pomiędzy ogrodzeniem a krawężnikiem jest wysypana ziemia, natomiast spadek terenu skierowany jest do środka działki. Nadto oceniono, że teren parkingu jest monitorowany i oświetlony lampami typu LED osadzonych na metalowych słupach a na terenie parkingu znajduje się też portiernia. Obowiązujące w dacie realizacji owego przedsięwzięcia przez H. P. w 2018 roku, a zakończonej w 2019 roku budowy parkingu przepisy ustawy Prawo budowlane w art. 29 ust. 1 pkt 10 stanowiły, że pozwolenia na budowę nie wymaga budowa miejsc postojowych dla samochodów osobowych do 10 stanowisk włącznie a stosownie do treści normy art. 29 ust. 2 pkt 5 tej ustawy, pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na utwardzeniu powierzchni gruntu na działkach budowlanych. Działka Skarżącego nie jest działką budowlaną a chwili gdy doszło do kontroli na posesji użytkowanej przez skarżącego parkowało więcej niż 10 samochodów i nie były one osobowe a ciężarowe, konieczne było więc uzyskanie pozwolenia na budowę. W toku toczącego się postepowania inwestor wykonywał pewne czynności mające świadczyć o tym, iż pozbawił teren utwardzony tłuczniem cech parkingu. Miało to oczywiście miejsce już po wydaniu postanowienia z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 1 Pr. bud. Wiązało się to z wnioskami pełnomocnika skarżącego o dokonanie kolejnych oględzin. W dniu 18 marca 2021 roku PINB podczas kontroli stwierdził, że stan na nieruchomości nie uległ zmianie w stosunku do opisanego w protokole z 14 grudnia 2020 roku. W dniu 9 kwietnia 2021 roku po kolejnej kontroli wywołanej informacją telefoniczną skarżącego, że obiekt nie jest już wykorzystywany jako parking organ stwierdził, że z obiektu usunięto jedynie portiernię. W ocenie Sądu skarżący swoim działaniem od samego początku miał na uwadze wybudowanie parkingu dla samochodów ciężarowych w związku z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą związaną z transportem samochodowym różnych towarów. Cel ten w istocie zrealizował w ramach samowoli budowlanej. Późniejsze pozorowane działania polegające na okresowym wyprowadzaniu samochodów z parkingu, czy usunięcie portierni nie mogły doprowadzić do zaniechania dalszego postępowania przez organy Nadzoru Budowlanego. Parking, który został wybudowany stanowił pewną całość, pozbawianie go pewnych elementów np. portierni czy zaprzestanie korzystania z niego nie zmienia samowolnego procesu inwestycji i nie może prowadzić do zmiany sposobu użytkowania obiektu opisanej w rygorach art. 71 Pr. bud. , gdyż zmiana sposobu użytkowania obiektu może być realizowana jedynie w stosunku do obiektu legalnie wybudowanego na podstawie pozwolenia na budowę czy to zgłoszenia. Ten sposób rozumienia przepisów prawa budowlanego jak zaprezentowany w skardze przez pełnomocnika skarżącego prowadziłby do całkowitej dowolności prowadzenia inwestycji w sposób samowolny i unikania ich rozbiórki z uwagi na pozbawienie pewnych cech danego obiektu na etapie postępowania przed organami nadzoru budowlanego. Jednak te wszystkie działania inwestora wraz z zaniechaniem złożenia wniosku o legalizację samowolnie wybudowanego parkingu w terminie 30 dni od doręczenia postanowienia o wstrzymaniu budowy w 9 luty 2021 r. ( art. 48a pkt 1 Pr. bud. ) dały podstawę organom nadzoru budowlanego do zastosowania art. 49e pkt. 1 Pr. bud. w postaci wydania nakazu jego rozbiórki przez PINB w dniu 6 maja 2021 r. utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją. Zarzuty skargi podnoszące naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. odnoszące się do pominięcia faktu usunięcia pewnych elementów z samowoli budowlanej i prowadzenia postępowania wyjaśniającego w tym zakresie w kontekście podnoszonej tezy o pozbawieniu cech parkingu i konieczności umorzenia postępowania pozbawione są jakichkolwiek podstawach w kontekście wcześniejszych wywodów. Reasumując Sąd stwierdził, że przeprowadzone przez organy obu instancji postępowanie wyjaśniające, odpowiadało wymogom art. 6, art. 7, art. 7a i 7b, art. 8, art. 11 art. 76 art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. W motywach decyzji [...]WINB sporządzonej zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. organ wyjaśnił przyczyny natury faktycznej i prawnej, które zadecydowały o jej podjęciu. Chybione są tym samym zarzuty skargi dotyczące naruszenia norm prawa procesowego i prawa materialnego. Natomiast sam fakt, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z oczekiwaniami i przekonaniami skarżącego, nie oznacza automatycznie jej wadliwości. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił. A. P.