I SA/Wa 140/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska - Jaroszewicz po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.D. na decyzję Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia przejścia na rzecz Skarbu Państwa udziału w prawie własności nieruchomości postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu A.D. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem wpisu od skargi. A.D. pismem z dnia [...] grudnia 2021 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę decyzję Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia przejścia na rzecz Skarbu Państwa udziału w prawie własności nieruchomości. W uzasadnieniu skargi skarżący zarzucił m.in., że organ błędnie uznał, że nie przysługuje mu status strony postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją. Skarżący podkreślił, że wielokrotnie składał pisma o dopuszczenie go do udziału w postępowaniu administracyjnym. Zaznaczył ponadto, że z treścią decyzji zapoznał się [...] listopada 2021 r. w Sądzie Rejonowym w [...]. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi podnosząc, że została ona wniesiona przez podmiot nieuprawniony. Organ zaznaczył, że skarżący nie posiada statusu strony postępowania zakończonego decyzją z [...] czerwca 2021 r., która nie została mu doręczona. O fakcie nieuznania za stronę postępowania skarżący został powiadomiony pismami z [...] lutego 2016 r. oraz z [...] marca 2016 r. Dodatkowo skarga wniesiona została z uchybieniem terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 50 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329), uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla, że kluczowym elementem przy składaniu skargi jest posiadanie interesu prawnego, rozumianego jako istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem lub czynnością. Innymi słowy, interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku. W konsekwencji, postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia [...] czerwca 2021 r. w przedmiocie stwierdzenia przejścia na rzecz Skarbu Państwa udziału w prawie własności nieruchomości. Jak wynika z analizy akt sprawy skarżący nie był stroną postępowania zakończonego przedmiotową decyzją. Stroną tego postępowania był Skarb Państwa – Starosta [...]. Zaskarżona decyzja nie była doręczona skarżącemu, a o fakcie nieuznania za stronę prowadzonego przez organ postępowania skarżący był informowany m.in. pismami z dnia [...] lutego 2016 r. i [...] marca 2016 r. Podkreślić przy tym trzeba, że przepisem, który określa cechy strony postępowania administracyjnego jest art. 28 kpa, który stanowi, że stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Podstawową cechą charakteryzującą stronę postępowania administracyjnego jest zatem jej "interes prawny" w rozstrzygnięciu sprawy administracyjnej, określany jako kwalifikowany interes faktyczny, tj. nie tylko interes rozumiany jako zainteresowanie podmiotu co do danego rozstrzygnięcia administracyjnego (co wyraża interes faktyczny), ale również materialnoprawna podstawa tego zainteresowania wywodzona z prawa administracyjnego. Stwierdzenie istnienia interesu prawnego sprowadza się zatem do ustalenia związku między obowiązującą normą materialnego prawa administracyjnego, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającą na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu, tj. sferą jego praw lub obowiązków. Brak zatem podstaw do uznania danego podmiotu jako strony postępowania administracyjnego w sytuacji, kiedy nie istnieje norma wywiedziona z przepisu administracyjnego prawa materialnego, z którego wynikają dla niego konkretne prawa lub obowiązki. A.D. nie wykazał, że ma interes prawny do bycia stroną postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej zaskarżoną decyzją. Interes taki nie wynika również z analizy zgromadzonego materiału dowodowego. Skarżący nie ma zatem przymiotu strony i nie posiada legitymacji do złożenia skargi. Wniesiona skarga jest więc niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.