I OW 189/21

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2022-03-09

Skład orzekający: Marian Wolanin, Iwona Bogucka, Elżbieta Kremer

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Kto jest organem właściwym do potwierdzenia wygaśnięcia prawa trwałego zarządu dla nieruchomości gruntowych, w sytuacji gdy wygaśnięcie nastąpiło z mocy prawa na podstawie art. 531 ustawy Prawo wodne, a pierwotne ustanowienie trwałego zarządu nastąpiło na podstawie innych przepisów?
Ratio decidendi
Organem właściwym do potwierdzenia wygaśnięcia prawa trwałego zarządu dla nieruchomości gruntowych, które wygasło z mocy prawa na podstawie art. 531 ustawy Prawo wodne, jest właściwy starosta. Ustawodawca nie uzależnił tego od podstawy prawnej ani okoliczności faktycznych uprzedniego ustanowienia trwałego zarządu. Starosta, który już wcześniej odmówił stwierdzenia wygaśnięcia, jest organem właściwym do rozpatrzenia wniosku w tej sprawie.
Stan faktyczny
Starosta B. wystąpił do NSA o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego z Krajowym Ośrodkiem Wsparcia Rolnictwa (KOWR) w sprawie rozpatrzenia wniosku Wód Polskich o wygaszenie prawa trwałego zarządu do nieruchomości gruntowych. Starosta odmówił stwierdzenia wygaśnięcia, argumentując, że decyzję o wygaśnięciu powinien wydać Dyrektor Generalny KOWR na podstawie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa. KOWR natomiast twierdził, że nie jest właściwy, a sprawę powinien rozpatrzyć starosta, gdyż wygaśnięcie nastąpiło z mocy prawa na podstawie Prawa wodnego.
Rozstrzygnięcie
Wskazano Starostę Powiatu B. jako organ właściwy w sprawie potwierdzenia wygaśnięcia prawa trwałego zarządu.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marian Wolanin (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Iwona Bogucka Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Starosty B. w B. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Starostą B. w B. a Krajowym Ośrodkiem Wsparcia Rolnictwa Oddział Terenowy w C. Wydział Kształtowania Ustroju Rolnego i Gospodarowania Zasobem przez wskazanie organu właściwego do rozpatrzenia wniosku Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G. o wygaszenie prawa trwałego zarządu dla nieruchomości gruntowych postanawia wskazać Starostę Powiatu B. jako organ właściwy w sprawie. Wnioskiem z 17 listopada 2021 r. Starosta B. wystąpił o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego zaistniałego między nim a Krajowym Ośrodkiem Wsparcia Rolnictwa Oddział Terenowy w C. Wydział Kształtowania Ustroju Rolnego i Gospodarowania Zasobem, w sprawie rozpatrzenia wniosku z 1 października 2021 r. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G. o wygaszenie prawa trwałego zarządu dla nieruchomości gruntowych oznaczonych jako działki nr ewid. [...] i [...] z obrębu L. oraz działka nr ewid. [...] z obrębu B., gmina C. - obszar wiejski. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w G. zwróciło się do Starosty B. z wnioskiem z 5 marca 2021 r. o potwierdzenie wygaszenia prawa trwałego zarządu dla opisanych wyżej nieruchomości gruntowych z dniem 1 stycznia 2018 r. na podstawie art. 531 ustawy z 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (Dz.U. z 2021 r. poz. 624, ze zm.). Starosta B. wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o stosowne dokumenty m.in. decyzje ustanawiające trwały zarząd dla ww. działek. W odpowiedzi Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w G. przesłało kserokopie dwóch decyzji Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w O. o przekazaniu przedmiotowych nieruchomości w trwały zarząd: z [...] marca 2004 r., znak: [...] oraz z [...] czerwca 2004 r., znak: [...]. Starosta podniósł, że w myśl art. 19 ust. 1 i ust. 2 nieobowiązującej już ustawy z 3 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 130, poz. 1087 ze zm.), z dniem wejścia w życie ustawy, czyli z dniem 30 lipca 2005 r., stanowiące własność Skarbu Państwa wody oraz grunty pokryte wodami przechodzą w trwały zarząd odpowiednio - urzędów morskich, regionalnych zarządów gospodarki wodnej, parków narodowych i marszałków województw, stosownie do art. 11 ust. 1 pkt 1-4 uchylonej ustawy z 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz.U. z 2017 r. poz. 1121) oraz, że przejście tego mienia w trwały zarząd, stwierdzał, w drodze decyzji na wniosek zainteresowanego, właściwy starosta realizujący zadanie z zakresu administracji rządowej. Wydanie takiej decyzji jest konieczne w celu wskazania, który z podmiotów wymienionych w art. 11 ust. 1 oraz 217 ust. 1 ustawy z 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne, a także w art. 19 ust. 1 ustawy z 2005 r. zmieniającej Prawo wodne, wykonuje trwały zarząd w imieniu Skarbu Państwa. Ponadto do czasu wydania decyzji przez właściwego starostę podmiot nie może ujawnić przysługujących mu praw w księdze wieczystej. Z art. 531 obecnie obowiązującej ustawy - Prawo wodne, regulującego kwestię wygaśnięcia trwałego zarządu, wynika natomiast, że dotyczy on ustanowionego trwałego zarządu, a więc - w ocenie Starosty - trwałego zarządu, który został stwierdzony decyzją właściwego starosty. Zatem wydanie decyzji, określonej w art. 531 ww. ustawy, może nastąpić jedynie w sytuacji wcześniejszego stwierdzenia decyzją administracyjną właściwego starosty przejścia danych nieruchomości w trwały zarząd. Decyzje ustanawiające zarząd trwały w sprawie wydała Agencja Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w O. w trybie art. 34 ustawy z 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz.U. z 2020 r. poz. 2243, ze zm.). Trwały zarząd powinien więc wygasić Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, zgodnie z art. 36 ust. 3 ustawy z 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa. Z tych względów Starosta B., powołując art. 36 ust. 3 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, odmówił stwierdzenia wygaśnięcia prawa trwałego zarządu dla nieruchomości gruntowych o nr ewid. [...] i [...] z obrębu L. oraz nr ewid. [...] z obrębu B. Wobec powyższego Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w G. wnioskiem z 1 października 2021 r. wystąpiło do Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa Oddział Terenowy w C. o wygaszenie prawa trwałego zarządu. Następnie Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa Oddział Terenowy w C. przekazał przedmiotowy wniosek według właściwości do rozpoznania przez Starostę B. Starosta B. podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko zdecydował o przedstawieniu niniejszego sporu kompetencyjnego Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu celem rozstrzygnięcia i wskazania organu właściwego do załatwienia przedmiotowej sprawy. W odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa Oddział Terenowy w C. stwierdził, że nie jest organem właściwym do rozpoznania sprawy, albowiem w sprawie niniejszej nie znajduje zastosowania art. 36 ust 3 ustawy z 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa. Wskazał, że wygaśnięcie trwałego zarządu w niniejszej sprawie nastąpiło z mocy prawa na podstawie art. 531 ust. 1 ustawy z 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne. W takiej sytuacji decyzję o charakterze deklaratoryjnym wydaje właściwy starosta. Natomiast zgodnie z art. 36 ustawy z 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa byłby właściwy do wydania decyzji o wygaśnięciu trwałego zarządu wyłącznie w razie zajścia okoliczności wskazanych w art. 36 ust. 1 ww. ustawy. Co więcej, decyzja tak wydana miałaby charakter konstytutywny, a więc kształtowałaby dopiero stan prawny, co w niniejszej sprawie nie ma miejsca, albowiem trwały zarząd wygasł z mocy prawa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 w zw. z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.) - dalej ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Stosownie do art. 531 ustawy z 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, trwały zarząd wód, gruntów pokrytych wodami oraz pozostałych nieruchomości, ustanowiony na rzecz regionalnych zarządów gospodarki wodnej oraz marszałków województw lub jednostek organizacyjnych samorządu województwa wykonujących zadania marszałków województw, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 4 ustawy uchylanej w art. 573, wygasa z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy - tj. z dniem 1 stycznia 2018 r. Z art. 531 ust. 2 powołanej ustawy wynika natomiast, że wygaśnięcie trwałego zarządu potwierdza, w drodze decyzji, na wniosek właściwego dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej Wód Polskich albo właściwego marszałka województwa, właściwy starosta. Według cytowanych przepisów, wygaszenie trwałego zarządu nastąpiło z mocy samego prawa, wymaga jednak potwierdzenia decyzją właściwego starosty. Ustawodawca nie wprowadził przy tym jakichkolwiek warunków zastosowania cytowanych przepisów, w szczególności nie uzależnił tego od podstawy prawnej i okoliczności faktycznych uprzedniego powstania lub ustanowienia trwałego zarządu. W związku z tym, organem właściwym do rozpatrzenia wniosku Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G. w sprawie potwierdzenia wygaszenia trwałego zarządu dla nieruchomości gruntowych oznaczonych jako działki nr ewid. [...] i [...] z obrębu L. oraz działki nr ewid. [...] z obrębu B., gmina C. - obszar wiejski, jest Starosta Powiatu B. Z akt sprawy wynika przy tym, że Starosta B. uznał się już uprzednio organem właściwym w sprawie dotyczącej potwierdzenia wygaszenia trwałego zarządu, skoro decyzją z [...] września 2021 r. odmówił żądaniu wnioskodawcy. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4 oraz art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło