II SA/Kr 134/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Paweł Darmoń (spr.) SWSA Małgorzata Łoboz SWSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 marca 2022 r. sprawy ze skarg K. Z. i W. Z. na postanowienie Wojewody z dnia [...] grudnia 2021 r., znak; [...] w przedmiocie stwierdzenia wniesienia odwołania z uchybieniem terminu skargi oddala Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2021 r., znak [...] Wojewoda stwierdził, że odwołanie złożone przez K. Z. i W. Z. od decyzji Prezydenta Miasta K. nr [...].[...] z 8 kwietnia 2021 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, pn.: "Rozbudowa ulicy [...] w K. (km: 0+115,00 - 0+257,70) jako drogi kategorii gminnej klasy drogi dojazdowej, wraz z budową infrastruktury - kanalizacja deszczowa, oświetlenie uliczne, sieć wodociągowa oraz przebudową kolidującej infrastruktury technicznej - sieć wodociągowa, sieć kanalizacji deszczowej, sieć elektroenergetyczna, sieć teletechniczna oraz sieć gazowa" - zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia, określonego w art. 129 § 2 k.p.a.. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, że decyzją z 8 kwietnia 2021 r. nr [...] Prezydent Miasta K. orzekł o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej opisanej powyżej. Od decyzji tej 18 maja 2021 r. odwołanie, drogą elektroniczną (ePUAP), złożyli m.in. K. Z. i W. Z.. Z uwagi na fakt, iż odwołanie to zostało podpisane wyłącznie przez W. Z. - pismem z 8 lipca 2021 r. organ odwoławczy wezwał Panią K. Z. do jego podpisania. 12 lipca 2021 r. brak podpisu został uzupełniony przez K. Z.. Zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a., odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Zaskarżona decyzja Prezydenta Miasta K. została wydana na podstawie specustawy, która w sposób szczególny reguluje kwestię doręczenia decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stronom postępowania. Zgodnie bowiem z art. 11f ust. 3 tej ustawy (w przypadku inwestycji będącej przedmiotem zaskarżonej decyzji) Prezydent doręcza decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wnioskodawcy oraz zawiadamia o jej wydaniu pozostałe strony w drodze obwieszczeń w urzędzie gminy właściwej ze względu na przebieg drogi, w urzędowych publikatorach teleinformatycznych - Biuletynie Informacji Publicznej tych gmin, a także w prasie lokalnej. Ponadto wysyła zawiadomienie o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu na adres wskazany w katastrze nieruchomości. Doręczenie zawiadomienia na adres wskazany w katastrze nieruchomości jest skuteczne. Natomiast art. 49 k.p.a. stanowi, że: jeżeli przepis szczególny tak stanowi, zawiadomienie stron o decyzjach i innych czynnościach organu administracji publicznej może nastąpić w formie publicznego obwieszczenia, w innej formie publicznego ogłoszenia zwyczajowo przyjętej w danej miejscowości lub przez udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej właściwego organu administracji publicznej. Dzień, w którym nastąpiło publiczne obwieszczenie, inne publiczne ogłoszenie lub udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej wskazuje się w treści tego obwieszczenia, ogłoszenia lub w Biuletynie Informacji Publicznej. Zawiadomienie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia, w którym nastąpiło publiczne obwieszczenie, inne publiczne ogłoszenie lub udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej. Z akt sprawy organu I instancji wynika, że Prezydent Miasta K. doręczył decyzję wnioskodawcy 16 kwietnia 2021 r. oraz zawiadomił o wydaniu zaskarżonej decyzji w drodze obwieszczenia: na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta K. oraz w urzędowym publikatorze teleinformatycznym - Biuletynie Informacji Publicznej tego urzędu 16 kwietnia 2021 r., a także w prasie lokalnej "Gazeta [...]" - wydanie z 16 kwietnia 2021 r. Ponadto właścicielom i użytkownikom wieczystym nieruchomości objętych inwestycją wysłał zawiadomienie z 16 kwietnia 2021 r. o wydaniu zaskarżonej decyzji. Z powyższego wynika zatem, że obwieszczenie o wydaniu decyzji Prezydenta Miasta K. zostało najpóźniej ogłoszone w dniu 16 kwietnia 2021 r., a więc 14-dniowy termin, skutkujący doręczeniem rozstrzygnięcia, upłynął w dniu 30 kwietnia 2021 r., zatem termin na wniesienie odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. upłynął z dniem 14 maja 2021 r. Wobec powyższych ustaleń organ odwoławczy stwierdził, iż w związku z upływem w dniu 14 maja 2021 r. terminu do wniesienia odwołania - odwołanie z 18 maja 2021 r. (przesłane za pomocą platformy ePUAP w tym samym dniu) zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu do jego wniesienia. Jednak z uwagi na przepisy k.p.a. umożliwiające przywrócenie terminu do złożenia odwołania, tj. art. 58 § 1 i § 2 oraz art. 15 zzzzzn2 ust. 1 i 2 o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U.2020.1842, ze zm.), zwanej dalej "specustawą COVID-19", zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia uchybienia przez stronę w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu CON/ID-19 przewidzianych przepisami prawa administracyjnego terminów - organ administracji publicznej zawiadamia stronę o uchybieniu terminu, w którym wyznacza stronie termin 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Jednocześnie, stosownie do art. 58 § 1 k.p.a., w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy - Wojewoda, pismem z 8 lipca 2021 r. zawiadomił skarżących o tym uchybieniu oraz o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od zaskarżonej decyzji Prezydenta Miasta K. wraz z uprawdopodobnieniem braku winy w uchybieniu terminu do jego wniesienia w terminie 30 dni od dnia otrzymania tego pisma. Odpowiedzi na zawiadomienie odwołujący udzielili pismem z 12 lipca 2021 r. (ePUAP), składając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Po przeanalizowaniu ww. wniosku Wojewoda 15 grudnia 2021 r. wydał postanowienie, znak: [...], którym odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji Prezydenta Miasta K.. W wyniku ustalenia, iż odwołanie z 18 maja 2021 r., zostało wniesione przez strony postępowania z przekroczeniem ustawowego terminu wyznaczonego na zaskarżenie decyzji organu I instancji, określonego w art. 129 § 2 k.p.a. oraz że Prezydent Miasta K. prawidłowo poinformował strony o wydanej decyzji podając podstawę prawną, nazwę i zakres inwestycji, wskazał nieruchomości objęte wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej oraz podał informację o miejscu, w którym strony mogą zapoznać się z aktami sprawy Wojewoda zobligowany jest do zachowania trybu określonego w art. 134 k.p.a. i wydania postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Jak wskazano, powyższe powoduje brak możliwości merytorycznego odniesienia się przez organ odwoławczy do zarzutów podniesionych w odwołaniu K. Z. i W. Z.. Opisane wyżej postanowienie zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie K. Z. (sygn. akt II SA/Kr 134/22) i W. Z. (sygn. akt II SA/Kr 136/22). Postanowieniem z 9 marca 2022 r. obie te sprawy zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. W jednobrzmiących skargach zarzucili zaskarżonemu postanowieniu naruszenia przepisów prawa: 1) naruszenie art. 7 k.p.a. polegające na braku wyjaśnienia przez Wojewodę w toku postępowania administracyjnego istotnych okoliczności związanych z doręczeniem decyzji, a w szczególności zignorowanie przez Wojewodę następujących faktów: < skierowania przez Prezydenta Miasta K. do stron błędnych pouczeń w obwieszczeniu, zawiadomieniu oraz decyzji; < udostępnienia skarżącym decyzji przez organ z naruszeniem terminu wynikającego z art. 49b § 1 k.p.a.; 2) naruszenie art. 134 k.p.a. w zw. z art. 49b § 1 k.p.a. polegające na wydaniu przez Wojewodę postanowienia stwierdzającego, że odwołanie zostało wniesione przeze mnie z uchybieniem terminu wynikającego z art. 129 § 1 k.p.a. i tym samym zamknięcie przez Wojewodę drogi do merytorycznego rozpoznania sprawy przez organ II instancji, podczas gdy odwołanie od decyzji zostało przeze mnie wniesione w terminie 14 dni od dnia doręczenia mi decyzji w trybie przewidzianym w art. 49b § 1 k.p.a. oraz zgodnie z pouczeniami zawartymi przez organ w obwieszczeniu, zawiadomieniu i Decyzji; Na podstawie tych zarzutów skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Ponadto, na podstawie art. 111 § 2 p.p.s.a., skarżący wnieśli o zarządzenie połączenia niniejszej sprawy ze sprawą zainicjowaną wniesieniem skargi na postanowienie Wojewody z dnia 15 grudnia 2021 r., sygn. akt: [...], o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od Decyzji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329) - dalej określanej, jako "p.p.s.a." - sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie. Do tej właśnie kategorii należy zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie, a zatem sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, bez wyznaczania rozprawy. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola sądowa działalności administracji publicznej sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji lub postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego, jak i przepisami proceduralnymi. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku. Nie budzi wątpliwości ustalony w sprawie stan faktyczny: decyzja Prezydenta Miasta K. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej została wydana w dniu 8 kwietnia 2021 r. Prezydent Miasta K. zawiadomił o wydaniu zaskarżonej decyzji w drodze obwieszczenia: na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta K. oraz w urzędowym publikatorze teleinformatycznym - Biuletynie Informacji Publicznej tego urzędu 16 kwietnia 2021 r., a także w prasie lokalnej "Gazeta [...]" - wydanie z 16 kwietnia 2021 r. Odwołanie K. Z. i W. Z. zostało złożone 18 maja 2021 r. Wojewoda uznał, że skoro obwieszczenie o wydaniu decyzji Prezydenta Miasta K. zostało najpóźniej ogłoszone w dniu 16 kwietnia 2021 r., to 14-dniowy termin, skutkujący doręczeniem rozstrzygnięcia, upłynął w dniu 30 kwietnia 2021 r., zatem termin na wniesienie odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. upłynął z dniem 14 maja 2021 r. Z tego względu Wojewoda przyjął, że odwołanie wniesione 18 maja 2021 r. zostało złożone z uchybieniem terminu. W ocenie Sądu takie rozumowanie jest prawidłowe. Słusznie w odpowiedzi na skargę zwrócono uwagę, że kwestia uchybienia terminu do wniesienia odwołania jest kwestią obiektywną, której ocena nie zależy od uznania organu odwoławczego. Czym innym natomiast jest kwestia przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie odmawiające przywrócenia K. Z. i W. Z. terminu do wniesienia przedmiotowego odwołania było również przedmiotem kontroli przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie – który wyrokiem II SA/Kr 133/22, sygn. II SA/Kr 133/22 uchylił postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Dalsze procedowanie kwestii przywrócenia terminu zgodnie ze wskazaniami zawartymi w uzasadnieniu powołanego wyroku należy do Wojewody, a pozostawanie w obrocie prawnym postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania nie stoi temu na przeszkodzie. Nie mają racji skarżący twierdząc, że postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania zamyka im drogę do merytorycznego rozpoznania wniesionego środka zaskarżenia. Pozostawanie w obrocie prawnym takiego postanowienia nie stoi na przeszkodzie późniejszemu rozpoznaniu odwołania, o ile nastąpi przywrócenie terminu do jego wniesienia. Biorąc pod uwagę wszystkie wskazane wyżej okoliczności należało dojść do wniosku, że zaskarżone postanowienie jest prawidłowe i oddalić skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.