I OSK 1855/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 28 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Z. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 marca 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 3198/21 w sprawie ze skargi Z. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce z dnia 10 listopada 2021 r. nr SKO/4111/525/2021 w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego postanawia umorzyć postępowanie kasacyjne Wyrokiem z 31 marca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Z. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce z dnia 10 listopada 2021 r. nr SKO/4111/525/2021 w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Z. P. W dniu 15 września 2023 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynął odpis skrócony aktu zgonu Z. P., z którego wynika, że skarżący kasacyjnie zmarł [..] lipca 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: P.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. W rozpoznawanej sprawie przedmiot postępowania odnosi się wyłączenie do praw i obowiązków związanych z osobą zmarłego Z. P. Celem wnioskowanego przez stronę zasiłku pielęgnacyjnego jest bowiem udzielenie pomocy osobie, która rezygnuje z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w sytuacji konieczności sprawowania opieki nad inną osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności, łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Tym samym uprawnienie do ustalenia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, wywołane złożonym przez skarżącą w procedowanej sprawie wnioskiem, nie podlega dziedziczeniu i nie dotyczy interesu prawnego innych osób. W tym stanie rzeczy postępowanie kasacyjne należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 w zw. art. 193 P.p.s.a.