II SAB/Wa 681/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Tomasz Szmydt, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 31 marca 2022 r. sprawy ze skargi G. M. na bezczynność Ministra Edukacji i Nauki w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] czerwca 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie była skarga G. M. na bezczynność Ministra Edukacji i Nauki w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej. Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym sprawy: Pismem z dnia [...] czerwca 2021 r. (złożonym za pośrednictwem poczty elektronicznej) G.M. (zwany dalej: wnioskodawca, skarżący), zwrócił się do Przewodniczącej Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli przy Ministrze Edukacji i Nauki (zwana dalej: OKDN), w trybie przepisów art. 61 Konstytucji RP i ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 2176 ze zm., zwana dalej: u.d.i.p.) o udostępnienie następującej informacji publicznej: orzeczenia wraz z uzasadnieniem Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej Nauczycieli przy Ministrze Edukacji i Nauki z dnia 6 maja 2021 r. w sprawie odwołania Rzecznika Dyscyplinarnego przy Wojewodzie [...] od nieprawomocnego orzeczenia Komisji Dyscyplinarnej Nauczycieli z dnia 12 lipca 2020 r. dotyczącego obwinionego byłego dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w Z. A.M. (sygn. sprawy KDN przy Wojewodzie [...] KDN. [...]). Wnioskodawca wskazał przy tym, iż w przypadku anonimizacji udostępnianej informacji wnosi o wydanie decyzji związanej z wprowadzonym zakresem anonimizacji. Jednocześnie wniósł o przesłanie odpowiedzi na adres poczty elektronicznej, z której wpłynął wniosek. W odpowiedzi na przedmiotowy wniosek Minister Edukacji i Nauki (zwany dalej: Minister, organ) przy piśmie znak [...] z dnia [...] czerwca 2021 r., przesłał wnioskodawcy zanonimizowane prawomocne orzeczenie POKDN z dnia 6 maja 2021 r. wraz z uzasadnieniem. W związku z otrzymaną korespondencją, wnioskodawca pismem z dnia [...] lipca 2021 r. wskazał OKDN, że udzielona odpowiedź nie stanowi pełnej odpowiedzi na jego wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Do odpowiedzi tej nie dołączono (we właściwym terminie) decyzji administracyjnej, dotyczącej zakresu wprowadzenia animizacji pomimo wskazanego we wniosku żądania. Ponadto otrzymana odpowiedź OKDN z dnia "2 lipca 2012" r. (brak znaku sprawy) nie stanowi odpowiedzi na wniosek skierowany do ww. podmiotu. W treści złożonego pisma skarżący ponowił wniosek o wydanie decyzji dotyczącej zakresu wprowadzonej anonimizacji. Odnosząc się do opisanych żądań wnioskodawcy, OKDN pismem znak [...] z dnia [...] sierpnia 2021 r. poinformowała skarżącego, że podtrzymuje swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie, wyrażone w piśmie z dnia [...] lipca 2021 r. Wskazała także, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, że do osób pełniących funkcje publiczne w żadnym wypadku nie można zaliczyć pracowników obsługi, czy też emerytów, gdyż osoby te nie wykonują żadnych zadań publicznych. Zgodnie ze stanem faktycznym sprawy dyscyplinarnej obwiniony, którego sprawa dotyczyła, jest na emeryturze, nie pełni już funkcji publicznych, a zatem jego dane osobowe nie podlegają udostępnieniu w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Przepisom ww. ustawy nie podlegają też dane jego obrońcy, który nie pełni funkcji publicznych. OKDN wyjaśniła, iż prawo dostępu do informacji publicznej obejmuje prawo żądania udzielenia informacji publicznej o określonych faktach i stanach istniejących w chwili udzielania informacji. W sytuacji, gdy wnioskodawca żąda udzielenia informacji, które nie są informacjami publicznymi, organ nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz zawiadamia jedynie wnioskodawcę, iż żądane dane nie mieszczą się w pojęciu objętym przedmiotową ustawą, o czym skarżący został zawiadomiony pismem z dnia 2 lipca br. (które stanowiło odpowiedź na pismo skarżącego w sprawie zainicjowanej jego wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] lutego 2021 r.). Wyjaśniła również, że żądana informacja, aby uzyskała walor informacji publicznej, musi dotyczyć sprawy publicznej. Przedmiotem takiej informacji jest problem lub kwestie, które mają znaczenie dla większej ilości osób, czy grup obywateli lub też są ważne z punktu widzenia poprawności funkcjonowania organów państwa. Celem ustawy nie jest zatem zaspokajanie indywidualnych (prywatnych) potrzeb, w postaci uzyskiwania informacji dotyczących wprawdzie kwestii publicznych, lecz przeznaczonych dla celów handlowych, edukacyjnych, zawodowych, czy też na potrzeby toczących się postępowań sądowych. W związku z tym wobec uznania, że dane, o które wnioskuje skarżący w pismach z dnia [...] lipca 2021 r. nie stanowią informacji publicznej, w przedmiotowej sprawie nie zostaną wydane żadne decyzje administracyjne. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia [...] czerwca 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej. Skarżący wniósł o: zobowiązanie OKDN do załatwienia jego wniosku z dnia [...] czerwca 2021 r. w pełnym zakresie wynikającym z przepisów prawa; rozstrzygnięcie merytoryczne czy OKDN w tym zakresie powinien wydać decyzję odmowną czy udostępnić wnioskowane informacje; stwierdzenie rażącego naruszenia prawa; ukaranie OKDN grzywną lub orzeczenie sumy pieniężnej na rzecz skarżącego; zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżący zarzucił OKDN naruszenie: 1. art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przepis ten stanowi normatywną gwarancję prawa do informacji publicznej, poprzez nieuprawnione ograniczenie tego prawa; 2. art. 13 ust. u.d.i.p. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, poprzez brak udostępnienia informacji publicznej we wskazanym terminie w zakresie wskazanym we wniosku. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że w postępowaniu dyscyplinarnym komisja dyscyplinarna ocenia zarzuty, związane z pracą zawodową i sferą etyczną nauczyciela, w tym przypadku dyrektora szkoły. Ze swojej istoty zawiera ona informacje o sposobie wykonywania przez piastuna organu władzy publicznej powierzonego mu władztwa państwowego oraz pełnionej przez niego funkcji publicznej. Dyrektor szkoły podstawowej zarządza placówką publiczną na zasadach zawartych w ustawie Prawo Oświatowe oraz Karta Nauczyciela, jest więc to organ wykonujący zadania publiczne. Zajmowanie powyższego stanowiska wiąże się niewątpliwie ze statusem osoby pełniącej funkcje publiczne. W przedmiotowej sprawie wnioskowane orzeczenie dyscyplinarne dotyczy dyrektora, który dopuścił się deliktu dyscyplinarnego w czasie pełnienia funkcji dyrektora szkoły podstawowej, tj. w roku szkolnym 2016/2017. Bezprawny jest więc fakt objęcia anonimizacją nazwy i adresu placówki publicznej (szkoły podstawowej) zarządzanej przez dyrektora, którego dotyczy orzeczenie dyscyplinarne. Skarżący uważa, że kluczową dla sprawy jest ocena charakteru danych w udostępnianych na wniosek skarżącego prawomocnych orzeczeniach OKDN, które wynikają ze statusu byłego dyrektora szkoły w postępowaniu dyscyplinarnym za czyn popełniony w trakcie pełnienia w.w. funkcji zarządczej w roku szkolnym 2016/2017. Od roku szkolnego 2017/2018 obwiniony przeszedł na emeryturę, co zdaniem organu wiąże się z wyłączeniem jawności imienia i nazwiska obwinionego oraz informacji dotyczących zawodowego charakteru danych o obwinionym, takich jak wykształcenie, stopień awansu zawodowego i staż pracy pedagogicznej. W udostępnianych dokumentach bezpodstawnie wprowadzono także wyłączenie jawności nazwy szkoły publicznej i adresu tej placówki. Zdaniem skarżącego niewłaściwa jest negatywna ocena OKDN co do jawności powyższych danych i związana z tym anonimizacja. Uważa, że OKDN powinna udostępnić skarżącemu sporne informacje, chyba że zachodzi okoliczność o której mowa w art. 5 ust. 2 u.d.i.p., tj. ograniczenie dostępu do informacji ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. W takim przypadku OKDN jest zobowiązana do wydania decyzji administracyjnej odmownej lub ich udostępnienia na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Skarżący podkreślił, że OKDN w przepisanym czasie ani nie udostępniła wnioskowanych danych, ani nie wydała decyzji odmownej w tym zakresie. Nie ma zaś wątpliwości, że wnioskowane dane, w zakresie imienia i nazwiska, numeru szkoły, adresu, stanowią informację publiczną. Skoro zdaniem OKDN wnioskowane dane podlegają ochronie, to winna ona wydać decyzję odmowną, czego jednak nie uczyniła. Zaniechanie w powyższym zakresie uniemożliwiło skarżącemu skorzystanie z drogi sądowej, gdzie sąd mógłby ocenić czy dostęp do wnioskowanych informacji powinien być ograniczony czy nie. Takie zachowanie stanowi rażące naruszenie prawa, gdyż OKDN mając do wyboru udostępnić informację lub ograniczyć do niej dostęp w drodze decyzji, nie podjęła żadnego z tych działań. Skarżący wskazał dalej, że z uwagi na czas poświęcony na wyegzekwowanie od OKDN informacji publicznych domaga się orzeczenia sumy pieniężnej lub grzywny od OKDN. Jego czas poświęcony na prowadzenie tego postępowania wyniósł 40 godzin, jednocześnie całe postępowanie trwało kilka miesięcy. Tymczasem przepisy gwarantowały skarżącemu uzyskanie wnioskowanej informacji bez zbędnej zwłoki, co powinno być zrealizowane po wysłaniu pierwszego wniosku. OKDN nie realizowała jednak swoich obowiązków. W ocenie skarżącego wnioskowane informacje bezsprzecznie powinny zostać ujawnione, ponieważ dotyczą osoby pełniącej funkcje publiczne, w związku ze sprawowaniem tej funkcji (w trakcie jej piastowania). Termin do udostępnienia przedmiotowej informacji publicznej upłynął, zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., w dniu [...] czerwca 2021 r. Pomimo upływu tego terminu OKDN nie przekazała informacji, o której udostępnienie zwrócił się skarżący, udostępniona została informacja o bezprawnie ograniczonej treści. W związku z tym OKDN nie zrealizowała w sposób prawidłowy wniosku o udostępnienie informacji publicznej, pozostaje zatem w bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, co czyni skargę zasadną i konieczną. W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Ponadto wskazał, że przekazał skarżącemu żądane przez niego informacje publiczne w postaci orzeczenia dyscyplinarnego w takim zakresie, aby przekazane dane były adekwatne do zrealizowania celu udostępnienia informacji publicznej. Pomimo anonimizacji imienia i nazwiska obwinionego, cel ustawy został osiągnięty, gdyż skarżący znał imię i nazwisko obwinionego, bowiem swoim wnioskiem zwrócił się o udostępnienie orzeczenia zapadłego w sprawie konkretnej osoby. Skarżący uczestniczył też we wszystkich rozprawach, prowadzonych przez OKDN. Komisje dyscyplinarne umożliwiały skarżącemu każdorazowo wysłuchanie treści zapadłego orzeczenia wraz z ustnymi motywami nawet w czasie ograniczonej jej działalności podczas pandemii. Skarżący posiada więc pełną wiedzę na temat danych osobowych obwinionego. Pozostałe dane, które zostały zanonimizowane, nie miały związku z pełnieniem przez obwinionego nauczyciela funkcji publicznej. Natomiast udostępnienie zanonimizowanych danych prowadziłoby do ujawnienia jego sfery prywatności i mogłoby prowadzić do naruszenia prywatności osoby trzeciej. Dlatego też, w ocenie organu, zakres anonimizacji nie zniweczył istoty żądania skarżącego. Organ nie był zobowiązany do wydania decyzji odmownej, ponieważ anonimizacja nie spowodowała, że cel wniosku o dostęp do informacji publicznej nie został osiągnięty. Organ udzielał odpowiedzi na wnioski skarżącego w ustawowym terminie i w związku z tym uznaje wniesioną skargę na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej za niezasadną. Stwierdził, że nawet gdyby Sąd uznał, że organ dopuścił się bezczynności, to bezczynność ta nie nosiłaby cech rażącego naruszenia prawa. Organ w ustawowym terminie odpowiedział bowiem na złożony wniosek oraz prowadził ze skarżącym korespondencję, przedstawiając swoje stanowisko, uzasadniające dokonaną anonimizację orzeczenia dyscyplinarnego. W ocenie organu nie zaistniały również przesłanki do zasądzenia od organu wnioskowanej sumy pieniężnej oraz wymierzenia organowi grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, zwana dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśli art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje również bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w ustawie. Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4: (1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, (2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, (3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Sąd w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (§ 1b). W myśl art. 149 § 2 p.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Skarga na bezczynność ma na celu zwalczenie zwłoki w załatwieniu sprawy poprzez spowodowanie wydania przez organ oczekiwanego aktu lub podjęcia określonej czynności. Okoliczności, które powodują zwłokę organu w rozpatrzeniu wniosku oraz stopień przekroczenia terminów, wpływają na ocenę, czy istniejąca bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, czy też nie. Ustawa o dostępie do informacji publicznej służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat działalności organów władzy publicznej, osób pełniących funkcje publiczne, organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (art. 61 ust. 1 Konstytucji RP). Używając w art. 2 ust. 1 u.d.i.p. pojęcia "każdemu", ustawodawca doprecyzował zastrzeżone w Konstytucji RP obywatelskie uprawnienie, wskazując, że każdy może z niego skorzystać na określonych w tej ustawie zasadach. Ustawa reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępniane. Ustawa określa również podmioty obowiązane do udostępnienia informacji publicznej, wskazując, że należą do nich władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Wobec treści art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., stwierdzić należy, że Minister jest takim podmiotem. Na podstawie tego przepisu, obowiązek udostępnienia informacji publicznej nałożony został na organy władzy publicznej. Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu. Przepis art. 6 u.d.i.p. wymienia kategorie informacji publicznej, które na mocy prawa podlegają udostępnieniu. Wyliczenie to ma jedynie charakter przykładowy, co prowadzi do wniosku, że - co do zasady - wszystko co wiąże się bezpośrednio z funkcjonowaniem i trybem działania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., stanowi informację publiczną. W świetle powołanych regulacji, w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się szerokie rozumienie pojęcia informacji publicznej, co wiąże się z upowszechnieniem zasady transparentności życia publicznego i podwyższenia świadomości prawnej społeczeństwa. Definiuje się ją jako każdą wiadomość wytworzoną przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które realizują zadania publiczne bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swoich kompetencji. Podkreśla się, że taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz odnosząca się do tych podmiotów, o ile dotyczy faktów i danych (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 8/13, cbois). Podkreślenia wymaga, że o zakwalifikowaniu określonej informacji jako podlegającej udostępnieniu w rozumieniu u.d.i.p. decyduje kryterium rzeczowe, tj. treść i charakter informacji. Przedmiotem wniesionej w niniejszej sprawie skargi skarżący uczynił bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 3 czerwca 2021 r. We wniosku tym skarżący domagał się udostępnienia orzeczenia (wraz z uzasadnieniem) OKDN z dnia [...] maja 2021 r., wydanego w wyniku rozpoznania odwołania Rzecznika Dyscyplinarnego przy Wojewodzie [...] od orzeczenia Komisji Dyscyplinarnej Nauczycieli z dnia [...] lipca 2020 r., dotyczącego byłego dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w Z. A. M.. Spełniony został zatem zakres przedmiotowy ustawy o dostępie do informacji publicznej, bowiem żądane przez skarżącego orzeczenie dyscyplinarne wraz z uzasadnieniem stanowi informację publiczną. Zdaniem Sądu nauczyciel w czasie wykonywania swoich obowiązków pełni funkcję publiczną i podlega wówczas przepisom ustawy o dostępie do informacji publicznej. Niemniej jednak, w czasie udostępnienia żądanej informacji, obwiniony nauczyciel - dyrektor szkoły był już jednak emerytem, nie pełnił więc już funkcji publicznych. Poza sporem w niniejszej sprawie jest, że w dniu [...] czerwca 2021 r. organ przekazał skarżącemu informację publiczną, tj. zanonimizowane orzeczenie OKDN z dnia 6 maja 2021 r. wraz z uzasadnieniem. Sporną natomiast jest kwestia, czy organ przekazując skarżącemu przedmiotowe orzeczenie w formie zanonimizowanej, pozostaje w niniejszej sprawie w bezczynności. Z bezczynnością organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej mamy do czynienia w przypadku, gdy podmiot zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie udostępnienia żądanej informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje bądź nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia. Zanonimizowanie przez podmiot zobowiązany do udostępnienia żądanej informacji nie jest niezgodne z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej. Udzielenie zaś zanonimizowanej informacji publicznej przesądza o braku bezczynności po stronie organu, o ile ten sposób przetworzenia treści udostępnianego dokumentu nie niweczy pożądanego przez stronę rezultatu w postaci uzyskania informacji o konkretnie wskazanych sprawach. Dopiero bowiem przedstawienie informacji innej niż ta, której oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej lub też nieadekwatnej do treści wniosku, świadczy o bezczynności podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, do którego skierowano wniosek o jej udostępnienie, co uchybia regulacji zawartej w art. 13 u.d.i.p. Anonimizacja jest czynnością o charakterze technicznym, dokonywaną w dokumencie stanowiącym informację publiczną, polegającą na zasłonięciu (wybieleniu lub zaciemnieniu) części tego dokumentu, zawierającej dane niepodlegające udostępnieniu. Anonimizacja nie może jednak prowadzić do udostępnienia tylko części wnioskowanych dokumentów. W pewnych sytuacjach stopień anonimizacji dokumentu może bowiem spowodować, że mamy do czynienia z odmową dostępu, ponieważ dokument poddany anonimizacji staje się nieczytelny, tracąc tym samym przymiot informacyjny, będący podstawą wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Racjonalne jest przyjęcie, że zasłonięcie określonych danych składających się na treść dokumentu można uznać za uzasadnioną anonimizację, gdy czynność ta nie pozbawi dokumentu waloru informacyjnego, jaki wynika ze złożonego wniosku. Podsumowując, anonimizacja danych zawartych w żądanych dokumentach, jako dopuszczalna bezdecyzyjna forma ograniczenia dostępu do części żądanych danych, jest wypełnieniem obowiązków wynikających z ustawy o dostępie do informacji publicznej tylko wtedy, gdy czynność ta nie pozbawi dokumentu waloru informacyjnego, jaki wynika ze złożonego wniosku. Innymi słowy nie może niweczyć rezultatu, do którego dążył wnioskodawca, przedkładając swój wniosek. W ocenie Sądu, zanonimizowanie przez organ udostępnionej informacji w postaci żądanego przez skarżącego orzeczenia dyscyplinarnego, w szczególności w realiach niniejszej sprawy, nie jest niezgodne z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej i nie musiało przybrać formy decyzji przewidzianej w art. 16 u.d.i.p. Przede wszystkim zauważyć należy, że jak wynika z akt sprawy, zakres zanonimizowania przekazanego wnioskodawcy orzeczenia dyscyplinarnego nie uniemożliwia poznania przez skarżącego motywów tego rozstrzygnięcia. Pomimo anonimizacji imienia i nazwiska obwinionego, cel ustawy o dostępie do informacji publicznej został osiągnięty, bowiem skarżący znał imię i nazwisko obwinionego. W swoim wniosku skarżący zwrócił się przecież o udostępnienie orzeczenia zapadłego w sprawie konkretnej osoby - byłego dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w .. Jak wynika z odpowiedzi na skargę, skarżący uczestniczył też we wszystkich rozprawach prowadzonych przez OKDN. Komisje dyscyplinarne umożliwiały skarżącemu każdorazowo wysłuchanie treści zapadłego orzeczenia wraz z ustnymi motywami tegoż rozstrzygnięcia nawet w czasie ograniczonej jej działalności podczas pandemii. W związku z tym uznać należy, że skarżący posiada pełną wiedzę na temat danych osobowych obwinionego. Wnioskowane więc dane, takie jak imię i nazwisko obwinionego, jak również numer, rodzaj i adres szkoły, której dyrektorem był obwiniony, są znane skarżącemu. Udostępnienie zaś zanonimizowanych danych w sposób objęty wnioskiem mogłoby prowadzić do naruszenia prywatności osób trzecich, o których mowa w przedmiotowym orzeczeniu dyscyplinarnym, w tym osób nie pełniących funkcji publicznych (np. woźny szkoły). Dlatego też, w ocenie Sądu, zakres anonimizacji nie zniweczył istoty żądania skarżącego. Organ nie był zobowiązany do wydania decyzji odmownej, o której mowa w art. 16 u.d.i.p. ponieważ mimo anonimizacji ww. danych, cel wniosku o dostęp do informacji publicznej został osiągnięty. Ponadto odpowiedzi na wnioski skarżącego organ udzielał w ustawowym terminie. Z uwagi na okoliczności sprawy wniesioną przez skarżącego skargę należy uznać za niezasadną, dlatego Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.