V SA/Wa 170/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Marek Krawczak, Sędzia WSA - Irena Jakubiec - Kudiura, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Protokolant st. specjalista - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi W. W. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... listopada 2016 r. nr ... w przedmiocie częściowego udzielenia wsparcia finansowego w sektorze owoców i warzyw oddala skargę. Przedmiotem skargi W. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Prezesa Agencji Rynku Rolnego nr [...] z [...] listopada 2016 r. w sprawie utrzymania w mocy decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w [...] nr [...] z [...] września 2016 r. w sprawie częściowego udzielenia wsparcia. Przedmiotowa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym. W. W. (zwany dalej skarżącym) złożył Wniosek o przyznanie wsparcia [...]. Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w [...] decyzją z [...]września 2016 r. nr [...], przyznał częściowe wsparcie do zawnioskowanej ilości produktów, tj. do 127375 kg jabłek, marchwi i kapusty, natomiast odmówił udzielenia wsparcia do ilości 10668 kg jabłek. W uzasadnieniu przedmiotowej decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że wnioskodawca ubiegał się o wsparcie do owoców i warzyw wycofanych w ramach bezpłatnej dystrybucji, tj. 92.988 kg jabłek pozyskanych z powierzchni 10,00 ha, 34 435 kg marchwi pozyskanej z powierzchni 1,77 ha oraz 10620 kg kapusty pozyskanej z powierzchni 1,10 ha. Producent również wnioskował o zwrot kosztów transportu oraz kosztów sortowania i pakowania do każdej dostarczonej partii produktów. Organ pierwszej instancji na podstawie analizy dokumentów ustalił, iż przekazane przez Wnioskodawcę uprawnionym odbiorcom w ramach bezpłatnej dystrybucji ilości marchwi i kapusty są mniejsze od maksymalnych ilości, do których W. W. może uzyskać wsparcie z uwzględnieniem współczynnika przydziału oraz możliwości produkcyjnych. Natomiast w przypadku jabłek ustalono, że z powierzchni 10 ha przy uwzględnieniu przewidywanego plonu w wysokości 13 720,00 kg/ha i utraconym plonie w wysokości 40% z uwzględnieniem współczynnika przydziału, maksymalna ilość do której Wnioskodawca może uzyskać wsparcie w ramach EMBARGO wynosi 82320 kg. Od ww. decyzji W. W. wniósł odwołanie wskazując, że odwołuje się do części decyzji dotyczącej odmowy udzielenia wsparcia do bezpłatnej dystrybucji jabłek, w tym również opakowania i transportu w ilości 10 688 kg. Zaskarżoną do Sądu decyzją Prezesa Agencji Rynku Rolnego utrzymał w mocy decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w [...] nr [...] z [...] września 2016 r. w sprawie częściowego udzielenia wsparcia. Organ II instancji podniósł, że w przypadku wniosków o wsparcie udzielane w ramach mechanizmu "Dalsze tymczasowe wsparcie producentów owoców i warzyw (Dow III)" składanych przez beneficjentów pomocy udzielanej zgodnie z § 13c ust. 1 rozporządzenia RM w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2015 r. poz. 187, ze zm.) należy zawsze zweryfikować, czy beneficjent nie otrzyma podwójnego finansowania. Konieczność ta wynika z art. 9 ust. 4 rozporządzenia nr 1031/2014 stanowiącego, że w odniesieniu do operacji kwalifikujących się do otrzymania pomocy finansowej Unii na mocy rozporządzenia nr 1031/2014, wnioskodawca nie może otrzymać żadnego podwójnego finansowania unijnego lub krajowego ani odszkodowania w ramach polisy ubezpieczeniowej. Wyjaśnił, iż w związku z powyższymi uregulowaniami, organ przed wydaniem decyzji o przyznanie pomocy zobowiązana jest do weryfikacji danych dotyczących potencjalnej produkcji, jaka mogła pochodzić z areału uprawy objętej wnioskiem o wsparcie. Wskazał, iż w zakresie maksymalnego plonu możliwego do uzyskania z 1 ha upraw, zastosowanie ma § 4 ust. 9 rozporządzenia RM, który stanowi, że "Jeżeli ilość danego rodzaju produktu wynikająca z powiadomienia w przeliczeniu na powierzchnię uprawy, z której pochodzi ten produkt, jest większa od odpowiedniego dla tego produktu maksymalnego plonu określonego w załączniku nr 1 do rozporządzenia, uznaje się, że ilość ta jest równa iloczynowi powierzchni uprawy, z której pochodzi ten produkt, i odpowiedniego dla tego produktu maksymalnego plonu określonego w załączniku nr 1 do rozporządzenia". Podkreślił, iż w przypadku otrzymania przez stronę, która na podstawie powiadomienia składa wniosek o płatność w ramach mechanizmu "Dalsze tymczasowe wsparcie producentów owoców i warzyw (Dow III)", innego finansowania unijnego lub krajowego albo odszkodowania w ramach polisy ubezpieczeniowej, należy poddać powyżej ustaloną ilość maksymalnego uzyskanego plonu weryfikacji w kontekście plonu, lub obszaru, który już został objęty programem wsparcia. Powyższe wynika z faktu, że Załącznik nr 1 do rozporządzenia RM ustanawia jedynie granicę uzyskanego plonu, która jest, w braku innych okoliczności ograniczana jedynie współczynnikiem przydziału - organ jest zatem w dalszym ciągu zobligowany do ustalenia, czy taki plon mógł z danego obszaru zostać faktycznie uzyskany. Organ odwoławczy podkreślił, że W. W. składając zarówno Powiadomienie dotyczące [...] (bezpłatna dystrybucja/inne przeznaczenie) Dow III, jak i Wniosek o przyznanie wsparcia [...] (bezpłatna dystrybucja/inne przeznaczenie) Dow III, złożył w Części C Powiadomienia (...) oraz Części D Wniosku (...), oświadczenie o znajomości "Warunków uczestnictwa w mechanizmie Dalsze tymczasowe wsparcie producentów owoców i warzyw (Dow III)" oraz zobowiązał się do ich przestrzegania. Warunki (...) zawierają wyciąg z przepisów aktów prawa krajowego i UE w zakresie wymagań i obowiązków producentów i odbiorców produktów wycofanych z rynku - w tym informację w zakresie kwestii podwójnego finansowania, która jest zawarta w punkcie VIII, podpunkt 6 – W. W. jeszcze przed dokonaniem jakiejkolwiek operacji, już z lektury samych Warunków (...) z którymi się zapoznał miał świadomość, że będzie musiał złożyć we wniosku stosowne oświadczenie. Organ odwoławczy wyjaśnił, że gdy producent zwrócił się do ARiMR z wnioskiem o pomoc suszową w odniesieniu do tego samego areału uprawy i tego samego produktu, a we wniosku o udzielenie wsparcia (złożonym w ARR) deklarował plon wyższy, niż wynikało to z danych ARiMR - udzielone wsparcie nie mogło przekraczać plonu wynikającego z danych przekazanych do ARiMR. Podkreślił, że dokumentem, na którym organ odwoławczy oparł się przy obliczeniu maksymalnego plonu był przede wszystkim Protokół (...) ARiMR, w którym oceniona została, pod kątem szkód spowodowanych suszą, powierzchnia wszystkich upraw danego produktu w gospodarstwie W. W. (bez rozbicia na poszczególne działki ewidencyjne). Następnie wskazał, iż ww. dokumentacja zawarta w aktach sprawy wskazuje, że ilości produktów - marchwi i kapusty, przekazane przez skarżącego uprawnionym odbiorcom w ramach bezpłatnej dystrybucji, są mniejsze od maksymalnych ilości, do których producent mógł uzyskać wsparcie z uwzględnieniem współczynnika przydziału oraz możliwości produkcyjnych kalkulowanych na podstawie maksymalnego plonu, o którym mowa w Załączniku 1 rozporządzenia RM. Zatem w tej części udzielono wsparcia zgodnie z ilościami wnioskowanymi. Natomiast, co do jabłek organ odwoławczy wyjaśnił, że z powierzchni 10 ha przy uwzględnieniu przewidywanego plonu w wysokości 13.720 kg/ha (określonego w protokole strat związanych z suszą) i utraconym plonie w wysokości 40% z uwzględnieniem współczynnika przydziału, maksymalna do uzyskania obiektywnie ilość jabłek, do której wnioskodawca mógł uzyskać wsparcie wynosiła 82.320 kg (10 ha x 13.720 kg x 60% plonu nieutraconego). Producent przekazał w ramach bezpłatnej dystrybucji 92.988 kg jabłek, zatem o 10.668 kg jabłek więcej, niż wynosił maksymalny plon, który mógł uzyskać, mając na uwadze straty związane z suszą. Zatem w przypadku jabłek należało odmówić wsparcia do ilości 10.668 kg jabłek, a więc do ilości, jaką wskazał organ pierwszej instancji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji a także decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w [...] nr. [...] z dnia [...] września 2016 roku, o oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zarzucił organowi naruszenie: - § 4 ust. 9 w zw. z a §8 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 października 2014 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem dalszych tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej poprzez ich niewłaściwe zastosowanie skutkujące błędnym i niewłaściwym określeniem ilości jabłek oraz wysokości udzielonego skarżącemu wsparcia. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi zatem o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, która jest dokonywana w kontekście zgodności z prawem materialnym i procesowym, a nie według kryteriów celowościowych. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1368 z późn. zm.), dalej jako: "p.p.s.a.". W niniejsze sprawie przedstawiony stan faktyczny nie jest kwestionowany przez skarżącego i zdaniem Sądu został prawidłowo ustalony. Wynika z niego, że skarżący otrzymał podwójne dofinasowanie w odniesieniu do tego samego areału uprawy i tego samego produktu, pierwsze dotyczyło pomocy suszowej, drugie będące przedmiotem niniejszego postępowania dofinasowanie związane z zakazem eksportu do Federacji Rosyjskiej niektórych owoców i warzyw. W związku z powyższym zdaniem Sądu po ustaleniu, iż przekazane przez skarżącego uprawnionym odbiorcom w ramach bezpłatnej dystrybucji ilości marchwi i kapusty są mniejsze od maksymalnych ilości, do których beneficjent może uzyskać wsparcie z uwzględnieniem współczynnika przydziału oraz możliwości produkcyjnych organy prawidłowo przyznały kwotę dofinasowania do ww. produktów. Natomiast co do jabłek ustalono, że z powierzchni 10 ha przy uwzględnieniu przewidywanego plonu w wysokości 13.720,00 kg/ha i utraconym plonie w wysokości 40% z uwzględnieniem współczynnika przydziału, maksymalna ilość do której Wnioskodawca może uzyskać wsparcie w ramach EMBARGO wynosi 82.320 kg. Natomiast skarżący domagał się wsparcia dla 92.988 kg jabłek. W związku z poważymy organy prawidłowo odmówiły przyznania dofinasowania do jabłek. Tym samym organy prawidłowo zastosowały § 4 ust. 9 w zw. z § 8 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 października 2014 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem dalszych tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej (Dz. U. z 2014 r. poz. 1468, ze zm.). Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.