II SAB/Wa 82/22

WyrokWSA w Warszawie2022-04-04

Skład orzekający: Izabela Głowacka-Klimas, Andrzej Góraj, Andrzej Wieczorek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy dopuścił się bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej złożonego drogą elektroniczną, i czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?
Ratio decidendi
Sąd stwierdził, że Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy dopuścił się bezczynności, ponieważ informacja publiczna została udzielona po upływie ustawowego 14-dniowego terminu. Jednakże, sąd uznał, że bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, biorąc pod uwagę niewielkie opóźnienie wynoszące 21 dni. Sąd podkreślił również, że wniosek złożony drogą elektroniczną jest traktowany jako wniosek pisemny, a organ ma obowiązek zapewnić prawidłowy odbiór korespondencji elektronicznej.
Stan faktyczny
Fundacja złożyła wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej naborów i środków finansowych na dotacje do rozpoczęcia działalności gospodarczej drogą elektroniczną do Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy. Po upływie ustawowego terminu 14 dni, organ udzielił odpowiedzi. Fundacja wniosła skargę na bezczynność organu, zarzucając naruszenie przepisów Konstytucji RP i ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ twierdził, że nie otrzymał wniosku, jednak sąd uznał, że wniosek został skutecznie doręczony drogą elektroniczną.
Rozstrzygnięcie
Sąd stwierdził, że Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy dopuścił się bezczynności, ale nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Zasądził od organu na rzecz Fundacji zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.), Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi Fundacji [...] z siedzibą w [...] na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w [...] dopuścił się bezczynności, 2. stwierdza, że bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądza od Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w [...] na rzecz Fundacji [....] z siedzibą w [...] kwotę 597 (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia [...] maja 2021 r. działając na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U z 2020 r. poz. 2176 ze zm.; dalej u.d.i.p.). Fundacja [...] (skarżąca, wnioskodawca) zwróciła się Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w L. o udzielenie następujących informacji: 1. Ile było prowadzonych naborów na wnioski o udzielenie dotacji na rozpoczęcie działalności gospodarczej latach 2019 i 2020 z podziałem na poszczególne kwartały, 2. Ile w każdym z tych kwartałów (każdym kwartale 2019 i 2020 roku) było do wykorzystania środków finansowych dla potencjalnych składających wnioski o udzielenie dotacji na rozpoczęcie działalności gospodarczej. Jako adres dla korespondencji wskazano adres e-mail. W dniu [...] czerwca 2021 r. ([...] czerwca 2021 r. data wpływu do organu) Fundacja [...] wywiodła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w L. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] maja 2021 r. Organowi zarzuciła naruszenie: art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP oraz art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Domagała się: 1) zobowiązania organu do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] maja 2021 roku, 2) zasądzenia na rzecz skarżącej od organu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi wskazano, że skarżąca nie została powiadomiona w ustawowo określonym terminie zarówno o powodach opóźnienia, terminie w jakim organ udostępni informacje, jak również o ewentualnych kosztach związanych ze wskazanym we wniosku sposobem udostępnienia lub koniecznością przekształcenia informacji w formę wskazaną we wniosku. Bez wątpienia bezczynność organu stanowi znaczące utrudnienie w wykonywaniu działalności statutowej fundacji. Nie budzi żadnych wątpliwości, że wnioskiem pisemnym w myśl u.d.i.p. uznać należy przesłanie zapytania pocztą elektroniczną (e-mail) - i to nawet, gdy do jego autoryzacji nie zostanie użyty podpis elektroniczny (wyrok NSA z dnia 16 marca 2009 r. I OSK 1277/08). Jak wskazuje orzecznictwo, do obowiązków organu administracji publicznej należy taka konfiguracja poczty elektronicznej, w tym filtrów antyspamowych, oraz takie zorganizowanie obsługi technicznej poczty elektronicznej organu - aby zapewnić bezproblemowy i niezwłoczny odbiór przesyłanych na ten adres podań (postanowienie NSA z dnia 10 września 2015 r. I OSK 1968/15; post. NSA z dnia 3 listopada 2015 r. I OSK 1940/15, CBOSA). Jednocześnie zaznacza się, że skutki błędów czy nieprawidłowości w zakresie kształtowania i obsługiwania przez organy administracji publicznej oficjalnych systemów służących do komunikacji z tymi organami (np. poczty elektronicznej, systemu ePUAP) nie mogą być przerzucane na korzystających z tych systemów (postanowienie NSA z dnia 5 listopada 2015 r., I OZ 1414/15; wyrok NSA z dnia 16 lutego 2016 r. I OSK 2186/14). Konkludując powyższe, zdaniem skarżącej, nieodebranie czy też nieodczytanie przez organ wysłanego do niego przy użyciu poczty elektronicznej wniosku, nie może obciążać wnioskodawcy. Tak też Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 listopada 2015 r., sygn. akt I OSK 2897/15. Wypada ponadto zaznaczyć, że wydruk z poczty elektronicznej nadawcy stanowi dostateczny dowód, że wiadomość zawierająca wniosek została wysłana (wyrok NSA z dnia 16 września 2016 r., sygn. akt I OSK 1924/16). W odpowiedzi z dnia [...] lipca 2021 r. organ wniósł o jej wycofanie wskazując, że korespondencja z dnia [...] maja 2021 r. nie wpłynęła do organu. Jednocześnie w załączniku do odpowiedzi na skargę organ udzielił odpowiedzi na wniosek. W odpowiedzi na skargę z dnia [...] stycznia 2022 r. organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie nieuwzględnienie i oddalenie wniosku o wymierzenie grzywny. W uzasadnieniu skargi organ wskazał, że skarga winna być poprzedzona ponagleniem. Pismem z dnia [...] lutego 2022 r. skarżąca zmodyfikowała żądania skargi wnosząc o: 1) umorzenie postępowania w zakresie zobowiązania organu do rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2021 roku o udostępnienie informacji publicznej; 2) stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności; 3) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazała, że skarga na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej nie musi być poprzedzona ponagleniem. Podkreśliła, że wydruk z poczty elektronicznej nadawcy stanowi bowiem dostateczny dowód na to, że wiadomość zawierająca wniosek została wysłana (wyrok NSA z dnia 16 września 2016 r. I OSK 1924/16). Nie polega tym samym na prawdzie, by skarżony organ nie otrzymał wiadomości elektronicznej z wnioskiem o dostęp do informacji publicznej. Należy w tym miejscu zwrócić uwagę na schemat działania poczty elektronicznej. W momencie, gdy klikamy 'wyślij wiadomość', program pocztowy łączy się z serwerem pocztowym naszego dostawcy usług i wysyła do niego wiadomość zawierającą adres docelowy, treść, załączniki itp. W kolejnym kroku, serwer nadawcy kontaktuje się z serwerem pocztowym, na którym znajduje się konto pocztowe adresata wiadomości i przesyła przesyłkę do tegoż serwera. W przypadku, w którym niemożliwe będzie doręczenie wiadomości e-mail (np. błędny adres docelowy, przepełniona skrzynka odbiorcza adresata lub inne przyczyny), serwer pocztowy adresata odpowie wtedy serwerowi nadawcy błędem, co spowoduje, że wysyłana jest do nadawcy zwrotna wiadomość e-mail z informacją, że wiadomość nie została doręczona odbiorcy. Dlatego też, w przypadku braku otrzymania informacji zwrotnej o niedoręczeniu wiadomości, należy uznać, że wysłana wiadomość e-mail została doręczona skutecznie na serwer pocztowy adresata. Skarżąca wobec tego nie miała i nadal nie ma żadnych podstaw do uznania, że wniosek nie został doręczony na adres e-mail organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r. poz. 137) , sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola ta, w myśl art. 1 § 2 przywołanej ustawy, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329), dalej jako: "p.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postepowania w przypadku określonym w pkt 4a. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że złożona skarga została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Ponadto sąd w przypadku, o którym mowa w § 1, może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi w całości lub w części sąd oddala skargę w całości albo w części. Kontroli sądu w przypadku skargi na bezczynność poddawany jest brak aktu lub czynności, w sytuacji gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. W sprawach o udostępnienie informacji publicznej skarga na bezczynność przysługuje zarówno w przypadku braku reakcji podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji, wymaganego ustawą o dostępie do informacji publicznej, jak i wówczas, gdy podmiot ten stwierdza, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej lub nie podlega udostępnieniu na zasadach ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. W rozpoznawanej sprawie skarżąca domagała się udostępnienia informacji dotyczącej okoliczności wydatkowania środków finansowych dla potencjalnych składających wnioski o udzielenie dotacji na rozpoczęcie działalności gospodarczej. Informacja ta została skarżącej udzielona [...] lipca 2021 r., a więc po upływie 14-dniowego terminu do jej udzielenia wskazanego w art. 13 u.d.i.p.. Stosownie do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. W art. 6 u.d.i.p. zawarto przykładowy katalog informacji i dokumentów stanowiących informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., o czym świadczy użyty w tym przepisie zwrot "w szczególności". Zgodnie z ugruntowanymi poglądami orzecznictwa, informacją publiczną jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Pod pojęciem informacji publicznej należy rozumieć wszelkie fakty dotyczące spraw publicznych rozumianych jako działalność zarówno organów władzy publicznej, jak i samorządów gospodarczych i zawodowych oraz osób i jednostek organizacyjnych w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem publicznym. Charakter publiczny należy przypisać tym informacjom, które odnoszą się do publicznej sfery działalności organów (por. wyrok WSA w Gdańsku z 28 września 2016 r., II SAB/Gd 13/16; wyrok NSA z 25 marca 2003 r., II SA 4059/02 - dostępne na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl), przy czym oceny tej należy dokonywać każdorazowo na gruncie konkretnej sprawy. Ustawa o dostępie do informacji publicznej przewiduje różne sposoby udostępniania informacji publicznych. Jednym z nich jest udostępnianie informacji publicznej na wniosek, co stwierdza art. 10 u.d.i.p. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni, za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Stosownie zaś do art. 13 ust. 2 u.d.i.p. jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnym z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji, nie umożliwiają jej udostępnienia w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast w myśl art. 16 ust. 1 i art. 17 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. następuje w drodze decyzji administracyjnej. Ponadto, organ może poprzestać na pisemnym zawiadomieniu wnioskodawcy, gdy nie jest podmiotem zobowiązanym w świetle art. 4 u.d.i.p., gdy żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, gdy nie dysponuje on przedmiotową informacją albo wnioskowane dane są dostępne w publikatorze oraz gdy w zakresie żądanej informacji publicznej przepisy prawa wprowadzają odrębny tryb dostępu. Zaznaczyć należy, że u.d.i.p. nie przewiduje jakichkolwiek wymagań formalnych wniosku, poza utrwaleniem go w formie pisemnej. Minimalne wymogi odnośnie do takiego wniosku muszą obejmować jasne sformułowanie, z którego wynika, co jest przedmiotem żądania udostępnienia informacji publicznej, niezbędne jest bowiem wykazanie, że żądana informacja ma charakter informacji publicznej. Jeżeli wniosek dotyczy informacji publicznej, a brak jest ustawowych ograniczeń w jej udostępnieniu, organ jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej w drodze czynności materialno-technicznej. Natomiast ustalenie, że istnieje podstawa do odmowy udostępnienia informacji publicznej stanowi podstawę do wydania decyzji. W przypadku złożenia skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem Sądu jest zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym ustawy. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się skarżący, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz że żądana przez skarżącego informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy, pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność (por. P. S., Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych, Przegląd Prawa Publicznego 2012, nr 6, s. 75 i nast. wraz z powołanym orzecznictwem). W rozpoznawanej sprawie poza sporem pozostaje, że Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w L. jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.), a żądana informacja była informacją publiczną. W rozpoznawanej sprawie skarżąca domagała się udostępnienia informacji dotyczącej okoliczności wydatkowania środków finansowych dla potencjalnych składających wnioski o udzielenie dotacji na rozpoczęcie działalności gospodarczej. Informacja ta została skarżącej udzielona [...] lipca 2021 r., a więc po upływie 14-dniowego terminu do jej udzielenia wskazanego w art. 13 ust 1 u.d.i.p., gdyż wniosek skarżącej Fundacji został przesłany pocztą elektroniczną na adres Urzędu w dniu [...] maja 2021 r. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem za wniosek pisemnym w u.d.i.p. należy uznać przesłanie zapytania pocztą elektroniczną (e-mail) i to nawet w sytuacji, gdy jego autoryzacja nie nastąpiła podpisem elektronicznym. W aktach sprawy znajduje się taki wniosek, który został wysłany na adres elektroniczny organu tożsamy z adresem elektronicznym wskazanym w piśmie organu z dnia [...] lipca 2021 r. Powiatowy Urząd Pracy w L. twierdził, że nie otrzymał wniosku skarżącej Fundacji, co wynika z analizy i wydruku z adresu wale@ praca.gov.pl. W tym miejscu wypada wskazać również na utrwaloną linię orzeczniczą sądów administracyjnych, z której wynika, że rolą organu jest takie skonfigurowanie poczty elektronicznej, w tym filtrów antyspamowych, oraz takie zorganizowanie obsługi poczty elektronicznej, aby zapewnić bezproblemowy i niezwłoczny odbiór przesyłanej na adres organu korespondencji (post. NSA z dnia 10 kwietnia 2015 r. I OSK 1968/15). Wbrew twierdzeniu organu skarga na bezczynność w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie informacji publicznej nie musiała być poprzedzona ponagleniem. Reasumujące zgodnie z treścią art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd w pkt 1 wyroku stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] maja 2021 r. Na podstawie. art. 149 § 1a p.p.s.a. (pkt 2 wyroku) uznano, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, gdyż opóźnienie organu było niewielkie i wynosiło 21 dni, ponieważ 14-dniowy termin do udzielenia odpowiedzi upłynął [...] czerwca 2021 r. a odpowiedź na wniosek została udzielona 1 lipca 2021 r., a więc po 21 dniach. W pkt 3 orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. o kosztach postępowania.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło