IV SAB/Wr 866/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Sędziowie Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska (sprawozdawca), Asesor WSA Marta Pająkiewicz - Kremis, , po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 5 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi K. B. na bezczynność Wójta Gminy Dobroszyce w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 8 września 2021 r. I. stwierdza bezczynność Wójta Gminy Dobroszyce w rozpoznaniu wniosku strony skarżącej z dnia 8 września 2021 r.; II. stwierdza że bezczynność, o której mowa w punkcie I, nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Wójta Gminy Dobroszyce do załatwienia wniosku; IV. zasądza od Wójta Gminy Dobroszyce na rzecz strony skarżącej kwotę 597 (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżąca K. B. złożyła skargę na bezczynność Wójta Gminy Dobroszyce w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Wskutek bezczynności organu zarzuciła naruszenie: 1) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez nieudostępnienie informacji publicznej na wniosek z dnia 8 września 2021 roku; 2) art. 10 ust.1 w związku z art. 13 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej jako "u.d.i.p.") w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku, poprzez brak realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej polegający na pozostawieniu go bez odpowiedzi - a tym samym braku decyzji odmownej oraz powiadomienia o okolicznościach wskazujących na brak możliwości udostępnienia tejże informacji zgodnie z wnioskiem. Na tle tak sformułowanych zarzutów wniosła o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku, przeprowadzenie dowodów z dokumentów wskazanych w przedmiotowej skardze, zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wedle norm przepisanych i rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. Na poparcie skargi strona skarżąca podała, że w dniu 9 września 2021 r. w celu pozyskania materiału źródłowego do badań naukowych za pośrednictwem poczty elektronicznej złożyła wniosek o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie: "1. Sporządzenie wykazu aktualnie obowiązujących dokumentów stanowiących o działaniach, w zakresie zwalczania, przeciwdziałania i zapobiegania rozprzestrzeniania się pandemii COVID-19 w roku 2019 oraz w I i II kwartale 2020 roku, a także miejsca ich udostępnienia na serwerach właściwego urzędu, względnie przesłanie ich na adres mailowy Wnioskodawcy; 2. Sporządzenie wykazu dokumentów (w tym również projektów) stanowiących o działaniach na lata nieobjęte dokumentami wskazanymi w pkt 1 Wniosku, w zakresie przeciwdziałania i zapobiegania rozprzestrzeniania się chorób zakaźnych, a także miejsca ich udostępnienia na serwerach właściwego urzędu, względnie przestalanie ich na adres mailowy Wnioskodawcy; Proszę o udostępnienie w szczególności, jeśli w jakimkolwiek zakresie dotyczy działalności podczas pandemii COVID-19 w roku 201.9 oraz w I i II kwartale 2020 roku : • Dokumenty zawierające informacje dotyczące ograniczeń nałożonych na przedsiębiorców oraz obywateli, w tym treści wydanych komunikatów, • Dokumenty zawierające informacje dotyczące procedur działania w obliczu chorób zakaźnych u ludzi, • Dokumenty zawierające informacje dotyczące kosztów poniesionych na działania związane ze zwalczaniem, przeciwdziałaniem i zapobiegania rozprzestrzeniania się pandemii COVID-19, • Dokumenty zawierające informacje dotyczące przyznanych środków dla przedsiębiorców w ramach tarczy antykryzysowych w ww. okresie, • Dokumenty zawierające informacje dotyczące przyznanych środków z tytułu dodatkowego zasiłku opiekuńczego w ww. okresie, • Dokumenty zawierające informacje dotyczące ograniczeń i trudności w utrzymaniu prawidłowego dostępu do wody pitnej, ogrzewania, wywozu nieczystości stałych oraz dostępu do komunikacji miejskiej oraz poniesionych w związku z tym kosztach, • Dokumenty stanowiące raporty z wykonywanych działań w zakresie zwalczania, przeciwdziałania i zapobiegania rozprzestrzeniania się pandemii COVID-19, • Dokumenty zawierające informacje dotyczące osób przebywających na kwarantannie w ww. okresie, • Dokumenty zawierające informacje o ilości osób zmarłych z powodu zakażenia SARS-CoV-2 w ww. okresie, • Dokumenty zawierające informacje o ilości odbytych zgromadzeń w ww. okresie, • Dokumenty zawierające informacje dotyczące pracy zdalnej pracowników administracji publicznej oraz podmiotów powiązanych, • Uchwały Rady Miasta stanowiące reorganizację pracy podmiotów publicznych i/lub prywatnych oraz obostrzeń w dostępie do usług publicznych, • Informacji o innych, niewymienionych dokumentów o tożsamym znaczeniu i zakresie odnoszących się do działań w zakresie przeciwdziałania i zapobiegania rozprzestrzeniania się pandemii COVID-19 (w przypadku posiadania również proszę o ich udostępnienie)." Jako sposób i formę udostępnienia wnioskowanych informacji wskazała przesłanie informacji pocztą elektroniczną na podany we wniosku adres lub przekazanie poprzez linki/hiperłącza kierujące do właściwych dokumentów. Strona skarżąca zarzuciła, że termin do udostępnienia przedmiotowej informacji publicznej upłynął, zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., po 14 dniach od złożenia wniosku. Pomimo przekroczenia tego terminu podmiot zobowiązany, do którego skierowano wniosek, nie udzielił jakiejkolwiek odpowiedzi, co czyni niniejszą skargę zasadną i konieczną. Organ nie skorzystał również z możliwości opóźnienia terminu udostępnienia informacji, co zgodnie z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. jest dopuszczalne pod rygorem powiadomienia wnioskodawcy (w terminie 14 dni od złożenia wniosku) o powodach tegoż opóźnienia wraz ze wskazaniem terminu przekazania informacji (nie dłuższego niż 2 miesiące od złożenia wniosku). Ponadto podmiot zobowiązany nie zawiadomił wnioskodawcy o braku możliwości udostępniania informacji zgodnie z wnioskiem, przez wzgląd na brak dyspozycji odpowiednimi środkami technicznymi, nie wskazał na konieczność uiszczenia opłaty na poczet kosztów związanych udostępnieniem informacji (związanych z przekształceniem w formę wskazaną we wniosku lub też wynikających z wnioskowanego sposobu przekazania) oraz nie wskazał zaleceń zmiany wniosku co do sposobu lub formy przekazania informacji publicznej, przez co należy twierdzić, iż te okoliczności nie wystąpiły. Pozostawienie wniosku o udzielenie informacji publicznej bez odpowiedzi jednoznacznie wskazuje na bezczynność podmiotu. Argumentowano następnie, że przez wzgląd na charakter pracy naukowej wnioskodawczyni wielokrotnie występuje ona do organów reprezentatywnych jednostek samorządu terytorialnego oraz innych podmiotów o udzielnie informacji publicznej. Doświadczenia z pozyskaniem wnioskowanych informacji są pozytywne, gdyż w tym wypadku w ramach prowadzonych badań naukowych w niemal stu przypadkach z sukcesem zakończono procedurę udostępnienia informacji publicznej. Podmioty niejednokrotnie przekazywały informacje nawet kilka dni po upływie ustawowego terminu łub zawiadamiały o opóźnieniu. Celem wniosku było powiększanie całokształtu osiągnięć polskiej nauki, co z kolei jest przesłanką szczególnej istotności dla interesu publicznego przez wzgląd na realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu wnioskowanej informacji publicznej. Na uwagę zasługuje również fakt, iż przedmiotowy wniosek w swym zakresie dotyczy bezpieczeństwa i zdrowia ludności, co potwierdza szczególną wartość wyników badań wobec ogółu społeczeństwa. W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie skargi oraz odstąpienie od zasądzenia kosztów postępowania na rzecz skarżącej, w tym ewentualnych kosztów zastępstwa procesowego, na podstawie art. 206 p.p.s.a. Organ przyznał, że otrzymał rzeczony wniosek, który zobowiązany był rozpatrzyć i udostępnić informację publiczną bez zbędnej zwłoki nie później niż w ciągu 14 dni, tj. do dnia 22 września 2021 r. lub wydać w tym terminie decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej. W związku z brakiem odpowiedzi wnioskodawczyni złożyła skargę na bezczynność, która wpłynęła do organu w dniu 25.10.2021 r., a zatem miesiąc po terminie na udzielenie informacji. Po zapoznaniu się z treścią skargi organ – jak podkreślił - pismem z dnia 5 listopada 2021 r. wskazał BIP, jako miejsce, w którym znajdują się wszelkie akty normatywne obowiązujące na terenie tej gminy a co do pozostałej części żądania organ uznał, że nie jest w stanie udzielić odpowiedzi, ze względu na nieprecyzyjne określenie żądania. Biorąc pod uwagę cel jaki przyświeca ustawie o dostępie do informacji publicznej, jak również orzecznictwo sadów administracyjnych w tym zakresie, zdaniem organu nie pozostaje on w bezczynności. Dostęp do informacji będącej w posiadaniu organu i prawo do jej pozyskania przez Wnioskodawcę zostało zrealizowane w takim zakresie jaki był możliwy. Wprawdzie pismo zostało wysłane po otrzymaniu skargi, jednak nie zmienia to faktu, że otrzymany wniosek był nieprawidłowy od samego początku. Odnosząc się natomiast do żądania, co do którego organ poprosił o jego doprecyzowanie, organ wskazał odwołując się do tez orzecznictwa, że czternastodniowy termin, przewidziany w art 13 ust. 1 u.d.i.p. może rozpocząć bieg dopiero wówczas, gdy podmiot obowiązany do udzielenia informacji dysponuje wnioskiem, który nie jest dotknięty brakami uniemożliwiającymi procedowanie. W przeciwnym wypadku (gdy braki takie występują) podmiot obowiązany nie ma możliwości wydania żądanej informacji w formie czynności materialno-technicznej, ani wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji . Organ skarżony zwrócił również uwagę, że skarżąca złożyła takie same wnioski do wielu gmin w Polsce. W tym stanie rzeczy wyraził wątpliwość, czy działania podjęte przez skarżącą nie stanowią nadużycia prawa podmiotowego. W piśmie procesowym strona skarżąca stwierdziła, że pismo organu z 5 listopada 2021 r. w żaden sposób nie odpowiada na jej wniosek i nie zgodziła się z przeświadczeniem organu o nieprecyzyjności żądania. W replice organ podkreślił, że skoro strona skarżąca nie zareagowała na pismo organu z 5 listopada 2021 r. to organ uznał, że nastąpiło udzielenie informacji publicznej w zakresie żądanym przez skarżącą poprzez wskazanie strony BIP . Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Właściwość sądów administracyjnych w sprawach wniosków o udzielenie informacji publicznej wynika z przepisu art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (j.t. Dz. U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm.; dalej przywoływana jako "u.d.i.p.") stanowiącego, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. – przywoływanej poniżej jako "p.p.s.a."). W myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Uwzględniając skargę na bezczynność sąd orzeka na mocy art. 149 § 1 p.p.s.a., który określa, że w tym przypadku sąd: 1. zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2. zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Według art. 149 § 1a p.p.s.a., jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p., zgodnie z którym informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. W myśl art. 6 ust. 1 udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o (pkt 2) podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym (lit.d) o organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach oraz (pkt 3), o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, o danych publicznych, w tym o treści i postaci dokumentów urzędowych (pkt 4 lit.a). Z kolei podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji publicznej są m.in. jednostki samorządu terytorialnego (art. 4 ust.1 pkt 5 u.d.i.p.). Nie ulega wątpliwości, że takim podmiotem zobowiązanym w rozumieniu art. 4 ust.1 pkt 5 u.d.i.p. jest organ wykonawczy gminy (wójt, burmistrz, prezydent miasta). W związku z tym należy zaliczyć go do kręgu podmiotów zobowiązanych do udostępniania informacji publicznej. Wobec zaś stwierdzenia, co nie jest zresztą przedmiotem sporu, że organ był zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, a wnioskowane przez skarżącą dane stanowią taką informację, przystąpić należy do oceny, czy organ jako podmiot zobowiązany do udzielenia informacji, pozostawał w bezczynności na dzień złożenia skargi. Bezczynność organu na gruncie rozważanej ustawy zachodzi wówczas, gdy w zakreślonym ustawą terminie adresat wniosku nie udostępnia informacji publicznej ani nie wydaje decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej, nie powiadamia, że nie posiada wnioskowanej informacji publicznej, bądź nie informuje, że żądana informacja nie ma charakteru publicznego. Celem skargi na bezczynność jest zobligowanie organu do wydania aktu lub dokonania wynikającej z przepisów prawa czynności w sprawie wszczętej żądaniem strony. Badając zasadność skargi na bezczynność sąd administracyjny najpierw ustala, czy stan bezczynności występował w chwili wniesienia skargi, a w razie potwierdzenia w tej okoliczności przeprowadza dalszą kontrolę według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dacie wydania orzeczenia sądowego. Jak stanowi art. 14 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje w formie czynności materialno-technicznej, w przypadku odmowy jej udostępnienia organ wydaje decyzję (art. 16 ust. 1 ustawy). Stosownie do art. 13 ust. 1 ustawy, udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Powodem takim może być uznanie przez organ, że informacja, jakiej udostępnienia domaga się wnioskodawca, ma charakter przetworzony, wobec czego po myśli art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., wnioskodawca jest zobligowany do wykazania zakresu w jakim uzyskanie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, a gdy nie ujawni tego we wniosku to wówczas organ winien wezwać wnioskodawcę do wykazania istnienia tej dodatkowej przesłanki. Wystosowanie wezwania w tej materii przez organ celem ustalenia spełnienia komentowanej przesłanki uzasadnia przedłużenie terminu rozpatrzenia wniosku do maksymalnie 2 miesięcy od daty wpływu wniosku. Analogicznie, jeśli złożony wniosek budzi wątpliwości organu co do zakresu żądania to wówczas organ powinien w terminie 14 dni wezwać wnioskodawcę do sprecyzowania wniosku. W realiach rozpatrywanej sprawy organ bezsprzecznie nie podjął żadnych czynności w terminie 14 dni, czyli licząc od daty wpływu wniosku w dacie 9 września 2021 r. W tym terminie bowiem ani nie udzielił jakiejkolwiek informacji, ani nie wezwał skarżącej do sprecyzowania wniosku lub np. wykazania spełnienia przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego. Uczynił to, wystosowując opatrzone datą 5 listopada 2021 r. pismo do skarżącej - z uchybieniem owego terminu 14 dni oraz po upływie dwumiesięcznego terminu na załatwienie sprawy - dopiero po otrzymaniu skargi. Godzi się jednak podkreślić, że termin 2 miesięcy, o którym mowa w art. 13 ust. 2, jest terminem maksymalnym na udostępnienie informacji, ale wtedy, gdy uprzednio organ dochowa terminu 14 dni od daty wpływu wniosku - na powiadomienie wnioskodawcy, że informacja publiczna nie może zostać udostępniona w tym czternastodniowym terminie z określonych przyczyn, które należy wnioskodawcy przedstawić. Wynika to jasno z brzmienia ustępu 1 art. 13 u.d.i.p. Inaczej ujmując, by nie narazić się na zarzut bezczynności, działanie organu w każdym przypadku musi nastąpić w czternastodniowym terminie, o czym mowa w ustępie 1 art. 13. Jeśli organ nie jest w stanie w tym terminie odpowiedzieć na wniosek to winien w tym terminie 14 dni poinformować wnioskodawcę zgodnie z ustępem 2 art. 13 u.d.i.p. o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Organ tymczasem poniechał całkowicie zastosowania się do terminu wynikającego z ustępu 1 art. 13, wobec czego bezsprzecznie popadł w stan bezczynności. Wystosowanie odpowiedzi na wniosek po terminie 2 miesięcy i po wywiedzeniu skargi oznaczało, że organ pozostawał w zwłoce. Termin 2 miesięcy od daty złożenia wniosku, o którym mowa w art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jest terminem maksymalnym na udzielenie przez podmiot zobowiązany odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, a nie na podjęcie dopiero procedowania. Przepis ustępu 2 art. 13 u.d.i.p. wyraźnie stanowi o terminie 2 miesięcy jako "nie dłuższym" na załatwienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Na dzień zatem złożenia skargi w dniu 25 października 2021 r. organ pozostawał w stanie bezczynności, o czym orzeczono w pkt I sentencji wyroku. W ocenie Sądu jednak bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa (pkt II sentencji). Kwalifikacja naruszenia, jako rażącego, musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego po prostu jako naruszenie, bądź zwykłe naruszenie prawa. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, czyli także terminów załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie musi więc być znaczne i niezaprzeczalne, o jaskrawym charakterze, z nieakceptowalnych pobudek, oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia. W ocenie Sądu zaistniała w sprawie bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, gdyż przede wszystkim okres bezczynności nie był znaczny ani nie wynikał w ocenie Sądu ze złej woli podmiotu zobowiązanego, zaś po wniesieniu skargi organ ustosunkował się do wniosku strony pismem z 5 listopada 2021 r. W wymienionym piśmie stanowiącym odpowiedź na wniosek organ poinformował, że cyt.: "W odniesieniu do żądania sporządzenia wykazu "aktualnie obowiązujących dokumentów" stanowiących o działaniach, o których mowa w pkt 1 i 2 pisma, udzielenie informacji jest niemożliwe, bowiem sposób sformułowania żądanie jest nieprecyzyjny: wątpliwości budzi czy wnioskodawca żąda wykazu aktów prawnych czy również innych dokumentów? Co zdaniem wnioskodawcy oznacza, że dokumenty mają być "aktualne"? Użycie zwrotu "aktualnie obowiązujące może sugerować, że wnioskodawca żąda dostępu do dokumentów zawierających przepisy obowiązujące na terenie Gminy Dobroszyce. Jeśli taki był zamiar wnioskodawcy informuję, że wszelkie przepisy wydane przez organy samorządu gminnego, a obowiązujące na terenie Gminy Dobroszyce są publikowane w Biuletynie Informacji Publicznej http://bip.dobroszyce.pl/, w związku z powyższym zgodnie z art. 10 ust 1 ww. ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2020 r., poz. 2176) nie podlegają udostępnieniu na podstawie wniosku. W przypadku kiedy żądaniem wniosku zostały objęte również inne dokumenty udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje wyłącznie w odniesieniu do informacji, która nie została udostępniona na BIP, jednakże sformułowanie żądania powinno być dokonane w sposób na tyle czytelny, aby umożliwić organowi administracji publicznej jego realizacje zgodnie z przepisami. Mając na uwadze powyższe, jeśli ww. informacja nie spełnia Pani żądania, dokonać doprecyzowania w zakresie dostępu do informacji publicznej, której Pani żąda w terminie 14 dni od dnia doręczenia niniejszej korespondencji. Po upływie tego terminu wniosek zostanie uznany za udostępnienie informacji publicznej zgodnie z żądaniem wnioskodawcy." Ustosunkowując się do przytoczonej wyżej, w kompletnym brzmieniu, treści pisma organu, po pierwsze - w ocenie Sądu wątpliwość organu co do "aktualnie obowiązujących dokumentów" była uzasadniona, gdyż żądanie nie jest czytelne, bardzo obszerne, obejmuje znaczny i zaszły okres, ogromną liczbę danych i niedwuznacznie z wniosku wynikało, że dotyczy wszelkich, a przez to bliżej nie dookreślonych dokumentów zawierających różnorakie uregulowania obowiązujące na terenie tej jednostki samorządu terytorialnego. Po drugie, w przypadku tego konkretnego organu – jak podał – tego typu akty tudzież dokumenty urzędowe organów gminy zostały opublikowane w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie internetowej, której adres organ wskazał. Biuletyn Informacji Publicznej jest zasadniczym źródłem zapoznawania się z informacją publiczną i udostępnienie informacji w BIP wyłącza obowiązek odrębnego jej udostępniania na wniosek, co wprost wynika z brzmienia art. 10 ust. 1 u.d.i.p. w związku z art. 9 u.d.i.p. Należy uznać, że wyłączenie to dotyczy również tworzenia wykazów dokumentów upublicznianych w BIP, gdyż sam BIP zawiera menu przedmiotowe oraz moduły wyszukujące zgodnie z § 2 pkt 7 i 8, § 8 pkt 5 i 8 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 stycznia 2007 r. w sprawie Biuletynu Informacji Publicznej; Dz.U. z 2007 r. Nr 10 poz. 68 ze zm.). Po trzecie wreszcie, organ zastrzegł w końcowym fragmencie odpowiedzi na wniosek, że jeśli ta informacja organu nie spełnia żądania wnioskodawczyni, to może ona dokonać doprecyzowania w terminie 14 dni, pod rygorem uznania przez organ, że informacja została udostępniona, jednakże jak organ twierdzi - skarżąca nie zareagowała na tę wypowiedź organu. Na etapie postępowania sądowoadministracyjnego strona skarżąca nie odniosła się w ogóle do powyższej okoliczności. Tymczasem rzeczą strony było po otrzymaniu pisma organu zapoznanie się z BIP w kontekście żądanych informacji oraz ewentualne skonkretyzowanie żądania. Fakt, że wymienione w skardze inne organy, do których skarżąca zwracała się z tym samym wnioskiem, udzieliły odpowiedzi w odmiennej formie i treści, jest irrelewantne dla oceny rozpatrywanego przypadku, gdyż decydujący jest stan faktyczny danej sprawy, a nie innych spraw o podobnej materii faktycznej lub prawnej. W tym stanie rzeczy, udzielenie informacji przez organ w piśmie z 5 listopada 2021 r. przesądza o konieczności umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - w zakresie żądania skargi zobowiązania organu do udzielenia spornej informacji, o czym Sąd orzekł w pkt. III sentencji wyroku. W sytuacji bowiem gdy zarzucany, stwierdzony stan bezczynności ustał po dniu wniesienia skargi, ale przed jej rozpoznaniem i rozstrzygnięciem przez sąd, postępowanie sądowoadministracyjne, w części obejmującej zobowiązanie do załatwienia sprawy, o jakim mowa w art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., podlega umorzeniu na mocy art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. O kosztach postępowania (pkt IV) Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. Na zasądzoną od organu na rzecz strony skarżącej kwotę 597 zł składają się: wpis od skargi – 100 zł, opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa – 17 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika – 480 zł (§ 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie – Dz. U. z 2015 r. , poz. 1800 ze zm. ). Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a.