I GZ 99/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. W. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 31 stycznia 2022 r., sygn. akt III SA/Łd 96/22 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Łódzkiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) listopada 2021 r. nr (...) w przedmiocie przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami postanawia: oddalić zażalenie. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zarządzeniem z 31 stycznia 2022 r., sygn. akt III SA/Łd 96/22, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) w związku z § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 – dalej: rozporządzenie RM), wezwał J. W.do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł od skargi na decyzję Dyrektora Łódzkiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z (...) listopada 2021 r. nr (...)w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył skarżący, podnosząc, że nie doręczono mu odpowiedzi na skargę dlatego też wniósł aby termin do uiszczenia wpisu był liczony od dnia dostarczenia odpowiedzi na skargę. Ponadto podniósł, że utrzymywanie w tajemnicy treści odpowiedzi organu na skargę przed wpłaceniem wpisu jest sprzeczne z jawnością postępowania. Odpowiedź na skargę jest wymagana na podstawie art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 198 p.p.s.a. do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zażaleń na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Ponieważ do postępowania zażaleniowego stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny bada, czy w związku z wydaniem zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zasadą jest zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku określają przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i są to podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.). W niniejszej sprawie wnoszący zażalenie nie jest zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych, czy to na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czy też na podstawie orzeczenia sądu. Zgodnie z art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Takimi pismami są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone zarządzenie jest zgodne z prawem, a wniesione zażalenie nie podważa tej oceny. Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 i art. 198 p.p.s.a.