II SA/Po 9/22

Dnia 12 kwietnia 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Sędzia WSA Tomasz Świstak (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 kwietnia 2022 roku sprawy ze skargi K. K. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia do szkoły doktorskiej I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Rektora Uniwersytetu [...] na rzecz skarżącego kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych. . Decyzją z [...] listopada 2021 r. nr [...] Rektor Uniwersytetu [...] (Rektor [...]; Rektor; organ) – działający z upoważnienia Rektora [...] Prorektor ds. projektów badawczych i doktorantów (dalej: Prorektor) – utrzymał w mocy zaskarżoną przez K. K. (dalej również: zainteresowany; skarżący) decyzję z [...] października 2021 r. znak [...] wydaną przez Dyrektora Szkoły Doktorskiej Nauk Humanistycznych, działającego z upoważnienia Rektora [...], w przedmiocie odmowy przyjęcia do Szkoły Doktorskiej Nauk Humanistycznych Uniwersytetu [...] (dalej: Szkoła Doktorska Nauk Humanistycznych [...]; Szkoła Doktorska Nauk Humanistycznych; Szkoła Doktorska) w ramach dyscypliny historia, w roku akademickim [...]. Decyzja Rektora [...] została wydana na podstawie art. 200 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r., poz. 478) - dalej: P.s.w.n. oraz Zasad rekrutacji do szkół doktorskich Uniwersytetu [...] w roku akademickim [...] (załącznik do uchwały nr [...]/2021 Senatu Uniwersytetu [...] (dalej: Senat [...]) z dnia [...] stycznia 2021 r. w sprawie zasad rekrutacji do szkół doktorskich Uniwersytetu [...] w roku akademickim [...]) - dalej: Zasady rekrutacji, a także art. 104, art. 107 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735) - dalej K.p.a. oraz § 55 ust. 2 Statutu Uniwersytetu [...] - dalej: Statut [...] i § 1 ust. 7 pkt 3 zarządzenia nr [...]/2021 Rektora [...] z dnia [...] września 2020 r. w sprawie zakresu obowiązków prorektorów (ze zm.) - dalej: zarządzenie Rektora [...] – po rozpoznaniu wniosku K. K. o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzje te zostały wydane w następującym stanie sprawy. Decyzją datowaną na [...] października 2021 r., znak [...], wydaną w wyniku przeprowadzonego postępowania rekrutacyjnego, Dyrektor Szkoły Doktorskiej Nauk Humanistycznych (dalej również; Dyrektor Szkoły Doktorskiej; Dyrektor; organ I instancji), działający z upoważnienia Rektora [...], postanowił nie przyjąć K. K. "do Szkoły Doktorskiej Nauk Humanistycznych Uniwersytetu [...] w roku akademickim [...] w ramach dyscyplin: [...]". Dyrektor Szkoły Doktorskiej wyjaśnił, że "w ramach poszczególnych składników uwzględnianych, zgodnie z § 10 ust. 1 Zasad rekrutacji, w postępowaniu rekrutacyjnym [zainteresowany] uzyskał (...): 1. Ocena z dyplomu studiów II stopnia lub jednolitych studiów magisterskich - 10 pkt; 2. Ocena dotychczasowej aktywności naukowej oraz osiągnięć naukowych kandydata na podstawie CV oraz listu motywacyjnego - 9 pkt; 3. Inna udokumentowana działalność na podstawie wskazanych max. 3 osiągnięć - 3 pkt; 4. Wynik rozmowy kwalifikacyjnej 33,4 pkt; 5. Ocena przygotowanego na potrzeby rekrutacji projektu badawczego - 13,8 pkt. Końcowo Dyrektor stwierdził, że "zgodnie z uzyskaną (...) liczbą punktów [zainteresowany] znalazł się (...) na 18 miejscu listy rankingowej, a limit przyjęć do Szkoły Doktorskiej Nauk Humanistycznych w ramach dyscypliny [...] wynosił – 10 miejsc". W piśmie procesowym z [...] października 2021 r. , zatytułowanym "Odwołanie od decyzji" K. K. zaskarżył decyzję z dnia [...] października 2021 r., zarzucając jej naruszenie: 1) art. 107 § 1 pkt 7 oraz art. 8 K.p.a. poprzez wydanie decyzji zawierającej rażące braki w zakresie uzasadnienia faktycznego; 2) art. 107 § 1 pkt. 2 K.p.a. poprzez wydanie decyzji w innej dacie niż data wskazana w jej treści; 3) naruszenie wykazu przeliczników i skali ocen w związku z oceną kandydatów do Szkoły Doktorskiej w dyscyplinie historia - rekrutacja 2021 poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i wadliwe naliczenie punktacji. W związku z powyższym skarżący wniósł o zmianę decyzji i orzeczenie o przyjęciu do Szkoły Doktorskiej w roku akademickim [...] w ramach dyscypliny historia. W uzasadnieniu stwierdził, że decyzję datowaną na [...] października 2021 r. odebrał [...] września 20201 r., zatem wskazana w tej decyzji data jest w sposób oczywisty błędna. Poza tym podniósł, że z uzasadnienia decyzji nie sposób jednoznacznie ustalić, jakie były zasady przyznawania punktacji, bowiem "podanie poszczególnych wyników punktowych z części składowych nie daje możliwości ustalenia, które z pozycji zostały uwzględnione, a które nie". Przede wszystkim jednak stwierdził, że kluczowym zarzutem jest "wadliwe ustalenie liczby należnych (...) [mu] punktów", gdyż "do CV załączone zostały potwierdzenia wszystkich osiągnięć naukowych", jednak nie zostały w nim zawarte m.in. informacje o publikacjach, które zostały dopiero przyjęte do druku, choć nie zostały jeszcze wydane. Dodał, że są one już teraz zaakceptowane do druku, czego potwierdzenie zgodnie ze szczegółowymi kryteriami rekrutacji załączył do swojego wniosku. Zwrócił przy tym uwagę na to, że w zaświadczeniu dotyczącym artykułu "[...]" wskazano Wydawnictwo Miejskie [...], które znajduje się na tzw. liście ministerialnej; informacja ta nie była zawarta w zaświadczeniu, jednakże jest to wiedza powszechnie dostępna. Zauważył, że podobna sytuacja występuje w odniesieniu do zaświadczenia dotyczącego artykułu "[...]", wskazującego to samo wydawnictwo. Skarżący stwierdził, że w świetle powyższego zasadne jest przyznanie trzy razy po 5 punktów i z tytułu publikacji powinienem otrzymać o 6 punktów więcej (15 zamiast 9), gdyż są to trzy najlepiej punktowane udokumentowane osiągnięcia naukowe. Odnosząc się do punktacji z tytułu innych osiągnięć, zainteresowany stwierdził, że przedłożył dowody potwierdzające wygłoszenie referatu na konferencji międzynarodowej "[...]" oraz referatu podczas konferencji "[...]", które to konferencje miały charakter międzynarodowy. Wobec tego argumentował, że z tytułu innej udokumentowanej działalności, zgodnie z "Wykazem przeliczników i skali ocen w związku z oceną kandydatów do Szkoły Doktorskiej [...] w dyscyplinie [...] rekrutacja 2021" powinienem otrzymać dwa razy po 2 punkty z tytułu udziału w międzynarodowej konferencji zaliczanych jako inne osiągnięcia. Podniósł, że trzecim osiągnięciem jest udział w organizowaniu "[...]", w związku z tym z tytułu innych osiągnięć właściwa liczba punktów to 5 zamiast 3. Skarżący zakwestionował także punktację z tytułu rozmowy, która została dokonana w sposób niewłaściwy, gdyż powinna zostać "przyznana z podziałem na punkty w zakresie wiedzy oraz kompetencji kandydata istotnych dla planowanych badań (0-35 pkt.) i elementów metodologii badań właściwe dla wskazanej dyscypliny (0-15 pkt.)". Podobnie odniósł się do oceny projektu badawczego, wskazując, że "punktacja powinna być przyznana" z podziałem na: umiejętności sformułowania celu badań oraz przedstawienia problemu badawczego (0-9), pomysł badawczy oraz umiejętności zaproponowania sposobu rozwiązania (0-3), metodologię właściwą dla wskazanej dyscypliny (0-4), znajomość stanu badań wraz z podstawową bibliografią (0-4). Zauważył przy tym, że ocena z rozmowy kwalifikacyjnej oraz ocena projektu są niższe niż podczas zeszłorocznej rekrutacji, a "mając na uwadze kryteria oceny jest wysoce mało prawdopodobne", aby podczas merytorycznej oceny jego kandydatura w kolejnym roku został oceniona odmiennie przy przedstawieniu tego samego projektu badawczego. W uzupełnieniu odwołania (pismo procesowe z [...] października 2021 r.) stwierdził, że był współorganizatorem konferencji międzynarodowej "[...]" oraz konferencji "[...]". Wyjaśnił, że "w chwili otrzymywania zaświadczeń potwierdzających udział w konferencji nie (...) [miał] potrzeby otrzymania odrębnego zaświadczenia potwierdzającego współorganizację obu konferencji, uznając że fakt ten wynika już z samego pisma dołączonego do wniosku wizowego". Wobec tego stwierdził, że zakłada, iż nie otrzymał punktów za współorganizowanie dwóch międzynarodowych konferencji naukowych; z tego względu "w celu uniknięcia wątpliwości" zwrócił się do głównego organizatora o wydanie zaświadczenia precyzującego tę kwestię, które otrzymał [...] października 2021 r. Skarżący dołączył do pisma z [...] października 2021 r. zaświadczenie, że był współorganizatorem "[...]" w [...]. W uzasadnieniu decyzji z [...] listopada 2021 r. Rektor [...] przywołał brzmienie art. 200 P.s.w.n. i wyjaśnił, że warunki rekrutacji określają Zasady rekrutacji, stanowiące załącznik do uchwały Senatu [...] nr [...]. Wskazał, że zgodnie z postanowieniami tej uchwały, przyjęcie do Szkoły Doktorskiej następuje na podstawie uzyskanych przez kandydata wyników postępowania rekrutacyjnego zgodnie z § 9 uchwały; wpis na listę doktorantów Szkoły Doktorskiej następuje w ramach limitu miejsc, na podstawie rankingu kandydatów sporządzonego przez Komisję Rekrutacyjną; kolejność kandydatów na liście rankingowej jest ustalana według liczby punktów uzyskanych przez kandydata w postępowaniu rekrutacyjnym przeprowadzonym przez komisję rekrutacyjną właściwą dla danej dyscypliny. Rektor stwierdził, że na tak sporządzonej liście zainteresowany zajął 18 miejsce, uzyskując 69,2 pkt. i plasując się na 8 miejscu poniżej progu przyjęć. Dodał, że ostatnia osoba przyjęta do Szkoły Doktorskiej w ramach limitu miejsc w dyscyplinie historia otrzymała 75,6 pkt. Przedstawiając okoliczności faktyczne w tym względzie, Rektor wyjaśnił, że: - w postępowaniu odwoławczym Komisja Rekrutacyjna (dalej również: Komisja) ponownie zweryfikowała liczbę punktów za wszystkie elementy postępowania rekrutacyjnego i oświadczyła, że zgodnie z pierwotną oceną spośród publikacji tylko artykuł "[...]" ukazał się w monografii wydanej przez wydawnictwo znajdującej się w wykazie wydawnictw publikujących recenzowane monografie naukowe, ogłoszonym przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego (dalej: Minister NiSW) i uzyskał 5 punktów; - pozostałe publikacje, tj. "[...]" oraz [...]" mają się dopiero ukazać w najbliższych numerach "[...]", wydawanych przez Wydawnictwo Miejskie [...] i nie mogą otrzymać punktacji przyznawanej wydawnictwom zamieszczonym w wykazie czasopism i wydawnictw Ministerstwa NiSW; według wiedzy Komisji wydawnictwo to nie znajduje się na żadnej z list wydawnictw punktowanych, opublikowanych w roku 2021 przez Ministerstwo; - wobec powyższego wskazane publikacje mogą otrzymać maksymalnie po 3 punkty, co wraz ze wspomnianym artykułem, opublikowanym w monografii punktowanej daje 11 punktów za osiągnięcia naukowe i są to 3 najwyżej punktowane osiągnięcia, które Komisja może wziąć pod uwagę, jako podstawę punktacji w pozycji "Osiągnięcia naukowe"; - pozostałe osiągnięcia naukowe, wykazane przez zainteresowanego, w tym także udział w jednej lub więcej konferencji międzynarodowej, nie mogą być wzięte za podstawę do przyznania dalszych punków, bo zgodnie z obowiązującymi przepisami Komisja może wziąć pod uwagę jedynie 3 osiągnięcia; - w pozycji "Inne osiągnięcia", zgodnie dokumentacją przedstawioną przez skarżącego, do czasu wszczęcia procedur rekrutacyjnych (3 września 2021 r.) Komisja nie miała podstaw, by uznać "współpracę kulturalną", jak stwierdza dokument przedłożony Komisji na etapie odwołania (6 października 2021 r.), a wystawiony przez organizatorów konferencji w Kaliningradzie w latach 2019 i 2020 za współorganizację konferencji, gdyż "w uznaniu Komisji nie jest to równoznaczne"; - "Komisja nie uznaje także za jednoznacznie przekonujące" zaświadczenia wystawionego przez organizatorów konferencji "[...]"[-]" [...]" z datą 6 października 2021 r. oraz że argumenty zawarte w nim przesądzają o tym, że zainteresowany był rzeczywiście współorganizatorem konferencji organizowanej za granicą RP "[...]" (2019) i "[...]" (2020), jednak "kierując się domniemaniem dobrej woli" Komisja przyznała skarżącemu za te dwie konferencje dodatkowo po jednym punkcie; - całe postępowanie rekrutacyjne, w tym ocena projektów i rozmowy kwalifikacyjnym są każdorazowo zdarzeniem niezależnym, wobec czego "wyrażanie opinii czy wątpliwości w sprawie punktacji otrzymanej za te etapy procedowania rekrutacyjnego Komisja uważa za niemerytoryczne i nieuzasadnione". Końcowo Rektor [...] stwierdził, że w postępowaniu odwoławczym liczba uzyskanych przez zainteresowanego punktów uległa zmianie i zwiększyła się o 4 punkty, gdyż łącznie otrzymał ich 73,2, plasując się na 16 pozycji listy rankingowej, a więc na 6 miejscu poniżej progu przyjęć – wobec czego zasadne było rozstrzygnięcie odmowne. W skardze na decyzję Rektora [...] K. K. zarzucił naruszenie przepisów postępowania: 1) art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i art. 138 § 1 pkt 2 i 3 K.p.a. poprzez ich niezastosowanie w zw. z art. 107 § 1 pkt 7 oraz § 3 K.p.a. poprzez wydanie decyzji zawierającej rażące braki w zakresie uzasadnienia faktycznego; 2) art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i art. 138 § 1 pkt 2 i 3 K.p.a. w zw. z art. 107 § 1 pkt 2 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji wydanej w innej dacie niż data wskazana w jej treści; 3) art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i art. 138 § 1 pkt 2 i 3 K.p.a. w zw. z "Wykazem przeliczników i skali ocen w związku z oceną kandydatów do Szkoły Doktorskiej [...] w dyscyplinie historia rekrutacja 2021" poprzez jego niezastosowanie i "wadliwe naliczenie należnej (...) [skarżącemu] punktacji"; 4) art. 107 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez niewskazanie organu, który wydał decyzję; 5) art. 6, art. 7, art. 77, art. 80 K.p.a. poprzez ich niezastosowanie i nieodniesienie się do wszystkich zarzutów podnoszonych przez stronę; 6) naruszenie "Wykazu przeliczników i skali ocen w związku z oceną kandydatów do Szkoły Doktorskiej [...] w dyscyplinie historia rekrutacja 2021". W uzasadnieniu zarzucił stanowisku Komisji Rekrutacyjnej "szereg błędów logicznych podczas przyznawania punktacji", w szczególności w zakresie przyznawania punktów za autorstwo lub współautorstwo książki (monografii lub edycji źródłowej powyżej 6 arkuszy) oraz artykułu w czasopismach znajdujących się na listach ministerialnych A, B i C. Podniósł, że "w Komunikacie Ministra Edukacji i Nauki z dnia [...] lipca 2021 r. w sprawie wykazu wydawnictw publikujących recenzowane monografie naukowe w załączniku pod pozycją [...] figuruje Wydawnictwo Miejskie [...]. W tym samym wykazie znajduje się wydawnictwo "[...]" (pozycja 69)". Jego zdaniem, [...] Zeszyty F. są serią wydawniczą, a poszczególne tomy serii należy uznać za odrębne monografie; do tej pory ukazała się książka po tytułem "[...]", co jasno wskazuje, że opracowania mają charakter monografii. Ponadto stwierdził, że nawet gdyby uznać, że wydawnictwo nie znajduje się na liście ministerialnej, to do spełnienia kryterium współautorstwa monografii nie jest to warunek konieczny, natomiast gdyby uznać publikację za artykuł publikowany w czasopiśmie, to Wydawnictwo Miejskie [...] znajduje się w wykazie ministerialnym. Podkreślił przy tym, że "z treści uzasadnień obu instancji jednoznacznie wynika, że za istotne Komisja uznaje umieszczenie w wykazie czasopism lub wydawnictw, co zostało kilkakrotnie podkreślone. Taka interpretacja wynika zapewne z umieszczenia w kryterium odwołania się do nieobowiązującej listy. Z tego względu, kierując się zasadą przychylności oraz rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony dopuszczalne są oba warianty". Nadto "z ostrożności" skarżący zauważył, że "zgodnie z wykazem tak samo punktowane są artykuły wydane, jak i przyjęte do druku". W konsekwencji stwierdził, że "powinien otrzymać 4 punkty więcej (dodatkowo 2x5 punkty zamiast 2x3 punkty), co spowodowałoby że osiągnąłby on wystarczającą liczbę punktów do przyjęcia do szkoły doktorskiej". Poza tym zarzucił Rektorowi brak odniesienia się do podnoszonych przez stronę zarzutów. Podniósł, że z uzasadnienia obydwu decyzji w żaden sposób nie można wywnioskować, że zastosowano w jego przypadku prawidłowy podział przyznawanych punktów dotyczącą metodologii przyznania punktacji z tytułu rozmowy oraz oceny projektu badawczego. W uznaniu skarżącego, organy dokonały oceny kandydata w sposób dowolny, odbiegający od przedłożonej przez niego dokumentacji, ale przede wszystkim niezgodny z przyjętymi Zasadami rekrutacji. Zakwestionował również niespójność zaskarżonej decyzji i niejasność dotycząca tego, czy została wydana przez Prorektora, czy też przez Komisję. Ponadto stwierdził, że niezależnie od tego, która z możliwości była rzeczywiście zamierzona, obydwa rozwiązania są błędne, gdyż zgodnie z art. 23 ust. 1 P.s.w.n. organem właściwym w sprawie jest rektor, wobec czego należy przyjąć, że decyzja została wydana przez organ niewłaściwy lub wręcz nieistniejący, co daje podstawę do stwierdzenia jej nieważności. Zarazem zauważył, że "ze względu na wolę polubownego załatwienia sprawy", w skardze złożył wniosek o zmianę decyzji. Przy tak sformułowanych i umotywowanych zarzutach zainteresowany wniósł o: 1) "zmianę zaskarżonej decyzji poprzez zmianę decyzji z dnia [...] października 2021 r. i przyjęcie skarżącego do Szkoły Doktorskiej Nauk Humanistycznych(...) w ramach dyscypliny historia w roku akademickim [...], 2) ewentualnie stwierdzenie nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 1 i 2 K.p.a., 3) ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] października 2021 r. oraz 4) zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Rektor [...] podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu swojego stanowiska Rektor – poza przedstawieniem okoliczności wcześniej wskazanych w zaskarżonej decyzji – wyjaśnił, że zgodnie z § 4 ust. 1 Zasad rekrutacji rekrutację do szkoły doktorskiej przeprowadza komisja rekrutacyjna, która na podstawie § 10 ust. 2 ustala kryteria oceny osiągnięć kandydata publikowane na stronie [internetowej] przedmiotowej szkoły doktorskiej. W przedmiotowej sprawie podstawą oceny osiągnięć skarżącego były ustalone przez Komisję Rekrutacyjną do Szkoły Doktorskiej Nauk Humanistycznych [...] w ramach dyscypliny historia kryteria nazwane "Wykazem przeliczników i skali ocen w związku z oceną kandydatów do Szkoły Doktorskiej [...] w dyscyplinie [...] rekrutacja 2021", które zostały opublikowane na stronie internetowej [...] (dalej również: Kryteria). Rektor stwierdził, że nie jest zasadny zarzut dotyczący naruszenia Kryteriów przez przyznanie nieprawidłowej liczby punktów za artykuły naukowe "[...]" oraz "[...]", przyjęte do druku w czasopiśmie naukowym "[...]" wydawanym przez Wydawnictwo Miejskie [...] w P., gdyż zgodnie z tymi Kryteriami 5 pkt można było uzyskać wyłącznie za "autorstwo lub współautorstwo artykułu w czasopismach znajdujących się na listach ministerialnych A, B i C", natomiast 3 pkt było przyznawane za "autorstwo lub współautorstwo artykułu w czasopismach t periodykach spoza list". Zdaniem organu, zgodnie z Kryteriami "uzyskanie wyższej liczby punktów za artykuł w czasopiśmie naukowym uzależnione było od znajdowania się konkretnego czasopisma na liście ministerialnej, nie zaś od znajdowania się na liście ministerialnej wydawnictwa wydającego dane czasopismo". Rektor wyjaśnił, że skoro w 2021 r. nie obowiązywały listy ministerialne A, B i C, to znajdowanie się danego czasopisma na liście ministerialnej należy rozumieć jako znajdowanie się czasopisma w wykazie czasopism naukowych i recenzowanych materiałów z konferencji międzynarodowych, o których mowa w art. 265 ust. 9 pkt 2 P.s.w.n., który jest obecnie odpowiednikiem listy czasopism punktowanych, nie zaś – jak wywodzi skarżący – w wykazie wydawnictw publikujących recenzowane wydawnictwa naukowe, o których mowa w art. 265 ust. 9 pkt 1 P.s.w.n. Według organu, czasopismo "[...]" wydawane przez Wydawnictwo Miejskie [...] nie znajduje się w wykazie czasopism naukowych i recenzowanych materiałów z konferencji naukowych, wobec czego w świetle Kryteriów brak było podstaw do przyznania skarżącemu "2 x 5 pkt za autorstwo artykułów przyjętych do druku w tym czasopiśmie"; z tego względu liczba punktów przyznana za te artykuły (2 x 3 pkt z tytułu "autorstwa lub współautorstwa artykułu w czasopismach i periodykach spoza list") była prawidłowa i zgodna z Kryteriami. Zdaniem Rektora, publikacja "[...]", która ukazała się w monografii "[...]" nie została uznana za "autorstwo lub współautorstwo artykułu w czasopismach znajdujących się na listach ministerialnych A, B i C", bowiem artykuł ten nie został opublikowany w czasopiśmie naukowym, lecz w monografii – a co za tym idzie, przyznane zostało za niego 5 pkt z tytułu "autorstwa lub współautorstwa książki (monografii lub edycji źródłowej powyżej 6 arkuszy)". Wobec tego Rektor uznał zarzut dotyczący niekonsekwentnego stosowania Kryteriów za całkowicie chybiony. W odniesieniu do zarzutów dotyczących "niewłaściwego dokonania punktacji za rozmowę kwalifikacyjną oraz ocenę projektu badawczego", organ odwołał się do treści § 10 ust. 1 pkt 4 i 5 Zasad rekrutacji i stwierdził, że skarżący na podstawie uśrednionej oceny wszystkich członków Komisji Rekrutacyjnej otrzymał 25 pkt, natomiast za elementy metodologii badań właściwe dla wskazanej dyscypliny otrzymał 8,4 pkt, co łącznie skutkowało otrzymaniem z rozmowy kwalifikacyjnej 33,4 pkt na 50 pkt możliwych do uzyskania z tego tytułu, natomiast z tytułu oceny projektu badawczego zainteresowany otrzymał na podstawie uśrednionych ocen poszczególnych członków Komisji Rekrutacyjnej za projekt badawczy 13,8 pkt na 20 pkt możliwych do uzyskania z tego tytułu; punktacja została ustalona prawidłowo i zgodnie z Zasadami rekrutacji oraz Kryteriami. Rektor stwierdził, że skoro kandydat nie uzyskał minimalnej wymaganej liczby punktów, to w stosunku do niego prawidłowo organ wydał decyzję o odmowie przyjęcia do szkoły doktorskiej. W tym względzie wyjaśnił jeszcze, że zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 2 Zasad rekrutacji warunkiem przyjęcia do szkoły doktorskiej jest znalezienie się na liście rankingowej w obrębie limitu miejsc dla danej dyscypliny naukowej i uzyskanie minimum 60 punktów z całości postępowania rekrutacyjnego, zaś skarżący nie znalazł się w obrębie limitu przyjęć [10 miejsc] do Szkoły Doktorskiej Nauk Humanistycznych [...] W odniesieniu do zarzutów dotyczących naruszenia przepisów postępowania, Rektor stwierdził, że w takich sprawach przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się jedynie odpowiednio, a zaskarżone decyzje zawierają wszystkie niezbędne elementy wkładane w art. 107 K.p.a. Przy tym wyjaśnił, że błędne oznaczenie daty wydania decyzji przez organ I instancji jest oczywista omyłka pisarską, która pozostaje bez jakiegokolwiek wpływu na wynik sprawy, bowiem oczywiste jest, że decyzja ta musiała zostać wydana przed datą jej doręczenia skarżącemu (21 września 2021 r.). Ponadto Rektor podniósł, że decyzja ta została wydana przez Prorektora ds. projektów badawczych i doktorantów, działającego z upoważnienia Rektora [...], co zostało wskazane wprost w podstawie prawnej decyzji, w której wyjaśniono również, że upoważnienie do wydania decyzji w imieniu Rektora wynika z § 55 ust. 2 Statutu [...] i § 1 ust. 7 pkt 3 zarządzenia Rektora z dnia [...] września 2020 r. w sprawie zakresu obowiązków prorektorów; zgodnie z § 55 ust. 2 Statutu [...] prorektor jest upoważniony do dokonywania czynności w imieniu Rektora, w zakresie ustalonym przez Rektora, zaś na podstawie § 1 ust. 7 pkt 3 zarządzenia Rektora do zakresu obowiązków Prorektora ds. projektów badawczych i doktorantów należą studia doktoranckie, z wyłączeniem prowadzenia postępowań w sprawie stypendium rektora dla najlepszych doktorantów, zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej oraz stypendium doktoranckiego w II instancji. Organ wyjaśnił również, że odwołanie się w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji do ustaleń Komisji Rekrutacyjnej wynika z faktu, że w związku z podniesionymi we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzutami merytorycznymi, Rektor dokonał wyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i zgromadzenia pełnego materiału dowodowego na podstawie protokołu z postępowania rekrutacyjnego oraz z uwzględnieniem regulacji art. 136 K.p.a., z oparciem się na opinii Komisji Rekrutacyjnej, która zgodnie z § 4 ust. 1 Zasad Rekrutacji przeprowadza rekrutację do szkoły doktorskiej. W zakresie zarzutu dotyczącego nieokreślenia, że decyzja z [...] listopada 2021 r. jest "faktycznie decyzją", Rektor stwierdził, że brak nazwy nie przesądza o istocie zaskarżonego aktu, w związku czym brak nazwania zaskarżonego rozstrzygnięcia decyzją pozostaje bez jakiegokolwiek wpływu na wynik sprawy, gdyż załatwienie sprawy odmowy przyjęcia do szkoły doktorskiej w formie decyzji administracyjnej przewidziane zostało w art. 200 ust. 5 P.s.w.n., a zaskarżone rozstrzygnięcie zawiera wszystkie elementy określone w art. 107 K.p.a. pozwalające uznanie go za decyzję administracyjną. W piśmie procesowym z [...] lutego 2022 r., stanowiącym "Replikę na odpowiedź na skargę" skarżący podtrzymał dotychczasowe stanowisko i przedstawił m.in. dalsze argumenty mające świadczyć o tym, że [...] powinny zostać uznane za serię wydawniczą, a nie za prasę, a w szczególności za czasopismo w rozumieniu art. 7 ust. 2 pkt 1 i 3 Prawa prasowego. W tym względzie podniósł, że w ramach tej serii do tej pory ukazały się publikacje: "[...]" rok wydania 2020, nr [[...] oraz "[...]" rok wydania 2022, nr [[...]. Poza tym skarżący, odwołując się do treści art. 268a K.p.a. oraz postanowień § 1 ust. 7 pkt 3 zarządzenia Rektora [...], § 3 i 115 ust. 6 Zasad rekrutacji, a także § 55 i 78a ust. 2 pkt 5 Statutu [...], nadal kwestionował istnienie odpowiedniego upoważnienia Prorektora do wydania decyzji administracyjnej w jego sprawie, zarzucając, że decyzja ta dotknięta jest wadą nieważności, co odniósł również do decyzji wydanej przez organ I instancji. Ponadto podniósł, że w aktualnym stanie prawnym przepisy procedury administracyjnej należy do decyzji wydawanych na podstawie art. 200 ust. 5 P.s.w.n. stosować wprost, zaś w odpowiedzi na skargę nie jest dopuszczalne uzupełnienie argumentacji decyzji. Poza tym podtrzymał wątpliwości co do dopuszczalności ustalania punktacji w procesie rekrutacyjnym przy zastosowaniu średniej ważonej, jak i wskazał, że niekonsekwentne wyjaśnienia w tym zakresie organ przedstawił dopiero w odpowiedzi na skargę. W piśmie procesowym z [...] marca 2022 r. Rektor, podtrzymując dotychczasowe stanowisko, podniósł, że [...] zostały zarejestrowane jako czasopismo i wpisane do rejestru czasopism Biblioteki N. w 2003 r. przez ówczesnego wydawcę "M. " (nr [...]), a "[...]". Zdaniem organu, w konsekwencji "należy uznać, że wobec faktu, że [...] zostały zarejestrowane jako czasopismo, twierdzenia skarżącego co do błędnej kwalifikacji [...] przez komisję rekrutacyjną nie zasługują na uwzględnienie". Ponadto, w związku z zarzutami dotyczącymi braku prawidłowego upoważnienia Prorektora ds. kształcenia oraz Dyrektora Szkoły Doktorskiej Nauk Humanistycznych do wydania zaskarżonych decyzji, Rektor przedłożył upoważnienie nr [...] z dnia [...] grudnia 2020 r., w którym Rektor [...] upoważnił prof. dr hab. P. W. - Prorektora ds. projektów badawczych i doktorantów m.in. do załatwiania w imieniu Rektora spraw administracyjnych w zakresie ustalonym dla rektora w Prawie o szkolnictwie wyższym i nauce, w tym do wydawania decyzji administracyjnych, postanowień, zaświadczeń oraz w sprawach nadzoru obejmujących: ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji o odmowie przyjęcia do szkoły doktorskiej (art. 200 ust. 5 P.s.w.n.) oraz upoważnienie nr [...] z dnia [...] grudnia 2020 r., w którym Rektor [...] upoważnił prof. [...] dr hab. R. C. - Dyrektora Szkoły Doktorskiej Nauk Humanistycznych m.in. do załatwiania w imieniu Rektora spraw administracyjnych w zakresie ustalonym dla rektora w Prawie o szkolnictwie wyższym i nauce, w tym do wydawania decyzji administracyjnych, postanowień, zaświadczeń oraz w sprawach nadzoru obejmującym odmowę przyjęcia do Szkoły Doktorskiej Nauk Humanistycznych (art. 200 ust. 5 P.s.w.n.). Rektor stwierdził, że z powyższego jednoznacznie wynika, że w dacie wydania decyzji z dnia [...] listopada 2021 r. istniało ważne i prawidłowo udzielone Prorektorowi ds. projektów badawczych i doktorantów upoważnienie, a ponadto w dacie wydania decyzji z dnia [...] października 2021 r. istniało ważne i prawidłowo udzielone upoważnienie Dyrektorowi Szkoły Doktorskiej Nauk Humanistycznej do wydania przedmiotowej decyzji – co za tym idzie, brak jest podstaw do stwierdzenia nieważności tych decyzji. W odniesieniu do twierdzeń zainteresowanego dotyczących braku podstaw do stosowania przez komisję rekrutacyjną średniej ważonej w ramach przyznawanej punktacji, Rektor wyjaśnił, że zgodnie z § 6 pkt 5 Zasad rekrutacji do zadań komisji rekrutacyjnej należy ustalanie liczby punktów uzyskanych przez kandydata w postępowaniu rekrutacyjnym; z uwagi na to, że każdy członek komisji rekrutacyjnej jest pracownikiem naukowym, któremu przysługuje pełna autonomia w dokonywaniu oceny, a ocena dokonywana jest niezależnie od ocen pozostałych członków komisji rekrutacyjnej, dopuszczalne było ustalenie punktów za projekt badawczy na podstawie średniej ważonej punktów przyznanych przez każdego z członków komisji rekrutacyjnej. Zdaniem organu, taki sposób ustalania punktacji jest obiektywny i pozwala na zachowanie niezależności i autonomiczności ocen poszczególnych członków komisji rekrutacyjnej; każdy członek komisji rekrutacyjnej dokonał oceny projektu badawczego kandydata przy zastosowaniu tych samych kryteriów, na podstawie których oceny dokonał Przewodniczący Komisji, a całkowita liczba punktów przyznanych przez poszczególnych członków Komisji w ramach oceny projektu badawczego znalazła wyraz w protokole załączonym do akt sprawy; każdy z członków Komisji Rekrutacyjnej dokonał także samodzielnej oceny rozmowy kwalifikacyjnej, a ocena punktowa z rozmowy kwalifikacyjnej została ustalona na podstawie oceny wszystkich członków Komisji. Według dokumentu pobranego przez Sąd - zgodnie ze wskazaniem zawartym w powyższym piśmie procesowym skarżonego organu - ze strony internetowej [...] – "Wykaz przeliczników i skali ocen w związku z oceną kandydatów do Szkoły Doktorskiej [...] w dyscyplinie historia rekrutacja 2021" – skala punktacji za 3 udokumentowane osiągnięcia naukowe (0-15 pkt. maksymalnie do uzyskania za 3 osiągnięcia łącznie) przedstawia się następująco: - "autorstwo lub współautorstwo książki (monografii lub edycji źródłowej powyżej 6 arkuszy) – [...] pkt." - "autorstwo lub współautorstwo artykułu w czasopismach znajdujących się na listach ministerialnych A, B i C – 5 pkt." - "autorstwo lub współautorstwo artykułu w czasopismach i periodykach spoza list – 3 pkt." - "autorstwo lub współautorstwo rozdziału w monografii zbiorowej lub książki, publikacji zwartej poniżej 6 arkuszy – 3 pkt." - "autorstwo lub współautorstwo artykułu, edycji źródłowej lub hasła na stronie internetowej - 2 pkt." - "redakcja lub współredakcja monografii zbiorowej - 2 pkt." - "udokumentowane wygłoszenie referatu na konferencji międzynarodowej 2 pkt." - "udokumentowane wygłoszenie referatu na konferencji krajowej 1 pkt." W dokumencie tym przewiedziano, że w przypadku wskazania przez kandydata większej liczby osiągnięć Przewodniczący Zespołu przyzna punkty za 3 najwyżej punktowane osiągnięcia (jeśli wcześniej nie dostarczą uzupełnienia dokumentacji ze wskazaniem tych osiągnięć). W przypadku gdyby suma 3 najwyżej punktowanych osiągnięć przekroczyła liczbę maksymalna za ten element oceny, wpisana zostanie maksymalna możliwa punktacja. Uwzględniane są również udokumentowane publikacje przyjęte do druku. Publikacje w przygotowaniu, podane bez żadnego potwierdzenia przyjęcia do druku nie będą uwzględniane. W piśmie procesowym z [...] kwietnia 2022 r. skarżący, ustosunkowując się do dalszych twierdzeń organu, stwierdził, że [...] są serią wydawniczą i już sam fakt posiadania przez zeszyt z 2020 r. numeru ISBN, a nie numeru ISSN, wskazuje na to, że pozycja ta nie jest czasopismem. Ponadto przedstawił kolejną polemikę ze stanowiskiem organu co od możliwości stosowania oceny kandydata na podstawie średniej ważonej ocen członków Komisji Rekrutacyjnej, podnosząc zarazem, że w istocie chodzi tu o średnią arytmetyczną (gdyż wprowadzenie średniej ważonej oznaczałoby, że głos poszczególnych członków Komisji nie jest równy) i zarzucając, że poszczególne składniki służące do wyliczenia średniej powinny być możliwe do odtworzenia. Zarazem skarżący nadal kwestionował dysponowanie przez organy, które orzekały w jego sprawie, upoważnieniami na dzień wydawania decyzji, podnosząc, że "upoważnienia te zostały rzekomo utworzone [...] grudnia 2020 r. (...), co pozwala przypuszczać, że są to ostatnie pozycje w obiegu dokumentów na dany rok", nie jest zatem możliwe zweryfikowanie, czy "dokument faktycznie powstał w tej dacie". Na posiedzeniu niejawnym w dniu [...] kwietnia 2022 r. Sąd postanowił na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329) - dalej: P.p.s.a. dopuścić z urzędu dowód z: 1. [...]"; 2. [...]"; 3. publikacji Klasyczne i nowe formy ochrony zabytków w europejskiej przestrzeni dziedzictwa kulturowego, dostępnej pod adresem: [...] i nowe formy - ebook po erracie 27 12 20; 4. publikacji Segmenty dziedzictwa kulturowego - między ochroną dziedzictwa - materialnego a niematerialnego, dostępnej w części pod adresem: [...]48923760/Rozumienie poi%C4%99cia uk%C5%82ad u urbanistycznego w polskim systemie ochrony zabvtk%C3%B3w wybrane zagadnienia. Po dokonaniu oględzin publikacji wskazanych w pkt 1 i 2 stwierdzono, że zostały one wydane odpowiednio w 2020 i 2022 oraz że oba wydawnictwa opatrzone są wyłącznie numerami ISBN [...], nie posiadają natomiast numerów ISSN. Następnie obie publikacje zwrócono s. sprawozdawcy T. Świstakowi. Po dokonaniu oględzin publikacji z pkt 3 ustalono, że jest to praca zbiorowa pod redakcją naukową P. D., W. G., A. M., A. K. wydana w K. w roku 2019, nr [...]; zawiera [...] rozdziałów, z których rozdział XXIII na s. 427-442 zatytułowany "Administracyjnoprawne formy ochrony Twierdzy P." jest autorstwa K. K.. Po dokonaniu oględzin spisu treści publikacji z pkt 4 ustalono, że jest to praca zbiorowa pod redakcją naukową P. D., W. G., A. K., A. M., wydana w K. w roku 2020 - nr [...]; zawiera 38 rozdziałów, z których rozdział XXX na s. 525 zatytułowany "[...]" jest autorstwa K. K.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Na wstępnie należy zwrócić uwagę, że niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 2095 ze zmianami). Zgodnie z powołanym przepisem: "Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów". W związku z tym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skierowano sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze i niezależnie od zgłaszanej w niej argumentacji i wniosków. Rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji stwierdzić należy, iż skarga okazała się zasadna, aczkolwiek nie zasługiwały na uwzględnienie wszystkie podniesione w niej zarzuty i argumenty. W pierwszym rzędzie odnieść się należy do najdalej idącego zarzutu wydania tak zaskarżonej decyzji, jak i utrzymanej przez nią w mocy decyzji pierwszoinstancyjnej przez niewłaściwe organy, względnie przez osoby niedysponujące odpowiednim upoważnieniem Rektora [...] do wydawania w jego imieniu decyzji w sprawach indywidualnych, albowiem jego uwzględnienie skutkować by musiało stwierdzeniem nieważności tychże decyzji. Odnosząc się do powyższego zarzutu przypomnieć należy, iż zgodnie z art. 200 ust. 5 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 478 ze zm.) odmowa przyjęcia do szkoły doktorskiej następuje w drodze decyzji administracyjnej, zaś od decyzji przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, zaś art. 23 ust. 1 tej samej ustawy to do zadań rektora należą sprawy dotyczące uczelni, z wyjątkiem spraw zastrzeżonych przez ustawę lub statut do kompetencji innych organów uczelni, przy czym w myśl ust. 4 od decyzji administracyjnych wydawanych przez rektora służy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W świetle powyższych regulacji nie może budzić wątpliwości, iż organem właściwym do wydania decyzji o jakich mowa w art. 200 ust. 5 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (to jest decyzji w przedmiocie odmowy przyjęcia do szkoły doktorskiej oraz decyzji wdanej w wyniku rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) jest organ zarządzający podmiotu prowadzącego szkołę doktorską, a więc w przypadku uczelni rektor, a w przypadku instytutu PAN, instytutu badawczego oraz instytutu międzynarodowego jego dyrektor. Powyższe oznacza, iż w kontrolowanej sprawie organem tym był Rektor [...], albowiem w przypadku odmowy przyjęcia do szkoły doktorskiej brak jest regulacji zastrzegającej powyższe do kompetencji innych organów uczelni, jak też regulacji stanowiącej odpowiednik art. 72 ust. 3 zdanie drugie ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce ustanawiającego możliwość podpisania decyzji przez przewodniczącego komisji rekrutacyjnej. Dalej wskazać należy, iż w myśl § 26 ust. 1 Statutu [...] Rektor może powoływać pełnomocników, określając zakres ich działania, zaś zgodnie z § 55 ust. 2 tegoż Statutu prorektor jest upoważniony do dokonywania czynności w imieniu rektora w zakresie ustalonym przez rektora, a w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych, postanowień i zaświadczeń, nadto w myśl § 78a ust. 2 pkt 5 Statutu do zadań dyrektora szkoły doktorskiej należy w szczególności wydawanie decyzji administracyjnych związanych z kształceniem doktorantów, w zakresie określonym przez rektora. W świetle powyższych regulacji nie budzi jakichkolwiek wątpliwości Sądu, iż tak zaskarżona decyzja, jak i decyzja ja poprzedzająca wydane zostały przez osoby (Prorektora ds. projektów badawczych i doktorantów oraz Dyrektora Szkoły Doktorskiej Nauk Humanistycznych), które dysponowały ważnymi i prawidłowo udzielonymi upoważnieniami właściwego do rozpatrzenia sprawy organu do wydawania w jego imieniu decyzji administracyjnych dotyczących odmowy przyjęcia do szkoły doktorskiej. W sytuacji gdy odpowiednie upoważnienia wydane [...] grudnia 2020 r. zostały przez skarżony organ przedłożone do akt sprawy sądowoadministracyjnej nie mogą przy tym zostać uznane za wystarczające do stwierdzenia ich braku w dacie wydawania spornych decyzji gołosłowne insynuacje strony skarżącej, iż być może zostały one antydatowane. Trafne, aczkolwiek generujące inne skutki niż postulowane przez skarżącego okazały się natomiast zarzuty naruszenia przez organy przepisów art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. oraz naruszenia postanowień "Wykazu przeliczników i skali ocen w związku z oceną kandydatów do Szkoły Doktorskiej [...] w dyscyplinie [...] rekrutacja 2021" w zakresie punktacji za 3 udokumentowane osiągnięcia naukowe. Odnosząc się do powyższego zagadnienia wskazać należy, iż ustalenie zasad rekrutacji do szkoły doktorskiej, leży w gestii senatu albo rady naukowej (art. 200 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce). Ustawodawca zastrzegł jedynie, że ma ona przybierać formę konkursu. Realizując powyższą delegacje ustawową Senatu [...] przyjął uchwałę nr [...]/2021, z dnia [...] stycznia 2021 r. w sprawie zasad rekrutacji do szkół doktorskich Uniwersytetu [...] w roku akademickim [...]. W uchwale tej wskazano w § 6 ust. 1, iż do zadań komisji rekrutacyjnej należy między innymi ustalanie kryteriów oceny osiągnięć kandydata. Realizując powyższe przyjęto "Wykaz przeliczników i skali ocen w związku z oceną kandydatów do Szkoły Doktorskiej [...] w dyscyplinie historia rekrutacja 2021". Co za tym idzie to regulacje zawarte w uchwale z dnia [...] stycznia 2021 r., nr [...]/2021 oraz stanowiący ich doszczegółowienie odnośnie danej szkoły doktorskiej Wykaz przeliczników i skali ocen stanowiły, wraz z odpowiednimi przepisami K.p.a. stosowanymi na etapie wydawania decyzji, proceduralne ramy postępowania w przedmiocie przyjęcia do szkoły doktorskiej. Prowadzona przez Sąd kontrola zgodności z prawem decyzji o odmowie przyjęcia skarżącego do szkoły doktorskiej obejmować zatem musiała ocenę zgodności przeprowadzonej procedury z tymi szczegółowymi zasadami rekrutacji, albowiem tylko decyzją wydana po przeprowadzeniu procedury uwzględniającej obowiązujące zasady rekrutacji może być uznana za decyzję wydaną w oparciu o prawidłowo ustalony stan faktyczny sprawy, a więc odpowiadającą wymogom wynikającym z art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. Odnosząc to do kontrolowanej sprawy uznać należy, iż zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem Wykazu przeliczników i skali ocen w zakresie Skali punktacji za 3 udokumentowane osiągnięcia naukowe. Naruszenia tego – skutkującego błędnym naliczeniem przysługujących z tego tytułu skarżącemu punktów dopuściła się komisja rekrutacyjna, a zostało ono następnie recypowane do decyzji orzekających w sprawie organów. Zauważyć bowiem trzeba, iż przyjęta przez komisję rekrutacyjną skala punktacji za 3 udokumentowane osiągnięcia naukowe (0-15 pkt. maksymalnie do uzyskania za 3 osiągnięcia łącznie) obejmuje: - autorstwo lub współautorstwo książki (monografii lub edycji źródłowej powyżej 6 arkuszy) – [...] pkt, - autorstwo lub współautorstwo artykułu w czasopismach znajdujących się na listach ministerialnych A, B i C – 5 pkt. - autorstwo lub współautorstwo artykułu w czasopismach i periodykach spoza list – 3 pkt, - autorstwo lub współautorstwo rozdziału w monografii zbiorowej lub książki, publikacji zwartej poniżej 6 arkuszy – 3 pkt, - autorstwo lub współautorstwo artykułu, edycji źródłowej lub hasła na stronie internetowej – 2 pkt, - redakcja lub współredakcja monografii zbiorowej – 2 pkt, - udokumentowane wygłoszenie referatu na konferencji międzynarodowej 2 pkt. - udokumentowane wygłoszenie referatu na konferencji krajowej 1 pkt. Porównanie treści tiret 1 do 4 wyraźnie wskazuje, iż odmiennie punktowane winny być osiągnięcia polegające na autorstwie bądź współautorstwie monografii, lub autorstwie lub współautorstwie rozdziału w monografii zbiorowej lub książki, publikacji zwartej poniżej 6 arkuszy, a odmienne autorstwo lub współautorstwo artykułu w czasopismach lub periodykach. Powyższe rodziło po stronie komisji konieczność oceny czy zgłoszone przez kandydata do szkoły doktorskiej publikacje mają być oceniane jako publikacje w wydawnictwach o charakterze czasopisma lub periodyku, czy też w wydawnictwach o charakterze monografii, książek bądź publikacji zwartych. Jest to w realiach niniejszej sprawy o tyle istotne, iż o ile w przypadku publikacji artykułów w czasopismach lub periodykach (o jakich mowa w tiret 2 i 3) punkty winne być przydzielane za każdy z artykułów, o tyle w przypadku współautorstwa publikacji książkowej o jakiej mowa w tiret 1 lub 4 dla oceny punktowej bez znaczenia pozostaje ile rozdziałów, względnie innych jednostek redakcyjnych danej publikacji opracował kandydat, albowiem punktowany jest jedynie fakt autorstwa lub współautorstwa książki, monografii, edycji źródłowej lub publikacji zwartej. Przenosząc powyższe na grunt kontrolowanej sprawy wskazać należy, iż pomiędzy skarżącym a organem spornym pozostaje, czy [...], wydawanych przez Wydawnictwo Miejskie [...], w których numerze 3 mają się ukazać dwie publikacje autorstwa skarżącego stanowią czasopismo, czy też publikację o charakterze książkowym. Wobec braku definicji legalnej czasopisma tak w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, jak i aktach wewnętrznych regulujących zasady rekrutacji do szkoły doktorskiej odwołać się w tym zakresie należy do reguł wykładni językowej, jak i pomocniczo do definicji zawartej w art. 7 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe. Zgodnie z tym ostatnim przepisem w rozumieniu tej ustawy czasopismem jest druk periodyczny ukazujący się nie częściej niż raz w tygodniu, a nie rzadziej niż raz w roku; przepis ten stosuje się odpowiednio do przekazu za pomocą dźwięku oraz dźwięku i obrazu innego niż określony w pkt 2. Zgodnie zaś z Słownikiem Języka [...] PWN (https://sjp.pwn.pl/slowniki/czasopismo.html) czasopismo to pismo periodyczne wydawane w stałych terminach; też: egzemplarz takiego pisma. Z powyższego wynika, iż w języku polskim elementem konstytuującym czasopismo jest okresowość ukazywania. Wymogu takowego nie spełniają niewątpliwie aktualnie ukazujące się [...], których numer pierwszy ukazał się w roku 2020, kolejny w roku 2022, a data wydania numeru trzeciego, w którym ukazać się mają dwie publikacje skarżącego nie jest znana. Zauważyć także należy, iż także w samych [...] nie są one określane jako czasopismo, lecz jako seria wydawnicza, nawiązująca do tradycji wydawanego przed laty czasopisma. Oba dotąd wydane zeszyty opatrzone są jedynie międzynarodowymi znormalizowanymi numerami książki ISBN (ang. International Standard Book Numbe), a nie Międzynarodowym znormalizowanym numerem wydawnictwa ciągłego ISSN (ang. International Standard Serial Number), co wskazuje, iż błędne jest twierdzenie organu podnoszone w pismach składanych do Sądu, iż [...] zostały zarejestrowane jako czasopismo. Oceny tej nie zmienia podnoszona przez organ okoliczność, iż w przeszłości inny wydawca wydawał czasopismo pod takim samym tytułem "[...]", skoro przedmiotem oceny komisji nie były publikacje dokonywane w tymże czasopiśmie, lecz w jedynie nawiązującej do jego tradycji serii wydawniczej Wydawnictwa Miejskiego [...]. Powyższe oznacza, iż komisja rekrutacyjna błędnie przyznała skarżącemu za dwie publikacje jakie mają ukazać się w Zeszycie 3. [...] punkty, jak za publikację dwóch artykułów w czasopismach (wg tiret 3 skali punktacji za 3 udokumentowane osiągnięcia naukowe), bowiem winna ocenić to zgłoszone osiągnięcie pod kątem osiągnięć wskazanych w tiret 1 lub 4 tejże skali. Powyższe uchybienie mogło mieć przy tym istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem dotyczy liczby punktów jaka winna być przyznana skarżącemu w toku procedury rekrutacyjnej. Wobec ustalenia, iż [...] nie stanowią czasopisma, lecz serię wydawniczą publikacji o charakterze odrębnych pozycji książkowych, zbędne dla rozpoznania sprawy stało się rozpatrywanie podniesionych w skardze zarzutów co do prawidłowości zakwalifikowania tego miejsca publikacji dzieł kandydata do kategorii czasopism wskazanych w tiret 3 skali punktacji za 3 udokumentowane osiągnięcia naukowe, a nie w tiret 2 tej skali. Jednocześnie podkreślić należy uchybienie to nie rodzi skutków takich jak postulowane przez skarżącego w skardze i pismach procesowych, to jest konieczności przyznania mu po 5 punktów za każdy z tych artykułów na podstawie tiret 1 skali punktacji za 3 udokumentowane osiągnięcia naukowe, albowiem tak tiret 1, jak i tiret 4 skali ocen przez pojedyncze osiągnięcie naukowe rozumie współautorstwo książki, co nie pozwalało punktować osobno poszczególnych fragmentów jednej publikacji książkowej. Sąd nie wypowiada się co do tego czy publikację książkową w postaci [...] należałoby zakwalifikować jako książkę (monografię) z tiret 1 czy tiret 4 skali punktacji za 3 udokumentowane osiągnięcia naukowe, albowiem okoliczność ta nie była w ogóle przedmiotem badania organu, a jej rozstrzyganie na obecnym etapie postępowania przez sąd prowadziło by do zastąpienia organu w rozpoznaniu sprawy administracyjnej, co nie jest rolą sądu administracyjnego, który jedynie kontroluje działalność organów administracji, lecz nie zastępuje ich i nie jest organem kolejnej instancji. Prawidłowe zakwalifikowanie obu dzieł przyjętych do publikacji w ramach jednej książki jako jednego osiągnięcia naukowego rodziłoby natomiast po stronie komisji rekrutacyjnej konieczność odniesienia się do pozostałych osiągnięć naukowych zgłoszonych przez kandydata, tak by osiągnąć wynikającą tak z § 10 ust. 1 pkt 2 uchwały nr [...]/2021, z dnia [...] stycznia 2021 r. w sprawie zasad rekrutacji do szkół doktorskich Uniwersytetu [...] w roku akademickim [...] jak i z Wykazu przeliczników i skali ocen liczbę 3 ocenianych osiągnięć naukowych. Zauważyć zaś należy, iż we wniosku o przyjęcie do szkoły doktorskiej skarżący poza osiągnięciami ocenionymi (jak wykazano wyżej częściowo z naruszeniem Wykazu przeliczników i skali ocen) przez komisję rekrutacyjną zgłosił także chociażby autorstwo rozdziału "[...]" w publikacji Klasyczne i nowe formy ochrony zabytków w europejskiej przestrzeni dziedzictwa kulturowego wydanej w K. w roku 2019, nr [...] Publikacji tej komisja rekrutacyjna jednakże w żaden sposób nie oceniła, a błąd ten recypował do swojego rozstrzygnięcia organ dopuszczając się w ten sposób naruszenia art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. w zakresie ustalenia wszystkich istotnych okoliczności faktycznych sprawy i wydania w następstwie tego co najmniej przedwczesnej decyzji. Niezasadne okazały się natomiast zarzuty naruszenia przez skarżone decyzje przepisów: 1) art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i art. 138 § 1 pkt 2 i 3 K.p.a. poprzez ich niezastosowanie w zw. z art. 107 § 1 pkt 7 oraz § 3 K.p.a. poprzez wydanie decyzji zawierającej rażące braki w zakresie uzasadnienia faktycznego; 2) art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i art. 138 § 1 pkt 2 i 3 K.p.a. w zw. z art. 107 § 1 pkt 2 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji wydanej w innej dacie niż data wskazana w jej treści; 3) art. 107 § 1 pkt 1 K.p.a. Omawiając powyższe zagadnienie w pierwszym rzędzie wskazać należy, iż nietrafne jest zajęte w odpowiedzi na skargę stanowisko Retora [...], iż w takich sprawach jak poddana kontroli przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się jedynie odpowiednio. Pomija ono bowiem okoliczność, iż w aktualnym stanie prawnym nie ma jakiejkolwiek regulacji, która do decyzji administracyjnych dotyczących odmowy przyjęcia do szkoły doktorskiej nakazywałaby jedynie odpowiednie stosowanie przepisów K.p.a., lub wyłączała stosowanie niektórych przepisów K.p.a. Brak jest zatem w aktualnie obowiązującej ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce odpowiednika art. 207 ust. 1 uprzednio obowiązującej ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym ustanawiającego generalną zasadę, iż w określonych kategoriach spraw, w tym w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów stosuje się jedynie odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Powyższe oznacza, iż wolą racjonalnego ustawodawcy było pełne i bezpośrednie stosowanie przepisów K.p.a. do wszelkich postępowań prowadzonych przed organami uczelni, a dotyczących spraw indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych, z wyłączeniem jedynie tych kategorii spraw, w których ustawodawca wprost wskazał, iż przepisy K.p.a. stosuje się odpowiednio (np. art. 178 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce), przepisów tych nie stosuje się wcale (np. art. 364 ust. 5 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce), względnie nie stosuje się określonych przepisów K.p.a. (np. art. 48 ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce). Niezależnie od wskazanej wyżej błędności stanowiska Rektora przedstawionego w odpowiedzi na skargę zauważyć jednakże należy, iż tak decyzja z [...] listopada 2021 r. wydana przez działającego z upoważnienia Rektora [...] Prorektora ds. projektów badawczych i doktorantów jak i decyzja z [...] października 2021 r. wydana przez, działającego z upoważnienia Rektora [...] Dyrektora Szkoły Doktorskiej Nauk Humanistycznych odpowiadały co do zasady wymogom formalnym wynikającym z art. 107 § 1 pkt 1, 2 i 7 oraz § 3 K.p.a., a decyzja drugoinstancyjna także wymogom formalnym wynikającym z art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. Niezależnie od powyższego wskazać należy, iż w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. dla uchylenia przez sąd administracyjny zaskarżonej decyzji organu administracji niezbędnym jest nie tylko stwierdzenie naruszenia przepisów postępowania innych niż uzasadniających jego wznowienie, lecz nadto wykazanie, iż naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia. Tak w skardze jak i w szeregu kolejnych pism procesowych skarżący nie wykazał zaś jaki wpływ na treść rozstrzygnięcia mogły mieć podnoszone przez niego zastrzeżenia dotyczące błędnego wskazania daty wydania decyzji pierwszoinstancyjnej, braku umieszczenia zapisu, iż stanowi ono decyzję w rozstrzygnięciu drugoinstancyjnym, czy też brak lakoniczność uzasadnień decyzji obu instancji i brak odniesienia się w nich do wszystkich argumentów skarżącego. Tego rodzaju potencjalnie istotnego wpływu opisanych powyżej, a zarzucanych organowi uchybień procesowych nie dopatrzył się także z urzędu orzekający w sprawie Sąd. Odnosząc się do argumentacji strony skarżącej dotyczącej wadliwości uzasadnień obu decyzji zauważyć w tym miejscu należy, iż wynikający z art. 107 § 3 K.p.a. wymóg zawarcia w uzasadnieniu decyzji uzasadnienia faktycznego i prawnego nie może być wykładana jako nakładający na organy obowiązek wprowadzenia do tego uzasadnienia kompletnej treści wszystkich znajdujących się w aktach sprawy dokumentów, w oparciu o które decyzja została wydana, a jedynie jako wymóg wskazania w oparciu o jakie dowody poczynione zostały poszczególne ustalenia faktyczne organu, względnie którym dowodom organ mocy dowodowej odmówił, którym to wymogom tak zaskarżona decyzja, jak i decyzja ją poprzedzająca odpowiada. Nie można zatem uznać za trafne zarzutów skarżącego jakoby z uzasadnienia obydwu decyzji w żaden sposób nie można wywnioskować, że zastosowano w jego przypadku prawidłowy podział przyznawanych punktów dotyczącą metodologii przyznania punktacji z tytułu rozmowy oraz oceny projektu badawczego. W tym zakresie w uzasadnieniu decyzji odwołano się bowiem do sporządzonej przez komisję rekrutacyjną dokumentacji z procedury rekrutacyjnej, znajdującej się w aktach sprawy. Z dokumentacji tej – z którą Sąd wnikliwie się zapoznał – wynika zaś, jednoznacznie, że tak ocena projektu badawczego przedstawionego przez skarżącego, jak i ocena rozmowy kwalifikacyjnej zostały sporządzona zgodnie ze skalami ocen projektu badawczego przewidzianymi w Wykaz przeliczników i skali ocen w związku z oceną kandydatów do Szkoły Doktorskiej [...] w dyscyplinie historia rekrutacja 2021, który to wykaz odpowiadał ogólnym wymogom ustanowionym w § 10 uchwały Senatu [...] z dnia [...] stycznia 2021 r., nr [...]/2021w sprawie zasad rekrutacji do szkół doktorskich Uniwersytetu im. A. M. w P. w roku akademickim [...]. W szczególności skarżący uzyskał z rozmowy kwalifikacyjnej odnośnie kryterium "wiedza oraz kompetencje kandydata istotne dla planowanych badań oraz właściwe dla wskazanej dyscypliny naukowej" 25 pkt, zaś co do kryterium "elementy metodologii badań właściwe dla wskazanej dyscypliny" 8,4 pkt. Z oceny projektu badawczego skarżący uzyskał co do umiejętności sformułowania celu badań oraz przedstawienia problemu badawczego 6 pkt, za pomysł badawczy oraz umiejętność zaproponowania sposobu rozwiązania 2 pkt, w zakresie metodologii właściwej dla wskazanej dyscypliny 3 pkt, zaś z tytułu kryterium znajomości stanu badań wraz z podstawową bibliografią 3 pkt. Odnośnie wskazanych wyżej elementów procedury rekrutacyjnej nie można zatem mówić o dokonaniu dowolnej oceny kandydata, skoro ocena ta odpowiadała wymogom formalnym wynikającym z odpowiednich zapisów Wykazu przeliczników i skali ocen. Stanowska tego nie zmienia okoliczność, iż odnośnie oceny z rozmowy kwalifikacyjnej komisja poprzestała na przyznaniu jedynie określonej wielkości punktowej za wiedzę oraz kompetencje kandydata istotne dla planowanych badań oraz właściwe dla wskazanej dyscypliny naukowej oraz elementy metodologii badań właściwe dla wskazanej dyscypliny, bez wskazania oceny w formie opisowej, także przewidzianej w Wykazie przeliczników i skali ocen. Zauważyć bowiem należy, iż wielkością istotną w toku procedury rekrutacyjnej była właśnie ilość przyznanych punktów, a nie ocena opisowa, przy czym oceny określone opisowo odpowiadały zakresom punktów (np. dostateczny 1 do 10, dobry 16 do 20 itp.), co wyraźnie wskazuje na jedynie pomocniczy charakter oceny opisowej, która i tak musiałaby być ostatecznie zastąpiona precyzyjną oceną punktową. Podkreślić w tym miejscu trzeba, iż kontrolujący sprawę jedynie pod względem zgodności z prawem Sąd nie jest uprawniony do weryfikowania merytorycznej trafności dokonanej oceny tak wyników rozmowy kwalifikacyjnej, jak i oceny projektu badawczego, albowiem stanowiło by to wkroczenia w zakres wiedzy fachowej członków komisji rekrutacyjnej, do czego skład sądu z przyczyn oczywistych nie ma kompetencji. Analogicznie do dokonania tego rodzaju merytorycznej weryfikacji prawidłowości przyznanych ocen nie był uprawniony także orzekający w sprawie organ administracji publicznej, który w tym zakresie pozostawał związany merytoryczną oceną komisji rekrutacyjnej przeprowadzającej tak rozmowę kwalifikacyjną, jak i ocenę projektu badawczego kandydata do szkoły doktorskiej Co za tym idzie jakiegokolwiek znaczenia dla sprawy nie mają także zastrzeżenia skarżącego co do sposobu ustalania przez komisję poszczególnych wartości punktowych za elementy rozmowy kwalifikacyjnej, w tym weryfikacji czy nastąpiło to poprzez uzyskanie średniej arytmetycznej z ocen poszczególnych członków komisji, średniej ważonej czy w jakikolwiek inny sposób. Wskazać w tym miejscu trzeba, iż brak jest regulacji ustalającej w jaki sposób komisja rekrutacyjna ustalać ma oceny punktowe za poszczególne elementy rozmowy kwalifikacyjnej, czy też projektu badawczego, co oznacza, iż jest to wewnętrzna sprawa komisji nie podlegająca kognicji i badaniu tak ze strony orzekającego w sprawie organu, jak i sądu. Niezależnie bowiem od tego ilu członków komisji brało udział w ramach zespołu w rozmowie kwalifikacyjnej z kandydatem, jak też ilu członków komisji dokonywało osobistego badania jego projektu badawczego, ostatecznie przedstawione oceny punktowe są ocenami komisji rekrutacyjnej jako całości, niezależnie od tego czy do ich ustalenia doszło w wyniku wyliczenia średniej z oceny poszczególnych członków komisji, czy też chociażby w następstwie wypracowania tych ocen w dyskusji, względnie w glosowaniu. Co za tym idzie niezależnie od sposobu wypracowania stanowiska komisji rekrutacyjnej co do ilości punktów przyznanych za poszczególne elementy oceny projektu badawczego i rozmowy kwalifikacyjnej weryfikacja tych wielkości przez Sąd stanowiła by niedopuszczalną ingerencję w materię leżącą poza zakresem kontroli sądowej sprawowanej jedynie pod kątem zgodności z prawem, a nie merytorycznej, fachowej poprawności oceny uzyskanych przez skarżącego w toku procedury rekrutacyjnej. Inaczej rzecz ujmując specyfika oceny merytorycznej predyspozycji i zdolności kandydatów do szkoły doktorskiej należy wyłącznie do wykwalifikowanej kadry uczelni wyższej i wymyka się spod kontroli Sądu. Stąd też na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. orzeczono o uchyleniu zaskarżonej decyzji jako wydanej z naruszeniem omówionych wyżej przepisów postępowania. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą Rektora [...] będzie rozpoznanie wniosku K. K. o ponowne rozpatrzenie sprawy z uwzględnieniem poglądów prawnych wyrażonych w uzasadnieniu niniejszego orzeczenia, co w pierwszym rzędzie oznaczać będzie uzyskanie od komisji rekrutacyjnej prawidłowej oceny trzech udokumentowanych osiągnięć naukowych kandydata, uwzględniającej jego wkład w Zeszyt nr [...] [...] jako jedno osiągnięcie naukowe, przy czym rzeczą komisji będzie ustalenie czy jest to osiągnięcie o jakim mowa w tiret 1 czy tiret 4 skali punktacji za 3 udokumentowane osiągnięcia naukowe oraz dokonanie w tym samym zakresie oceny jako trzeciego udokumentowanego osiągnięcia naukowego autorstwa rozdziału "[...]" w publikacji Klasyczne i nowe formy ochrony zabytków w europejskiej przestrzeni dziedzictwa kulturowego, w tym pod kątem zakwalifikowania tej publikacji do tiret 1 lub tiret 4 skali punktacji. O kosztach postępowania, obejmujących jedynie kwotę uiszczonego przez skarżącego wpisu, orzeczono na podstawie 200 P.p.s.a.