II SAB/Wa 101/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.), Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Sędzia WSA Łukasz Krzycki, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi L. K. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie informacji publicznej z dnia [...] stycznia 2022 r. 1. stwierdza, że Prezydent Miasta [...] dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o udzielenie informacji publicznej z dnia [...] stycznia 2022 r.; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta Miasta [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta Miasta [...] na rzecz skarżącego L. K. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] stycznia 2022 r. (godz. 13:44) Pan Ł. K. - Skarżący wniósł skargę na bezczynność Prezydenta Miasta C. w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na wniosek Skarżącego z dnia [...] stycznia 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie udostępnienia nagrania audio z obrad komisji SWiP z dnia [...] listopada 2021 r.. W treści skargi, Skarżący podniósł, iż pomimo upływu terminu do odpowiedzi na wniosek Skarżącego o udostępnienie informacji publicznej, nie udzielono Skarżącemu jakiejkolwiek odpowiedzi na jego wniosek. Wobec powyższego, Skarżący wniósł o: 1. zobowiązanie organu do załatwienia wniosku; 2. zasądzenie od organu na rzecz Skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.  Złożenie przedmiotowej skargi poprzedził następujący stan sprawy. W dniu [...] grudnia 2021 r. Skarżący złożył za pośrednictwem poczty elektronicznej wniosek o udostępnienie informacji publicznej w postaci przekazania nagrania wideo z obrad komisji SWiP z dnia [...] listopada 2021 r..  W dniu [...] grudnia 2021 r. Kierownik Wydziału Kontaktów Społecznych za pośrednictwem poczty udzieliła Skarżącemu odpowiedzi na powyższy wniosek. W piśmie załączonym do wiadomości e-mail wnioskodawca został poinformowany, że organ nie dysponuje zapisem wideo z obrad komisji Skarg, Wniosków i Petycji Rady Miasta C. z dnia [...] listopada 2021 r.. Następnie Skarżący w dniu [...] grudnia 2021 r. złożył za pośrednictwem poczty elektronicznej wniosek o udostępnienie informacji publicznej w postaci przekazania protokołu z obrad komisji SWiP z dnia [...] listopada 2021 r.. W dniu [...] stycznia 2022 r. Kierownik Wydziału Kontaktów Społecznych za pośrednictwem poczty udzieliła Skarżącemu odpowiedzi na powyższy wniosek. W załączniku do wiadomości e-mail wnioskodawca otrzymał protokół z obrad komisji Skarg, Wnioskowi Petycji Rady Miasta C. z dnia [...] listopada 2021 r.. W dniu [...] stycznia 2022 r. Skarżący złożył za pośrednictwem poczty elektronicznej wniosek o udostępnienie informacji publicznej w postaci przekazania nagrania audio z obrad komisji SWiP z dnia [...] listopada 2021 r.. W dniu [...] stycznia 2022 r. o godz.17:37 Kierownik Wydziału Kontaktów Społecznych za pośrednictwem poczty udzieliła Skarżącemu odpowiedzi na powyższy wniosek. W wiadomości mailowej przesłała wnioskodawcy link do nagrania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że w jego ocenie skarga jest bezzasadna i jako taka winna być oddalona w całości. Organ wskazał, że w orzecznictwie sądowo-administracyjnym zgodnie wskazuje się na specyfikę badania skarg na bezczynność, która polega na tym, że sąd ogranicza się do skontrolowania, czy organ rzeczywiście nie podjął działania, do którego był zobowiązany, chociaż upłynął już przewidziany na to termin. W niniejszej sprawie organ załatwił sprawę i wobec tego nie można uznać, że podejmując takie działania organ nie uwolnił się od zarzutu bezczynności. Organ udzielił Skarżącemu odpowiedzi na jego wniosek z dnia [...] stycznia 2022 r. w przewidzianym ustawowo terminie. Zauważyć należy, iż Skarżący błędnie wskazuje, że w przedmiotowej sprawie doszło do nieudostępnienia informacji publicznej. Informacje, których żądał Skarżący zostały mu udzielone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 137) , sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola ta, w myśl art. 1 § 2 przywołanej ustawy, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329), dalej jako: "p.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postepowania w przypadku określonym w pkt 4a. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że złożona skarga została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Ponadto sąd w przypadku, o którym mowa w § 1, może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi w całości lub w części sąd oddala skargę w całości albo w części. Kontroli sądu w przypadku skargi na bezczynność poddawany jest brak aktu lub czynności, w sytuacji gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. W sprawach o udostępnienie informacji publicznej skarga na bezczynność przysługuje zarówno w przypadku braku reakcji podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji, wymaganego ustawą o dostępie do informacji publicznej, jak i wówczas, gdy podmiot ten stwierdza, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej lub nie podlega udostępnieniu na zasadach ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. W rozpoznawanej sprawie Skarżący domagał się udostępnienia informacji publicznej w zakresie udostępnienia nagrania audio z obrad komisji SWiP z dnia [...] listopada 2021 r. Informacja ta została skarżącemu udzielona [...] stycznia 2022 r., a więc po upływie 14-dniowego terminu do jej udzielenia wskazanego w art. 13 u.d.i.p.. Stosownie do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. W art. 6 u.d.i.p. zawarto przykładowy katalog informacji i dokumentów stanowiących informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., o czym świadczy użyty w tym przepisie zwrot "w szczególności". Zgodnie z ugruntowanymi poglądami orzecznictwa, informacją publiczną jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Pod pojęciem informacji publicznej należy rozumieć wszelkie fakty dotyczące spraw publicznych rozumianych jako działalność zarówno organów władzy publicznej, jak i samorządów gospodarczych i zawodowych oraz osób i jednostek organizacyjnych w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem publicznym. Charakter publiczny należy przypisać tym informacjom, które odnoszą się do publicznej sfery działalności organów (por. wyrok WSA w Gdańsku z 28 września 2016 r., II SAB/Gd 13/16; wyrok NSA z 25 marca 2003 r., II SA 4059/02 - dostępne na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl), przy czym oceny tej należy dokonywać każdorazowo na gruncie konkretnej sprawy. Ustawa o dostępie do informacji publicznej przewiduje różne sposoby udostępniania informacji publicznych. Jednym z nich jest udostępnianie informacji publicznej na wniosek, co stwierdza art. 10 u.d.i.p. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni, za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Stosownie zaś do art. 13 ust. 2 u.d.i.p. jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnym z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji, nie umożliwiają jej udostępnienia w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast w myśl art. 16 ust. 1 i art. 17 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. następuje w drodze decyzji administracyjnej. Ponadto, organ może poprzestać na pisemnym zawiadomieniu wnioskodawcy, gdy nie jest podmiotem zobowiązanym w świetle art. 4 u.d.i.p., gdy żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, gdy nie dysponuje on przedmiotową informacją albo wnioskowane dane są dostępne w publikatorze oraz gdy w zakresie żądanej informacji publicznej przepisy prawa wprowadzają odrębny tryb dostępu. Zaznaczyć należy, że u.d.i.p. nie przewiduje jakichkolwiek wymagań formalnych wniosku, poza utrwaleniem go w formie pisemnej. Minimalne wymogi odnośnie do takiego wniosku muszą obejmować jasne sformułowanie, z którego wynika, co jest przedmiotem żądania udostępnienia informacji publicznej, niezbędne jest bowiem wykazanie, że żądana informacja ma charakter informacji publicznej. Jeżeli wniosek dotyczy informacji publicznej, a brak jest ustawowych ograniczeń w jej udostępnieniu, organ jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej w drodze czynności materialno-technicznej. Natomiast ustalenie, że istnieje podstawa do odmowy udostępnienia informacji publicznej stanowi podstawę do wydania decyzji. W przypadku złożenia skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem Sądu jest zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym ustawy. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się skarżący, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz że żądana przez skarżącego informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy, pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność (por. P. S., Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych, Przegląd Prawa Publicznego 2012, nr 6, s. 75 i nast. wraz z powołanym orzecznictwem). W rozpoznawanej sprawie poza sporem pozostaje, że Prezydent Miasta C. jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.), a żądana informacja była informacją publiczną, gdyż dotyczy wykonywania zadań publicznych i została utrwalona na nośniku w formie dźwiękowej (podobne stanowisko wyraził NSA w wyroku z dnia 14 października 2021 r., sygn. akt III OSK 3713/21). W rozpoznawanej sprawie Skarżący domagał się udostępnienia informacji w zakresie udostępnienia nagrania audio z obrad komisji SWiP z dnia [...] listopada 2021 r.. Informacja ta została Skarżącemu udzielona [...] stycznia 2022 r. o godz. 17:37, a więc po upływie 14-dniowego terminu do jej udzielenia wskazanego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., gdyż wniosek Skarżącego został przesłany pocztą elektroniczną na adres Urzędu w dniu [...] stycznia 2022 r. Reasumując organ spóźnił się o jeden dzień z udzieleniem informacji publicznej. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem za wniosek pisemny w rozumieniu u.d.i.p. należy uznać przesłanie zapytania pocztą elektroniczną (e-mail) i to nawet w sytuacji, gdy jego autoryzacja nie nastąpiła podpisem elektronicznym. W aktach sprawy znajduje się taki wniosek. Reasumujące zgodnie z treścią art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd w pkt 1 wyroku stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] stycznia 2022 r. Na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. (pkt 2 wyroku) uznano, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, gdyż opóźnienie organu było niewielkie i wynosiło 1 dzień, ponieważ 14-dniowy termin do udzielenia odpowiedzi upłynął [...] stycznia 2022 r. a odpowiedź na wniosek została udzielona [...] stycznia 2022 r. W pkt 3 orzeczono o kosztach postępowania na podstawie art. 200 p.p.s.a..