II SA/Wr 33/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi J. K. na działanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zgorzelcu w przedmiocie przyjęcia bez sprzeciwu zawiadomienia o zakończeniu budowy postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 100 zł (słownie: sto złotych 00/100) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od złożonej skargi. J. K. (dalej: skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na niezgodne z prawem działanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zgorzelcu (dalej: PINB) w zakresie procedury odbiorowej, zakończonego w 2012 r. działania inwestycyjnego pn. ,,[...]", zrealizowanego przez Dolnośląski Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych Oddział w L. na podstawie decyzji Starosty Zgorzeleckiego z 22.11.2007 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na wykonanie robót. Autor skargi zarzucił PINB naruszenie : 1). art. 83 ust. 1 u.p.b. poprzez podejmowanie zadań w przedmiocie procedury odbiorowej inwestycji nienalężących do właściwości powiatowego inspektora nadzoru budowlanego; 2). art. 84 ust. 1 pkt 2 oraz art. 84a ust. 2 pkt 1 u.p.b. poprzez nieprzeprowadzenie merytorycznej kontroli decyzji Starosty Zgorzeleckiego lub też wadliwe jej przeprowadzenie; 3) art. 84b ust. 3 u.p.b. poprzez nienależyte wykonanie wynikającego z nieustalenia, że w sprawie mogło dojść do wydania decyzji administracyjnej przez organ administracji architektoniczno-budowlanej z naruszeniem właściwości organu, co uzasadniało wszczęcie z urzędu postępowania przez właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej w sprawie stwierdzenia nieważności tej decyzji; 4) art. 84 ust. 1 pkt 1 u.p.b. poprzez nieprzeprowadzenie właściwej kontroli na miejscu budowy pod względem zgodności ze stanem faktycznym złożonego do organu oświadczenia kierownika budowy potwierdzającego doprowadzenie terenu budowy do należytego stanu i porządku; 5) art. 65 § 1 k.p.a. poprzez nieprzekazanie do organu I stopnia właściwego w sprawie, tj. DWINB kopii decyzji ostatecznej Starosty Zgorzeleckiego na skutek czego niemożliwym stało się ewentualne ustalenie przez ten organ, że mogły zajść w sprawie okoliczności uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez Starostę Zgorzeleckiego. Formułując takiej treści zarzuty skargi jej autor wniósł o stwierdzenie, że dokonana przez PINB w Zgorzelcu czynność przyjęcia zgłoszenia była wykonana nieprawidłowo z jednoczesnym przekroczeniem uprawnień przez co organ rażąco naruszył prawo. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu jest bowiem możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej jako: p.p.s.a.), skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu. W myśl art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2). Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku. Innymi słowy istnieje on wtedy, kiedy można wskazać przepis prawa materialnego, z którego dla podmiotu wnoszącego skargę, można wywieść określone prawa lub obowiązki. Jak wynika z akt sprawy, kwestionowane przez skarżącego czynności dotyczą przyjęcia bez sprzeciwu zawiadomienia z 01.03.2012 r. o zakończeniu budowy i zamiarze przystąpienia do użytkowania inwestycji, która została zrealizowana na podstawie decyzji Starosty Zgorzeleckiego z 22.11.2007 r. (nr II BS.7351.Su/Zgg-432/D-414/6531/2007). Istotne zatem jest, że w myśl art. 59 ust. 7 ustawy z 07.07.1994 r. Prawo budowalne stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor. Norma wyrażona przywołanym przepisie ma zastosowanie zarówno do sytuacji, gdy do organu nadzoru budowlanego składany jest wniosek o pozwolenie na użytkowanie, jak też, gdy dokonywane jest jedynie zawiadomienie o zakończeniu budowy. Skoro bowiem ustawodawca ograniczył krąg stron postępowania wyłącznie do inwestora w sprawie dotyczącej pozwolenia na użytkowanie, to tym bardziej kręgu takiego nie można rozszerzać w odniesieniu do decyzji o sprzeciwie. Ta ostatnia wydawana jest bowiem w uproszczonej procedurze sprowadzającej się do zgłoszenia zakończenia budowy. Skarżący nie był więc i nie mógł być, w świetle przepisów prawa materialnego, stroną postępowania administracyjnego. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że okoliczności przytaczane w skardze nie uzasadniają interesu prawnego skarżącego do wniesienia skargi, która pozwalałaby poddać sądowej kontroli prawidłowość czynności związanych z przyjęciem przez PINB w Zgorzelcu zawiadomienia z 01.03.2012 r. Skarżącemu nie przysługują bowiem uprawnienia strony w uproszczonym postępowaniu zainicjowanym zawiadomieniem o zakończeniu budowy a w konsekwencji nie przysługuje mu prawo do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Powyższe powoduje, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna i z tego powodu podlega odrzuceniu. Wyklucza to możliwość merytorycznego ustosunkowania się do zarzutów skargi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny działając zgodnie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a orzekł o odrzuceniu skargi. O zwrocie skarżącemu wpisu od złożonej skargi Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.