II SA/Wa 386/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. A. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 2021 r., nr [...] w przedmiocie przeniesienia oficera do dyspozycji postanawia: odrzucić skargę. K. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 2021 r., nr [...] w przedmiocie przeniesienia oficera z dniem [...] kwietnia 2021 r. do dnia zwolnienia z zawodowej służby do dyspozycji Dyrektora Departamentu Spraw Socjalnych Ministerstwa Obrony Narodowej. W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o jej odrzucenie. Minister podkreślił, że zgodnie z treścią art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 860), skarga na niniejszą decyzję nie może być wniesiona do właściwego sądu administracyjnego, o czym strona została właściwie pouczona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne. Jak stanowi § 3 ww. przepisu Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Należy zwrócić uwagę, że przepisy szczególne mogą jednak wyłączać sądową kontrolę niektórych rozstrzygnięć organów administracji publicznej wydanych w takiej formie i właśnie z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zgodnie z obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2022 r. poz. 536) skarga do właściwego sądu administracyjnego nie może być wniesiona na decyzje w sprawach: wyznaczenia, przeniesienia i zwolnienia ze stanowiska służbowego oraz przeniesienia do rezerwy kadrowej lub do dyspozycji (w obecnie obowiązującej ustawie o obronie ojczyzny z dnia 11 marca 2022 r. Dz. U. z 2022 r. poz. 655, regulację tą zawarto w art. 122 ust. 3 pkt 3). Sprawy tego rodzaju stawały się uprzednio przedmiotem rozważań sądów administracyjnych, które ugruntowały pogląd, iż: decyzje w tych sprawach dotykają uprawnień w ramach stosunku służbowego żołnierzy zawodowych. Stosunek ten oparty jest na podporządkowaniu organom wojskowym i możliwości jednostronnego kształtowania statusu żołnierzy zawodowych przez te organy. Ograniczenie prawa do sądu w sprawach wyznaczenia (zwolnienia) lub przeniesienia na stanowisko służbowe jest dopuszczalne wtedy, gdy usprawiedliwione jest koniecznością zapewnienia spójnego i sprawnego funkcjonowania Sił Zbrojnych i zagwarantowania realizacji ich konstytucyjnych zadań, w szczególności określonych w art. 26 Konstytucji. (Naczelny Sąd Administracyjny) stwierdził, że ograniczenie prawa do sądu żołnierza zawodowego może dotyczyć takich sporów ze stosunku służbowego, w których to ograniczenie jest usprawiedliwione realizacją tych wartości konstytucyjnych." (za: postanowienie NSA z dnia 22 czerwca 2010 r., sygn. akt I OSK 925/10). Przyjmując powyższe stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego za swoje, a także, z uwagi na fakt, iż ustawodawca ustanowił dla art. 3 p.p.s.a. jako lex specialis art. 8 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (obecnie art. 122 ust. 3 pkt 3 ustawy o obronie ojczyzny), Sąd stoi na stanowisku, że skarga dotycząca przeniesienia oficera do dyspozycji jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W związku z tym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.