II SAB/Wa 489/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), Sędziowie WSA Danuta Kania, Janusz Walawski, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowo-akcyjna z siedzibą w [...] na bezczynność Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w [...] w przedmiocie wniosku z dnia 20 czerwca 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej – oddala skargę – Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2018 r. D. spółka z o.o. spółka komandytowo- akcyjna z siedzibą w T. wystąpiła do Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości o udostępnienie informacji publicznej poprzez przesłanie określonych w piśmie dokumentów, związanych z negatywną oceną wniosku Skarżącej o dofinansowanie projektu nr [...]. Postępowanie z wniosku o dofinansowanie zakończyło się bowiem decyzją o odmowie udzielenia pomocy finansowej na realizację w.w. projektu z uwagi na powzięcie uzasadnionej wątpliwości co do prawidłowego wykorzystania tej pomocy przez Skarżącą. Pismem z dnia [...] lipca 2018 r. Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości poinformowała Skarżącą, że żądana informacja nie jest informacją publiczną i nie podlega udostępnieniu w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 o dostępie do informacji publicznej. W skardze do tutejszego Sądu D. wniosła o zobowiązanie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2018 roku o udostępnienie informacji publicznej, o stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi Skarżąca szczegółowo opisała przebieg postępowania w sprawie. W odpowiedzi na skargę Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej jako PARP) wniosła o oddalenie skargi, gdyż wniosek nie należy do zakresu informacji publicznej, jako dotyczący indywidualnych interesów Skarżącej. Wniosek nie odnosił się do informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, nadto –zdaniem PARP - Skarżący we wniosku zażądał udostępnienia zbioru materiałów, co nie jest możliwe w trybie żądania udzielenia informacji publicznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty administracyjne lub czynności z zakresu administracji publicznej, enumeratywnie wymienione w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. zwanej dalej: ustawą P.p.s.a.). Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 tej ustawy, stronie przysługuje skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem Sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 782), dalej u.d.i.p. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się wnioskodawca, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, oraz że żądana informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p. pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność w zakresie realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej (por. P. Szustakiewicz, Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych, Przegląd Prawa Publicznego 2012, nr 6, s. 75 i n. wraz z powołanym orzecznictwem). Zdaniem Sądu, przedmiot wniosku Skarżącej z dnia [...] czerwca 2018 roku nie mieści się w kategoriach przedmiotowych ustawy o dostępie do informacji publicznej. Pisma, oświadczenia i dokumenty, dotyczące wniosku Skarżącej o udzielenie pomocy finansowej na realizację projektu, to dokumenty dotyczące prywatnej sprawy Skarżącej, a konkretnie jej wniosku o udzielenie (jej) pomocy finansowej, i jako takie nie mieszą się w kategorii informacji publicznej. Przedmiot informacji publicznej nie został w obowiązującym porządku prawnym uregulowana w sposób jasny. Jednakże z zasady, zamieszczonej w art. 61 Konstytucji RP oraz przepisów art. 1 i art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r., wywieść można szerokie rozumienie tego pojęcia. Informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Jest nią więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z nim, bądź w jakikolwiek sposób go dotyczących. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzonych, jak i te, których organ używa do zrealizowania przewidzianych prawem zadań publicznych. Jak trafnie podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 20 września 2018 r. I OSK 1359/18, pisma składane w indywidualnych sprawach, przez podmioty, których interesów sprawy te dotyczą, nie mają waloru informacji publicznej. Ich przedmiotem nie jest problem czy kwestia, która ma znaczenie dla większej ilości osób, czy grup obywateli, lub jest ważna dla funkcjonowania organów państwa. Przedmiotem takiego pisma jest realizacja lub ochrona indywidualnych interesów podmiotu, który pismo to składa. Wobec tego pismo takie nie dotyczy sprawy publicznej i nie powinno być udostępniane w trybie u.d.i.p. Podobnie, nie można przy pomocy u.d.i.p. starać się o uzyskanie informacji w swojej własnej sprawie. NSA zaznaczył również, że ustawa o dostępie do informacji publicznej nie może być nadużywana i wykorzystywana w czysto prywatnych sprawach. Z żądania udostępnienia informacji publicznej musi wynikać interes obiektywny, a nie subiektywny. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wskazane we wniosku Skarżącej dokumenty sporządzone zostały na potrzeby i w celu załatwienia konkretnej sprawy- sprawy Skarżącej, co wprost wynika z analizy wniosku. Dokumentom tym nie można przypisać waloru informacji publicznej i nie ma potrzeby sięgać do instytucji przewidzianej w art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż wskazane zagadnienia nie mieszczą się w ogóle w kategoriach przedmiotowych tej ustawy. Nadto Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w wyroku z dnia 6 czerwca 2009 r., sygn. akt I OSK89/09, że w drodze ustawy o dostępie do informacji publicznej niedopuszczalne jest pozyskiwanie informacji, co do prawnych argumentów uzasadniających stanowisko przeciwnika procesowego. Takie działanie pozostaje bowiem bez związku z interesem publicznym, lecz służy wyłącznie indywidualnemu interesowi jednej strony. Również korzystanie z trybu dostępu do informacji publicznej nie może zmierzać do dokonania innych czynności przewidzianych w innych postępowaniach, w których podmiot może dysponować określoną legitymacją procesową (postanowienie NSA z dnia 11 grudnia 2002 r., sygn. akt II SAB 105/02). Jak zaznaczono wyżej, informacja publiczna musi być konkretna i dotyczyć konkretnej sprawy publicznej. Trudno za sprawę o charakterze publicznym, uznać wątpliwości Skarżącej dotyczące przyczyn podjęcia decyzji – w jej sprawie - o odmowie udzielenia jej pomocy finansowej na realizację projektu. Na marginesie tylko nadmienić należy, że w sprawie Skarżącej toczą się inne postępowania (administracyjne, sądowe i przygotowawcze), w ramach których Skarżąca może uzyskać dostęp do informacji, określonych we wniosku. Dlatego wniosek z dnia [...] czerwca 2018 nie może zostać załatwiony w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, co czyni skargę niezasadną. Z tych względów Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.