III SA/Po 1639/21

Dnia 14 września 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Sachajko Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Sędzia WSA Izabela Paluszyńska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 września 2022 roku sprawy ze skargi E.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie z dnia [...] października 2021 roku, nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy oddala skargę. Decyzją z [...] lipca 2021 r. nr [...] Starosta G., wskazując na art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm., dalej jako K.p.a.) oraz art. 114 ust.1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2021 r. poz. 450, dalej także jako Prawo o ruchu drogowym, P.r.d.), skierował E.P. (E.P.) na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy, w zakresie kategorii: B prawa jazdy. Uzasadniając Starosta napisał, że w dniu [...] kwietnia 2021 r. otrzymał wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. nr [...] o skierowanie E.P. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami. Wniosek uzasadniono tym, że w okresie od 29 czerwca 2020 r. do 21 kwietnia 2021 r. E.P. (dalej także jako strona, skarżąca) wielokrotnie naruszyła przepisy ruchu drogowego, uzyskując 25 punktów karnych. Starosta zaznaczył, że w dniu 10 maja 2021 r. strona zwróciła się z pismem, w którym opisała sytuację dotyczącą przyznania punktów karnych przed wystosowaniem wniosku o sprawdzenie kwalifikacji przez Komendę Wojewódzką Policji w P., że w dniu, w którym przystąpiła do szkolenia skutkującego zmniejszeniem ilości punktów, otrzymała także jeden punkt – ostatni, od Straży Miejskiej. W związku z powyższym Starosta zwrócił się z zapytaniem do Komendy Wojewódzkiej Policji w P. ale Komendant Wojewódzki Policji odpowiedział, że odbycie szkolenia przez stronę nie mogło spowodować zmniejszenia liczby punktów. W odwołaniu od opisanej decyzji strona napisała, że wiedząc, że zgromadziła punkty karne ale nie wiedząc dokładnie ile, zgłosiła się na kurs w celu zmniejszenia ich ilości. Kurs odbyła 21 kwietnia 2021 r., jednak w tym samym dniu otrzymała jeden punkt karny nałożony przez Straż Miejską w L. Zbieg okoliczności spowodował przekroczenie ilości punktów karnych. Decyzją z [...] października 2021 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lesznie, wskazując na art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając SKO napisało, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. SKO zwróciło uwagę, że w dniu 4 czerwca 2018 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 957, dalej jako ustawa zmieniająca z 2018 r.). Według art. 16 ust. 1 tejże ustawy, przepis art. 130 ustawy zmienianej w art. 1 (Prawo o ruchu drogowym), w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa w art. 130 ustawy zmienianej w art. 1 (Prawo o ruchu drogowym). W ust. 2 cytowanego przepisu przewidziano natomiast, że minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej – komunikat, określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych, określonym w tym komunikacie. SKO zaznaczyło, że do dnia wydania decyzji przez SKO taki komunikat nie został ogłoszony, zatem na dzień wydania decyzji przez SKO art. 130 Prawa o ruchu drogowym, w brzmieniu dotychczasowym, znajduje zastosowanie. Zgodnie z tym przepisem policja prowadzi ewidencję kierowców, naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji (ust. 1). W ewidencji policja wpisuje także naruszenia przepisów ruchu drogowego, którym nie przypisano wartości punktowej (ust. 1a). Punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty lub w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3-20 punktów (ust. 2). Kierowca wpisany do ewidencji, o której mowa w ust. 1, może na własny koszt uczestniczyć w szkoleniu, którego odbycie spowoduje zmniejszenie liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Nie dotyczy to kierowcy w okresie 1 roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy (ust. 3). Następnie SKO wskazało na art. 114 Prawa o ruchu drogowym. Wprawdzie przepis ten został uchylony przez art. 125 pkt 10 lit. g) ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2011 r. Nr 30 poz. 151) z dniem 19 stycznia 2013 r., z tym, że w zakresie ust. 1 pkt 1 lit. b został uchylony z dniem 4 czerwca 2018 r., jednakże zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy zmieniającej z 2018 r. do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych na zasadach określonych w art. 100aa-100aq (Prawa o ruchu drogowym), art. 125 pkt 10 lit. g) (ustawy o kierujących pojazdami) nie stosuje się. SKO podsumowało, że z uwagi na fakt, że wskazanych wdrożeń wciąż nie wprowadzono, art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b Prawa o ruchu drogowym nadal obowiązuje. Stanowi on, że kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty, na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust 1. SKO zaznaczyło, że postępowanie w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji jest wszczynane z urzędu, po ustaleniu przez organ administracyjny faktu przekroczenia przez kierowcę limitu punktów karnych, na podstawie sformalizowanego wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji. Prowadzenie ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego należy do wyłącznej kompetencji właściwych organów policji. Zatem w postępowaniu o skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji przedmiotem rozważań starosty nie mogą być zarzuty dotyczące ilości posiadanych punktów, czy okoliczności naruszenia przepisów ruchu drogowego. Zarzuty te mogą być rozważane wyłącznie w postępowaniu przed organami policji, a następnie przed sądem administracyjnym, w skardze na czynność lub bezczynność w przedmiocie wpisu do ewidencji. Z wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. wynika, iż E.P. w okresie od 29 czerwca 2020 r. do 21 kwietnia 2021 r. wielokrotnie naruszyła przepisy ruchu drogowego, za co otrzymała 25 punktów: strona otrzymała w dniu 29 czerwca 2020 r. - 4 punkty, w dniu 22 lipca 2020 r. - 6 punktów, w dniu 20 października 2020 r. - 10 punktów, w dniu 11 kwietnia 2021 r. - 4 punkty, w dniu 21 kwietnia 2021 r. - 1 punkt. Na opisaną decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła E.P., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz przyznania prawa pomocy. Podkreśliła, że została przyjęta na kurs zmniejszający ilość punktów karnych, zapłaciła za kurs i uczestniczyła w kursie. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Organ podkreślił, ze o zmniejszenie ilości przypisanych punktów, strona wnosić może do właściwego organu policji, natomiast SKO nie ma kompetencji do wypowiadania się w tej sprawie. Postanowieniem z 04 lutego 2022 r. III SPP/Po 156/21 starszy referendarz sądowy WSA w Poznaniu, między innymi ustanowiła dla skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Poznaniu. Pismem z 25 kwietnia 2022 r. pełnomocnik skarżącej, uzupełniając skargę, wniósł o uchylenie obu decyzji wydanych w sprawie, zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania oraz zasądzenie zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, która nie została opłacona w całości ani w części. Pełnomocnik zarzucił organowi naruszenie przepisów postępowania: art. 135 w zw. z art. 6 K.p.a. polegające na odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - przez organ, pomimo, że strona w piśmie z dnia 8 listopada 2021 r. zawarła stosowny wniosek, ale organ administracji publicznej, obowiązany do działania na podstawie i w graniach prawa nie uwzględnił ww. wniosku. Nadto zarzucił naruszenie art. 80 K.p.a. poprzez dowolną i arbitralną ocenę całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, naruszenie art. 8 w zw. z art. 107 § 1 oraz art. 107 § 3 K.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich faktycznych i istotnych okoliczności sprawy, mający jednoznaczny wpływ na rozstrzygnięcie, jednocześnie prowadząc postępowanie w sposób niebudzący zaufania i naruszający zaufanie strony do władzy publicznej. Nadto zarzucił naruszenie art. 8 K.p.a. poprzez naruszenie zasady zaufania uczestników postępowania do organu administracji, poprzez wydanie decyzji, której przedmiotem było odebranie stronie uprawnienia, w oparciu o mylące i niezrozumiały dla odwołującej okoliczności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga jest bezzasadna i podlega oddaleniu, bowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 - dalej jako: P.p.s.a.) uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 P.p.s.a. Stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że niniejsza skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym. Zgodnie z art. 119 pkt 2 P.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażądała przeprowadzenia rozprawy. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki, o których mowa w art. 119 pkt 2 P.p.s.a., bowiem strona skarżąca nie sprzeciwiła się wnioskowi, zawartemu w odpowiedzi na skargę. W wyniku przeprowadzonej kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd nie stwierdził naruszeń prawa, które uzasadniałyby wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Przedmiotem skargi jest decyzja SKO Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu, utrzymująca w mocy decyzję Starosty G. o skierowaniu skarżącą na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy, w związku z otrzymaniem przez skarżącą w okresie od 29 czerwca 2020 r. do 21 kwietnia 2021 r. łącznie 25 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Jako materialnoprawną podstawę decyzji wskazano art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b Prawa o ruchu drogowym. Zgodnie z tym przepisem kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienia do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów, otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1. W myśl wymienionego w cytowanym przepisie art. 130 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym, Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, a określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Przepis art. 130 P.r.d. został uchylony na mocy art. 125 pkt 13 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2011 r., poz. 151) z dniem 4 czerwca 2018 r. Jednocześnie jednak, w tym samym dniu, tj. w dniu 4 czerwca 2018 r., wszedł w życie art. 16 przywołanej przez SKO ustawy zmieniającej z 2018 r. – ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 957), wyłączający uchylenie art. 130 p.r.d. przewidziane w art. 125 pkt 13 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami. Artykuł 16 ust. 1 ustawy zmieniającej z 2018 r. stanowi bowiem, że art. 130 ustawy zmienianej w art. 1 (ustawy Prawo o ruchu drogowym), w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa w art. 130 ustawy zmienianej w art. 1 (ustawy Prawo o ruchu drogowym). Artykuł 16 ust. 2 ustawy zmieniającej z 2018 r. stanowi natomiast, że Minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie. Do dnia wydania decyzji przez organ wyższego stopnia, Minister Cyfryzacji nie określił terminu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach. Sąd zaznacza, że wprawdzie Minister Cyfryzacji ogłosił 04 września 2020 r. komunikat w sprawie określenia terminu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających weryfikację danych o kierującym pojazdem w centralnej ewidencji kierowców i wprowadzanie do centralnej ewidencji kierowców informacji o zatrzymaniu wydanego w kraju prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem oraz o ich zwrocie (Dz. U. z 2020 r. poz. 1533), ale ww. komunikat został wydany na innej podstawie prawnej: art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1517) i dotyczy kwestii innej niż rozwiązania techniczne umożliwiające wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa rozdziale 15 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami. Nadto, zgodnie z art. 136 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania obu decyzji w sprawie, w przypadku gdy naruszenia przepisów ruchu drogowego popełnione przed dniem określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 957), skutkowały przekroczeniem liczby 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego, a w przypadku kierowców, którzy dopuścili się tych naruszeń w okresie jednego roku od wydania po raz pierwszy prawa jazdy – liczby 20 punktów, stosuje się tryb postępowania oraz skutki według stanu prawnego na dzień popełnienia naruszenia powodującego przekroczenie dopuszczalnej liczby punktów. W tym celu Policja może przetwarzać dane zgromadzone w trybie art. 130 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym. Ostatnie wykroczenie skutkujące przekroczeniem 24 punktów karnych według informacji zawartych we wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji skarżąca popełniła 21 kwietnia 2021 r. (k. 1 akt adm.), zatem na ten dzień należy stosować tryb postępowania oraz skutki prawne powodujące przekroczenie dopuszczalnej liczby punktów. Ponieważ komunikat o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy zmieniającej z 2018 r., do chwili obecnej nie został wydany, zastosowanie znajduje tryb przewidziany w art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b P.r.d. jak i unormowanie z art. 130 P.r.d. Oceniając legalność wydanych decyzji zaznaczenia wymaga także, że przypisywanie punktów karnych w ewidencji prowadzonej na podstawie art. 130 ust. 1 p.r.d. należy do organów Policji. Organy orzekające o zatrzymaniu prawa jazdy nie są uprawnione do weryfikacji prawidłowości ich naliczenia. Starosta ani samorządowe kolegium odwoławcze, prowadząc postępowanie w sprawie dotyczącej uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi, nie mają kompetencji do samodzielnego ustalania ilości punktów przypisanych kierowcy, ze względu na naruszenie przez niego przepisów ruchu drogowego. Starosta rozpatrujący wniosek organu Policji jest bowiem związany danymi zawartymi w ewidencji (por. np. wyrok NSA z 11 sierpnia 2022 r., I OSK 1743/19; wyrok WSA w Poznaniu z 24 czerwca 2022 r., III SA/Po 1649/21; wyrok WSA w Krakowie z 13 maja 2022 r., III SA/Kr 175/22; teksty orzeczeń dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej Naczelnego Sądu Administracyjnego). Ewidencja, o której mowa w art. 130 ust. 1 P.r.d. jest rejestrem (wykazem), w którym wpisów dokonuje wyłącznie uprawniony do tego organ Policji. Tylko ten organ ma kompetencje do usuwania punktów karnych, przyznanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego w razie odbycia szkolenia, o którym mowa w art. 130 ust. 3 ww. ustawy. W sytuacji bowiem, gdy danemu podmiotowi zostało przyznane prawo do prowadzenia określonej ewidencji, rejestru czy innego wykazu, przy braku odmiennych postanowień w tym zakresie, tylko ten podmiot jest odpowiedzialny za prawidłowe jego prowadzenie i zgodność z prawem dokonanych wpisów. Wpis do ewidencji prowadzonej przez komendanta wojewódzkiego Policji stanowi czynność materialną, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., a zatem przysługuje od niej prawo wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Będzie to jednak inna sprawa sądowoadministracyjna niż sprawa dotycząca zatrzymania prawa jazdy i z tego powodu, w postępowaniu o zatrzymanie prawa jazdy ani organ, ani Sąd nie mają kompetencji do ustalania ilości punktów karnych uzyskanych przez kierowcę, ani też weryfikowania prawidłowości ich wyliczenia przez organ prowadzący rejestr. Sąd zaznacza, że Starosta postąpił prawidłowo, w związku z sygnalizowanymi przez skarżącą wątpliwościami związanymi z odbyciem szkolenia tego samego dnia, w którym otrzymała ostatni punkt karny, że pismem z 20 maja 2021 r. zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji o wyjaśnienie. Natomiast uzyskane w następstwie tego wystąpienia ostateczne stanowisko Komendanta Wojewódzkiego Policji, zawarte w piśmie z 16 czerwca 2021 r., podtrzymujące stanowisko o prawidłowym naliczeniu punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego, było wiążące dla Starosty jak i SKO. Z tego powodu Sąd uznaje, że obie decyzje wydane w sprawie są zgodne z prawem, bowiem Starosta, dysponując jednoznacznym stanowiskiem Komendanta Wojewódzkiego Policji, musiał wydać decyzję o skierowaniu skarżącej na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy, w zakresie kategorii B. Sąd powtarza przy tym, że w sprawie ze skargi na decyzję o skierowaniu na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy, nie może weryfikować prawidłowości wyliczenia punktów, przez organ prowadzący rejestr - Komendanta Wojewódzkiego Policji. Organy administracji, wydając decyzję o skierowaniu na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy, nie mają kompetencji do korygowania liczby punktów. Działają one na wniosek Policji i są związane wpisem w ewidencji kierowców, zatem liczbą punktów podanych przez Komendanta Wojewódzkiego Policji, który z wnioskiem występuje. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu, w okolicznościach rozpoznawanej sprawy organy podjęły wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz zebrały niezbędny materiał dowodowy, a następnie prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.